tag:blogger.com,1999:blog-89926733971575001612011-08-01T22:46:59.210+05:30ഞാന്‍ കാണുന്നതും,കേള്‍ക്കുന്നതും,രസിക്കുന്നതും,രസിക്കാത്തതുമായ കാര്യങ്ങള്‍ കുറിച്ചുവെക്കുന്നയിടം.മെലോഡിയസ്http://www.blogger.com/profile/12314374261473680669noreply@blogger.comBlogger271100tag:blogger.com,1999:blog-8992673397157500161.post-57686708481882040402010-08-02T12:48:00.002+05:302010-08-02T12:50:43.864+05:30ഇത്രയും കാലത്തിനിടക്ക് ഹിന്ദുക്കളുടെ പല തീവ്രവാദ നടപടികള്‍ക്കും ഞാന്‍ നിന്ന് കൊടുക്കേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്. അവയിലെ ചില അനുഭവങ്ങള്‍ ഇതാ..<br /><br />രണ്ടാം ക്ലാസില്‍ പഠിക്കുമ്പോഴാണ് എന്റെ മാതാശ്രീ, പിതാശ്രീയും ആയിട്ടുള്ള അസ്വാരസ്യങ്ങള്‍ മൂലം തറവാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ച് വന്നത്. പിന്നെ ആ തറവാട് തന്നെ മാതാശ്രീക്ക്, മാതാശ്രീയുടെ മറ്റ് മൂന്ന് സഹോദരങ്ങള്‍ വിട്ട് കൊടുക്കുകയും ഞങ്ങള്‍ അവിടെ താമസം ആക്കുകയും ചെയ്തത്. അന്ന് മാതാശ്രീ ജോലി ചെയ്തിരുന്നത് കുറച്ച് അകലെയുള്ള സ്‌കൂളിലായിരുന്നു.അത് കൊണ്ട് വീട്ടില്‍ നിന്ന് നേരത്തെ പോകുകയും ഏകദേശം ഇരുട്ട് വീഴുമ്പോഴാകും മാതാശ്രീ തിരിച്ച് വീട്ടില്‍ എത്തുന്നതും. പെങ്ങള്‍ക്ക് അന്ന് സ്കൂളില്‍ ചേര്‍ക്കാനുള്ള പ്രായം ആയിട്ടില്ല. 3 വയസ് ആകുന്നതേയുള്ളു. ആ സമയത്ത് മാതാശ്രീക്ക് ധൈര്യമായിട്ട് ജോലിക്ക് പോകാന്‍ സാധിച്ചിരുന്നത് തെക്കേതിലെ ചന്ദിരയമ്മ കാരണമായിരുന്നു. ചന്ദിരയമ്മയുടെ കൂടെയായിരുന്നു എന്റെ പെങ്ങള്‍ സ്‌കൂളില്‍ പോകുന്ന പ്രായം വരെ മാതാശ്രീ ജോലിക്ക് പോകുമ്പോള്‍ നിര്‍ത്തിയിരുന്നത്. അത് പോലെ, ഞാന്‍ സ്‌കൂളില്‍ നിന്ന് വരുമ്പോള്‍ എന്നെയും കാത്ത് കവലയില്‍ വന്ന് നില്‍ക്കും. അന്ന് വീടിന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് വഴിയൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. സ്‌കൂള്‍ ബസ് നിര്‍ത്തിയിരുന്നത് കവലയിലായിരുന്നു. ഞാന്‍ വരുന്നതും നോക്കി കവലയില്‍ അമ്മ കാത്ത് നില്‍ക്കും. എന്നെയും കൂട്ടി കൊണ്ട് പോയി എന്റെ കൈയ്യും മുഖവും ഒക്കെ കഴുകിച്ചതിന് ശേഷം ഭക്ഷണം തരും. മിക്കപ്പോഴും ചോറ് തന്നെയാകും. അന്ന് അവരുടെ വീട്ടില്‍ അതേ ഉണ്ടാകാറുള്ളു. ചോറും പിന്നെ അച്ചാറും പിന്നെ എന്തെങ്കിലും പച്ചക്കറിയും. അതിന്റെ രുചി ഇപ്പോഴും എന്റെ നാവിലുണ്ട്. ഇപ്പോഴും ഇങ്ങ് അകലെ ഇരിക്കുമ്പോഴും ആ അമ്മയുടെ കൈപ്പുണ്യം ഞാന്‍ അറിയാറുണ്ട്. പല ടിന്നുകളായി ആ അമ്മ കൊടുത്ത് വിടുന്ന അച്ചാറുകളും, ചമ്മന്തിപ്പൊടികളും ഒക്കെ ആയിട്ട്. ഞങ്ങള്‍ ആ അമ്മയുടെ പേരക്കിടാങ്ങളാണ്. അന്നും, ഇന്നും, എപ്പോഴും.<br /><br />ഏകദേശം 12-13 വയസ് വരെ രണ്ട് മാസം കൂടുമ്പോഴെങ്കിലും എനിക്ക് എന്തെങ്കിലും അസുഖം വരുന്നത് പതിവായിരുന്നു. മിക്കപ്പോഴും അത് ഛര്‍ദ്ദിയുടെ രൂപത്തില്‍, അല്ലെങ്കില്‍ ആസ്‌തമയുടെ രൂപത്തില്‍. മിക്കപ്പോഴും നട്ടപാതിരാക്ക് ആയിരിക്കും ഇതൊക്കെ അങ്ങ് വലിഞ്ഞ് കേറി അറ്റം മുട്ടുന്നത്. എന്റെ മാതാശ്രീ പിന്നെ വടക്കേതിലെ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് ഒരു ഓട്ടമാണ് വിവരം പറയാന്‍. അപ്പോഴേക്കും ഭാനുഅമ്മയും മക്കളും ഓടിയെത്തും. ഭാനുഅമ്മയുടെ രണ്ട് മക്കളില്‍ ഏതെങ്കിലും ഒരാളാകും എന്നെ കോരിയെടുത്ത് ഓടുന്നത്. പിന്നെ ഹോസ്പിറ്റലില്‍ എന്റെ മാതാശ്രീക്ക് കൂട്ടായിട്ട്, എന്തിനും വന്ന് നിന്നിരുന്നത് ഭാനുവമ്മയും മക്കളുമായിരുന്നു. അപ്പോഴും എന്റെ പെങ്ങള്‍ ചന്ദിരയമ്മയുടെ അടുത്ത് സുരക്ഷിതമായിട്ട് ഉണ്ടാകും. ഇപ്പോഴും ഭാനുഅമ്മക്ക് ഞാന്‍ എല്ലാ വെള്ളിയാഴ്ചയും ഫോണ്‍ ചെയ്‌തോളണം. പുള്ളിക്കാരിയുടെ കണക്കില്‍ ഗള്‍ഫ്കാര്‍ വിളിക്കുന്നത് വെള്ളിയാഴ്ചയാണത്രേ. എല്ലാ ദിവസവും ഭാനുഅമ്മ രാവിലെ തന്നെ വീട്ടിലെത്തും.ദിവസവും മാതാശ്രീയുടെ കൈ കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചായ പുള്ളിക്കാരിക്ക് നിര്‍ബന്ധം.<br /><br />കിഴക്കേലെ സുബ്രന്‍ അപ്പൂപ്പനും ഗൌരി അമ്മയും. വീട്ടിലെ ഒരു കാരണവരുടെ പോലെ മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നില്‍ നിന്ന് സംസാരിച്ചിരുന്നത് സുബ്രന്‍ അപ്പൂപ്പനായിരുന്നു. പറമ്പിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നോക്കി നടത്തിയിരുന്നത് അപ്പൂപ്പന്‍ ആയിരുന്നു. പറമ്പിലെ തെങ്ങ് കയറ്റത്തിന്റെ മേല്‍നോട്ടം, വളമീടിക്കല്‍, കിളക്കല്‍, പറമ്പില്‍ വെള്ളമടിക്കല്‍, വീട്ടിലേക്ക് വേണ്ടുന്ന സാധങ്ങള്‍ വാങ്ങി കൊണ്ട് വരുന്നത് എല്ലാം സുബ്രന്‍ അപ്പൂപ്പനായിരുന്നു. ഒന്നിനും പുള്ളിക്കാരന്‍ ഒരു കണക്ക് പറയുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടില്ല. ഒരിക്കല്‍ പറയുന്നത് ഞാന്‍ കേട്ടിട്ടുണ്ട് “സ്വന്തം മക്കളുടെ കാര്യങ്ങള്‍ നോക്കുന്നതിന് ആരെങ്കിലും പൈസ് വാങ്ങിക്ക്വോ?” എന്നാല്‍ മാതാശ്രീ കൊടുക്കുന്ന പൈസക്ക് വളരെ കിറുകൃത്യമായി പുള്ളിക്കാരന്റെ കൈയ്യില്‍ കണക്കുണ്ടാകും. ഗൌരിയമ്മയും ഒട്ടും മോശമല്ല. മൂത്ത മകള്‍ എന്ന രീതിയിലാണ് സുബ്രന്‍ അപ്പൂപ്പനും ഗൌരി അമ്മയും മാതാശ്രീയോടുള്ള അടുപ്പം. ഞാന്‍ ഇങ്ങോട്ട് പോരുന്ന അന്ന സുബ്രന്‍ അപ്പൂപ്പന്‍ എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ച് പറഞ്ഞ കാര്യം ഇപ്പോഴും ഓര്‍മ്മയുണ്ട്. “മോനെ ഇനി കാണാന്‍ പറ്റ്വോന്ന് അപ്പൂപ്പന് അറിയൂല്ല. എല്ലാ ഐശ്വര്യങ്ങളും എന്റെ കുട്ടിക്ക് ഇണ്ടാവും” അത് ശരിയായിരുന്നു. എന്റെ ആദ്യത്തെ വെക്കേഷന് ചെല്ലുമ്പോ അപ്പൂപ്പന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അല്ലെങ്കിലും നല്ല മനുഷ്യരുടെ മരണം പെട്ടന്നായിരിക്കും. അപ്പൂപ്പന്റെയും അത് പോലെ തന്നെ ആയിരുന്നു. ആര്‍ക്കും ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടും വരുത്താതെ പുള്ളിക്കാരന്‍ പോയി.<br /><br />പെങ്ങളുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞതിന് ശേഷം, മാതാശ്രീ നാട്ടില്‍ ഒറ്റക്ക്. പക്ഷേ എനിക്ക് നാട്ടില്‍ ഒറ്റക്ക് നിര്‍ത്തിപ്പോരാനുള്ള ധൈര്യമുണ്ടായത് ഈ മൂന്ന് അമ്മമാരും അവരുടെ മക്കളും ഉണ്ടല്ലോ എന്ന ഒറ്റ ധൈര്യത്തിലാണ്. ഞാന്‍ എപ്പോള്‍ വീട്ടില്‍ വിളിക്കുമ്പോഴും ഇവരില്‍ ആരെങ്കിലും അവിടെ കാണും. അതുറപ്പാണ്. എനിക്ക് മൂന്ന് വെല്യുമ്മമാരുണ്ട് എന്നെനിക്ക് അഭിമാനത്തോടെ പറയാന്‍ കഴിയും. അവര്‍ തീവ്രവാദികളാണ്. സ്‌നേഹവും സാഹോദര്യവും ഐക്യവും നിലനില്‍ക്കണമെന്ന് അവര്‍ തീവ്രമായി തന്നെ വാദിക്കുന്നു. ആ കൂട്ടത്തില്‍ ഞാനും.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8992673397157500161-5768670848188204040?l=kurimaanam.blogspot.com' alt='' /></div>മെലോഡിയസ്http://www.blogger.com/profile/12314374261473680669noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8992673397157500161.post-33646444420160403512010-07-05T12:50:00.005+05:302010-07-05T12:57:08.670+05:30ഡിയര്‍ മിസ്റ്റര്‍ മന്‍‌മോഹന്‍ സിംഗ്,<br /><br />എന്നൊക്കെ വിളിച്ച് അണ്ണനെ അങ്ങ് അഡ്രസ് ചെയ്യണംന്ന് ഒക്കേണ്ട്.. പക്ഷേ എന്റെ നാവ് അങ്ങട് വഴങ്ങണില്ല. അണ്ണാ..നമ്മള് ഒരു സാധാരണക്കാരനാണ്..അണ്ണനും അങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നല്ലോ..അല്ലേ? അപ്പ ഇങ്ങനെയൊക്കെ മതി.. തല്‍ക്കാലം അങ്ങട് ക്ഷമിക്ക്. നമ്മക്ക് ഈ കത്തെഴുത്ത് പരിപാടി അത്രക്ക് വശമില്ല. ലാസ്റ്റ് കത്തെഴുതിയത് പത്താം ക്ലാസില്‍ പഠിക്കുമ്പളായിരുന്ന്. അതിന് ശേഷം പിന്നെ ഈ വക പരിപാടിക്ക് വേണ്ടി നുമ്മക്ക് സമയം കളയേണ്ട അവസരം വീട്ട്കാര് ഉണ്ടാക്കി തന്നിട്ടില്ല.പിന്നയൊക്കെ ഈമെയില്‍ അല്ലേ..അത് അണ്ണന്‍ തുറന്ന് നോക്കുവോ എന്ന് വല്യ ഒറപ്പൊന്നുമില്ല. അതോണ്ടാണ് ഇപ്പ ഇങ്ങനെയൊന്ന് കുത്തി കുറിക്കുന്നത്. ഇത്രേം പറയുമ്പ അണ്ണന് അതിന്റെ ഒരു ഇത് മനസിലായിക്കാണുമല്ലോ ല്ലേ..<br /><br />അപ്പ പറഞ്ഞ് വന്നത് അണ്ണന്‍ ക്യാനഡന്നോ മറ്റോ നമ്മട ഒബാമ അണ്ണനെ കണ്ട് വരുന്ന വഴിക്ക് ഒരു ഡയലോഗ് അങ്ങട് കാച്ചീല്ലേ? ഈ പെട്രോള്‍,ഡീസല്‍ വില വര്‍ദ്ധനവ് ഒരു കാരണവശാലും കുറക്കൂല്ലാന്ന്. അതും കഴിഞ്ഞ് ഇന്നലെ അണ്ണന്റെ ഗഡി പ്രണാബ് അണ്ണന്‍ ലത് ഉറപ്പിച്ച് പറയേം ചെയ്ത്. ലതിന്റെ ഗുട്ടന്‍സ് എനിക്ക് ഇപ്പഴും അങ്ങട് പിടികിട്ടീട്ടില്ലാ ട്ടാ.. അണ്ണന് അറിയാമല്ലോ. നുമ്മടെ വീട്ട്കാര് ഒക്കെ താമസിക്കണത് ലോ നമ്മടെ ഭാരതത്തിന്റെ ഒരു മൂലക്കുള്ള കേരളത്തിലാണെന്ന്.. അവ്ടെ നുമ്മളെ പോലെയുള്ള സാധാരണക്കാരന്റെ അടുപ്പ് പൊകയണമെങ്കില്‍ കണ്ട തമിഴന്റേയും കന്നടക്കാരന്റെയും തെലുങ്കന്റെയും ഒക്കെ കനിവ് വേണം അണ്ണാ.. അവരോട്ന്ന് ഒക്കെ വാങ്ങിച്ച് കൂട്ടണ അരി, പച്ചക്കറി, പാല്‍, പഴങ്ങള്‍, മാംസം എന്തിന് അടിയില്‍ ഇടുന്ന ജട്ടി വരെ ഇങ്ങ് കേരളത്തിലോട്ട് വരണമെങ്കില്‍ വെറ്തേ അവ്ടെന്ന് പറന്നൊന്നും വരൂല്ലാല്ലോ? ആകാശത്തുടെ ആയാലും കരയിലൂടെ ആയാലും ലത് ഇങ്ങോട്ട് കെട്ടിയെടുപ്പിക്കാന്‍ വാഹനം വേണം..ലതിന് ആ വാഹനത്തിന്റെ പള്ളയിലോട്ട് ഇപ്പ അണ്ണന്റെ സര്‍ക്കാറ് ഈയടുത്ത് വില കൂട്ടിയ ഡീസല്‍ എന്ന ഒരു സാധനം ഇടക്കിടെക്ക് നിറച്ച് കൊടുക്കണം. അപ്പ പറഞ്ഞ് വന്നത് ഡീസലിന്റെ വെല കൂടിയപ്പം പാണ്ടി ലോറി മൊയ്ലാളിമാര് ചാര്‍ജ്ജ് കൂട്ടി.. അപ്പ എന്ത് പറ്റി..മൊത്തം കച്ചോടക്കാരും സാധങ്ങള്‍ക്ക് അങ്ങട് വെലക്കൂട്ടി.. മൊത്തത്തീ പറഞ്ഞാല് കാര്യങ്ങളൊക്കെ കഷ്ട്ടമാണണ്ണാ..<br /><br />അണ്ണനും പിന്നെ അണ്ണന്റെ കൂടെയുള്ള ഈ ഓയില്‍ മന്ത്രീം കൂടെ പറഞ്ഞ് പറഞ്ഞ് മനുഷ്യനെ വട്ടാക്കാന്‍ നോക്കണ കാര്യം, ക്രൂഡോയിലിന് വില കൂടി..പിടിച്ച് നിക്കാന്‍ പറ്റണില്ല. സബ്സിഡി ഒക്കെ കൊടുത്ത് സര്‍ക്കാര്‍ മുടിയും ന്ന് ഒക്കെ. അണ്ണാ.. ലതിന്റെ ഗുട്ടന്‍സ് എനിക്ക് അങ്ങട് ഇപ്പഴും കത്തണില്ല. അണ്ണാ ദാണ്ടെ താഴെ ക്രൂഡോയിലിന്റെ വെല നെലവാരം 2005 -2008 കൊല്ലങ്ങളിലെ വെലനിലവാരം എഴുതേണ്. ഒന്ന് നോക്ക് ട്ടാ..<br /><br />ജൂണ്‍, 2005 - 60$/ബാരല്‍<br />ജൂലൈ,2006 - 77$/ബാരല്‍<br />ഡിസംബര്‍, 2006 - എകദേശം 63$/ബാരല്‍<br />സെപ്റ്റംബര്‍ 2007 - 80$/ബാരല്‍<br />ഒക്‍ടോബര്‍,2007 - 90$/ബാരല്‍<br />ജനുവരി 2, 2008 - 100$/ബാരല്‍<br />മാര്‍ച്ച് 12,2008 -110$/ബാരല്‍<br />മേയ് 9,2008 - 125$/ബാരല്‍<br />മേയ് 21,2008 - 130$/ബാരല്‍<br />ജൂണ്‍ 26,2008 - 140$/ബാരല്‍<br />ജൂലൈ 3,2008 -145$/ബാരല്‍<br />ജൂലൈ 11,2008 -147$/ബാരല്‍<br /><br />ലോ മോളില് പറഞ്ഞത് 2005 മൊതലുള്ള ക്രൂഡോയിലിന്റെ വെല നിലവാരമാണ്..പക്ഷേ കണക്ക് അങ്ങട് ഒക്കണില്ലാല്ലോ അണ്ണാ.. ക്രൂഡോയിലിന്റെ വെല അനുസരിച്ച് അണ്ണന്‍ വിലക്കൂട്ടുംന്ന് പറഞ്ഞ്. ലോ 2007 ഒക്ടോബറില്‍ ബാരലിന് 90$ ഉണ്ടായിരുന്നപ്പം കേരളത്തില്‍ പെട്രോലിന് ലിറ്ററിന്‍ 48 ചില്ല്വാനം റുപ്യയും ഡീസലിന് 35 ചില്വാനം റുപ്യയും അല്ലേ അണ്ണാ ഉണ്ടായിരുന്നത്. ഇപ്പ ക്രൂഡോയിലിന് നുമ്മ ഈ കത്തെഴുതുമ്പം ഉള്ള വെല ബാരലിന് 72.64$. ഈ സമയത്ത് പെട്രോലിന്റെ വെല 54 ചില്വാനം റുപ്യയും ഡീസലിന്റെ വെല 41 ചില്വാനം റുപ്യയും. ഒരു ലോജിക്ക് ഇല്ലാല്ലോ അണ്ണാ. ആളുകളെ പറ്റിക്കുന്നതിന് ഒരു അതിരൊക്കെയില്ലേ?<br /><br />ആ ക്രൂഡോയില്‍ വെല കത്തി നിക്കണ സമയത്ത് അണ്ണനും അണ്ണന്റെ മന്ത്രീം സബ്സിഡി കൊടുക്കണതിന്റെ അത്രേം വരുവോ അണ്ണാ ഇപ്പ കൊടുക്കേണ്ടി വരണത്? മനുഷ്യനെ വട്ടാക്കണതിലും ഒരു അതിരൊക്കെയില്ലേ അണ്ണാ? ആ പീക്ക് ടൈമില്‍ പോലും ഡീസലിനൊന്നും അണ്ണന്‍ ഇത്രേം വെല കൂട്ടിയില്ലല്ലോ.. ഓ ലത് മറന്നു.. അതിന്റെ പുറകെ ഇലക്ഷന്‍ വരുന്നുണ്ടായിരുന്നല്ലേ..അന്ന് അങ്ങിനെയങ്ങാനും ചെയ്തിരുന്നേ നാട്ട്കാര് പണി തരുംന്ന് ഓര്‍ത്തിട്ടല്ലേ അണ്ണന്‍ വളരെ സൈലന്റ് ആയി ഇരുന്നത്. ഇപ്പ അണ്ണന് “പണിയാന്‍“ ഇനീം ഇണ്ടല്ലാ ഇഷ്ട്ടം പോലെ സമയം. എനിക്കതല്ല അണ്ണാ സംശയം.. ഈ പെട്രോളിന്റെ വെലയിലുള്ള അണ്ണന്റെം അണ്ണന്റെ സര്‍ക്കാരിന്റെ അധികാരം എടുത്ത് മാറ്റി കൃത്യം ഒരാഴ്ച തെകച്ചില്ലാ..അതിന് മുമ്പേ ആ പാവപ്പെട്ട അംബാനി ചേട്ടന്റെ ഏതോ ഒരു പാടത്ത് എന്തോ എണ്ണശേഖരം കണ്ടെത്തീന്ന് പറയണത് ഒള്ളത് തന്നണ്ണാ? അതും ഇതായിട്ട് വല്ല ബന്ധോം ഉണ്ടോ അണ്ണാ?? നാട്ട്കാര് ഒരോന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് തുടങ്ങിയേ..അതോണ്ട് ചോദിക്കണതാ<br /><br />അണ്ണാ.. ഇതിന്റെ കൂടെ എഴുതണംന്ന് വിചാരിച്ചതല്ല.. അണ്ണന്റെ വ്യോമയാന വകുപ്പ് ഞങ്ങള് പ്രവാസികള്‍ക്കിട്ട് ഡീസന്റായിട്ട് കുറച്ചൂസം മുമ്പ് ഒരു പാര വെച്ചു..അധികമൊന്നുമില്ല. ഇത്രേം കാലം ബിസിനസ് ക്ലാസില്‍ യാത്ര ചെയ്തിരുന്ന അണ്ണന്മാര്‍ കൊടുത്തിരുന്ന എന്തോ ഒരു സര്‍ച്ചാര്‍ജ്ജ് ഇനി എക്കോണമി ക്ലാസിലും യാത്ര ചെയ്തിരുന്നവരും കൊടുക്കണംന്ന്.. അത് ഇന്ത്യന്‍ വിമാനകമ്പനികള്‍ക്ക് മാത്രമല്ല.. വിദേശ വിമാനകമ്പനികളും കൊടുക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ എന്ത് ചെയ്യും? അണ്ണാ.. ഇത് എന്ത് ചതിയാണണ്ണാ? അണ്ണന് അറിയാമ്പാടില്ലേ ഞങ്ങ പ്രവാസികള് നാട്ടിലോട്ട് ഇഷ്ട്ടം പോലെ പൈസ അയക്കണത്? എകദേശം കേരളത്തിലെ ബജറ്റിന്റെ അത്രേം പൈസ വരും ഒരു കൊല്ലം അണ്ണന്‍ ആന്‍ഡ് പാര്‍ട്ടീസ് കളിയാക്കി വിളിക്കണ ബ്ലഡി മല്ലൂസ് നാട്ടിലോട്ട് വിടുന്നത്. അണ്ണാ..നമ്മടെ കാര്യമൊക്കെ വിട്. നമ്മക്ക് ഈ പൈസയൊക്കെ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്ത് വിടാം. പക്ഷേ ഇവ്ടെ 800 റിയാലിനും 1200 റിയാലിനും ഇടക്ക് ജോലി ചെയ്യുന്ന കുറേ ബ്ലഡി മല്ലൂസ് ഇവ്ടെണ്ട്. നാട്ടിലെത്തുന്ന പൈസയുടെ മുക്കാല്‍ പങ്ക് എങ്കിലും ഈ ബ്ലഡി മല്ലൂസും കൂടാതെ കുറേ കൂതറ ബിഹാറികളും മറ്റും അയക്കണ പൈസയാണണ്ണാ.. അവര്‍ സ്വന്തം കുടുംബത്തെ കാണാന്‍ രണ്ടും മൂന്നും കൊല്ലം എടുത്ത് വരുവാന്‍ വേണ്ടി സ്വരുകൂട്ടി വെക്കുന്ന പൈസയില്‍ തന്നെ കൈയ്യിട്ട് വാരണോ അണ്ണാ? അല്ലേലും കൈയ്യിട്ട് വാരുന്ന സ്വഭാവം അണ്ണന്റെ കൂട്ടത്തില്‍ കുറേയെണ്ണത്തിനുണ്ടല്ലോ..അല്ലേ..ഇവരെയൊക്കെ നേരെയാക്കാനൊരു വഴീണ്ട്.<br /><br />ഇതാണ് ഈ കൂട്ടര്‍ക്കുള്ള മരുന്ന്. നാട്ടീന്ന് വരുന്ന എയര്‍‌ഇന്ത്യാ എക്സ്പ്രസ് (ലതില്‍ തന്നെ വരണം അണ്ണാ‌) വിമാനത്തില്‍ കേറ്റി ഇങ്ങോട്ട് ഈ സമയത്ത് (ഈ ജൂണ്‍, ജൂലൈ, ആഗസ്റ്റ് മാസങ്ങളില്‍) കൊണ്ട് വന്നിട്ട് ഒരു കവറോളും ഇടീപ്പിച്ച് നേരെ ഇവ്ടെ വല്ല കണ്‍‌സ്ട്രക്ഷന്‍ സൈറ്റില്‍ വിടണം. എന്നിട്ട് വൈകീട്ട് ലേബര്‍ ബസുകളില്‍ ഏസിയിടാതെ എല്ലാത്തിനേം കേറ്റി തിരിച്ച് ലേബര്‍ ക്യാമ്പില്‍ കൊണ്ട് വിടണം. അണ്ണന്‍ ഇവിടുത്തെ ചില ലേബര്‍ ക്യാമ്പുകള്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ടാ? നാട്ടിലെ ജയിലൊക്കെ എത്ര ഭേദമാ. എന്നിട്ട് അവസാനം, ഒരു രണ്ട് മാസം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ച് ഇതേ ചൂടത്ത് തന്നെ എയര്‍ഇന്ത്യാ എക്സ്‌പ്രസില്‍ തന്നെ ഒരു എട്ട് പത്ത് മണിക്കൂര്‍ ഫ്ലൈറ്റ് വൈകിപ്പിച്ച്, വിമാനത്തില്‍ ഏസിയിടാതെ അതില്‍ തന്നെ ഇരുത്തണം..എന്നിട്ടേ നാട്ടിലേക്ക് വിടാവൂ.. അതോടെ എല്ലാം പഠിച്ചോളും. വേണേല്‍ അണ്ണനും ഇതൊന്നു പരീക്ഷിക്കാം ട്ടാ.<br /><br />അപ്പോ മോളില്‍ പറഞ്ഞ ആദ്യത്തെ കാര്യത്തിന് അണ്ണന്റെ ഒരു മറുപടി പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.. പ്രതീക്ഷ മാത്രേയുള്ളു. കൈയ്യും കെട്ടി വെച്ച് അണ്ണന്‍ മിണ്ടാതെ നടക്കൊള്ളൂന്ന് അറിയാം. എന്നാലും..വെറ്തേ..<br /><br />അപ്പോ ഞാന്‍ നിര്‍ത്തേണ്‍..<br /><br />സസ്നേഹം,<br />മെലോഡീ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8992673397157500161-3364644442016040351?l=kurimaanam.blogspot.com' alt='' /></div>മെലോഡിയസ്http://www.blogger.com/profile/12314374261473680669noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8992673397157500161.post-88982225844104533422010-05-20T13:20:00.009+05:302010-05-20T13:51:40.480+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_VC6jxwHOaD4/S_Tqe95bbCI/AAAAAAAAAZc/PdxEzM9ReFc/s1600/DSC01825.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_VC6jxwHOaD4/S_Tqe95bbCI/AAAAAAAAAZc/PdxEzM9ReFc/s320/DSC01825.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5473257264894405666" /></a><div style="text-align: center;">ഇന്നലെ കോര്‍ണിഷിലാണ് ഇവനെ കണ്ടത്..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_VC6jxwHOaD4/S_TqWuID6-I/AAAAAAAAAZU/wMbgs3iPxaA/s1600/DSC01838.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_VC6jxwHOaD4/S_TqWuID6-I/AAAAAAAAAZU/wMbgs3iPxaA/s320/DSC01838.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5473257123221859298" /></a><div style="text-align: center;">ആരാണ്ട്രാ എന്നോട് മുട്ടാന്‍ ??</div><div><div style="text-align: center;"><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_VC6jxwHOaD4/S_TqPgVzLcI/AAAAAAAAAZM/3RXO7dJjLhg/s1600/DSC01839.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_VC6jxwHOaD4/S_TqPgVzLcI/AAAAAAAAAZM/3RXO7dJjLhg/s320/DSC01839.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5473256999262301634" /></a><div style="text-align: center;">മതി..ഇനി ഡീസന്റായേക്കാം..എങ്ങിനേണ്ട് ഈ പോസ്?</div><div style="text-align: center;"><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_VC6jxwHOaD4/S_TqD11NGYI/AAAAAAAAAZE/N0FuhWH1cus/s1600/DSC01855.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_VC6jxwHOaD4/S_TqD11NGYI/AAAAAAAAAZE/N0FuhWH1cus/s320/DSC01855.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5473256798872738178" /></a><div style="text-align: center;">ഞാന്‍ ഒരു സുന്ദരനല്ലേ? അല്ലേ??</div><div style="text-align: center;"><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_VC6jxwHOaD4/S_Tp7zPAtkI/AAAAAAAAAY8/3AIG15_-2Hs/s1600/DSC01856.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_VC6jxwHOaD4/S_Tp7zPAtkI/AAAAAAAAAY8/3AIG15_-2Hs/s320/DSC01856.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5473256660736718402" /></a><div style="text-align: center;">ഒന്ന് പോടാ ചെക്കാ.കുറേ നേരമായല്ലോ..എനിക്ക് ഇനി പോസ് ചെയ്യാന്‍ വയ്യ..</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8992673397157500161-8898222584410453342?l=kurimaanam.blogspot.com' alt='' /></div>മെലോഡിയസ്http://www.blogger.com/profile/12314374261473680669noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8992673397157500161.post-52867951437220159252010-02-25T21:10:00.002+05:302010-02-25T21:15:21.730+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_VC6jxwHOaD4/S4aaaNW79PI/AAAAAAAAAVg/0UhbznZHvrg/s1600-h/Full+Moon-1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 188px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_VC6jxwHOaD4/S4aaaNW79PI/AAAAAAAAAVg/0UhbznZHvrg/s320/Full+Moon-1.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5442206974776964338" /></a>പഴയ പട ഫോള്‍ഡര്‍ നോക്കിയപ്പം കൊള്ളാമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നിയത് കൊണ്ട് ഇവിടെ പൂശുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8992673397157500161-5286795143722015925?l=kurimaanam.blogspot.com' alt='' /></div>മെലോഡിയസ്http://www.blogger.com/profile/12314374261473680669noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8992673397157500161.post-61613542302358137802010-01-28T17:58:00.003+05:302010-01-28T18:05:52.715+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_VC6jxwHOaD4/S2GEEPuQqSI/AAAAAAAAAUI/KjNkEV6bAz4/s1600-h/Untitled.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 283px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_VC6jxwHOaD4/S2GEEPuQqSI/AAAAAAAAAUI/KjNkEV6bAz4/s320/Untitled.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5431767834060433698" /></a><br /><div>രാജ്യം പ്രമുഖ വ്യക്തിത്വങ്ങള്‍ക്ക് നല്‍കുന്ന ബഹുമതിയായ പത്മ അവാര്‍ഡുകളുടെ വില കുറച്ച് കളയുന്നതായി എനിക്ക് ഇത് വായിച്ചപ്പോള്‍ തോന്നി. ബഹുമതി ചോദിച്ച് വാങ്ങിക്കാനും കുറച്ച് പേരും ഇറങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. സ്വയം ചോദിച്ച് വാങ്ങുന്നതിനെ എങ്ങിനെയാ ബഹുമതി എന്ന് വിളിക്കുന്നത്? കഷ്ട്ടം !!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8992673397157500161-6161354230235813780?l=kurimaanam.blogspot.com' alt='' /></div>മെലോഡിയസ്http://www.blogger.com/profile/12314374261473680669noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8992673397157500161.post-79117685241740973792010-01-27T04:56:00.002+05:302010-01-27T05:03:33.473+05:30<div style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_VC6jxwHOaD4/S196H0FFAaI/AAAAAAAAATc/ozxEiKmYMD0/s1600-h/DSC01606.jpg"><img border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_VC6jxwHOaD4/S196H0FFAaI/AAAAAAAAATc/ozxEiKmYMD0/s320/DSC01606.jpg" /></a> </div><div style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px"><a href="http://picasa.google.com/blogger/" target="ext"><img style="BORDER-BOTTOM: 0px; BORDER-LEFT: 0px; PADDING-BOTTOM: 0px; PADDING-LEFT: 0px; PADDING-RIGHT: 0px; BACKGROUND: 0% 50%; BORDER-TOP: 0px; BORDER-RIGHT: 0px; PADDING-TOP: 0px; -moz-background-clip: initial; -moz-background-origin: initial; -moz-background-inline-policy: initial" border="0" alt="Posted by Picasa" align="middle" src="http://photos1.blogger.com/pbp.gif" /></a></div><div style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px">ഇതാണ് ഫനാര്‍. ദോഹയിലെ കോര്‍ണിഷില്‍ <div style="TEXT-ALIGN: center; CLEAR: both">നിന്ന് എടുത്തത്. കൈയ്യില്‍ ട്രപ്പോഡും കോപ്പും ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു. അതോണ്ട് ISO-1600ല്‍ വെച്ച് എടുത്തു. അത്യാവശ്യത്തില്‍ കൂടുതല്‍ നോയ്സ് ഒക്കെ ഉണ്ടാകും ;) ആദ്യായിട്ട് ബ്ലോഗില്‍ ഇടുന്ന പടമാണ് ഇത് ;)<br /></div></div><div style="TEXT-ALIGN: center; CLEAR: both"><a href="http://picasa.google.com/blogger/" target="ext"></a> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8992673397157500161-7911768524174097379?l=kurimaanam.blogspot.com' alt='' /></div>മെലോഡിയസ്http://www.blogger.com/profile/12314374261473680669noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-8992673397157500161.post-84655508088027214772009-12-23T04:29:00.002+05:302009-12-23T04:33:09.331+05:30<div><br /></div><div>എയര്‍ ഇന്ത്യയെ പറ്റി ഇനി അധികമൊന്നും എഴുതണ്ടെന്ന് കരുതി ഇരിക്കുമ്പോളാണ് ദാ പിന്നേം ഒരു ന്യൂസ് വന്നേക്കുന്നത്. ഇനി മുതല്‍ മന്ത്രിമാര്‍ക്ക് അവരുടെ ബന്ധുക്കളെയും പിന്നെ കൂടെയുള്ളവരെയും സൌജന്യമായിട്ട് വിമാനയാത്ര ചെയ്യാം. ഇത് രാജ്യസഭയില്‍ വെച്ച് പാസാക്കിയെടുക്കാന്‍ നേരത്ത് ഒരുത്തനും ഒരക്ഷരം മിണ്ടിയില്ല. ബെസ്റ്റ്..ഈ കാര്യത്തിലെങ്കിലും ബൂര്‍ഷ്വാസി, വര്‍ഗീയ, ആന്റി ബൂര്‍ഷ്വാസി എന്നിങ്ങനെ പാര്‍ട്ടി വേര്‍തിരിവില്ലാതെ എല്ലാരും കൂടെ അങ്ങ് പാസാക്കിയെടുത്തു. കൊള്ളാം. എന്തായാലും ഈ കാര്യത്തിലെങ്കിലും ഒരു ഒത്തൊരുമ കാണിച്ചല്ലോ.</div><div><br /></div><div>ജനങ്ങളുടെ കാശെടുത്ത് ഇങ്ങനെ എറിഞ്ഞ് കളയാന്‍ നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ മാത്രമേ പറ്റൂ. ഇതില്‍ ഏറ്റവും നഷ്ട്ടം വരുന്നത് എയര്‍ ഇന്ത്യക്ക് തന്നെ. അതില്‍ ഒരു സംശയം ഇല്ല. എയര്‍ ഇന്ത്യ സര്‍വീസ് നടത്താത്ത സ്‌ഥലങ്ങളിലേക്ക് മറ്റുള്ള എയര്‍ലൈനുകളില്‍ യാത്ര ചെയ്യാം എന്നാണ് പറഞ്ഞ് കേള്‍ക്കുന്നത്. ഇവന്മാര്‍കൊക്കെ യാത്ര ചെയ്യാന്‍ ബിസിനസ് ക്ലാസ് തന്നെ വേണം താനും. </div><div><br /></div><div>എയര്‍ ഇന്ത്യയുടെ നഷ്ട്ടം കഴിഞ്ഞ കൊല്ലത്തേക്കാളും ഇരട്ടിയിലധികമായി. ഏതാണ്ട് 5000 കോടിയിലേറെ രൂപയാണ് ഈ കൊല്ലത്തെ നഷ്ട്ടം. കുറച്ച് കാലം മുമ്പ് NDTV യില്‍ വന്ന ഒരു റിപ്പോര്‍ട്ട് പ്രകാരം മിക്ക രാഷ്‌‌ട്രീയക്കാരും ഇത് ശരിക്കും മുതലെടുക്കുന്നു എന്നാണ്. എല്ലാവര്‍ക്കും സുഖ സുന്ദരമായി ഫസ്റ്റ് ക്ലാസില്‍ തന്നെ യാത്ര ചെയ്യണം. എന്നാലതിന് പൈസ കൊടുക്കാനും പറ്റില്ല. ഈ വകയില്‍ തന്നെ ഗവണ്മെന്റിനും എയര്‍ ഇന്ത്യക്കും ഒരു കൊല്ലം നഷ്ട്ടം വരുന്നത് കോടികളാണ്. ഈ കഴിഞ്ഞ സെ‌പ്റ്റം‌മ്പര്‍, ഒക്‍ടോബര്‍ മാസം മാത്രം അഞ്ഞൂറിലേറെ ഫ്രീ അപ്‌ഗ്രേഡുകള്‍ നടന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് കണക്കുകള്‍ കാണിച്ച് NDTV റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യുന്നു. അതായത് ഒരു ദിവസം ഏകദേശം പത്തിനടുത്ത് അപ്‌ഗ്രേഡുകള്‍ . </div><div><br /></div><div>ചില ഉദാഹരങ്ങളും അവര്‍ നല്‍കുന്നുണ്ട്. </div><div><br /></div><div>1) ബി ജെപി നേതാവ് രാജിവ് പ്രസാദ് റൂഡി ഒന്നു ന്യുയോര്‍ക്കില്‍ പോകാന്‍ എടുത്തത് എകോണമി ക്ലാസ് ടിക്കറ്റ്. പക്ഷേ പറന്നത് ഫസ്റ്റ് ക്ലാസില്‍ - എയര്‍ ഇന്ത്യക്ക് നഷ്ട്ടം - രണ്ടര ലക്ഷം രൂപ.</div><div><br /></div><div>2) കേന്ദ്രമന്ത്രി കബില്‍ സിബല്‍ ഭാര്യയും ഒത്ത് ഫ്രാങ്ക്‍ഫര്‍ട്ടിലും പിന്നെ ന്യുയോര്‍ക്കിലും പോകാന്‍ ടിക്കറ്റ് എടുത്തത് ബിസിനസ് ക്ലാസില്‍. പക്ഷേ പറന്നത് ഫസ്റ്റ് ക്ലാസില്‍. - എയര്‍ ഇന്ത്യക്ക് നഷ്ട്ടം അഞ്ച് ലക്ഷം രൂപ.</div><div><br /></div><div>3) മറ്റൊരു താപ്പാനയായ സുരേഷ് കല്‍മാഡി ലണ്ടന്‍ വരെ പോകാന്‍ എയര്‍ ഇന്ത്യക്ക് നഷ്ട്ടം വരുത്തി വെച്ചത് ഒരു ലക്ഷം രൂപ.</div><div><br /></div><div>4) അഭിഷേക് മനു സാങ്ക്‍‌വി ഇത് പോലെ ഒന്നു യൂറോപ്പ് കറങ്ങി ന്യുയോര്‍ക്കില്‍ പോയി തിരിച്ച് വരാന്‍ എടുത്തത് എകോണമി ടിക്കറ്റ്. പക്ഷേ പറന്നത് മൊത്തം ഫസ്റ്റ് ക്ലാസ്. നഷ്ട്ടം ഏകദേശം നാല് -അഞ്ച് ലക്ഷം രൂപ.</div><div><br /></div><div>5) ശശി തരൂര്‍ ന്യുയോര്‍ക്കിലേക്ക് പോകാന്‍ ടിക്കറ്റ് എടുത്തത് ബിസിനസ് ക്ലാസില്‍. പക്ഷേ പറന്നത് ഫസ്റ്റ് ക്ലാസില്‍. അണ പൈ അങ്ങേര്‍ അതിന് വേണ്ടി ചിലവാക്കിയിട്ടില്ല.</div><div><br /></div><div>നാഷണല്‍ സെക്യൂരിറ്റി അ‌ഡ്‌വൈസര്‍ M.K. നാരായണന്‍, മണി ശങ്കര്‍ അയ്യര്‍, ടെലകോം മന്ത്രി എം.കെ രാജ തുടങ്ങിയ പല പ്രമുഖരും യൂറോപ്പിലേക്കും അമേരിക്കയിലേക്കും പോകാന്‍ ടിക്കറ്റ് എടുത്തത് എകോണമി ക്ലാസില്‍ അല്ലെങ്കില്‍ ബിസിനസ് ക്ലാസിലാണ്. പക്ഷേ എല്ലാവരും യാത്ര ചെയ്തത് ഫസ്റ്റ് ക്ലാസിലും. </div><div><br /></div><div>ഇത്രയും പറഞ്ഞത് ഇത് ഈ നിയമം വരുന്നതിന് മുമ്പ്. ഇനി മുതല്‍ എന്താകുമോ എന്തോ? സാധാരണ പ്രവാസികളുടെ കാര്യത്തില്‍ ഇവന്മാര്‍ ഒരു കോപ്പും ചെയ്യാതെ അനങ്ങാ പാറ നയം തുടരും. ഇവന്മാര്‍ക്കൊക്കെ ചെയ്യുന്ന ഈ ഔദാര്യത്തിന്റെ പകുതി മതിയാകും എയര്‍ ഇന്ത്യ ഒന്നു മെച്ചപ്പെടാന്‍.</div><div><br /></div><div>അപ്പൊ അടുത്ത കൊല്ലം കുറച്ച് കൂടെ നഷ്ട്ടത്തിലായിട്ട് കാണാം. കാട്ടിലെ തടി..തേവരുടെ ആന.. വലിയെടാ വലി..</div><div><br /></div><div>ഇതിനെ പറ്റി Airliners India forum ല്‍ നടന്ന ഒരു ചര്‍ച്ച ദാ <a href="http://www.airlinersindia.s4.bizhat.com/viewtopic.php?t=8589&amp;mforum=airlinersindia">ഇവിടെയുണ്ട്.</a> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8992673397157500161-8465550808802721477?l=kurimaanam.blogspot.com' alt='' /></div>മെലോഡിയസ്http://www.blogger.com/profile/12314374261473680669noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8992673397157500161.post-51090954151985343032009-12-20T05:48:00.001+05:302009-12-20T05:50:16.777+05:30<div>ഞാന്‍ അവനില്‍ കണ്ടിരുന്നത്</div><div>എന്നെ തന്നെയായിരുന്നു...</div><div>അവന്റെ നോട്ടത്തില്‍ ഞാന്‍ കണ്ടത്</div><div>കാമാര്‍ത്തിയല്ല, മറിച്ച് </div><div>എന്നെ വലയം ചെയ്യുന്ന രക്ഷയായിരുന്നു..</div><div>അവനില്‍ നിന്നും കേട്ടത്</div><div>മന്ത്രങ്ങളായിരുന്നു. പക്ഷേ,</div><div>അത് സ്‌നേഹത്തിന്റെ തലോടലായിരുന്നു.</div><div>അവന്റെ താളുകളില്‍ ഞാന്‍ വായിച്ചത്</div><div>പ്രലോഭനങ്ങളല്ലായിരുന്നു, മറിച്ച്</div><div>ഒരു നല്ല നാളെയെ പറ്റിയുള്ള ആശകളും</div><div>സ്വപ്നങ്ങളുമായിരുന്നു.</div><div>അവന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് എന്നെ ക്ഷണിച്ചത് </div><div>ജീവിതം വെറുമൊരു ഡേറ്റിങ്ങ് എന്ന് പറഞ്ഞല്ല </div><div>മറിച്ച്, എന്ത് തന്നെ ആയാലും എല്ലാം ഒന്നിച്ച്</div><div>എന്ന് പറഞ്ഞായിരുന്നു.</div><div>പക്ഷേ, വീട്ടുകാരും നാട്ടുകാരും</div><div>ഞങ്ങളില്‍ കണ്ടതും, കേട്ടതും</div><div>വായിച്ചതും പറഞ്ഞതും </div><div>ഒരേ ഒരു വാക്ക്..</div><div>“ലൌ ജിഹാദ്”</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8992673397157500161-5109095415198534303?l=kurimaanam.blogspot.com' alt='' /></div>മെലോഡിയസ്http://www.blogger.com/profile/12314374261473680669noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8992673397157500161.post-22496753993093997882009-12-03T02:42:00.004+05:302009-12-03T03:10:35.780+05:30ഇന്ത്യയിലെ മികച്ച വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളില്‍ ഒന്നായ IIT ഖത്തറില്‍ ഒരു ക്യാമ്പസ് തുറക്കാന്‍ ഒരുങ്ങുന്നു. ഖത്തര്‍ ഫൌണ്ടേഷനിലെ എജ്യുക്കേഷന്‍ സിറ്റിയില്‍ ആകും പുതിയ ക്യാമ്പസ് തുറക്കുക. <a href="http://www.gulf-times.com/site/topics/article.asp?cu_no=2&amp;item_no=329342&amp;version=1&amp;template_id=36&amp;parent_id=16">വാര്‍ത്ത ദാണ്ടേ ഇവിടെ.</a> <div><br /></div><div>കാള പെറ്റൂന്ന് കേട്ടപ്പോള്‍ കയറ് എടുത്തു എന്ന് തോന്നണ്ട.. എനിക്ക് തോന്നിയ ചില സംശയങ്ങള്‍ മാത്രം. അപ്പോ എങ്ങിനാ ഇതിന്റെ പരിപാടികളൊക്കെ? IIT-ഇല്‍ ഒക്കെ അഡ്മിഷന്‍ കിട്ടാനൊക്കെ എന്‍‌ട്രന്‍സ് ഒക്കെ വേണ്ടേ?അതോ ഖത്തരികള്‍ക്ക് വേണ്ടി മാത്രമാണോ? ദേശീയ തലത്തിലെ പ്രവേശന പരീക്ഷ ഇതിനും ബാധകമാകുമോ??അതിനെ പറ്റി ഒന്നും പറഞ്ഞ് കണ്ടില്ല. ഇനി പൈസ ഉള്ളവന്‍ ഇവിടെ വന്ന് വേണേല്‍ പഠിച്ചോട്ടേ..അങ്ങിനെ പത്ത് കാശ് കിട്ടണേല്‍ ആയിക്കോട്ടെ എന്നാണോ?? </div><div><br /></div><div>എന്ത് തന്നെ ആയാലും നല്ലോരു വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനത്തിന്റെ എടപാട് തീര്‍ക്കാന്‍ നോക്കരുത്. കഷ്ട്ടപ്പെട്ട് പഠിച്ച് ഒരു നിലയിലെത്താന്‍ നോക്കുന്ന പിള്ളാരുടെ നേരെ കൊഞ്ഞനം കുത്തലാകും അത്. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8992673397157500161-2249675399309399788?l=kurimaanam.blogspot.com' alt='' /></div>മെലോഡിയസ്http://www.blogger.com/profile/12314374261473680669noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8992673397157500161.post-81306008618134176592009-09-02T21:50:00.009+05:302009-09-03T17:09:51.782+05:30കുറച്ച് കാലമായി എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ പോസ്റ്റണമെന്ന് കരുതുന്നു. പക്ഷേ നമ്മടെ നിത്യ സഹചാരിയായ “മടി” കൂടെ ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഒന്നും അങ്ങട് പോസ്റ്റാറില്ല. എന്താലും നീണ്ട ഒരു ഇടവേളക്ക് ശേഷം ഒരു കുഞ്ഞി പോസ്റ്റ്.<br /><br />ഇന്ന് ഇവിടെ, ദോഹയിലെ മ്യൂസിയം ഓഫ് ഇസ്ലാമിക് ആര്‍ട്ട് കാണാന്‍ പോയി. സമയകുറവ് കാരണം അധികം ഒന്നും കാണാന്‍ പറ്റിയില്ല. വിശദമായിട്ട് ഇനി ഒരിക്കല്‍ കൂടി അവിടെ ഒന്ന് പോകണം. എന്തായാലും പോയതല്ലേ. കുറച്ച് പടങ്ങള്‍ കൂടി എടുത്തു. അത് ദാണ്ടേ താഴെയുണ്ട് .<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://lh6.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6aTc4KXSI/AAAAAAAAALo/QZYtzIcch2k/DSC01126.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 448px; height: 300px;" src="http://lh6.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6aTc4KXSI/AAAAAAAAALo/QZYtzIcch2k/DSC01126.jpg" alt="" border="0" /></a>ഇതാണ് പറഞ്ഞ സംഭവം. ഇവിടെ കോര്‍ണിഷില്‍ ഒക്കെ പോയി ഇരിക്കുമ്പോ ഈ ഇത്തിരി കുഞ്ഞന്‍ സാധനത്തില്‍ എന്താ ഇത്ര വല്യ കാര്യം എന്നൊക്കെ കരുതിയിരുന്നു. പക്ഷേ ഈ മൊതലിന്റെ അടുത്ത് ചെന്നപ്പോഴാ അതിന്റെ വലുപ്പം മനസിലായത്.<br /><br />ഇനി ഇതിന്റെ അകത്ത് കേറി ഞാന്‍ ക്ലിക്കിയ കുറച്ച് പോട്ടങ്ങള്‍ ... നോക്ക്...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://lh3.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6ZyuYOQpI/AAAAAAAAAKw/7cDIT-6IDpY/s512/DSC01077.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 342px; height: 512px;" src="http://lh3.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6ZyuYOQpI/AAAAAAAAAKw/7cDIT-6IDpY/s512/DSC01077.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">ഇത് ഈജിപ്തില്‍ പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഗ്ലാസ് കൊണ്ട് നിര്‍മ്മിച്ച കുപ്പി.<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://lh6.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6ZhDLjHWI/AAAAAAAAAKE/UwxPr0Epi0A/DSC01064.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 448px; height: 302px;" src="http://lh6.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6ZhDLjHWI/AAAAAAAAAKE/UwxPr0Epi0A/DSC01064.jpg" alt="" border="0" /></a>ഇത് ഇന്ത്യയില്‍ പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പൊടിപ്പെട്ടി. ആനകൊമ്പ് കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ സാധനം.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://lh4.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6ZnLclCDI/AAAAAAAAAKg/yYgm5sNQPIE/s512/DSC01066.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 342px; height: 512px;" src="http://lh4.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6ZnLclCDI/AAAAAAAAAKg/yYgm5sNQPIE/s512/DSC01066.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ഇത് പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ഇന്ത്യയില്‍ നിര്‍മ്മിച്ച/ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന കൂജ. തനി പിച്ചള കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയത്.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://lh3.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6ZsEBcVwI/AAAAAAAAAKo/L784pksVeEc/DSC01071.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 448px; height: 300px;" src="http://lh3.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6ZsEBcVwI/AAAAAAAAAKo/L784pksVeEc/DSC01071.jpg" alt="" border="0" /></a><br />എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ഇറാഖില്‍ (മെസപൊട്ടോമിയ‌‌) ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഭരണി.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://lh5.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6Z5KFO2BI/AAAAAAAAAK4/tIyEhgVV1MQ/s512/DSC01082.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 342px; height: 512px;" src="http://lh5.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6Z5KFO2BI/AAAAAAAAAK4/tIyEhgVV1MQ/s512/DSC01082.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ഇത് ഈജിപ്തില്‍ പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന കൂറ്റന്‍ പിച്ചള പാത്രം. പടത്തില്‍ കാണുന്ന പോലെയൊന്നും അല്ലാ ട്ടോ.. ഒടുക്കത്തെ വലുപ്പമാ.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://lh5.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6Z8iHsK0I/AAAAAAAAALU/XF4FyR_oV8A/DSC01085.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 265px; height: 348px;" src="http://lh5.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6Z8iHsK0I/AAAAAAAAALU/XF4FyR_oV8A/DSC01085.jpg" alt="" border="0" /></a><br />സിറിയയില്‍ പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഭരണി.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://lh3.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6Z_udi0TI/AAAAAAAAALY/5jlnaLouzOA/DSC01088.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 448px;" src="http://lh3.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6Z_udi0TI/AAAAAAAAALY/5jlnaLouzOA/DSC01088.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ഇത് പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ കിഴക്കന്‍ തുര്‍ക്കിയിലും പടിഞ്ഞാറേ ഇറാനിലും യുദ്ധഭൂമിയില്‍ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന മുഖച്ചട്ട.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://lh4.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6aC5hCJ_I/AAAAAAAAALc/vP6gqgiQOGw/s512/DSC01091.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 342px; height: 512px;" src="http://lh4.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6aC5hCJ_I/AAAAAAAAALc/vP6gqgiQOGw/s512/DSC01091.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ഇത് പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ഇറാനില്‍ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന വിളക്ക് കാല് ( മെഴുകുതിരി കാല്??). പിച്ചള കൊണ്ടാണ് സാധനം ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത്.<br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://lh4.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6aSglDhKI/AAAAAAAAALk/MLE29NRRMrU/DSC01098.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 448px;" src="http://lh4.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6aSglDhKI/AAAAAAAAALk/MLE29NRRMrU/DSC01098.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ഇവനാണ് അവിടുത്തെ വില പിടിച്ച താരങ്ങളില്‍ ഒന്ന്. സ്വര്‍ണ്ണത്തില്‍ നിര്‍മ്മിച്ച പ്രാപ്പിടിയന്‍. ഏതാണ്ട് പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ഇന്ത്യയില്‍ നിര്‍മ്മിച്ചത്. മാറ്റ് കൂട്ടാന്‍ വജ്രം ഉള്‍പ്പടെ ഒട്ട് മിക്ക രത്നങ്ങളും.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://lh4.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6Z12IqEJI/AAAAAAAAAK0/XrN-UEeja6M/DSC01079.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 448px;" src="http://lh4.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6Z12IqEJI/AAAAAAAAAK0/XrN-UEeja6M/DSC01079.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ഇത് പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടി ഈജിപ്തിലെ പള്ളികളില്‍ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന വിളക്ക്.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://lh5.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6Zv6rXCSI/AAAAAAAAAKs/2Ca6LyrdH3c/s512/DSC01074.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 342px; height: 512px;" src="http://lh5.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6Zv6rXCSI/AAAAAAAAAKs/2Ca6LyrdH3c/s512/DSC01074.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ഇത് വിശുദ്ധ ഖുര്‍‌ആനിലെ ഒരു പേജ്. ഇറാഖില്‍ വെച്ച് AD 1307 - 08 കാലഘട്ടത്തില്‍ നിര്‍മ്മിച്ചതാണിത്.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://lh3.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6ZphWKuzI/AAAAAAAAAKk/1IGU_waratM/s720/DSC01069.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 383px; height: 256px;" src="http://lh3.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6ZphWKuzI/AAAAAAAAAKk/1IGU_waratM/s720/DSC01069.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ഇത് ഒന്‍പതാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ വടക്കേ ആഫ്രിക്കന്‍ മേഖലയില്‍ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന വിശുദ്ധ ഖുര്‍‌ആനിലെ ഒരു ഏട്.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://lh6.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6ZYXHWVDI/AAAAAAAAAJ8/VTk_HW9xE1g/s720/DSC01059.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 413px; height: 277px;" src="http://lh6.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6ZYXHWVDI/AAAAAAAAAJ8/VTk_HW9xE1g/s720/DSC01059.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://lh3.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6ZTeeDWiI/AAAAAAAAAJ4/tAJPf287PrE/s720/DSC01058.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 457px; height: 301px;" src="http://lh3.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6ZTeeDWiI/AAAAAAAAAJ4/tAJPf287PrE/s720/DSC01058.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br />ഇത് അറബിയിലേക്ക് വിവര്‍ത്തനം നടത്തിയ രാമായണം. പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് വിവര്‍ത്തനം നടത്തപ്പെട്ടത് എന്ന് അനുമാനിക്കുന്നു.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://lh3.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6ZQJFwKPI/AAAAAAAAAJ0/47ijJVjmWOA/s720/DSC01055.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 402px; height: 266px;" src="http://lh3.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6ZQJFwKPI/AAAAAAAAAJ0/47ijJVjmWOA/s720/DSC01055.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ഇത് പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലോ - പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിലോ ഇന്ത്യയില്‍ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന കളിമണ്‍ ചുമര്‍.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://lh4.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6YiReoZZI/AAAAAAAAAJQ/fE4K7b_RoqA/s512/DSC01053.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 342px; height: 512px;" src="http://lh4.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6YiReoZZI/AAAAAAAAAJQ/fE4K7b_RoqA/s512/DSC01053.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ഇറാനില്‍ പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന വിശുദ്ധ ഖുര്‍‌ആന്‍.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://lh4.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6aGQbYbLI/AAAAAAAAALg/dADRPWaLmPw/s720/DSC01095.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 424px; height: 283px;" src="http://lh4.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6aGQbYbLI/AAAAAAAAALg/dADRPWaLmPw/s720/DSC01095.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ഇത് അടുത്ത മൊതല്.. പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ഇന്ത്യയില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന കത്തിയും ഉറയും. സ്റ്റീല്‍, സ്വര്‍ണ്ണം, വജ്രം, വൈഡ്യുര്യം ഇങ്ങിനെ കൂറേ സാധങ്ങള്‍ ഇവന്റെ മേലേയുണ്ട്.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://lh6.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6Zb6CEKBI/AAAAAAAAAKA/J_xVvvt2UeQ/s720/DSC01061.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 434px; height: 303px;" src="http://lh6.ggpht.com/_VC6jxwHOaD4/Sp6Zb6CEKBI/AAAAAAAAAKA/J_xVvvt2UeQ/s720/DSC01061.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ഇത് ഈജിപ്തില്‍ പതിനൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പൈപ്പ്. സാധനം പിച്ചള കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയതാണ്.<br /><br /><div style="text-align: left;">തത്ക്കാലം ഇത്രയൊക്കയേ അങ്ങ് പടം എടുക്കാന്‍ പറ്റിയുള്ളു. സമയക്കുറവ് കാരണം ഇനിയൊരിക്കല്‍ ആകാം എന്ന് കരുതി. ദോഹയില്‍ ഉള്ളവര്‍ ഇവിടെ ഒരിക്കല്‍ എങ്കിലും പോകണം. പൈസയൊന്നും വേണ്ടാ ട്ട. ഫ്രീയാ. ഏതെങ്കിലും ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച അങ്ങോട്ടേക്ക് വെച്ച് പിടിച്ചോ..<br /></div><br /><div style="text-align: left;">അപ്പോള്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും എന്റെ ഓണാശംസകള്‍ ....<br /></div><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8992673397157500161-8130600861813417659?l=kurimaanam.blogspot.com' alt='' /></div>മെലോഡിയസ്http://www.blogger.com/profile/12314374261473680669noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8992673397157500161.post-45253685449597292452008-04-24T21:37:00.004+05:302008-04-24T22:22:57.768+05:30അങ്ങിനെ നാട്ടീന്ന് പെട്ടിയും പെറുക്കിയെടുത്ത് ഇവിടെ വന്ന് ഒരു ജോലിയൊക്കെ ഒപ്പിച്ചതിന് ശേഷം നമ്മുടെ അടുത്ത ലക്ഷ്യമായിരുന്നു ഒരു നല്ലഒരു അക്കമഡേഷന്‍ തരപ്പെടുത്തുക എന്നുള്ളത്. നീ ഇവിടെ നിന്നോടാ..എന്തിനാ നീ പുറത്ത് ഒരു റൂം നോക്കുന്നത് എന്ന് നമ്മട ചേട്ടായി പറഞ്ഞെങ്കിലും നമ്മക്കത് അത്ര പിടിച്ചില്ല. ഒന്നും ഉണ്ടായിട്ടല്ല.. നമ്മുടെ ചില പ്രത്യേകതകള്‍ കാരണം മറ്റുള്ളവര്‍ ചിലപ്പോ ബുദ്ധിമുട്ടേണ്ടിവരും..അതൊക്കെ വഴിയെ പറയാം..ഒന്നാമത് രണ്ട് പേര്‍ക്ക് സുഖമായിട്ട്കിടന്നുറങ്ങേണ്ട സ്ഥലത്ത് അഡീഷണലായിട്ട് മൂന്ന് പേര്‍ കൂടെ ഉണ്ടെങ്കില്‍എങ്ങിനെയുണ്ടാകും പുകില് ? അതും പോരാഞ്ഞിട്ട് മറ്റുള്ള ബാച്ചീ റൂമുകള്‍ക്ക് എല്ലാം കൂടെ കോമണായിട്ട് ഒരൊറ്റ ബാത്ത് റൂമും..അപ്പോ നമ്മടകാര്യം കട്ട പൊകയാകും..നാട്ടില്‍ വെച്ച് ഈയുള്ളവന്റെ കുളി എന്ന് വെച്ചാ മിനിമം മുപ്പത് മിനിറ്റ് എന്നുള്ളത് ഇവിടെ വന്നതിന് ശേഷം 5 മിനിറ്റിലോട്ട് കുറക്കേണ്ടി വരികയും ചെയ്തു..സമയം കൂടുന്നത് മാത്രമല്ല പ്രശ്നം എങ്ങാനും ആ മാസത്തെ വെള്ളത്തിന്റെ ബില്ല് കൂടിയാല്‍ അത് നമ്മട തലയിലേക്ക് വരും എന്ന് നല്ല ബോധ്യം വന്നത് കൊണ്ടും കൂടെയാണ് ഈ സമയംവെട്ടിച്ചുരുക്കലിന്റെ മെയിന്‍ കാരണം.<br /><br /><br />അപ്പൊ പറഞ്ഞ് വന്നത്..കമ്പനി എന്നെ ജോലിക്ക് എടുക്കുന്ന സമയത്ത് “ ഡാ മോനേ..നിനക്ക് കമ്പനി വില്ല വേണോ, അതോ അലവന്‍സ് വേണോ” ഏന്ന് ചോദിച്ചതും “ ചേട്ടായി..നമ്മക്ക് തല്‍ക്കാലം അലവന്‍സ് മതി” എന്ന് പറയാന്‍ അധിക സമയം എനിക്കാലോചിക്കേണ്ടി വന്നില്ല. ആ തീരുമാനമാണ് ഇപ്പോള്‍ മാറ്റേണ്ടി വന്നത്. കാരണം ഒരു ബാച്ചിക്ക് മാത്രമായിട്ട് റൂം കൊടുക്കാന്‍ ഹൌസ് ഓണര്‍ ഒന്ന് രണ്ട് വട്ടം ആലോചിക്കും.( ഇതിന്റെ പേരില്‍ "കണ്ടോടാ....കല്യാണം കഴിച്ചാല്‍ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ഗുണമുണ്ട്" എന്നും പറഞ്ഞ്എക്സ്- ബാച്ചികള്‍ വന്നേക്കരുത്. പറഞ്ഞില്ലാന്ന് വേണ്ടാ ) തന്നെയും അല്ലബാച്ചി അക്കമഡേഷന്‍ കിട്ടാന്‍ മുടിഞ്ഞ പാടും..പിന്നെ ഉള്ള വില്ലകള്‍ക്കും മറ്റ് റൂമിനും ഒക്കെ മുടിഞ്ഞ വാടകയും...അങ്ങിനെ ഞാന്‍ ഇച്ചിരിവിഷമത്തോടെയാണെങ്കിലും ആ തീരുമാനമെടുത്തു..<br /><br /><br />നേരെ ചെന്ന് ബോസിന്റെ അടുത്ത് കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചു..."സാറെ...മര്യാദക്ക് താമസിക്കാന്‍ ഒരു റൂം ഇത് വരെ കിട്ടിയില്ല." എന്ന് തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും അങ്ങേര്‍ " നിന്നോട് ഞാന്‍ പണ്ടേ പറഞ്ഞതല്ലേ.. കമ്പനി അക്കമഡേഷനിലോട്ട് മാറാന്‍..ഇനി വല്ല വില്ല ഒഴിവുണ്ടോ എന്ന് തിരക്കേണ്ടി വരും" എന്ന് പറഞ്ഞ്പുള്ളിക്കാരന്‍ എന്റെയടുത്ത് പതിവ് പോലെ തുടങ്ങി..രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞ് ഒരുത്തന്‍ എന്നെ വിളിച്ച് പറഞ്ഞു..."ഡേയ്..നിനക്ക് താമസിക്കാനുള്ളമുറിയൊക്കെ ശരിയായിട്ടുണ്ട്..നിന്റെ തുണിയൊക്കെ എടുത്ത് വേഗം ഇങ്ങോട്ട്പോര്..." വിളിച്ചത് വില്ലാ കോ-ഓര്‍ഡിനേറ്റര്‍ ജോര്‍ജേട്ടനായിരുന്നു.<br /><br /><br />വില്ല നമ്പര്‍ ഇരുപത്തിമൂന്നിലാണ് താമസമെന്ന്‍ പറഞ്ഞിരുന്നു. അത് കേട്ടതോടെ അല്ലെങ്കിലേ അവിടെ അലമ്പാ..ഇനി നീ കൂടി അവിടെ ചെന്ന് ആഅലമ്പല്‍ പൂര്‍ത്തിയാക്കണോ എന്നായിരുന്നു നമ്മട ബോസ് ചോദിച്ചത്. കാരണംവേറൊന്നുമല്ല..എല്ലാ മല്ലൂസ് ഗഡികളും അവിടെ ആയിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ ക്ലിനിക്കിലെ ആനന്ദു, കുര്യാച്ചന്‍, പ്രിന്‍സ്, എബി,എന്റെ ഡിപ്പാര്‍ട്ട്മെന്റില്‍ തന്നെയുള്ള നവാസ്, പിന്നെ കമ്പനിയിലെ ഓഫീസ് സ്റ്റാഫില്‍ പെട്ട ശ്രീജിത്ത്..കാരണവരായിട്ട് വില്ലാ കോര്‍ഡിനേറ്റരര്‍ ‍ജോര്‍ജേട്ടനും.. ജോര്‍ജേട്ടന്‍ പ്രായം കൊണ്ട് കാരണവരാണെങ്കിലും മനസ് കൊണ്ട് ഞങ്ങളെക്കാള്‍ ചെറുപ്പമായിരുന്നു...അത് കൊണ്ട് ഈ 49 വയസിലുംപുള്ളിക്കാരന്റെ ഒരു ഒറ്റ പൂട പോലും വെളുത്തിട്ടില്ല..വെളുക്കാന്‍ ആകുമ്പോഴേക്കും അങ്ങേര്‍ അതില്‍ കറുത്ത പെയിന്റ് പൂശും..മുടക്കമില്ലാതെ..പിന്നെ വ്യാഴാഴ്ച വൈകീട്ട് മുതല്‍ പുള്ളി വല്യ ഡീസന്റാ‍.. ചില വ്യാഴാഴ്ചകളില്‍ ക്രിസ്തു ആകുമെങ്കില്‍ പിറ്റേ ആഴ്ച മണവാട്ടിയാകും..അതിന്റെ പിറ്റേന്ന് കാര്‍ഗില്‍....പിന്നെ വെള്ളം അടിച്ചാല്‍ വയറ്റില്‍ കിടക്കണമെന്ന് പറയുമെങ്കിലും..പറയുന്നതില്‍ കാര്യമില്ല എന്ന് പ്രവര്‍ത്തി കാണിച്ച് തരുന്ന അത്രക്കും നല്ല മനുഷ്യന്‍.<br /><br /><br />എന്റെ താമസത്തിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ കുര്യാച്ചന്‍ പറഞ്ഞു. " അതിന് അവിടെ റൂമൊന്നുമില്ലാല്ലോ..ഉള്ളതില്‍ ആ ടിങ്ക് ആണ് താമസിക്കുന്നത്."പടച്ചോനെ..ആ അലവലാതിയുടെ കൂടെ ആണോ എന്റെ താമസം. ആ വില്ലയില്‍ താമസിക്കുന്ന മലയാളിയല്ലാത്ത ഒരേ ഒരുത്തനായിരുന്നു മിസ്റ്റര്‍ ‍ടിങ്ക്..ഞങ്ങളുടെ കമ്പനിയിലെ സെക്യുരിറ്റി സൂപ്പര്‍വൈസര്‍ ആയിട്ട് പണിനോക്കുന്ന ഈ കുരിപ്പ് ഉണ്ടാക്കുന്ന പുകില്‍ ചില്ലറയൊന്നുമല്ല്ല. അഞ്ചേരണ്ട് പൊക്കമുള്ള ഈ മൊതല്‍ ഫിലിപ്പീന്‍സില്‍ നിന്ന് കെട്ടിയെടുത്തിട്ട് കാലം കുറച്ചായി. 15 കൊല്ലം ഫിലിപ്പീന്‍സ് പോലീസിനെ സേവിച്ചിട്ട്..എനിക്കൊന്നും തിരിച്ച് ഫിലിപ്പീന്‍സ് പോലീസ് തന്നില്ലാ എന്നും പറഞ്ഞ് ഇങ്ങോട്ട് കെട്ടിയെടുത്തതാണ്. പോരാത്തതിന് കടുത്ത ഇന്ത്യന്‍ വിരോധിയും പ്രത്യേകിച്ച് കേരള വിരോധിയും. പോരേ പൂരം...അവന്റെ അടുത്തേക്കാണ് ഈയുള്ളവന്റെ പുറപ്പാടെന്ന് കേട്ടപ്പോള്‍ ഒരു പരുവം ആയി.<br /><br /><br />എന്ത് പണ്ടാറമെങ്കിലും ആവട്ടെ..വരണ വഴിക്ക് കാണാം എന്ന് നമ്മട മെയിന്‍ മുദ്രാവാക്യം ശിരസിലേറ്റി അങ്ങിനെ വില്ലയിലേക്ക് ഇടത് കാലെടുത്ത് വെച്ച് അകത്ത് കേറി. പറഞ്ഞ പോലെ തന്നെ ഈ ഫിലിപ്പീന്‍ കുരുപ്പിന്റെ റൂമിലാണ് എന്റെയും താമസം. കുര്യാച്ചനും ബാക്കിയുള്ളവരും എന്നെ സമാധാനിപ്പിച്ചു..."എല്ലാം നിന്റെ വിധിയാ മകനേ..നീ ക്ഷമി.." ഈ സാധനത്തെ എന്ത് ചെയ്താലും ഇവിടെന്ന് പോകില്ല എന്ന് കുര്യാച്ചന്‍ പറഞ്ഞു. അവനിക്ക് ഈ വില്ല അങ്ങ് പെരുത്ത് ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടു പോലും..അത്രക്കും സൌകര്യങ്ങളാണ്. കമ്പനിക്ക് ഫിലിപ്പീനികള്‍ മാത്രം താമസിക്കുന്ന വില്ലയില്‍ റൂം ഒഴിവുണ്ടായിട്ട്അവിടെ പോകാന്‍ ഇവന്‍ കൂട്ടാക്കിയില്ലാത്രേ.<br /><br /><br /><br />അങ്ങിനെ എന്റെ താമസം അങ്ങ് തുടങ്ങി. താമസം തുടങ്ങിയത് പ്രമാണിച്ച് പാല്‍ ‍കാച്ചല്‍ ഒന്നും ഉണ്ടായില്ലെങ്കിലും ആ വ്യാഴാഴ്ച രാത്രി എന്റെ വരവ് ആഘോഷിക്കാന്‍ ജോര്‍ജേട്ടന്റെ ചിലവില്‍ തന്നെ ഒരു കുപ്പി കാലിയാക്കുന്നതായിരിക്കുമെന്ന് മല്ലൂസ് അസോസിയേഷന്‍ അങ്ങട് ഒരു പ്രമേയംപാസാക്കി. അങ്ങിനെ സംസാരിച്ച് ഇരിക്കുന്നതിന്റെ ഇടയില്‍ ഒരു മാതിരി മണം.അടുക്കളയില്‍ നിന്ന്..ഞാന്‍ ഇതെന്താ ഒരു ചീഞ്ഞ മണം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍..അതാ അലവലാതി അടുക്കളയില്‍ കേറിയതിന്റെ മണമാ‍ണെന്ന് നവാസ് പറഞ്ഞു. അതായത് പുള്ളിക്കാരന്‍ മീന്‍ ഒക്കെ വെക്കുന്ന മണം അടിച്ചതാണ്.പകുതി വേവിച്ച മീനും..പകുതി വേവിച്ച ചിക്കനുമൊക്കെയേ പുള്ളിക്കാരന്‍അടിക്കൂ..അടിക്കുന്നതൊക്കെ പോട്ടെ..ഭക്ഷണം കഴിച്ച പാത്രവുംവെച്ചുണ്ടാക്കിയ പാത്രങ്ങളും അവന്‍ പിറ്റേന്ന് മാത്രമേ കഴുകൂ എന്നും പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ടത്രേ..<br /><br /><br />എങ്ങിനെ ഈ കുരിപ്പിനിട്ട് ഇവിടെന്ന് ഒരു പണി കൊടുക്കും എന്നാലോചിച്ച് ഇരിക്കുന്ന സമയത്താണ് കുര്യാച്ചന്‍ “എന്നാ വാഡേയ്..വല്ലതും കഴിച്ച് കിടന്നുറങ്ങാന്‍ നോക്കാം“ എന്ന് പറഞ്ഞതും ഞാന്‍ ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളില്‍ ആദ്യ ഹാ‍ജര്‍ വെച്ചതും..അപ്പോള്‍ ഉണ്ട് മിസ്റ്റര്‍ ടിങ്ക് വക ഒരു കമന്റ് " എനിക്ക് നിങ്ങളുടെ ഫുഡിന്റെ മണമൊന്നും ഇഷ്ട്ടമല്ല. ഈ മണം അടിക്കുമ്പോഴേ എനിക്ക് അറക്കും. " അല്ലെങ്കിലേ എന്റെനാ‍വിന് ചില നേരത്ത് ചൊറിച്ചിലുള്ള കാര്യം അങ്ങേര്‍ക്ക് അറിയില്ലാല്ലോ..." ആദ്യം പോയി നിന്റെ വായ കഴുകെടാ പോത്തേ..അതിന് മോളില്‍ ‍അല്ലേ നിന്റെ മൂക്കിരിക്കുന്നത്..ചുമ്മാതല്ല എന്ത് കാണുമ്പോഴും നിനക്ക് നാറുന്നത് " എന്ന് പറഞ്ഞതും ഒരേ ടോണിലായിരുന്നു..എന്നെ ഒരു നോട്ടംനോക്കിയിട്ട് പുള്ളിക്കാരന്‍ റൂമിലേക്ക് പോയി<br /><br />പിറ്റേന്ന് ഞാന്‍ എഴുന്നേറ്റപ്പോള്‍ ഉണ്ട് മിസ്റ്റര്‍ ടിങ്ക് ഉറക്കംതൂങ്ങി അവിടെ ഇരിപ്പുണ്ട്... ഞാന്‍ ചോദിച്ചു....<br /><br />വാട്ട് ഹാപ്പന്‍ഡ് ? "<br /><br />"നത്തിങ്ങ്...." അതും പറഞ്ഞ് പുള്ളിക്കാരന്‍ എഴുന്നേറ്റ് പുറത്തേക്ക് പോയി......<br /><br />അടുത്ത രണ്ട് ദിവസവും ഇത് പോലെ തന്നെ...<br /><br />മൂന്നാം ദിവസം ഞാന്‍ എന്റെ റൂമില്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ കണ്ടത് മിസ്റ്റര്‍ ടിങ്കിന്റെ കട്ടില്‍ അവിടെയില്ല. അവന്‍ ഫിലിപ്പീനികളുടെ അവിടേക്ക് മാറിയത്രേ...<br /><br /><br />അന്ന് രാത്രി...ജോര്‍ജേട്ടന്‍ ചോദിച്ചു..ഞങ്ങള്‍ പഠിച്ച പണി പതിനെട്ടുംപയറ്റിയിട്ടും അവന്‍ പോയില്ലാ..നീ വന്ന് ഇത്രയും ദിവസം കൊണ്ട് എങ്ങിനെഇതൊപ്പിച്ചു??<br /><br />എന്റെ മറുപടിയും പെട്ടന്നായിരുന്നു..." ഉറക്കത്തില്‍ ഞാന്‍ അറിയാതെ അര്‍മാദിച്ച് കൂര്‍ക്കം വലിക്കുന്ന സ്വഭാവം എനിക്കുണ്ടേ ജോര്‍ജ്ജേട്ടാ..പുള്ളിക്കാരന് അതില്ല!! "<br /><br /><br />വാല്‍കഷ്ണം: <em>ഞാന്‍ ഉറങ്ങുമ്പോള്‍ കൂര്‍ക്കം വലിക്കുന്നതായി മറ്റുള്ളവര്‍ പറഞ്ഞല്ലാതെ എനിക്ക് ബോധ്യപ്പെട്ടിട്ടില്ല. പിന്നെ കൂര്‍ക്കം വലിയുടെ ദൂഷ്യവശങ്ങളെ പറ്റി കൂടുതല്ലൊന്നും ഇതില്‍ പറയണ്ട..എല്ലാം നമ്മക്ക് ബോധ്യമുണ്ട് :(</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8992673397157500161-4525368544959729245?l=kurimaanam.blogspot.com' alt='' /></div>മെലോഡിയസ്http://www.blogger.com/profile/12314374261473680669noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8992673397157500161.post-50567069052532017712008-04-07T09:04:00.004+05:302008-04-11T22:02:19.262+05:30വിമാനം കൊച്ചിയിലിറങ്ങും എന്നുള്ള അനൌണ്‍സ്‌മെന്റ് കേട്ടപ്പോള്‍ മനസിന് ഒരുള്‍പുളകം..നാട്ടില്‍ നിന്ന് പോന്നിട്ട് അധിക കാലം ആയിട്ടില്ലെങ്കിലും വീണ്ടും നാട്ടിലേക്ക് പോകുന്നതിന്റെ ആ ഒരു ആവേശം, പിന്നെ അമ്മയെയും പെങ്ങളെയും കാണാനുള്ള കൊതി..ബന്ധുക്കളെയും പിന്നെ എന്റെ കൂട്ടുകാരെയുംകാണാനുള്ള അടങ്ങാത്ത ആവേശം. ഇതൊക്കെ കാരണം ഈ സാധനത്തിന് തീരെ വേഗത പോരഎന്നായിരുന്നു മനസില്‍....അതില്‍ നിന്നിറങ്ങി എല്ലാ ചിട്ടവട്ടങ്ങളും പൂര്‍ത്തിയാക്കി പുറത്തിറങ്ങുമ്പോ പുറത്ത് നല്ല ചൂട്..എങ്കിലും ആ ചൂടിന്ഒരു സുഖമുള്ളതായി എനിക്ക് തോന്നി.<br /><br /><br />വീടിനടുത്ത കവലയിലെ സെയ്തുക്കാന്റെ പീടികയില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ അവിടെ സുമന്‍ നില്‍പ്പുണ്ടായിരുന്നു. അവനെ കണ്ടതും ഞാന്‍ ഡ്രൈവറോട് വണ്ടിനിറുത്താന്‍ പറഞ്ഞു..അവന്‍ വേഗം കാറിന്റെയടുത്തെത്തി..." ദെന്താപ്പോപെട്ടെന്ന് ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്??" അവന്റെ ആദ്യ ചോദ്യം അതായിരുന്നു. ഞാന്‍പറഞ്ഞു " പെട്ടെന്ന് ഒരു അവധി കിട്ടിയപ്പോ വന്നതാ.." "ഞാന്‍ വീട്ടിലോട്ട് വരാം ട്ടാ..." എന്നും പറഞ്ഞ് അവന്‍ തിരിഞ്ഞ് നടന്നു.<br /><br /><br />വീട്ടിലെത്തി അമ്മയോടും അനിയത്തിയോടും കാര്യങ്ങള്‍ പറയുന്നതിന്റെ ഇടക്ക് സുമന്റെ കാര്യവും വന്നു.." അവന്‍ കഴിഞ്ഞ ആഴ്ചയാ പുറത്തിറങ്ങിയത്.." ഞാന്‍പറഞ്ഞു.." ഞാന്‍ എല്ലാം അവിടെ വെച്ച് അറിയാറുണ്ട്.." "എനിക്ക് എത്രആലോചിച്ചിട്ടും മനസിലാവണില്ല..എങ്ങനാ അവന്‍ ഇതൊക്കെചെയ്തതെന്ന്..എന്തൊക്കെ രാഷ്‌ട്രീയം ഉണ്ടായാലും അവനിക്ക് അങ്ങിനെയൊക്കെചെയ്യാന്‍ പറ്റുമോ?" അമ്മ തന്നെത്താന്‍ ചോദിക്കുന്നത് പോലെ പറഞ്ഞു..<br /><br />സുമന്‍, എന്റെ കൂടെ പഠിച്ചവന്‍. എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരില്‍ഒരുവന്‍. ഇപ്പോള്‍ ഒരു കൊലക്കേസിലെ പ്രതി. അതും രാഷ്‌ട്രീയമാണ് വിഷയം.പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് സ്‌കൂളില്‍ ഉണ്ടാകുന്ന തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ അല്ലാതെ,അതിന് ശേഷമുള്ള ഒരു രാഷ്‌ട്രീയ കാര്യങ്ങളില്‍ താത്പര്യമില്ലാതിരുന്നത് പോലെയായിരുന്നില്ല അവന്റെ കാര്യം. അവനും അവന്റെ കുടുംബക്കാര്‍ക്കും രാഷ്‌ട്രീയം എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ ജീവവായു പോലെ ആയിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലുംഒരാളെ കൊല്ല്ലാനും മാത്രം ധൈര്യം അവന് കാണുമെന്ന് ഞാന്‍ ഒരിക്കലുംകരുതിയിരുന്നില്ല.<br /><br />പിറ്റേന്ന്, സുമന്‍ എന്നെ കാണാന്‍ വന്നപ്പോള്‍ അവന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ഭാവവ്യത്യാസവുമില്ല. പഴയ അതേ സ്വഭാവത്തില്‍ തന്നെ..കളിയും ചിരിയും..പിന്നീട്ഞാന്‍ അവനോട് ചോദിച്ചു.."നിനക്ക് എങ്ങിനെ ഇത് പോലെ പെരുമാറാന്‍കഴിയുന്നു..ഒരു ഭാവ വ്യത്യാസവുമില്ലാല്ലോ...എന്ത് പറ്റി നിനക്ക്?"<br /><br />"എന്തിനെ പറ്റിയാ നീ ചോദിക്കണേ"?<br /><br />" നീ ജെയിലില്‍ പോയ കാര്യത്തിന് തന്നെ"...<br /><br />"ഓ...അതോ..അതൊക്കെ അങ്ങിനെ നടന്നു...."വളരെ നിസ്സാരമായി അവന്‍ പറഞ്ഞു..<br /><br />"നിനക്ക് അങ്ങിനെ ചെ‌യ്തതില്‍ ഒരു കുറ്റബോധമില്ലേ?" ....<br /><br />"ഉണ്ടോ. എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍..ഉണ്ട്...എന്നാല്‍ അങ്ങിനെയൊന്ന് ഇല്ല താനും"<br /><br />"നീയെന്താ ഒന്നും അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും തൊടാത്ത രീതിയില്‍സംസാരിക്കുന്നേ?" ഞാന്‍ ചോദിച്ചു..<br /><br />"അവന്റെ കുടുംബത്തെ ഓര്‍ത്ത് ..പക്ഷേ അവന്റെ ചെ‌യ്തികളെ കുറിച്ചോര്‍ത്ത് എനിക്ക്<br />കുറ്റബോധമില്ല"..<br /><br /><br />"എന്നാലും നിനക്കിതെങ്ങിനെ ചെയ്യാന്‍ തോന്നി?? ഒരാളെ പച്ചക്ക് വെട്ടാന്‍ ? "<br /><br />" എന്റെ മനസില്‍ അപ്പോള്‍ പാര്‍ട്ടിയും നേതാക്കളും പറഞ്ഞതൊക്കെയേഓര്‍മ്മയിലുണ്ടായിരുന്നുള്ളു" അവന്‍ പറഞ്ഞു...<br /><br />"പാര്‍ട്ടിക്കാര്‍ പലതും പറയും..നേതാക്കള്‍ പ്രത്യേകിച്ചും..നിനക്ക്തോന്നുന്നുണ്ടോ നിനക്കെന്തെങ്കിലും പറ്റുമ്പോ ഇവര്‍ വന്ന് തിരിഞ്ഞ്നോക്കുമെന്ന്..പാര്‍ട്ടിക്കാര്‍ക്ക് കുറേ ആളൂകളെ വേണം..കുറേഗുണ്ടകളായിട്ട്..."<br /><br /><br />" ആ...എനിക്കൊന്നും അറിയില്ല. പാര്‍ട്ടിയും നേതാവും പറഞ്ഞാല്‍ ഞാന്‍ എന്തും ചെയ്യും..."<br /><br />അവന്‍ അത് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അവന്റെ മുഖത്ത് കൊല്ലാനും ചാവാനും തയ്യാറായിഇരിക്കുന്ന ഒരു ചാവേറിന്റെ ഭാവമായിരുന്നു.<br /><br />"അപ്പോള്‍ നിനക്ക് നിന്റെ കുടുംബത്തെ നോക്കണ്ടേ?..നിനക്കെന്തെങ്കിലുംപറ്റിയാല്‍ നിന്റെ വീട്ടിലുള്ളവര്‍ക്ക് ആരാണുള്ളതെന്ന് നീ ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ?"..<br /><br />" അതൊക്കെ ആലോചിക്കാറുണ്ട്..പക്ഷേ..പാര്‍ട്ടി പറഞ്ഞാല് ‍എനിക്കനുസരിക്കാതിരിക്കാന്‍ പറ്റൂല്ലാ.."<br /><br />പിന്നീട് എനിക്കനുവദിച്ച് കിട്ടിയ 10 ദിവസത്തെ അവധിക്കുള്ളില്‍ പലപ്പോഴുംഞങ്ങള്‍ കണ്ടു..ഇതിന്റെ ഇടക്ക് അവന്റെ വീട്ടിലും പോയി..അവന്റെ വീട്ടില്‍ചെന്നപ്പോള്‍ അവന്റെ അമ്മക്കും ഭാര്യക്കും ഒരു എന്തോ പോലെ..അവരുടെകണ്ണുകളില്‍ നോക്കിയാലറിയാം..അവര്‍ എന്തിനെയോ..ആരെയൊക്കയോ ഭയക്കുന്നത്പോലെ...<br /><br />പിന്നീട് ഞാന്‍ തിരിച്ച് പോരുന്ന അന്നും അവന്‍അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു..ഇറങ്ങാന്‍ നേരത്ത് എന്റെ കൈയ്യില്‍ മുറുകെ പിടിച്ച്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..." കാണാം...നീ പോയി വാ.."<br /><br />അവസാനം അവന്റെ കണ്‌ഠം ഇടറിയോ?? അവന്റെ കണ്ണുകളില്‍ അല്പം നനവ് പടര്‍ന്നിരുന്നു...<br /><br />ഇവിടെ തിരിച്ച് വന്ന് പണി തിരക്കുകളില്‍ മുഴുകുമ്പോഴും ഇടക്കൊക്കെ മനസ് നാട്ടിലേക്ക് പോകും...അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക്..പെങ്ങളുടെഅടുത്തേക്ക്...കൂട്ടുകാരുടെ അടുത്തേക്ക്..കൂട്ടത്തില്‍ സുമന്റെ അടുത്തേക്കും...<br /><br /><br />ദിവസങ്ങള്‍ക്ക് വേഗം കൂടുന്നില്ലല്ലോ എന്നൊരു സംശയം..വന്നിട്ട് ഒരാഴ്ചആകുന്നതേയുള്ളു...വെള്ളിയാഴ്ചയുടെ ആലസ്യം കാരണം എഴുന്നേല്‍ക്കുന്നത്വൈകിയാണ്..അമ്മയുടെ ഫോണ്‍ വിളിയാണ് അന്നെന്നെ ഉണര്‍ത്തിയത്...<br /><br /><br />"ഹലോ...അമ്മേ..എന്തൊക്കെയുണ്ട് വിശേഷം..." ഞാന്‍ ഫോണ്‍ എടുത്ത പാടെ ചോദിച്ചു...<br /><br />"വിശേഷിച്ചൊന്നൂല്ലാ..നിനക്ക് സുഖാണൊ?"<br /><br />"എനിക്കിവിടെ സുഖാ...."<br /><br />"പിന്നെ ഒരു കാര്യം പറയാനാ അമ്മ ഇപ്പോ വിളിച്ചത്..മോന്‍ വിഷമിക്കരുത്.."<br /><br />"എന്താ അമ്മേ കാര്യം..."<br /><br />"നമ്മട സുമന്‍ മരിച്ചു...ആരോ കൊന്നതാ...മേലൊക്കെ നല്ലോണം വെട്ടിയിട്ടുണ്ട്..അമ്മ കാണാനൊന്നും പോയില്ലാ..ഇന്നലെ രാത്രിയായിരുന്നു സംഭവം..."<br /><br />ബാക്കിയൊന്നും ഞാന്‍ കേട്ടില്ല..കേള്‍ക്കാനുള്ളത്രാണിയുണ്ടായിരുന്നില്ല..എന്റെ നല്ലൊരു സു‌ഹൃത്ത്..അവനിക്ക് ഇങ്ങനെയൊക്കെ.....എന്റെയും കഴുത്തില്‍ ആരൊക്കെയൊ പിടിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി...<br /><br /><br />പിന്നീട് ഒരാഴ്ച കൂടി കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒരു എയര്‍മെയില്‍ ഇല്ലന്‍‌ഡ് വന്നു..അത് സുമന്റെ ആയിരുന്നു....<br /><br /><br /><br /><br />“എത്രയും സ്‌നേഹം നിറഞ്ഞ അബി അറിയുവാന്‍ സ്‌നേഹത്തോടെ സുമന്‍ എഴുതുന്നത്...<br /><br />സുഖമെന്ന് കരുതുന്നു. ജോലിയിലൊക്കെ സുഖമായി പോകുന്നുണ്ടാകുമല്ലേ..ഞാന്‍അമ്മയേയും അനിയത്തി കുട്ടിയേയും ഇന്നലെ കണ്ടിരുന്നു. അവര്‍ക്കൊക്കെസുഖം.. നിനക്ക് ഒരു കത്ത് എഴുതണം എന്ന് നീ പോയ അന്ന് മുതല്‍ കരുതുന്നതാ.പിന്നെ നീണ്ട് പോയി...നിനക്കെന്നോട് ചെറിയ നീരസമുണ്ടെന്നൊക്കെ എനിക്കറിയാം..പക്ഷേ, എന്ത് ചെയ്യാനാ..അങ്ങിനെയൊക്കെ ആയിപ്പോയി ഞാന്‍.ചിലപ്പോള്‍ ഞാന്‍ തന്നെ ആലോചിക്കാറുണ്ട്..എന്ത് മാത്രം മാറ്റമാ എനിക്ക്വന്നത്. സത്യം പറയാലോ അബി, അവനെ കൊന്നതിന് ശേഷം, ഞാന്‍ മര്യാദക്ക് ഒരു മണിക്കൂര്‍ പോലും തികച്ച് സമാധാനമായിട്ട് ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല..അവന്റെ കാര്യത്തെക്കാളേറെ അവന്റെ 10 മാസം പ്രായമായ മകളുടെ കാര്യമാണ് എന്റെ മനസില്‍ വരാറ്...അതേ പ്രായത്തിലുള്ള ഒരു മോന്‍ എനിക്കുമില്ലേ...എനിക്കാരെയും കൊല്ലണ്ട.. പക്ഷേ, നിനക്കറിയാലോ..പാര്‍ട്ടിപറഞ്ഞാല്‍ ഞാന്‍ അതില്‍ നിന്ന് മാറി നില്‍ക്കില്ലാന്ന്. ഇപ്പോ ഒന്ന്കണ്ണടച്ചാല്‍ അവനും അവന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളുമാണ് മനസില്‍...പുറമേ..എന്റെ ദിവസംഅടുത്ത് എന്നൊരു തോന്നലും..അന്ന് നീ എന്നോട് ചോദിച്ചില്ലേ..എനിക്കെന്തെങ്കിലും പറ്റിയാല്‍ എന്റെ കുടുംബത്തിനാരാണുള്ളതെന്ന്...ആ ചോദ്യം എന്റെ മനസില്‍ കിടന്ന് തിളക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് കുറച്ച് ദിവസമായി...മരണം എന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നു എന്നെനിക്കറിയാം..പക്ഷേ, എന്റെമക്കളും കെട്ട്യോളും..അവരുടെ കാര്യം ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ മനസില്‍ ഒരു വിങ്ങല്‍..ഒരു പാട് എഴുതണമെന്നുണ്ട്. പക്ഷെ പിന്നീടൊരിക്കലകാം..ഇത്രയുംഎഴുതിയപ്പോള്‍ തന്നെ മനസിന് ഒരു ആശ്വാസം..നിറുത്തട്ടേ ടാ..<br /><br />എന്ന് സ്വന്തം,സുമന്‍...”<br /><br /><br />അവന്‍ കൊല്ലപ്പെടുന്ന അന്ന് പകല്‍ സമയം പോസ്റ്റ് ചെയ്ത കത്ത്..അതെന്റെകൈയ്യിലിരുന്ന് വിറച്ചു...രണ്ട് തുള്ളി കണ്ണുനീര്‍ അതിലേക്ക് വീണു....പ്രിയ കൂട്ടുകാരനുള്ള ബാഷ്‌പാഞ്ജലിയായി....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8992673397157500161-5056706905253201771?l=kurimaanam.blogspot.com' alt='' /></div>മെലോഡിയസ്http://www.blogger.com/profile/12314374261473680669noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8992673397157500161.post-56491121821341004992007-11-06T07:07:00.000+05:302007-11-06T08:04:39.688+05:30ഉച്ചക്ക് ഊണിന് എന്റെ ഫേവറിറ്റ് ഐറ്റങ്ങളില്‍ ഒന്നായ സാമ്പാര്‍ ചോറിലേക്ക് ഒഴിച്ച് അതില്‍ വീണ വെണ്ടക്ക കഷ് ണം വായിലിട്ട് ചവച്ച് രസിച്ചങ്ങനെ ചോറ് കുഴച്ച് ഉരുളയാക്കി അണ്ണാക്കിലേക്ക് അപ് ലോഡ് ചെയ്യാന്‍ ഇരിക്കുമ്പോളാണ് എന്റെ മാതാശ്രീ ആ കാര്യം പറഞ്ഞത്..<br /><br />“എടാ ഇന്നാ മൊയ് തീന്‍ ഇവ് ട വന്നിരുന്നു”<br /><br />“ഉം..എന്തിന്?”<br /><br />“നിനക്ക് ഒരു ആലോചന കൊണ്ട് വന്നതാ”<br /><br />“അയാള്‍ക്ക് വട്ട് ഇണ്ടാ?” ഞാന്‍ ചോദിച്ചു..<br />“എന്തേ?”<br /><br />“അല്ലാ. മര്യാദക്ക് ഒരു പണി പോലും ആകാത്ത എനിക്ക് അയാള് പെണ്ണ് കണ്ട്പിടിച്ചല്ലാ..അതോണ്ട് ചോദിച്ചതാ”<br /><br />“അതിന് നീ നാളേം മറ്റാന്നേം പോയൊന്നും പെണ്ണ് കെട്ടണ്ടാ. പിന്ന നിനക്ക് ഇപ്പ ജോലി ഒന്നും ഇല്ലെങ്കിലും ശരി. ന്നാലും ഉടനെ ആകൂല്ലേ. പോകാന്‍ ഇനീം രണ്ട് മൂന്ന് ആഴ്ചയല്ലേയുള്ളു. പിന്ന അവളുടെ കാര്യം ഇപ്പൊ ഒത്ത് വന്നില്ല. എന്തായാലും നീ പോയി വരുമ്പോഴേക്കും നല്ല ആലോചന വന്നിരിക്കും. അപ്പോ രണ്ടും കൂടെ ഒന്നിച്ച് നടത്താം..എന്തേ?”<br /><br />ങ് ഹും!! അപ്പോ എല്ലാം കരുതി കൂട്ടിയുള്ള പരിപാടിയാണ്. പടച്ചോനെ, ബാച്ചി ക്ലബില് ഒരു മെമ്പര്‍ഷിപ്പ് ഒപ്പിച്ചിട്ട് അധിക ദിവസമായിട്ടില്ല. ഉടനേ അതീന്നൊക്കെ ഊരേണ്ടി വര്വോ എന്നിങ്ങനെ ആലോചിച്ച് ഇരിക്കുമ്പോള്‍ മാതാശ്രീയുടെ അടുത്ത ഡയലോഗ്.<br /><br />“ എന്തായാലും നീ ഒന്ന് പോ. മൊയ് തീന്‍ നാല് മണിക്ക് വരും..” <div>അപ്പൊ ഇനി രക്ഷയില്ലാ. മാതാശ്രീ തീരുമാനിച്ചാ അത് നടപ്പിലാക്കും..മൂന്നരത്തരം..<br />“അപ്പ ഉമ്മയും വരുന്നുണ്ടാ?” ഞാന്‍ മാതാശ്രീയോട് ചോദിച്ചു.. </div><div>“പിന്നല്ലാതെ..ഞാനും ഉണ്ട്” എന്നും പറഞ്ഞ് അകത്ത് പോയി. </div> <div>നാല് മണിയായപ്പോഴേക്കും എന്നെ കുഴീല്‍ ചാടിക്കാന്‍ കൊണ്ട് പോകുന്ന മൊയ് തീനും എത്തി. പിന്നാലെ ഞങ്ങളുടെ തറവാട്ടില്‍ വലിപ്പ ചെറുപ്പമില്ലാതെ എന്ത് ഓട്ടത്തിന് വിളിച്ചാലും “ദാ ഇപ്പ എത്തി“ എന്ന് പറഞ്ഞ് കാറും ആയി എത്തുന്ന ദാസേട്ടനും. ങ്ഹും..അപ്പ ഇച്ചിരി വല്യ ഓട്ടം തന്നെയാ..അല്ലെങ്കില്‍ എന്റെ മാതാശ്രീ വണ്ടി വിളിക്ക്വോ..ബെസ്റ്റ്!!<br /><br /><br /><div>എന്തായാലും ഞാന്‍ സുന്ദര കുട്ടപ്പന്‍ ആയി ക്രീം കളര്‍ പാന്റും പിന്നെ ഒരു മെറൂണ്‍ കളര്‍ ഷര്‍ട്ടും വലിച്ച് കേറ്റി ഞാന്‍ ഉമ്മറത്തേക്കിറങ്ങി..അപ്പോളു ഉണ്ട് മൊയ് തീന്‍ വക കമന്റ്. </div> <div>“ ആള് അങ്ങ് അടിപൊളിയായല്ലോ”<br /><br />“മൊയ് തീന്‍ ക്കാക്ക് വല്ല കാര്യോണ്ടാ ഇതൊക്കെ കൊണ്ട് വരാന്ž” </div><div>അപ്പോഴും അയാളുടെ ഒരു ഊച്ചാളി ചിരിയേ അയാള്‍ ചിരിച്ചുള്ളൂ..</div> <div>“ഇവിടാ ഈ പെണ്ണിന്റെ സ്ഥലം.?” ഞാന്‍ അയാളോട് ചോദിച്ചു. <script><!-- D(["mb","\u003c/div\> \u003cdiv\>“അതൊക്കെ ഇനി അവ്ട പോയിട്ട് അറിഞ്ഞാ മതി” \u003c/div\> \n \u003cdiv\>ഞാന്ž എന്താ സ് കൂള്ž കുട്ടി വല്ലതും ആണോ. ഇയാള് ഇങ്ങനൊക്കെ എന്നോട് പറയാന്ž എന്ന് ചോദിക്കാന്ž തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും എന്റെ മാതാശ്രീ അങ്ങോട്ടെത്തി..\u003c/div\> \u003cdiv\>“ന്നാ വാ ഇറങ്ങാം”\n മാതാശ്രീയുടെ ആജ് ഞ\u003c/div\> \u003cdiv\>കാറില്ž കയറി കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോള്ž മുന്നിലുരുന്ന മൊയ് തീന്ž സാധാരണ ബ്രോക്കര്žമാരുടെ സ്ഥിരം ഡയലോഗ് സ് പുറത്തെടുത്തു..\u003c/div\> \u003cdiv\>“പെണ്žകുട്ടി നല്ല\n അസ്സല്ž പെണ്žകുട്ട്യാ..നല്ലോണം നിറമൊക്കേംണ്ട്. നല്ലോണം പഠിക്കും” എന്നിങ്ങനെ എനിക്ക് ഇതിലും നല്ല ഒരു ആലോചന ഈ ജന്മത്ത് കിട്ടില്ല എന്ന രീതിയിലാ അങ്ങേരുടെ കത്തി. അത്\n കേട്ട് ബോറടിച്ചിരുന്നതിനാലോ, എന്തൊ എന്നെ നിദ്രാദേവി കടാക്ഷിച്ചു. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോ, മാതാശ്രീയുടെ വിളി വന്നു.\u003c/div\> \u003cdiv\>“ടാ..ടാ..എഴുന്നേല്žക്കടാ..ആ മുഖം ഒക്കെ ഒന്ന് തൊടച്ച്\n ഇരിക്ക്.”\u003c/div\> \u003cdiv\>കാറ് തരക്കേടില്ലാത്ത ഒരു വീടിന്റെ മുന്നില്ž ചെന്ന് ചെന്നു..\u003c/div\> \u003cdiv\>ഇതേത് സ്ഥലം..ഞാന്ž മനസ്സില്ž ചോദിച്ചു.\u003c/div\> \u003cdiv\>മുറ്റത്ത് അപ്പോള്ž ആഡ്യത്വമുള്ള മധ്യവയസ്സിലേക്ക്\n കയറികൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരാള്ž പുറത്തേക്ക് വന്നു. അയാളെ നോക്കി മാതാശ്രീ സലാം ചൊല്ലി..”അസ്സലാമു അലൈക്കും.” \u003c/div\> \u003cdiv\>“വലൈക്കും മുസ്സാžലാം” സലാം മടക്കിയിട്ട് അയാള്ž പറഞ്ഞു “ ഞാന്ž\n പെണ്ണിന്റെ വാപ്പ” എന്നിട്ട് എനിക്കും ഒരു ഷേക്ക് ഹാന്റ് തന്ന് അയാള്ž അകത്തേക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ട് പോയി..\u003c/div\> \u003cdiv\>ആസ് യൂഷ്വല്ž ഒരു പെണ്ണ് കാണല്ž ചടങ്ങില്ž ചോദിക്കുന്ന\n ചോദ്യങ്ങള്ž ഒക്കെ പെണ്ണിന്റെ പിതാശ്രീ എന്നോട് ചോദിച്ചു..അതിന് അതിന്റേതായ രീതിയില്ž ഞാന്ž ഉത്തരം പറയുകയും ചെയ് തു. പിതാശ്രീ ഇപ്പോള്ž വിദേശത്ത് നിന്ന്  ലീവിന്\n വന്നത് ആണെന്നും, അടുത്ത കൊല്ലം കല്യാണം നടത്താനാണ് ഉദ്യേശം എന്നും പിതാശ്രീയുടെ വര്žത്തമാനത്തില്ž നിന്നും ഞാന്ž മനസിലാക്കി. ഇതിന്റെ ഇടക്ക് പെണ്ണിന്റെ മാതാശ്രീ \n ഞങ്ങള്žക്ക് ചായ വിളമ്പുകയും ചെയ് തു. ചായ ഒക്കെ കുടിച്ച് കഴിഞ്ഞ എന്റെ മാതാശ്രീ അകത്തേക്ക് പോയി കാണേണ്ട ആളെ ആദ്യം പോയി കാണുകയും ശേഷം എന്നെ കാണിക്കാന്ž വേണ്ട്\n വിളിച്ച് കൊണ്ട് വരികയും ചെയ് തു. ഞാന്ž കണ്ടു..നല്ല ഒരു തരക്കേടില്ലാത്ത ഒരു സുന്ദരിക്കോത!!..അയ്യൊ..എന്റെ കാലൊക്കെ വിറക്കുന്നു..അധികമൊന്നും എനിക്ക് നോക്കി നില്žക്കാന്ž\n പറ്റുമോ..ആവൊ..എന്നാലും ധൈര്യം സംഭരിച്ച് ഇരുന്നു..ആദ്യാമായിട്ടുള്ള പെണ്ണ് കാണലല്ലേ.എന്നാലും എന്റെ നെറ്റിയില്ž അവിടെ ഇവിടെ ഒക്കെ ആയി അല്പം വിയര്žപ്പ് കണങ്ങള്ž\n പൊടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.",1] ); //--></script> </div> <div>“അതൊക്കെ ഇനി അവ്ട പോയിട്ട് അറിഞ്ഞാ മതി” </div> <div>ഞാന്‍ എന്താ സ്കൂള്‍ കുട്ടി വല്ലതും ആണോ. ഇയാള്‍ ഇങ്ങനൊക്കെ എന്നോട് പറയാന്‍ എന്ന് ചോദിക്കാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും എന്റെ മാതാശ്രീ അങ്ങോട്ടെത്തി..</div> <div>“ന്നാ വാ ഇറങ്ങാം” മാതാശ്രീയുടെ ആജ്ഞ..<br /><br />“പെണ്‍കുട്ടി നല്ല അസ്സല് പെണ്‍കുട്ട്യാ..നല്ലോണം നിറമൊക്കേംണ്ട്. നല്ലോണം പഠിക്കും” എന്നിങ്ങനെ എനിക്ക് ഇതിലും നല്ല ഒരു ആലോചന ഈ ജന്മത്ത് കിട്ടില്ല എന്ന രീതിയിലാ അങ്ങേരുടെ കത്തി. അതുവ്വാ..ഇയാള് ആദ്യമായിട്ട് എന്റെ പെങ്ങള്‍ക്ക് ആലോചന കൊണ്ട് വന്നപ്പോള് ചെയ്ത കാര്യം എനിക്കല്ലേ അറിയൂ. മൊയ്തീന്‍ വന്ന് കാര്യമൊക്കെ തിരക്കി എന്നിട്ട് എല്ലാം പറഞ്ഞിട്ട്, ഒരു ചോദ്യം “ഞാനൊന്ന് പുറത്തേക്ക് വിളിച്ചോട്ടെ.” എന്നിട്ട് വിളിച്ചിട്ട് “ നല്ല ആലോചനയാ.. കാണാന്‍ നല്ല സുന്ദരിക്കുട്ടിയാ. നല്ല നിറമൊക്കെയുണ്ട്. ആവശ്യത്തിന് പൊക്കം” ഇങ്ങനെ ഇത്യാദി കീറ് കീറുമ്പോള്‍ എന്റെ പുന്നാരപെങ്ങള്‍ ആ ഏരിയയില്‍ പോയിട്ട് ആ പഞ്ചായത്തില്‍ പോലുമില്ലായിരുന്നു..അങ്ങിനെയുള്ള ആളാ എന്നോട് ഇമ്മാതിരിയൊക്കെ പറയുന്നത്.<br />അങ്ങേരുടെ കത്തി കേട്ട് ബോറടിച്ചിരുന്നതിനാലോ. എന്തൊ എന്നെ നിദ്രാദേവി കടാക്ഷിച്ചു.<br /><br /><br /><div>കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോ, മാതാശ്രീയുടെ വിളി വന്നു.</div> <div>“ടാ..ടാ..എഴുന്നേല്‍ക്കടാ..ആ മുഖം ഒക്കെ ഒന്ന് തൊടച്ച് ഇരിക്ക്.”<br /><br /><div>കാറ് തരക്കേടില്ലാത്ത ഒരു വീടിന്റെ മുന്നില് ചെന്ന് ചെന്നു..</div> <div>ഇതേത് സ്ഥലം..ഞാന് മനസ്സില് ചോദിച്ചു.</div> <div>മുറ്റത്ത് അപ്പോള് ആഡ്യത്വമുള്ള മധ്യവയസ്സിലേക്ക് കയറികൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരാള് പുറത്തേക്ക് വന്നു. അയാളെ നോക്കി മാതാശ്രീ സലാം ചൊല്ലി..”അസ്സലാമു അലൈക്കും.” </div> <div>“വലൈക്കും മുസ്സലാം” സലാം മടക്കിയിട്ട് അയാള് പറഞ്ഞു “ ഞാന് പെണ്ണിന്റെ വാപ്പ” എന്നിട്ട് എനിക്കും ഒരു ഷേക്ക് ഹാന്റ് തന്ന് വാപ്പ അകത്തേക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ട് പോയി.<br /><br /><br />ആസ് യൂഷ്വല്‍ ഒരു പെണ്ണ് കാണല്‍ ചടങ്ങില്‍ ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങള്‍ ഒക്കെ പെണ്ണിന്റെ പിതാശ്രീ എന്നോട് ചോദിച്ചു..അതിന് അതിന്റേതായ രീതിയില്‍ ഞാന്‍ ഉത്തരം പറയുകയും ചെയ് തു. പിതാശ്രീ ഇപ്പോള്‍ വിദേശത്ത് നിന്ന് ലീവിന് വന്നത് ആണെന്നും, അടുത്ത കൊല്ലം കല്യാണം നടത്താനാണ് ഉദ്യേശം എന്നും പിതാശ്രീയുടെ വര്‍ത്തമാനത്തില്‍ നിന്നും ഞാന്‍ മനസിലാക്കി. ഇതിന്റെ ഇടക്ക് പെണ്ണിന്റെ മാതാശ്രീ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ചായ വിളമ്പുകയും ചെയ് തു. ചായ ഒക്കെ കുടിച്ച് കഴിഞ്ഞ എന്റെ മാതാശ്രീ അകത്തേക്ക് പോയി കാണേണ്ട ആളെ ആദ്യം പോയി കാണുകയും ശേഷം എന്നെ കാണിക്കാന്‍ വേണ്ട് വിളിച്ച് കൊണ്ട് വരികയും ചെയ് തു. ഞാന്‍ കണ്ടു..<br /><br /><script><!-- D(["mb","\u003c/div\> \u003cdiv\>“എന്തേലും ഒക്കെ ചോദിക്കടാ“..എന്റെ മാതാശ്രീയുടെ വക കമന്റ്. \u003c/div\> \u003cdiv\>ആസ് യൂഷ്വല്ž ചോദ്യം എന്റെ വക “ എന്താ പേര്?”\u003c/div\> \u003cdiv\>അവള്ž സജീനയെന്നൊ..സഹീറയെന്നോ\n പറഞ്ഞു..മൂടിന് തീ പിടിച്ചിരിക്കുമ്പോള്ž ഇതൊക്കെ ആരോര്žക്കാന്ž??\u003c/div\> \u003cdiv\>ഇനി നിങ്ങള്žക്ക് എന്തേലും ഒക്കെ സംസാരിക്കാന്ž ഉണ്ടാകൂല്ലേ..മാതാശ്രീയുടെ അടുത്ത പാര..\u003c/div\> \u003cdiv\>അപ്പോള്ž\n പെണ്ണിന്റെ പിതാശ്രീ..” അതെ അവര്ž സംസാരിക്കട്ടേ..നിങ്ങള്ž അപ്പുറത്തെ മുറിയിലേക്ക് പൊക്കൊ”\u003c/div\> \u003cdiv\>എനിക്കൊന്നും സംസാരിക്കാനില്ലായെന്ന് പറയേണമെങ്കിലും ശബ് ദം\n പുറത്തേക്ക് അപ്പോള്ž വന്നില്ല..അതിന് മുന്žപേ തന്നെ അവള്ž അങ്ങോട്ട് നടന്നിരുന്നു.\u003c/div\> \u003cdiv\>അവിടെ ചെന്ന്  കട്ടിലില്ž ഇരുന്നിട്ട് അവള്ž ഒരു ചിരി ചിരിച്ചു..ഞാനും അവള്žക്ക്\n എതിര്ž വശത്തുള്ള കസേരയില്ž ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു. \u003c/div\> \u003cdiv\>“ആദ്യായിട്ടാ പെണ്ണ് കാണാന്ž പോണേ ല്ലേ..” അവളുടെ ഫസ്റ്റ് ചോദ്യം..\u003c/div\> \u003cdiv\>എന്റുമ്മാ..ഇത് ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചോദിക്ക്വോ? \u003c/div\> \u003cdiv\>ഞാന്ž “ഉം”\n എന്ന് മൂളി. “അത് കണ്ടപ്പോഴേ മനസിലായി” എന്ന് അവള്ž പിന്നെ പറഞ്ഞു..\u003c/div\> \u003cdiv\>ഇന്നത്തെ കാലത്തെ പെണ്žപിള്ളാരുടെ ഒരു കാര്യം..ഞാന്ž മനസില്ž പറഞ്ഞു..\u003c/div\> \u003cdiv\>“എവ്ടാ പഠിക്കുന്നേ?“\u003c/div\> \n \u003cdiv\>“മൂത്തകുന്നത്ത്  ബിടെക്കിന് “\u003c/div\> \u003cdiv\>“അപ്പ മാര്യേജിന് ശേഷം ജോലിക്കൊക്കെ പോകാന്ž താല്പര്യം ഉണ്ടല്ലേ?” എന്നായി എന്റെ നെക്സ്റ്റ് ചോദ്യം..അതിനുള്ള അവളുടെ മറുപടി\n ഇതായിരുന്നു.\u003c/div\> \u003cdiv\>“പിന്നാല്ലാതെ..പിന്നെ എന്തിനാ ഞാന്ž കഷ്ട്ടപ്പെട്ട് ഇതൊക്കെ പഠിക്കണേ?”  ഇവള്ž ആള്ž ഒന്ന് ഒന്നര തരം എന്ന് മനസില്ž പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് ഞങ്ങള്ž സംസാരം\n തുടര്žന്നു..ഞങ്ങള്žക്കിടയില്ž ഉള്ള ആ അപരിചതത്വം കുറയുന്നത് സാžവധാനം ഞാന്ž അറിഞ്ഞു. അവളെ ഇഷ്ട്ടപെടാനും..\u003c/div\> \u003cdiv\>“ടക്ക് ടക്ക്” വാതിലില്ž മുട്ടുന്ന ശബ് ദം.\u003c/div\> \u003cdiv\>“ങ് ഹേ!!..ഞാന്ž\n ഇതെപ്പോഴാ അടച്ചിട്ടത്..ആരാ ഇത് അടച്ചിട്ടത്..”\u003c/div\> \u003cdiv\>വീണ്ടും വാതിലില്ž മുട്ടുന്നതിന്റെ ശബ് ദം കൂടി വന്നു..\u003c/div\> \u003cdiv\>അപ്പുറത്ത് നിന്ന് എന്റെ പ്രിയ മാതാശ്രീ വലിയ ഒച്ചയില്ž\n പറഞ്ഞു...\u003c/div\> \u003cdiv\>“എഴുന്നേല്žക്കടാ..പാതിരാ വരെ കം പ്യുട്ടറിന്റെ മുന്നില്ž ഇരുന്നിട്ട് അവന്റെ ഇപ്പോളത്തെ ഒരു ഉറക്കം..സുബഹി ബാങ്ക് കേട്ടിട്ട് നേരം കുറേയായി..ഏണീറ്റ് പള്ളീ\n പോടാ”\u003c/div\> \u003cdiv\>കുറച്ച് നേരം കൂടെ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്ž എന്റെ കല്യാണം കൂടേ കഴിയുമായിരുന്നു എന്ന വിഷമത്തോടെ കണ്ണും തിരുമ്മി, പിന്നെ മുണ്ട് ഒന്ന് മുറുക്കിയുടുത്ത് വാതില്ž\n തുറക്കാനായി ഞാന്ž വാതില്žക്കലേക്ക് നടന്നു........",1] ); //--></script>തരക്കേടില്ലാത്ത ഒരു സുന്ദരിക്കോത!!..അയ്യൊ..എന്റെ കാലൊക്കെ വിറക്കുന്നു..അധികമൊന്നും എനിക്ക് നോക്കി നില്‍ക്കാന്‍ പറ്റുമോ..ആവൊ..എന്നാലും ധൈര്യം സംഭരിച്ച് ഇരുന്നു..ആദ്യാമായിട്ടുള്ള പെണ്ണ് കാണലല്ലേ.എന്നാലും എന്റെ നെറ്റിയില്‍ അവിടെ ഇവിടെ ഒക്കെ ആയി അല്പം വിയര്‍പ്പ് കണങ്ങള്‍ പൊടിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.<br /><br /><br /><div>“എന്തേലും ഒക്കെ ചോദിക്കടാ“..എന്റെ മാതാശ്രീയുടെ വക കമന്റ്. </div> <div>ആസ് യൂഷ്വല്‍ ചോദ്യം എന്റെ വക “ എന്താ പേര്?”</div> <div>അവള്‍ സജീനയെന്നൊ..സഹീറയെന്നോ പറഞ്ഞു..മൂടിന് തീ പിടിച്ചിരിക്കുമ്പോ ഇതൊക്കെ ആരോര്‍ക്കാന്‍?<br /></div> <div>“ഇനി നിങ്ങക്ക് എന്തേലും ഒക്കെ സംസാരിക്കാന്‍ ഉണ്ടാകൂല്ലേ..”മാതാശ്രീയുടെ അടുത്ത പാര..</div> <div>അപ്പോള്‍ പെണ്ണിന്റെ പിതാശ്രീ.. “അതെ അവര്ž സംസാരിക്കട്ടേ..നിങ്ങ അപ്പുറത്തെ റുമിലേക്ക് പൊക്കൊ”<br /><br /><div>എനിക്കൊന്നും സംസാരിക്കാനില്ലായെന്ന് പറയേണമെങ്കിലും ശബ് ദം പുറത്തേക്ക് അപ്പോള്‍ വന്നില്ല..അതിന് മുന്‍പേ തന്നെ അവള്‍ അങ്ങോട്ട് നടന്നിരുന്നു.</div> <div>അവിടെ ചെന്ന് കട്ടിലില്‍ ഇരുന്നിട്ട് അവള്‍ ഒരു ചിരി ചിരിച്ചു..ഞാനും അവള്‍ക്ക് എതിര്‍ വശത്തുള്ള കസേരയില്‍ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു. </div> <div>“ആദ്യായിട്ടാ പെണ്ണ് കാണാന്‍ പോണേ ല്ലേ..” അവളുടെ ഫസ്റ്റ് ചോദ്യം..</div> <div>എന്റുമ്മാ..ഇത് ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചോദിക്ക്വോ? </div> <div>ഞാന്‍ “ഉം” എന്ന് മൂളി. “അത് കണ്ടപ്പോഴേ മനസിലായി” എന്ന് അവള്‍ ഉടന്‍ പറഞ്ഞു..<br /><br /><div>ഇന്നത്തെ കാലത്തെ പെണ്‍പിള്ളാരുടെ ഒരു കാര്യം..ഞാന്‍ മനസില്‍ പറഞ്ഞു..</div> <div>“എവ്ടാ പഠിക്കുന്നേ?“</div> <div>“മൂത്തകുന്നത്ത് ബിടെക്കിന് “</div> <div>“അപ്പ മാര്യേജിന് ശേഷം ജോലിക്കൊക്കെ പോകാന്‍ താല്പര്യം ഉണ്ടല്ലേ?” എന്നായി എന്റെ നെക്സ്റ്റ് ചോദ്യം..അതിനുള്ള അവള്‍ എടുത്തടിച്ച പോലെ മറുപടി പറഞ്ഞു.</div> <div>“പിന്നാല്ലാതെ..പിന്നെ എന്തിനാ ഞാന്‍ കഷ്ട്ടപ്പെട്ട് ഇതൊക്കെ പഠിക്കണേ?”<br /><br />ഇവള്‍ ആള്‍ ഒന്ന് ഒന്നര തരം എന്ന് മനസില്‍ പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് ഞങ്ങള്‍ സംസാരം തുടര്‍ന്നു..ഞങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ഉള്ള ആ അപരിചതത്വം കുറയുന്നത് സാവധാനം ഞാന്‍ അറിഞ്ഞു. അവളെ ഇഷ്ട്ടപെടാനും..<br /><br /><br />“ടക്ക് ടക്ക്” വാതിലില്ž മുട്ടുന്ന ശബ് ദം. </div><div>“ങ് ഹേ!!..ഞാന്‍ ഇതെപ്പോഴാ അടച്ചിട്ടത്..ആരാ ഇത് അടച്ചിട്ടത്..”</div> <div>വീണ്ടും വാതിലില്‍ മുട്ടുന്നതിന്റെ ശബ് ദം കൂടി വന്നു..<br />അപ്പുറത്ത് നിന്ന് എന്റെ പ്രിയ മാതാശ്രീ വലിയ ഒച്ചയില്‍ പറഞ്ഞു...<br /><br /><br /></div></div><div>“എഴുന്നേല്‍ക്കെടാ..പാതിരാ വരെ കം പ്യുട്ടറിന്റെ മുന്നില്‍ ഇരുന്നിട്ട് അവന്റെ ഇപ്പോളത്തെ ഒരു ഉറക്കം..സുബഹി ബാങ്ക് കേട്ടിട്ട് നേരം കുറേയായി..ഏണീറ്റ് പള്ളീ പോടാ”</div> <div>കുറച്ച് നേരം കൂടെ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍ എന്റെ കല്യാണം കൂടേ കഴിയുമായിരുന്നു എന്ന വിഷമത്തോടെ കണ്ണും തിരുമ്മി, പിന്നെ മുണ്ട് ഒന്ന് മുറുക്കിയുടുത്ത് വാതില്‍ തുറക്കാനായി ഞാന്‍ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു....<br /></div></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8992673397157500161-5649112182134100499?l=kurimaanam.blogspot.com' alt='' /></div>മെലോഡിയസ്http://www.blogger.com/profile/12314374261473680669noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-8992673397157500161.post-63675457724824559352007-11-02T11:32:00.000+05:302007-11-03T13:41:22.889+05:30ജോസുട്ടന്‍ എന്ന വറ്റ്കറ ജോസുട്ടന്‍ എന്ന് കേട്ടാല്‍ നാട്ടിലെ ഒരു വിധപ്പെട്ട, എന്ന് വെച്ചാല്‍ പതിനേഴിനും ഇരുപത്തിയഞ്ചിനും ഇടയില്‍ പ്രായമുള്ള ഒരു വിധപ്പെട്ട പെണ്ണുങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു പേടിസ്വപ്നമായിരുന്നു..ഒന്ന് അസ്സലായി കോളേജിലോ, അല്ലെങ്കില്‍ പ്ലസ് ടുവിനോ പഠിച്ച് വരുമ്പോഴായിരിക്കും ഇങ്ങനയൊക്കെ ഉള്ളതിനെ ജോസുട്ടന്റെ കണ്ണില്‍ പെടുന്നത്. പിറ്റേന്ന് എങ്ങിനെയെങ്കിലും ജോസുട്ടന്‍ ആ പെണ്ണിന്റെ വീട് തപ്പിപിടിച്ച് ഒരു ആലോചന നടത്തിയിരിക്കും. മൂന്നര തരം. ജോസുട്ടനു വേണ്ടിയല്ല. നാട്ടിലെ വേറെ ആണ്‍പിള്ളേര്‍ക്ക് വേണ്ടി. കാരണം, ജോസുട്ടന്‍ നാട്ടിലെ എണ്ണം പറഞ്ഞ ഒരു കല്യാണ ബ്രോക്കറായിരുന്നു.<br /><br /><br />"വറ്റ്കറ" എന്ന് കേട്ടാല്‍ പിന്നെ മൂലക്കുരു വന്നവന്റെ അവസ്ഥ പോലാകും ജോസുട്ടന്‍. അങ്ങിനെ വിളിച്ചവനെ നാല് തെറി തിരിച്ച് വിളിച്ചില്ലെങ്കില്‍ ജോസുട്ടന് നില്‍പ്പിരിപ്പ് കിട്ടില്ല. തന്റെ അപ്പനിക്ക് വേറേ എന്തൊക്കെ ജോലി നോക്കായിരുന്നു. ഈ കറവ വറ്റിയ കന്നാലികളെ തേടി പിടിച്ച് നാട്ട്കാര്‍ക്ക് വിറ്റ് കൊടുക്കേണ്ട വല്ല കാര്യവും അപ്പനുണ്ടാര്‍ന്നോന്ന് ഇടക്കിടക്ക് അവന്‍ ആലോചിക്കും. പിന്നെ ജോസുട്ടന്റെ അപ്പന്‍ വറ്റ്കറ വറീത് ഇടക്കിടെ പറയുമായിരുന്നു " ന്റെ അപ്പന്‍ ഒരു പറമ്പിന്റെ ദല്ലാളായിരുന്നു. ഞാന്‍ എങ്ങിന്യക്കൊയൊ കന്നാലീന്റെ ദല്ലാളായി. ന്റെ മോനെ ഞാന്‍ ഒരു കല്യാണ ബ്രോക്കറാക്കും" പക്ഷെ അത് കാണാനുള്ള സൌഭാഗ്യം വറിതാപ്ലക്ക് കര്‍ത്താവീശോമിശിഹ കൊടുത്തില്ല. അതിന് മുമ്പേ തന്നെ അങ്ങേര്‍ പെട്ടന്ന് പെര്‍മെനന്റ് വിസയും പെട്ടിയുമെടുത്ത് യാത്രയായി. <br /><br /><br />അപ്പന്‍ പോയതിന് ശേഷം ഇനിയെന്ത് എന്ന ചോദ്യവുമായി നിന്ന ജോസുട്ടനോട് പലരും പറഞ്ഞു അപ്പന്റെ പണി തന്നെ ചെയ്യാന്‍ . ഇനിയീ ജന്മത്ത് ആ പണി ചെയ്യൂല്ലാ എന്ന് തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ച വേറെയെന്തെങ്കിലും ചെയ്യണംന്ന് കരുതിയാണ് നേരെ വടക്കോട്ട് വെച്ച് പിടിച്ചത്. ലക്ഷ്യം വേറൊന്നുമല്ലായിരുന്നു. ലുലുവിന്റെ മുതലാളി യൂസഫലിക്കാനെ കാണണം. എന്തെങ്കിലും പണിയൊപ്പിക്കണം. അങ്ങിനെ എന്തോ ഭാഗ്യത്തിന് ജോസുട്ടന്‍ ദുബായിലെത്തി. എത്തി ഒരു കൊല്ലം തികക്കുന്നതിന് മുന്‍പ് ആള് നാട്ടിലുമെത്തി. അവിടെ സ്‌റ്റോറില്‍ സാധങ്ങള്‍ ചുമക്കുന്ന പണിക്കൊന്നും നുമ്മളെ കിട്ടൂല്ലാ, നുമ്മടെ മസിലിനൊന്നും അത് അത്രങ്ങട് പിടിക്കണില്ല എന്നായിരുന്നു വെറും 4’10” പൊക്കവും പിന്നെ അതിനൊത്ത ശരീരവുമുള്ള ജോസൂട്ടന്റെ വാദം. എന്നാലും ഇപ്പോഴും യൂസഫലിക്ക നമ്മട സ്വന്തം ഗഡിയാണെന്നും ഞാന്‍ ഒന്ന് വിളിച്ചാല്‍ പുള്ളിക്കാരന്‍ വിളിപ്പുറത്താണെന്നും ദുബായ് ജീവിതത്തിനിടയില്‍ സ്വന്തമാക്കിയ ഇഷ്‌ട്ടികയോളം വലുപ്പമുള്ള മൊബൈല്‍ തടവി ജോസുട്ടന്‍ പറയും. അതെപ്പോഴും കല്യാണത്തിന് മണവാട്ടി കെട്ടിയ അരപ്പട്ട പോലെ എപ്പോഴും ജോസുട്ടന്റെ അരയില്‍ എല്ലാവരും കാണലേ തന്നെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ടാകും.<br /><br /><br />ആ മൊബൈല്‍ ഒന്ന് എടുത്ത് നോക്കണം. ഇടക്ക് പുള്ളിക്കാരന്‍ തന്നെ അത് എടുത്ത് ഒരു കൈയ്യില്‍ നിന്ന് മറ്റേ കൈയ്യിലേക്ക് തട്ടികളിക്കും. ചുമ്മാ വെറുതെ..നമ്മടെ കൈയ്യിലും ഈ മൊതല് ഉണ്ടെന്ന് കാണിക്കാനൊന്നുമല്ല. കൈക്കുഴക്ക് ഒരു എക്സര്‍സൈസ് ആയിക്കോട്ടെയെന്ന് കരുതിയാ ജോസുട്ടന്‍ അത് അങ്ങിനെ കാണിക്കുന്നത്. ആ മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ എടുത്ത് നോക്കിയാല്‍ ആരായാലും ഞെട്ടും. കാരണം തൃശ്ശൂര്‍ ജില്ലയിലേയും സമീപ പ്രദേശങ്ങളിലേയും ഡി.വൈ.എസ്.പി മുതല്‍ താഴോട്ടുള്ള സകലരുടേയും നമ്പര്‍ അതില്‍ കാണാം.<br /><br /><br />ജോസുട്ടന്‍ ഇടക്കിടെ എന്നെ കാണാന്‍ വരും. ദൂരെ നിന്ന് കണ്ടാല്‍ ഞാന്‍ മുങ്ങലാണ് പതിവ്. കാരണം ജോസുട്ടന്റെ വധിക്കല്‍ ഒരു ഒന്ന് ഒന്നര വധമായിരുന്നു. വരാലിനെ തോട്ടില്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ എങ്ങിനെങ്കിലും പിടിക്കണമെന്ന് കരുതി അപ്പോള്‍ തന്നെ വലിച്ച് കൊണ്ടിരുന്ന സിഗരറ്റ് തോട്ടിലിടുകയും വരാല്‍ അത് വിഴുങ്ങി പുളഞ്ഞ് വെടി തീര്‍ന്നതും ഒക്കെ വീണ്ടും കേള്‍ക്കാനുള്ള ത്രാണി നമ്മക്ക് ഒട്ടുമില്ല. പക്ഷേ ഈ തവണ എനിക്കതില്‍ നിന്ന് രക്ഷപെടാന്‍ പറ്റിയില്ല. എന്നെ മുന്നില്‍ പിടിച്ച് വെച്ച് കത്തി തുടങ്ങി..ദുബായ് പുരാണവും അവിടുത്തെ റോഡുകളെയും ബില്‍ഡിംഗങ്ങളെയും ഒക്കെ പറഞ്ഞ് പറഞ്ഞ് അവസാനം വിഷയം മാറ്റാനായി ഞാന്‍ മൊബൈലിലേക്ക് നോട്ടമിട്ടു. ആ ഇഷ്ട്ടിക കഷ്ണത്തിന് പകരമൊണ്ട് നല്ല കിടിലന്‍ സോണി എറിക്‍മോന്റെ ( എറിക്സണ്‍)‌ മൊബൈല്‍. ഇതെവിടുന്ന് ഒപ്പിച്ചൂ ന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ഒരു കല്യാണം ഒപ്പിച്ചു. ബ്രോക്കര്‍ കാശ് കിട്ടിയപ്പോള്‍ ഇതൊരണ്ണം വാങ്ങി. ഇതിലെ പാട്ടൊക്കെ കേക്കാം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് അതിലായി ഗുസ്തി.<br /><br /><br />"ഇതിലും ഡി.വൈ.എസ്.പിയുടെ നമ്പറ് ഒക്കെ കാണുമല്ലേ ന്ന്" ഞാന്‍ ചുമ്മാ ചോദിച്ചപ്പോള്‍ പുള്ളിക്കാരന്‍ ഒരു ആക്കിയ ചിരി. എന്നിട്ട് പറയാ.."നിന്നോട് ആയത് കൊണ്ട് ഞാന്‍ ഒരു കാര്യം പറയാ..നീ ഇങ്ങട് വാ" ഞാന്‍ അടുത്ത് ചെന്നാപ്പോള്‍ ഓരോ നമ്പര്‍ എടുത്ത് കാണിച്ച് തന്നിട്ട് പറഞ്ഞു.<br /><br /><br />"ഇരിങ്ങാലക്കുട ഡി.വൈ.എസ്.പി ടേ നമ്പര്‍ കണ്ടാ..ഇത് ആരാന്ന നിന്റെ വിചാരം..നമ്മട മാമനല്ലേ.. പറവൂര്‍ എസ്. ഐ നമ്മട കുഞ്ഞാപ്പനല്ലേ...ഇങ്ങനെ നുമ്മടെ ഓരൊ ബന്ധുക്കള്‍ക്ക് നുമ്മ ഓരോ സ്ഥാനമാങ്ങള്‍ അങ്ങട് നല്‍കും..എങ്ങാനും നുമ്മട മൊബൈല്‍ ആരേലും അടിച്ച് മാറ്റിയാല്‍..അടിച്ച് മാറ്റുന്നവന്‍ ഇതൊക്കെ ഒരിക്കലേ നോക്കോള്ളു. പിന്നെയവന്‍ സാധനം വേണേല്‍ വീട്ടീ കൊണ്ടത്തരും..അമ്മാതിരി വേലയല്ലെ നുമ്മ കാണിച്ച് വെച്ചേക്കണത്" <br /><br /><br />ഇതെല്ലാം കേട്ട് തുറന്ന് പോയ എന്റെ വായ അടക്കാന്‍ ഞാന്‍ കുറച്ച് സമയമെടുക്കേണ്ടി വന്നു!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8992673397157500161-6367545772482455935?l=kurimaanam.blogspot.com' alt='' /></div>മെലോഡിയസ്http://www.blogger.com/profile/12314374261473680669noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-8992673397157500161.post-82702621400157917292007-10-29T07:19:00.000+05:302007-10-29T08:17:54.253+05:30അല്ലെങ്കിലും തന്നെ ബാധിക്കാത്ത കാര്യങ്ങളില്‍ , ഒന്നു കൂടി വ്യക്തമാക്കി പറഞ്ഞാല്‍ വേണ്ടാത്ത കാര്യങ്ങളില്‍ തലയിടരുതെന്ന് കാര്‍ന്നോമ്മാര് പറയുന്നത് വെറുതെയല്ല. അല്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ മാതാശ്രീയുടെ ബ്ലഡ് പ്രഷര്‍ നോക്കുന്ന നേരത്ത് " എടീ‍, ന്റെയും കൂടെ ഒന്ന് ചെക്ക് ചെയ്യ് " ന്ന് കുറച്ച് ഗമയില്‍ മാമന്റെ മോളോട് പറയേണ്ട വല്ല കാര്യവുമുണ്ടായിരുന്നോന്ന് ആലോചിക്കാന്‍ പിന്നീട് എതാനും സമയം മാത്രമേ വേണ്ടി വന്നുള്ളു. പ്രഷര്‍ ഒക്കെ നോക്കി കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ബ്ലഡ് പ്രഷര്‍ ഒരു പൊടിക്ക് കൂടുതല്‍ . പോരെ പൂരം!!. അല്ലെങ്കിലേ എന്റെ തടിയില്‍ അസൂയ പൂണ്ടിരിക്കുന്ന ( ചുമ്മാ, എന്റെയൊരു സമാധാനത്തിന് അങ്ങിനെ പറയട്ടെ ) കസിന്‍സിന് പറയാന്‍ ഇതില്‍ കൂടുതല്‍ വല്ലതും വേണോ?. എനിക്ക് പ്രഷര്‍ കൂടുതലാന്ന് എന്റെ പ്രഷര്‍ നോക്കിയവള്‍ കണ്ണും പൂട്ടി പറയുമെന്ന് ഞാന്‍ സ്വപ്നത്തില്‍ പോലും വിചാരിച്ചില്ല. മാതാശ്രീ ഇത് കേട്ടതും ആകെ അങ്കലാപ്പിലായി. "ഇനി നിനക്ക് മട്ടണ്‍ വേണം, ചിക്കന്‍ വേണം, ബീഫ് കറി വേണം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് വാ" ഇതും കൂടെ കേട്ടപ്പോള്‍ പൂര്‍ത്തിയായി. അതും നോമ്പ് കഴിഞ്ഞ് രണ്ടാം പെരുന്നാളിന്റെയന്ന്. അല്ലെങ്കിലേ ശവമായി ഇരിക്കുകയാ.. അതിന്റെ കൂടെ ഇങ്ങനെയൊരു കുത്തും കൂടെ വേണോ മാതാശ്രീ എന്ന് ഞാന്‍ ദയനീയമായി നോക്കി.<br /><br /><br />അപ്പുറത്ത് അടുക്കളയില്‍ നിന്ന് നല്ല അസ്സല്‍ മട്ടണ്‍ കറിയും നെയ്യ്‌ചോറും ഉണ്ടാക്കി വരുന്നതിന്റെ ഗന്ധം പോലും മര്യാദക്ക് ആസ്വദിക്കാന്‍ എനിക്കന്ന് സാധിച്ചില്ല. അല്ലെങ്കില്‍ അതൊക്കെ ഒരു പരുവം ആയി വരുമ്പോഴേക്കും ഞാന്‍ ആയിരിക്കും ആദ്യം പോയി ഒന്ന് ടേസ്റ്റ് നോക്കുന്നത് ( ടേസ്റ്റ് നോക്കല്‍ എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ ഇച്ചിരി ചോറും ഒരു പാത്രം കറിയും..അത്രേം ഒള്ളു ) ഇപ്രാവശ്യം അതിന് വേണ്ടി എഴുന്നേറ്റ് പോകാന്‍ പോയപ്പോള്‍ മാതാശ്രീ "ഇരിയെടാ അവിടെ" എന്ന് പറഞ്ഞതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. പിന്നീട് പല പല നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളും അവിടെ നിന്ന് പൊങ്ങി വന്നു. കൂട്ടത്തില്‍ അല്പമെങ്കിലും ജിമ്മന്‍ ആയിട്ടുള്ള എന്റെ കുഞ്ഞുമ്മായുടെ രണ്ടാമത്തെ പൊന്നോമന പുത്രന്‍ മൊഴിഞ്ഞത് ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നു.. " ഇക്ക എന്റെ കൂടെ രാവിലെ തന്നെ ഓടാന്‍ പോര്. ഞാന്‍ സുബഹി നിസ്കരിച്ച് കഴിഞ്ഞിട്ട് വീട്ടില്‍ വരാം. നമുക്ക് ഒന്നിച്ച് ഓടാം " ഞാന്‍ അവനെ തുറിച്ചൊരു നോട്ടം നോക്കി. സുബഹി നിസ്കാരവും കഴിഞ്ഞ് തല വഴി മൂടി പുതച്ച് കിടന്നുറങ്ങേണ്ട സമയത്ത് ഓടാന്‍ നിന്റെയത്ര ഓളം എന്റെ തലക്കില്ല എന്നായിരുന്നു ആ നോട്ടത്തിന്റെ മൊത്തത്തിലുള്ള ഒരു മീനിങ്ങ്. അതോടെ അവന്‍ മിണ്ടാട്ടം നിറുത്തി.<br /><br /><br />അടുത്ത ഊഴം, എനിക്ക് ഏത് പാര വരുമ്പോഴും പണിയുമ്പോഴും അതില്‍ ആനന്ദം കണ്ടെത്തുകയും, മിക്കപ്പോഴും അതിന്റെ ആക്കം കൂട്ടാന്‍ കൂട്ടത്തില്‍ ഒരു കട്ടാം‌പാര തന്നെ വെക്കുന്ന തരവുമായ എന്റെ പുന്നാര പെങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു . അവള്‍ പറഞ്ഞു. " ഇക്കാന്റെ തടി ഇനി കൂടാന്‍ സമ്മതിക്കരുത്. കണ്ടില്ലേ, പ്രഷര്‍ ഒക്കെ കൂടിയിരിക്കുന്നത്. ഇക്കാന്റെ ഈ തീറ്റയും കൂടെ ആയാല്‍ പൂര്‍ത്തിയായി. തടി കുറക്കാന്‍ ഒരു വഴി ചെയ്യാം..ഭക്ഷണം കുറച്ചാല്‍ മതി" ആള്‍‌റെഡി ശവമായിരിക്കുന്ന എന്റെ നെഞ്ചില്‍ രണ്ടാമത്തെ കത്തി അവള്‍ കുത്തിയിറക്കി<br /><br /><br />അടുത്ത കുത്ത് ഭക്ഷണ കാര്യത്തില്‍ അതീവ ശ്രദ്ധാലുവായ എന്റെ അമ്മായിയുടെ വക. “ഇവന്‍ ഒന്ന് ഡയറ്റിങ്ങ് നടത്തിയാല്‍ തീരുന്ന പ്രശ്നമേയുള്ളു”. "പടച്ചോനെ..ഡയറ്റിങ്ങാ..അതും എനിക്കാ?" ലോകത്തുള്ള സകല ഡയറ്റീഷ്യന്മാരോടും പ്രത്യേകിച്ച് വനിത, ഗൃഹലക്ഷ്മി, മഹിളാരത്നം തുടങ്ങിയവയില്‍ എഴുതുന്ന സകല ഡയറ്റീഷ്യന്മാരെയും ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ തുരു തുരെ പ്രാകി. ഇതൊക്കെ വായിച്ചട്ടല്ലേ ഇവരൊക്കെ എന്റെ മെക്കിട്ട് കേറുന്നത്. അങ്ങിനെ എന്റെ തടിയില്‍ ഉപരോധം തീര്‍ക്കാനുള്ള പ്രമേയം ഒന്നിനെതിരേ ഏതാണ്ട് മുപ്പതോളം വോട്ടിന് തള്ളി ( ആ ഒരു വോട്ട് ചെയ്തത് ഞാന്‍ തന്നെയാ..എന്നോടും കാണിക്കണ്ടേ കുറച്ചൊരു ആത്മാര്‍ത്ഥത ). ഇനി ഇതെങ്ങാനും വീറ്റോ ചെയ്യാന്‍ പോയാല്‍ ചിലപ്പോള്‍ നല്ല വീക്ക് കിട്ടിയാലോ എന്ന് കരുതി അവിടെ തന്നെ അവരുടെ ശവത്തില്‍ കുത്തല്‍ പരിപാടി കേട്ടിരുന്നു. തുടര്‍ന്ന് അമ്മായി നിര്‍ദ്ദേശിച്ച ഡയറ്റിങ്ങ് മെനു താഴെ പറയും വിധമായിരുന്നു.<br /><br /><br />രാവിലെ തന്നെ വെറും വയറ്റില്‍ അര ഗ്ലാസ് ചൂട് വെള്ളത്തില്‍ തേന്‍ ഒഴിച്ച് കുടിക്കല്‍ , പിന്നെ രാവിലെ ഒരു മുക്കാല്‍ മണിക്കൂര്‍ നടത്തം.<br /><br />പിന്നെ ഒരു ഒമ്പത് മണിയോട് കൂടി ഗോതമ്പ് കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ഐറ്റംസ്, അതായത് പുട്ട്, അതാണെങ്കില്‍ ഒരു ചെറിയ കഷ്ണം. ഗോതമ്പ് ദോശ 3 എണ്ണം മാക്സിമം. ഒരു ഗ്ലാസ് ചായ. <br /><br />ഇടനേരത്ത് വേണമെങ്കില്‍ ഒരു പഴം പുഴുങ്ങിയത് കഴിക്കാം..<br /><br />ഉച്ചക്ക് ഒരു ചെറിയ കപ്പ് ചോറ് , എന്തെങ്കിലും പയര്‍ വര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ തോരന്‍ ആക്കിയത്, പിന്നെ സാമ്പാര്‍ ഐറ്റംസ് .. ( ഉച്ചക്ക് അടിച്ച് പൊളിച്ച് മീന്‍ പൊരിച്ചതും, അച്ചാറും ഒക്കെ കൂട്ടി അടിച്ച് പൊളിച്ച് ഫുഡ് കഴിച്ചിരുന്ന എന്നോടാ ഇത് പറയുന്നത് ) <br /><br />അത് കഴിഞ്ഞാ പിന്നെ വൈകുന്നേരം വരെ ഒരു സാധനമില്ല. വൈകുന്നേരം ഒരു കപ്പ് ചായ, പിന്നെ മൂന്നോ നാലോ ബിസ്കറ്റ് ( വൈകുന്നേരം എന്തെങ്കിലും വറുത്തത് പൊരിച്ചത് ഒക്കെ കഴിച്ചിരുന്ന ആളോട് പറയുന്ന കാര്യമേ )<br /><br />രാത്രി ഒരു ഏഴ് മണിയാകുമ്പോള്‍ വെജിറ്റബിള്‍ സാലാഡ്. പിന്നെ ഒരു ഏട്ടരക്ക് അത്താഴം. അതും മൂന്ന് ചപ്പാത്തിയില്‍ കൂടരുത്.<br /><br /><br />ഇതെല്ലാം മെയിന്‍ കോഴ്സിന് മുമ്പാണോ ശേഷമാണൊ കഴിക്കേണ്ടതെന്ന് ചോദിച്ചെങ്കിലും “നിനക്കിനി ഈയൊരു കോഴ്‌സേ ബാക്കിയുള്ളു” എന്നായിരുന്നു അമ്മായിയുടെ മറുപടി. ഇതെല്ലാം കേട്ട് ഞാന്‍ കഴിഞ്ഞ ജന്മത്തില്‍ എന്ത് പാപം ചെയ്തു പടച്ചോനേയെന്ന് ആലോചിച്ചിക്കുകായിരുന്ന എന്നോട് മാതാശ്രീ " ഡാ കേട്ടില്ലേടാ നീയിതൊക്കെ. " എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ യാന്ത്രികമായി തലയാട്ടാന്‍ മാത്രമേ എനിക്കായുള്ളൂ.<br /><br /><br />അന്നത്തെ മട്ടണ്‍ കറിക്കും നെയ്യ് ചോറിനും എനിക്കെന്തോ അത്ര രുചി തോന്നിയില്ല. നാളെ മുതല്‍ ഇതൊക്കെ എനിക്ക് നോക്കി വെള്ളം ഇറക്കാനേ പറ്റൂ എന്ന് കൂടിയുള്ള ചിന്ത കൂടി വന്നപ്പോള്‍ ചില സിനിമകളില്‍ ഒക്കെ കാണുന്ന പോലെ പിറ്റേന്ന് കഴുമരത്തില്‍ കേറാന്‍ പോകുന്നതിന് മുമ്പ് സെന്റിയടിച്ച് ഫുഡ് അടിക്കുന്ന ഹീറോ പരുവത്തിലായി ഞാന്‍ ..<br /><br /><br />പിറ്റേന്ന് രാവിലെയുള്ള പ്രാര്‍ത്ഥനയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് കിടക്കയിലേക്ക് ചുരുളാന്‍ നോക്കിയ എന്റെ അടുത്തേക്ക് ഒരു കുഞ്ഞി ഗ്ലാസ്സുമായി വരുന്ന എന്റെ പ്രിയ മാതാശ്രീയെയാണ് കണ്ടത്. അതോടെ മനസിലായി അമ്മായി പറഞ്ഞത് അതേ പടി നടപ്പിലാക്കാന്‍ ഉള്ള പരിപാടിയാണ് എന്റെ പ്രിയ മാതാശ്രീയുടേതെന്ന്. അതും കഴിഞ്ഞ് അടുത്ത ആജ്ഞ വന്നു.. " ഡാ വേഗം നടക്കാന്‍ പോടാ" ഞാന്‍ മാതാശ്രീയെ ദയനീയമായി ഒന്ന് നോക്കി..മാതാശ്രീക്ക് ഒരു ദയവും എന്നോട് അപ്പോള്‍ തോന്നിയില്ല.<br /><br /><br />അങ്ങിനെ ഞാന്‍ എന്തി വലിഞ്ഞ് നടക്കാന്‍ തുടങ്ങി. എങ്ങിനെയെങ്കിലും മുക്കാല്‍ മണിക്കൂര്‍ എവിടെയെങ്കിലും ചുറ്റിപ്പറ്റി കറങ്ങിയടിച്ച് തിരിച്ചെത്താം എന്നെ രീതിയിലാണ് മുന്നോട്ട് പോയതും..അങ്ങിനെ കറങ്ങി തിരിഞ്ഞ് അത്താണി കവലയും കഴിഞ്ഞ് ഒന്ന് പടിഞ്ഞാറോട്ട് ഒന്ന് നടക്കാമെന്ന് എന്നെ കൊണ്ട് തോന്നിപ്പിച്ചത് ദൈവം തമ്പുരാനായിരിക്കും.. ഒറപ്പാ..<br /><br /><br />അങ്ങിനെ കുറച്ച് നടന്ന് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ എന്റെ കണ്ണ് ഒരു ബോര്‍ഡില്‍ ചെന്നുടഞ്ഞ് നിന്നു. വേറൊന്നുമല്ല. ഒരു ചെറിയ ഫുഡ് അടി കേന്ദ്രത്തിന്റെ ബോര്‍ഡ്. ഇടക്കൊക്കെ ഞാനും അവിടെ പോയി അവിടുത്തെ ചേട്ടനും ചേട്ടത്തിയും ഉണ്ടാക്കുന്ന ഐറ്റംസിന്റെ രുചിയൊക്കെ മാറിയിട്ടുണ്ടോ എന്ന് പോയി ചെക്ക് ചെയ്യാറുണ്ടായിരുന്നു..അതിന്റെ ബോര്‍ഡില്‍ കപ്പ, പുട്ട്, ചപ്പാത്തി, പോറോട്ട, കടലക്കറി, ബോട്ടി, ബീഫ് കറി, മട്ടണ്‍ കറി, ചിക്കന്‍ ഐറ്റംസ്, കട്‌ലറ്റ് എന്നൊക്കെ കണ്ടപ്പോള്‍ എന്റെ സകല കണ്ട്രോളും വിട്ട് വായില്‍ നല്ല പ്രവാ‍ഹം..ഏതാണ്ട് ഒരേ സമയം ടൈറ്റാനിക്കിനും ക്യൂന്‍ മേരിക്കും വേണേല്‍ ആ വഴിക്ക് കൂളായിട്ട് പോകാം. അത്രക്കുമുണ്ടായിരുന്നു ഉമിനീര്‍ പ്രവാഹം. എന്നാലും അതടക്കി പിടിച്ച് ഞാന്‍ മുന്നോട്ട് നടന്നു. അല്ലെങ്കില്‍ ഈ വെളുപ്പാന്‍ കാലത്ത് അതൊക്കെ ആര് തുറക്കാനാ...? തുറന്നാല്‍ തന്നെയും പോക്കറ്റ് കാലിയുമാണ്. വൈകുന്നേരം അവിടെ വന്ന് ഫുഡ് അടിക്കുന്ന ഭാഗ്യവാന്മാരെയോര്‍ത്ത് ഞാന്‍ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.<br /><br /><br />അന്നത്തെ ദിവസം എന്റെ സകല കണ്ട്രോളും വിട്ടു. വൈകുന്നേരം ആയാപ്പോള്‍ പിന്നെ പറയണോ!! നോമ്പിന്റെ സമയത്ത് കടിച്ച് പിടിച്ചിരുന്ന ഞാന്‍ ഇനി ഈ പരീക്ഷണം കൂടെ നേരിടേണ്ടി വന്നപ്പോള്‍ എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്ന് ഒരു പിടിയും ഉണ്ടായില്ല. കഷ്ട്ടകാ‍ലം. അല്ലാതെന്ത് പറയാന്‍ . വൈകുന്നേരത്തോടെ പിറ്റേന്നത്തെ ഷെഡ്യുളില്‍ ഒരു ചെറിയ മാറ്റം വരുത്താന്‍ എനിക്കൊന്നും ആലോചിക്കേണ്ടി വന്നില്ല.<br /><br /><br />അന്ന് രാത്രി, എന്തൊക്കെ സോപ്പ് ഇട്ട് പതപ്പിക്കാന്‍ പറ്റുമോ അത്രയും പതപ്പിച്ച് മാതാശ്രീയുടെ മുന്നില്‍ അവതരിപ്പിച്ചു. "അതേയ് രാവിലത്തെ നടത്തം വൈകുന്നേരമാക്കണം" എന്തിനാ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ രാവിലെ തന്നെ എണീറ്റ് നടക്കാന്‍ ഒന്നും എന്നെ കൊണ്ടാവൂല്ലാ. മനുഷ്യന്‍ മര്യാദക്ക് കിടന്നുറങ്ങുന്ന സമയത്താ ഒരു നടത്തം എന്ന് അല്പം ദേഷ്യം കലര്‍ത്തിയും പറയാന്‍ മടിച്ചില്ല. അതിന്‍ പ്രകാരം എന്റെ ഡയറ്റ് കാര്യങ്ങള്‍ നോക്കുന്ന അമ്മായിക്ക് ഫോണ്‍ ചെയ്യുകയും. രാവിലെ ആയാലും വൈകീട്ട് ആയാലും നടത്തം മതി. ഒന്നിലെ അതി രാവിലെ അല്ലെങ്കില്‍ മഗ്‌രിബ് ( സന്ധ്യാപ്രാര്‍ത്ഥന ) കഴിഞ്ഞ് നടന്നാല്‍ മതിയെന്ന് അവിടെന്ന് അറിയിപ്പുണ്ടാകുകയും ചെയ്തതിനാല്‍ എന്റെ ഷെഡ്യുള്‍ മാറ്റം നിരുപാധികം എന്റെ മാതാശ്രീ അനുവദിച്ചു. <br /><br /><br />പിറ്റേന്ന്, എങ്ങിനെയെങ്കിലും വൈകുന്നേരമായി കിട്ടാന്‍ ആയിരുന്നു എന്റെ പ്രാര്‍ത്ഥന. അന്ന് വൈകുന്നേരം നടക്കാന്‍ പോകാന്‍ എനിക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്ത ഉത്സാഹം. അന്ന് വൈകുന്നേരം ഞാന്‍ നടക്കാന്‍ ഇറങ്ങി. കൂട്ടത്തില്‍ , എന്റെ പോക്കറ്റും കാലിയല്ല എന്ന് പ്രത്യേകം ഉറപ്പ് വരുത്തി . എന്തായാലും മുക്കാല്‍ മണിക്കൂര്‍ നടത്തം ഞാന്‍ നിറുത്തിയില്ല. കുറച്ചെങ്കിലും ആത്മാര്‍ത്ഥത ഞാന്‍ കാണിക്കേണ്ടേ? അത് കൊണ്ട് നടത്തം കഴിഞ്ഞ് നേരേ ഞാന്‍ സുധന്‍ ചേട്ടന്റെ കടയിലേക്ക് വെച്ച് പിടിച്ചു. പിന്നെ അവിടെ എന്തൊക്കെ നടന്നുവെന്ന് ഞാന്‍ പറയുന്നില്ല. എന്തായാലും അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു വിധം സാധനങ്ങള്‍ ടേസ്റ്റ് ചെയ്ത് നോക്കി രുചി വ്യത്യാസമൊന്നും വന്നിട്ടില്ലായെന്ന് ഞാന്‍ ഒരിക്കല്‍ കൂടെ ഉറപ്പ് വരുത്തി.<br /><br /><br />പിന്നീട് എല്ലാ ദിവസം സുധന്‍ ചേട്ടന്റെ കടയിലെ ഫുഡ് ഇന്‍സ്‌പെക്ഷന്‍ ഞാന്‍ നടത്തികൊണ്ടിരുന്നു. മിനിമം മൂന്നോ നാലോ ഐറ്റംസ് എങ്കിലും ടെസ്റ്റ് ചെയ്ത് നോക്കും. സുധന്‍ ചേട്ടനും ഹാപ്പി..ഞാനും ഹാപ്പി.. കുറച്ച് ദിവസത്തിനുള്ളില്‍ തന്നെ മാറ്റം കാണുമെന്ന് പറഞ്ഞ അമ്മായിക്ക് ഞാന്‍ ഒരു വെല്ലുവിളിയായി തുടങ്ങി. മാതാശ്രീ അതിനുള്ള കാരണവും കണ്ടെത്തി. "അവന്റെ വാപ്പയുടെ വീട്ട്കാര്‍ എല്ലാരും തടിയന്മാരാ. ചെലപ്പോ ഇവന്റെ തടിയൊന്നും കുറയില്ല". അങ്ങിനെ പറഞ്ഞ എന്റെ പാവം മാതാശ്രീ ആശ്വസിച്ചു. ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.."പിന്നേയ്, ഒരാഴ്ച ആകുമ്പോഴേക്കും മാറ്റും കാണുകയല്ല്ലേ".. ( എനിക്കും എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞ് പിടിച്ച് നില്‍ക്കേണ്ടേ? )<br /><br /><br />അങ്ങിനെ വീട്ടിലെ ഡയറ്റിങ്ങും സുധന്‍ ചേട്ടന്റെ ഫുഡ് ടെസ്റ്റിങ്ങും എല്ലാം ആയിട്ട് ദിവസങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞു. വീട്ടില്‍ മാതാശ്രിയും കുഞ്ഞ് പെങ്ങളും തരുന്ന ഫുഡ് ഒക്കെ കഴിച്ച് അവരുടെ അനുസരണയുള്ള കുഞ്ഞാടാവുകയും രാത്രി “ഈ ചപ്പാത്തി കഴിക്കുന്നത് തന്നെ തന്നെ വേണംന്നില്ല” എന്ന പരുവത്തില്‍ ആക്കുകയും ചെയ്ത് ഈ പാവം ഞാന്‍.. മാതാശ്രീക്ക് ഇതില്‍ പരം സന്തോഷമുണ്ടോ!!<br /><br /><br />അങ്ങിനെ ഡയറ്റിങ്ങ് നടത്തം ഫുഡ് ടെസ്റ്റിങ്ങ് കലപരിപാടിയുമായിട്ടുള്ള ഒരു ദിവസം. അന്ന് എന്തോ സുധന്‍ ചേട്ടന്റെ കടയില്‍ നിന്ന് പതിവില്‍ കൂടുതല്‍ കപ്പ, ബീഫ്, കട്‌ലറ്റ് ഐറ്റംസ് തീര്‍ത്ത് വരുന്ന സമയം. അതൊക്കെ വേഗം തീര്‍ത്ത് സുധന്‍ ചേട്ടന് കൊടുക്കാനുള്ളത് കൊടുത്ത് പുറത്തേക്ക് ചിറിയും തുടച്ച് വന്നപ്പോള്‍ കണ്ടത് ഒരു വണ്ടി വരുന്നതായിരുന്നു. നല്ല പരിചയമുള്ള വണ്ടി. വണ്ടി ഒന്നു കൂടെ അടുത്ത് വന്നപ്പോള്‍ എല്ലാം പൂര്‍ത്തിയായി. നമ്മടെ ഇക്കാന്റെ വണ്ടി തന്നെ. വണ്ടിയില്‍ നിന്ന് തല പുറത്തേക്കിട്ട് ഇക്കാന്റെ വക ഒരു ചോദ്യം " വെറുതയല്ലാ നീ നടത്തം വൈകുന്നേരമാക്കീതല്ലേ"...ഇഞ്ചി തിന്ന കുരങ്ങിന്റെ പോലെയുള്ള എന്റെ നില്പ് കണ്ട് ഇക്ക പറഞ്ഞു "വേഗം വീട്ടിലേക്ക് വിട്ടോ ട്ടാ"<br /><br /><br />ഞാന്‍ പതിവിലും വിയര്‍ത്ത് കുളിച്ച് ഒരുവിധം വീട്ടിലെത്തി.കാരണം ഞാന്‍ പറയണ്ടല്ലോ. അന്ന് വൈകുന്നേരം അത്താഴ സമയത്ത് ഞാന്‍ പതിവിലും ഡീസന്റായിരുന്നു.<br /><br /><br />പിറ്റേന്ന് മുതല്‍ എന്റെ നടത്തം മാമയുടെ വീടിന്റെ മുന്നിലുള്ള സ്‌കൂള്‍ ഗ്രൌണ്ടില്‍ ആയിരുന്നു. കൂട്ടിന് കുഞ്ഞുമ്മായുടെ മകനും.. മാതാശ്രീയുടെ പ്രത്യേക അഭ്യര്‍ത്ഥന പ്രകരം അവന്‍ എന്റെ കൂടെ കൂടി.. നടക്കുമ്പോള്‍ ഇടക്കിടെ ആലോചിക്കും സുധന്‍ ചേട്ടന്റെ കടയുടെ ഒരു ബ്രാഞ്ച് ആ ഗ്രൌണ്ടിന്റെ പരിസരത്ത് എവിടെയെങ്കിലും ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ !!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8992673397157500161-8270262140015791729?l=kurimaanam.blogspot.com' alt='' /></div>മെലോഡിയസ്http://www.blogger.com/profile/12314374261473680669noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-8992673397157500161.post-48584628728923344272007-10-09T05:00:00.000+05:302007-10-09T05:56:53.844+05:30ഫര്‍ഹാന്‍ തന്റെ വണ്ടി ഗാരേജിലേക്ക് കയറ്റിയിട്ടു. എന്നിട്ട് ഗാരേജ് അടച്ച് നേരെ ചെന്ന് തപാല്‍പ്പെട്ടി തുറന്ന് നോക്കി. ഓരോരൊ ബില്ലുകള്‍ വരാന്‍ തുടങ്ങിക്കാണും. അത് പതിവുമാണല്ലോ. പതിവ് സംഭവങ്ങള്‍ തന്നെ.പക്ഷേ കൂട്ടത്തില്‍‍, നാട്ടിലെ ഒരു സാദാ എയര്‍മെയില്‍ കവര്‍ . തനിക്കാരാ നാട്ടില്‍ നിന്നും കത്തയക്കാന്‍ ? ഫര്‍ഹാന്‍ ഒരു നിമിഷം ശങ്കിച്ച് നിന്നു.പിന്നെ കവര്‍ തിരിച്ചു നോക്കി. തീരെ മോശമല്ലാത്ത അക്ഷരത്തില്‍ തന്റെ വിലാസം അതില്‍ കുറിച്ച് വെച്ചിരിക്കുന്നു. നല്ല പരിചയമുള്ള കൈയ്യെഴുത്ത്. തന്റെ ഉമ്മയുടെ കൈയ്യെഴുത്ത്.ഫര്‍ഹാന്റെ മനസില്‍ ആ നേരത്ത് എന്താണ് തോന്നിയതെന്ന് ഒരു നിശ്ചയമില്ലായിരുന്നു. വല്ലാത്ത ഒരു വീര്‍പ്പ്മുട്ടലുമായി അവന്‍ വാതില്‍ തുറന്നു. സരിത ഉറങ്ങുകയാകും. അല്ലെങ്കിലും ഞാന്‍ തന്നെയാണല്ലോ എപ്പോഴും ഇത് തുറക്കുന്നത്. എപ്പോഴും ഒരു കീ തന്റെ കയ്യില്‍ സൂക്ഷിക്കും. അവളെ കൂടുതലായി കഷ്ട്ടപ്പെടുത്തുന്നതെന്തിന് ? ഉറങ്ങുകയാണെങ്കില്‍ ഉറങ്ങട്ടെ. <br /><br /><br />റൂമിലേക്ക് ചെല്ലുമ്പോള്‍ സരിത നല്ല ഉറക്കം.അടുത്ത് തന്നെ ജന്നത്തുമുണ്ട്. എപ്പോഴും അവള്‍ക്ക് അവളുടെ ഉമ്മയുടെ ചൂടേറ്റ് തന്നെ കിടക്കണം. ഫര്‍ഹാന്‍ തന്റെ ഉമ്മയുടെ കത്ത് കട്ടിലിന്റെ ഒരു ഭാഗത്ത് വെച്ചു. എന്തായാലും ഒന്നിച്ചിരുന്നു വായിക്കാം. അല്ലെങ്കിലും എല്ലാം അങ്ങിനെ തന്നെയല്ലെ. എല്ലാം ഒന്നിച്ചല്ലേ ഇത് വരെ എന്തും ചെയ്‌തിട്ടുള്ളു? ഉമ്മയുടെ ചീത്തയെങ്കില്‍ ചീത്ത അതും ഒന്നിച്ച് തന്നെ കേള്‍ക്കാം. അവന്‍ ടവ്വലുമെടുത്ത് ബാത്ത്‌റൂമിലേക്ക് പോയി. കുളി കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ച് വരുമ്പോള്‍ സരിത എഴുന്നേറ്റിരുന്നു<br /><br /><br />"വന്നിട്ട് അധികനേരമായൊ?" സരിത ചോദിച്ചു..<br />"ഇല്ലാ..ദാ ഇപ്പൊ വന്നതേയുള്ളു"<br />"ചായ എല്ലാം ഞാന്‍ ടേബിളില്‍ വെച്ചിട്ടുണ്ട്. എടുത്ത് കഴിക്കൂല്ലേ?" <br />"ഉവ്വ..കഴിച്ചോളാം..”അതും പറഞ്ഞ് ഫര്‍ഹാന്‍ ഡൈനിങ്ങ് ഹാളിലേക്ക് നടന്നു.അവളുടെ ശ്രദ്ധ ടി.വി പരിപാടികളിലേക്കും... <br /><br />തിരിച്ച് വന്നിട്ട് അവന്‍ പറഞ്ഞു " ടി.വി ഓഫ് ചെയ്യ്..നമുക്ക് ഒരു കാര്യം വായിക്കാനുണ്ട്.” അവള്‍ എന്താ ഇത്ര വലിയ കാര്യമെന്ന രൂപത്തില്‍ അവനെ നോക്കി.<br />അവന്‍ തന്റെ ഉമ്മയുടെ കത്ത് സരിതയുടെ നേര്‍ക്ക് നീട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു " നാട്ടിന്ന് ഉമ്മായുടെ കത്താ. ഇവിടുത്തെ അഡ്രസ് എങ്ങിനെ കിട്ടീന്ന് ഒരു പിടിം ഇല്ലാ" കത്ത് അവള്‍ വാങ്ങുമ്പോഴും അവളുടെ മുഖത്ത് നേരത്തെ ഫര്‍ഹാന്റെ മുഖത്ത് മിന്നി മറഞ്ഞ അതേ ഭാവങ്ങള്‍ വന്നിരുന്നു. അവള്‍ കത്ത് പൊട്ടിച്ചു..പതുക്കെ ഒന്ന് ഓടിച്ച് വായിച്ചു..പിന്നെ അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ നനയുന്നുണ്ടായിരുന്നു..പിന്നെ കത്ത് ഫര്‍ഹാന് കൊടുത്തു<br /><br /><br />സ്‌നേഹം നിറഞ്ഞ മകന്, അസ്സലാമു അലൈക്കും,<br /><br />നിനക്ക് സുഖം തന്നെയെന്ന് കരുതുന്നു. അങ്ങിനെ തന്നെ കരുതാനാണ് ഉമ്മാക്ക് ഇഷ്ട്ടവും. നിന്റെ ഒരു വിവരവും ഞാന്‍ അങ്ങിനെ അറിയാറില്ല. അത് എങ്ങിനെയാ, ഇപ്പോഴും നിനക്ക് വീട്ടുകാരോട് എന്തോ കലി പോലെയല്ലെ? മറ്റുള്ളവര്‍ നിന്നെ അങ്ങിനെയൊക്കെ തള്ളി പറഞ്ഞാലും നിന്റെ ഉമ്മാക്ക് നിന്നെ തള്ളി പറയാന്‍ പറ്റുമോ? നിന്നെ കുറിച്ച് ഞാന്‍ വല്ലതുമറിയുന്നത് നിന്റെ വിലാസം പോലുമെഴുതാത്ത നിന്റെ കത്തുകള്‍ വരുമ്പോള്‍ മാത്രമാണ്, പിന്നെ ഇടക്ക് വല്ലപ്പോഴും ഹാരിസ് വിളിക്കുമ്പോഴും. അതും മാസത്തിലൊരിക്കലൊ മറ്റൊ. ഇതിനും മാത്രം ഞാന്‍ എന്ത് തെറ്റാ നിന്നോട് ചെയ്തത്? നീണ്ട പത്ത് കൊല്ലം ഒരേയൊരു മകനെ കാണാതെ ഇരിക്കുന്ന ഒരു ഉമ്മയെ പറ്റി എപ്പോഴെങ്കിലും നീ ഓര്‍ത്തിട്ടുണ്ടൊ? നിനക്കും ഇല്ലേ ഒരു മകള്‍ ? അവള്‍ ഇത് പോലെ ചെയ്താല്‍ നീ സഹിക്കുമോ? നീ ഇവിടെ നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ എല്ലാം അറിഞ്ഞ് വേണ്ടത് ചെയ്യുന്നു. ശരി തന്നെ. അതിനു വേണ്ടുന്ന ആളുകളും കൂട്ടുകാരും എല്ലാം നിനക്ക് ഇവിടെയുണ്ട്. പക്ഷേ, നിന്റെ ഒരു വിവരം അറിയാ‍ന്‍, അല്ലെങ്കില്‍ നിന്നോടും സരിതയോടും മോളോടും ഒരു വാക്ക് മിണ്ടാന്‍ ഞാന്‍ എത്ര കാലം കാത്തിരിക്കണം? എന്താണ് ഞാന്‍ ചെയ്ത തെറ്റ്?<br /><br /><br />നിന്റെ ഉപ്പയും ഏളാപ്പമാരും മാമമാരും നിനക്കെതിരെ വാളോങ്ങിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ മാത്രം ഒന്നും മിണ്ടാതെയിരുന്നതൊ? അവര്‍ ചെയ്തതില്‍ എനിക്ക് അവരെ കുറ്റം പറയാന്‍ പറ്റില്ല. നമ്മുടെ ഇടയില്‍ നീ ചെയ്തത് പോലെ ആരെങ്കിലും അങ്ങിനെ ചെയ്യുമോ? ഒരു ഹിന്ദു പെണ്‍കുട്ടിയെ വിവാഹം കഴിക്കണം. അതും തന്നെക്കാളും 3 വയസ് മൂത്ത ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ.. നീ തന്നെ ആലോചിച്ച് നോക്ക്. കുടുംബ മഹിമയും തറവാടും ഇസ്ലാമും മുറുകെ പിടിക്കുന്ന ഒരു കുടുംബത്തില്‍ ആരെങ്കിലും അതിന് സമ്മതിക്കുമോ? എന്നിട്ടും ഞാന്‍ അവസാനം നിനക്ക് വേണ്ടി സംസാരിക്കാന്‍ തയ്യാറായി. അതിന് കാരണമെന്താ? നിന്റെ ഉപ്പ പറഞ്ഞത് ഓര്‍മ്മയുണ്ടോ? "ഹിന്ദു പെണ്‍കുട്ടി ആയാലും കുഴപ്പമില്ല. അവള്‍ക്ക് ഇഷ്ട്ടമാണെങ്കില്‍ മുസ്ലിം ആക്കാം. എന്നാലും അവള്‍ക്ക് നിന്നേക്കാളും മൂന്ന് വയസ്സ് മൂത്തത് ആണെന്ന് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഇതെങ്ങനെ നടത്തും? അപ്പോള്‍ നീ പറഞ്ഞ മറുപടി ചിലപ്പോള്‍ നീ മറന്ന് കാണും. പക്ഷെ അത്രയും കാലം നിന്നെ വളര്‍ത്തി ആ പരുവം വരെയെത്തിച്ച എനിക്ക് മറക്കാന്‍ പറ്റൂല്ലാ.."നിങ്ങള്‍ക്കല്ലേ പ്രായ വ്യത്യാസം പ്രശ്നമുള്ളു..മരണത്തിന്റെ മുമ്പില്‍ പ്രായമൊന്നും ഒരു പ്രശ്‌നമില്ലാല്ലോ"? പറയുന്നത് ഭീഷണിയാണെങ്കിലും പെറ്റുമ്മാക്ക് അതൊന്നും സഹിക്കില്ലാ. പിന്നെ ദേഷ്യത്തോടെയാണെങ്കിലും ഒരിക്കല്‍ സരിതയെ നേരിടേണ്ടി വന്നപ്പോഴും അവളെ ഞാനും ഉള്ളില്‍ന്റെ ഉള്ളില്‍ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു, എനിക്കും ഇത് പോലെ ഒരു മോള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലെന്ന്. അന്ന് ഈ കാര്യമെല്ലാം നടക്കുന്നതിന് മുമ്പ് നീ അവളെ നിന്റെ കൂട്ടുകാരിയെന്ന നിലയില്‍ പരിചയപ്പെടുത്തി തന്നപ്പോള്‍ തന്നെ എനിക്ക് തോന്നിയതാണത്. <br /><br /><br />പിന്നെ,ഉപ്പയും എളാപ്പമാരും മാമമാരും എല്ലാം ഇതിന് പൂര്‍ണ്ണമായും എതിരായപ്പോള്‍ നീ വീട്ടില്‍ നിന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോയി സരിതയെ കെട്ടി. അന്ന് എന്തായിരുന്നു നിന്റെ കൈമുതല്‍ ? പൂര്‍ത്തികരിക്കാത്ത നിന്റെ ഡിഗ്രി പഠിപ്പ് മാത്രം. ആകെ കൂടെ പറയാന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നത് സരിതക്ക് അന്ന് ജോലിയുണ്ടായിരുന്നു. എനിക്ക് അവളെ കുറിച്ച് അഭിമാനമേയുള്ളു. ഹാരിസ് വിളിക്കുമ്പോഴും നേരിട്ട് കാണുമ്പോഴും പറയാറുണ്ട്, സരിതയാണ് നിന്നെ ഇന്നീ കാണുന്ന നിലയിലെത്തിച്ചെതെന്ന്. നീ അന്ന് പോയതിന് ശേഷം പഠനം പൂര്‍ത്തികരിച്ച് കുറേ കാലം ബാംഗ്ലൂരിലാണെന്ന് അറിഞ്ഞു. പിന്നെ അറിഞ്ഞത് ബോംബെയില്‍ . പിന്നെ കേള്‍ക്കുന്നത് നീ ഇന്ത്യ തന്നെ വിട്ട് പോയി എന്നാണ് . അവസാന കാലത്ത് നിന്റെ ഉപ്പാക്ക് നിന്നെ കാണണെമെന്ന് വലിയ ആഗ്രഹമായിരുന്നു. മരണക്കിടക്കയില്‍ വെച്ചും നിന്നെ ഒരു നോക്ക് കാണാന്‍ പറ്റും എന്ന് തന്നെ ആയിരുന്നു നിന്റെ ഉപ്പയുടെ പ്രതീക്ഷ. എന്നിട്ടും ഹാരിസ് വഴി നിന്നെ വിവരം അറിയച്ചപ്പോഴും നീ പറഞ്ഞതെന്താ? വരാന്‍ പറ്റില്ലാ..അത്രക്കും തിരക്കാണ് നിനക്കവിടെയെന്ന്. അപ്പോള്‍ നിനക്ക് ഉപ്പയോട് അത്രക്കും വെറുപ്പായിരുന്നു അല്ലെ? ഇനിയിപ്പോള്‍ എന്നോടും അങ്ങിനെ തന്നെയാണൊ?<br /><br /><br />മോനെ, ഇത്രയും പറഞ്ഞത് നിന്നോട് ഉമ്മാക്ക് ഒരു വെറുപ്പോ ദേഷ്യമോ ഉള്ളത് കൊണ്ടല്ല. എന്റെ മോന്‍ അവിടെ നന്നായി കഴിയുന്നു എന്ന് ഉമ്മാക്ക് അറിയാം. നീ തിരഞ്ഞെടുത്ത വഴിയില്‍ നീ വിജയിച്ച് കാണുമ്പോള്‍ ഈ ഉമ്മാക്ക് സന്തോഷമാണുള്ളത്. പക്ഷെ എത്ര നാളെന്ന് വെച്ചാണ് നിന്നെയും സരിതയെയും മോളെയും ഒന്നു കാണാതെ ഇരിക്കുന്നത്. പോയതിന് ശേഷം നിന്റെയോ സരിതയുടെയോ ഒരു ഫോട്ടൊ പോലും അയച്ച് തന്നിട്ടില്ല. വല്ലപ്പോഴും അയക്കുന്ന കത്തില്‍ അവിടെ എല്ലാവര്‍ക്കും സുഖം എന്നു മാത്രമല്ലേ നീ പറയാറുള്ളു? നിന്റെ വിവരങ്ങള്‍ അറിയാന്‍, സരിതക്ക് ഒരു ഉമ്മയുടെ സ്‌നേഹം നല്‍കാന്‍ , ഒരു വെല്യുമ്മ ആകാന്‍ എനിക്കുമില്ലേടാ അവകാശമൊക്കെ? അത് നീ മറക്കരുത്. . നിന്റെ അഡ്രസ് തന്നതിന്റെ പേരില്‍ ഹാരിസിനോട് പിണങ്ങരുത്..ഞാന്‍ ഒരു പാട് ചോദിച്ച് എന്റെ വിഷമം കണ്ടിട്ടാ അവന്‍ അഡ്രസ് ഒക്കെ തന്നത്.<br /><br /><br />ഇപ്പോള്‍ റമദാനാണ്. മോന്‍ ഈ പെരുന്നാളിനെങ്കിലും ഉമ്മയെ കാണാന്‍ വരണം. മോളും സരിതയും ഒപ്പം കൂടെ വേണം. മോന്‍ വരുമെന്ന പ്രതീക്ഷയില്‍ ഉമ്മ കത്ത് ചുരുക്കുന്നു. വരൂല്ലേ..ഉമ്മ ഇവിടെ കാത്തിരിക്കും<br />എന്ന് മോന്റെ സ്വന്തം<br />ഉമ്മ.<br /><br /><br />കത്ത് വായിച്ചതും ഫര്‍ഹാന്‍ സരിതയുടെ മടിയിലേക്ക് ചാഞ്ഞു..ഒരു പാട് കരഞ്ഞു. അപ്പോളും അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ സജ്ജലങ്ങളായിരുന്നു. അവള്‍ അവന്റെ തലമുടിയില്‍ തലോടി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.<br />" നമുക്ക് പോവണ്ടേ"<br />" പക്ഷെ, നിനക്ക് വരാന്‍ പറ്റുമോ? നിന്റെ കാര്യം കൂടെ ഞാന്‍ നോക്കണ്ടെ?" <br />"അതൊന്നും പ്രശ്നമാക്കണ്ട..നമുക്ക് പോകാണം..എത്രയും പെട്ടെന്ന്"<br /><br /><br /><br />വിമാനം പറന്നുയര്‍ന്നു..ഇനിയും ഉണ്ട് എകദേശം 22 മണിക്കൂര്‍ യാത്ര. ഉമ്മയുടെ കത്ത് കിട്ടിയത് മുതല്‍ സരിതക്ക് ഇരിക്കപ്പൊറുതിയില്ല. എനിക്കും. എത്രയും പെട്ടെന്ന് ഒരു 15 ദിവസത്തെ ലീവും ശരിയാക്കി വേഗം നാട്ടിലേക്ക് പോകുകയാണ്. ഇങ്ങനെയൊരു നാട്ടിലേക്ക് പോക്ക് ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചതല്ല. പിന്നെ മനസ്സ് വീണ്ടും അവന്റെ പഴയ കാലത്തിലേക്ക് പോയി.. <br /><br /><br />ബിസിനസ്സ്കാരായ ഉപ്പക്കും സഹോദരങ്ങള്‍ക്കും എഞ്ചിനീയറിങ്ങിന് പഠിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അത് അവര്‍ക്ക് അത്ര ദഹിച്ചില്ല. എങ്ങിനെയെങ്കിലും എഴുത്ത് കുത്ത് പഠിക്കണം, അതിന് പരമാവധി ബി.എയോ അല്ലെങ്കില്‍ ബി.കോം മതി. അത് കഴിഞ്ഞാല്‍ നേരെ വന്ന് ബിസിനസ്സില്‍ ശ്രദ്ധിക്കണമെന്നേ ഉപ്പക്കും മറ്റുള്ളവര്‍ക്കും ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. പക്ഷേ ചെറുപ്പത്തിലെ മുതല്‍ തന്റെ ചിന്ത ആ വഴിക്കായിരുന്നില്ല. അത് കണക്കാക്കിയാണ് പ്രീ ഡിഗ്രിക്ക് സയന്‍സ് ഗ്രൂപ്പില്‍ തന്നെ ചേരണമെന്ന് വാശി പിടിച്ചതും അത് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ എന്‍‌ട്രന്‍സ് എഴുതണമെന്ന് പറഞ്ഞ് കുടുംബത്ത് ബഹളം ഉണ്ടാക്കിയതും.പിന്നെ ഉപ്പ എന്റെ ഇഷ്ട്ടത്തിന് വഴങ്ങി. അതിന് എന്റെ ഉമ്മയുടെ നിര്‍ബന്ധവുമുണ്ടായിരുന്നു. അവനിക്ക് ഇഷ്ട്ടമുള്ളത് അവന്‍ പഠിക്കട്ടേയെന്ന് ഉമ്മ പറയുന്നത് പല തവണ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.<br /><br /><br />പിന്നെ കോളേജില്‍ ചേര്‍ന്നപ്പോള്‍ എങ്ങിനെയും പഠിക്കണമെന്നായിരുന്നു ചിന്ത. ക്ലാസ് ഇല്ലെങ്കില്‍ ലൈബ്രറിയില്‍ പോയി ഇരിക്കും. അവിടെ ഒരു മൂലയില്‍ ഇരിക്കുന്ന ഒരുത്തിയെ പലപ്പോഴും ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട്. നെറ്റിയില്‍ ചന്ദനക്കുറിയൊക്കെ ഇട്ട്, മിക്കപ്പോഴും മുടിയൊക്കെ വിടര്‍ത്തിയിട്ട്, എപ്പോഴും പുസ്തകത്തില്‍ കണ്ണും നട്ടിരിക്കുന്ന ഒരുത്തി. പിന്നെ ഒരു ദിവസം, ആദ്യമായി പരിചയപ്പെടാന്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ തന്നെ തുറിച്ചൊരു നോട്ടം നോക്കിയത് ഇപ്പോഴും നല്ല ഓര്‍മ്മയുണ്ട്. പിന്നെ പിന്നെ, അവിടെ വെച്ച് സ്ഥിരം കാണുന്നത് കൊണ്ടോ എന്തോ സരിതയില്‍ നിന്ന് ഇടക്കിടെ ഒരു പുഞ്ചിരി കിട്ടാന്‍ തുടങ്ങി. പിന്നെ പതുക്കെ സംസാരിക്കുവാനും..പിന്നെയാണ് മനസിലായത്, കക്ഷി തന്നേക്കാള്‍ സീനിയറാണെന്നും തന്നെപ്പോലെ തന്നെ കമ്പ്യുട്ടര്‍ സയന്‍സാണ് വിഷയമെന്നും. പിന്നെ, കാണുമ്പോള്‍ സംസാരിക്കും, പഠനകാര്യങ്ങളും ചര്‍ച്ച ചെയ്യും. ഒരു പാട് ആ കാലത്ത് തന്നെയവള്‍ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്. പിന്നെ സാവധാനം അടുത്തറിയാന്‍ തുടങ്ങി, തങ്ങളുടെ ആശയങ്ങളൊന്ന്, ജീവിത കാഴ്ചപ്പാടുകളൊന്ന്..പിന്നിട് അവള്‍ കോളേജ് വിട്ട് പോയി ബാംഗ്ലൂരില്‍ ആയപ്പോഴും ഒരു കമ്മ്യുണിക്കേഷന്‍ ഗ്യാപ്പ് ഞങ്ങള്‍ രണ്ട് പേരും ഇട്ടിരുന്നില്ല..പിന്നെ ഒരു ദിവസം അവളോട് ധൈര്യം സംഭരിച്ച് നേരിട്ട് കണ്ടപ്പോള്‍ പറഞ്ഞു..അവളെ എനിക്കിഷ്ട്ടമാണെന്ന്..കുറച്ച് നേരത്തേക്ക് അവള്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. പിന്നെ ഓരോന്ന് അവള്‍ പറഞ്ഞു. പ്രായ വ്യത്യാസം, പഠിപ്പ്, ജോലി, വളര്‍ന്ന് വന്ന സാഹചര്യം, മതം അതൊക്കെ..ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.."എന്നെ സപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യാന്‍ നീയും നിന്നെ സപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യാന്‍ ഞാനും ഉണ്ടെങ്കില്‍ എനിക്ക് യാതൊന്നും പ്രശ്നമല്ല.." പിന്നെ ഉണ്ടായ കോലാഹലങ്ങള്‍..തല്ല് പിടി..വഴക്കുകള്‍..അവളുടെ വീട്ടുകാരുമായിട്ടുള്ള വഴക്ക്, അവള്‍ക്ക് വീട്ട് തടങ്കല്‍ ..അപ്പൊഴൊക്കെ തനിക്ക് ശക്തിയായി ഇരുന്നത് തന്റെ തോളത്ത് ചാരികിടക്കുന്ന ഇവളാണ്. പെട്ടന്നൊരു ദിവസം കല്യാണം കഴിക്കേണ്ടി വന്നെങ്കിലും എന്നോട് എപ്പോഴും ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചിരുന്നത് ഭാവിയെ പറ്റിയും പഠിപ്പിനെ പറ്റിയുമായിരുന്നു. കല്യാണത്തിന് ശേഷം അവളുടെ വീട്ടുകാര്‍ അവളെ പറ്റി തിരക്കിയതുമില്ല. പുകഞ്ഞ കൊള്ളി പുറത്ത് എന്നായിരിക്കും അവരുടെ ഭാവം. പിന്നെ അവള്‍ക്ക് ജോലിയും എനിക്ക് പഠിപ്പുമായി കുറച്ച് കാലം. പിന്നെ എന്റെ പഠിപ്പ് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ജീവിതം ഒന്നു കരുപ്പിടിപ്പിച്ച് വന്നു. പിന്നെ വിദേശത്ത് നിന്ന് ജോലി ഓഫറുമായി വന്നപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ രണ്ട് പേരും അത് സ്വീകരിച്ചു. ഇനി ഇങ്ങോട്ടേക്ക് വരേണ്ടി വരുമെന്ന് അന്ന് ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല.<br /><br /><br />ഒരു ട്രാന്‍സിറ്റ് കഴിഞ്ഞ് വിമാനം വീണ്ടും പൊങ്ങുമ്പോള്‍ ഫര്‍ഹാന്റെ മനസ്സ് ടെന്‍ഷനിലായിരുന്നു. എങ്ങിനെയായിരിക്കും ഉമ്മയെ ഫേസ് ചെയ്യുക? സരിതയും ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുന്നു. ജന്നത്തിന് എന്തായാലും ഇന്‍ഫ്ലൈറ്റ് വിഡിയോയിലെ കാര്‍ട്ടൂണ്‍ കണ്ടാല്‍ മതി. <br /><br /><br />വിമാനം കൊച്ചിയില്‍ ഇറങ്ങി. പിന്നെ അവന് എത്രയും പെട്ടെന്ന് നാട്ടില്‍ എത്താനുള്ള വ്യഗ്രത. കാറിലിരിക്കുമ്പോഴും അവന്റെ മനസില്‍ ഉമ്മയെ എങ്ങിനെ ഫേസ് ചെയ്യും എന്നായിരുന്നു..നാട് ഒരു പാട് മാറിയിരിക്കുന്നു. ഒരു പാട് കോണ്‍ക്രീറ്റ് കെട്ടിടങ്ങള്‍ ..പച്ചപ്പുകള്‍ എല്ലാം വളരെ കുറഞ്ഞതായി ഫര്‍ഹാന് തോന്നി...ഇനി എല്ലാവരുടെ മനസും ഇത് പോലെയാകുമോ? <br /><br /><br />വീട്ടിലെത്തി. അവന്റെ നെഞ്ചില്‍ ആരൊക്കെയോ ഇടിക്കുന്നതു പോലെ അവനിക്ക് തോന്നി. ജന്നത്തിന്റെ കൈപിടിച്ച് ഫര്‍ഹാന്‍ കാറില്‍ നിന്നിറങ്ങി. ഇറയത്ത് ഉപ്പ ഇരിക്കാറുള്ള കസേര അത് പോലെ തന്നെയുണ്ട്..അതില്‍ ഉപ്പ ഇരുന്ന് പേപ്പര്‍ വായിക്കുന്നത് പോലെ, പിന്നെ അതില്‍ നിന്ന് തലയുയര്‍ത്തി "ഉം" എന്ന് നീട്ടി മൂളികൊണ്ട് ചോദ്യം ചോദിക്കുന്ന നോട്ടമെറിഞ്ഞത് പോലെ അവനിക്ക് തോന്നി..വിറയാര്‍ന്ന് കൈകളോടെ അവന്‍ കോളിംങ് ബെല്ലില്‍ വിരലമര്‍ത്തി..ആ വലിയ തേക്കിന്റെ കൊത്ത് പണി ചെയ്ത വാതില്‍ തുറന്നത് തന്റെ ഉമ്മ..തലയില്‍ അല്പം നര കേറിയിട്ടുണ്ട്..പക്ഷെ അത് ഉമ്മാക്ക് സൌന്ദര്യം കൂട്ടിയിട്ടേയുള്ളൂ...ഉമ്മയും അവനെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു..കുറച്ച് നേരം..പിന്നെ ഉമ്മയുടെയും മകന്റെയും കണ്ണുകളില്‍ നിന്ന് കണ്ണുനീര്‍ അടര്‍ന്ന് വീഴാന് തുടങ്ങി..മകനെ ആ ഉമ്മ വാരിപ്പുണര്‍ന്നു..കവിള്‍ ഒരുമ്മ കൊടുത്തു..എന്നിട്ട് ജന്നത്തിനെ വാരിയെടുത്തു... <br />കണ്ണീര്‍ തുടച്ച് കൊണ്ട് ഉമ്മ ചോദിച്ചു..<br /><br />" സരിത എന്ത്യേ?" <br />"കാറിലുണ്ട്.." അവന്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു..<br />"അവളോട് ഇങ്ങട് ഇറങ്ങി വരാന്‍ പറ.."<br />ഫര്‍ഹാന്‍ കാറിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. ഡിക്കി തുറന്ന് അതില്‍ നിന്ന് വീല്‍ ചെയര്‍ പുറത്തെടുത്തു. അത് ഡോറിന്റെ അടുത്തേക്ക് വെച്ചു..ഡോര്‍ തുറന്നിട്ട് സരിതയെ താങ്ങി അതില്‍ ഇരുത്തി. ഉമ്മയുടെ മുഖം മാറുന്നത് അവന്‍ കണ്ടു. പക്ഷെ സരിതയുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയായിരുന്നു. ഉമ്മ ഒന്നും പിടികിട്ടാത്ത പോലെ അവനെ നോക്കി..അവന്റെ ചുണ്ടുകള്‍ വിതുമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു..പിന്നെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.."അന്ന് ഉപ്പ ഇവിടെ മരണക്കിടക്കയില്‍ കിടക്കുമ്പോള്‍ ഇവളും അവിടെ അത് പോലെ തന്നെ ആയിരുന്നു...ജോലി കഴിഞ്ഞ് വരുന്ന വഴിക്ക് ഇവള്‍ ഓടിച്ചിരുന്ന കാറ് ആക്സിഡെന്റില്‍ പെട്ടു..ഇപ്പോ ഇവളുടെ കാലുകള്‍ ഈ ചക്രങ്ങളാ..അന്ന് ഇവളെ അങ്ങിനെ ഇട്ട് എനിക്ക് എങ്ങിനെ ഇവിടെ വരാന്‍ പറ്റും? എന്നോട് പൊറുക്കുമ്മാ..അല്ലാതെ ഉമ്മാടെ മോന്‍ ആരെയും വിഷമിപ്പിക്കാന്‍ വേണ്ടി മന:പൂര്‍വ്വം വരാതെ ഇരുന്നതല്ല..ആരും വിഷമിക്കാതെ ഇരിക്കാനാണ് ഞാന്‍ ഇത്രയും കാലം മിണ്ടാതെ ഇരുന്നതും..ഹാരിസ് ഒന്നും ഉമ്മാനോട് അധികമൊന്നും പറയാതെ ഇരുന്നതും..ചിലപ്പോള്‍ ഇത് ഉപ്പയുടെ ഒക്കെ ശാപമായിരിക്കും..അല്ലാതെ ഇവള്‍ക്ക് ഇത് വരില്ലാല്ലോ<br /><br /><br />അത് പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ഉമ്മ എങ്ങലടിച്ച് കരയാന്‍ തുടങ്ങി..അങ്ങിനെയൊന്നും പറയല്ലേടാ..ഉപ്പ എപ്പോഴും പറയും എവിടെ ആയിരുന്നാലും അവര്‍ സന്തോഷത്തോടെ കഴിഞ്ഞാ മതിന്ന്. നിങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി ഉപ്പ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാത്ത ദിവസങ്ങളില്ല...പിന്നെയും ഉമ്മ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു. പക്ഷെ ആ എങ്ങലടിച്ചുള്ള കരച്ചിലില്‍ അതൊക്കെ ഇല്ലാതെയായി..പിന്നെ കുനിഞ്ഞ് സരിതയുടെ കവിളില്‍ ഒരുമ്മ കൊടുത്തു..പതുക്കെ ഫര്‍ഹാന്‍ സരിതെയെയും കൊണ്ടുള്ള വീല്‍ ചെയര്‍ വീടിനുള്ളിലേക്ക് തള്ളി.സരിതയുടെയും ഫര്‍ഹാന്റെയും ചുണ്ടുകളില്‍ അപ്പോള്‍ ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു സമാഗമത്തിന്റെ ചെറുപുഞ്ചിരി<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8992673397157500161-4858462872892334427?l=kurimaanam.blogspot.com' alt='' /></div>മെലോഡിയസ്http://www.blogger.com/profile/12314374261473680669noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-8992673397157500161.post-65542812159605814512007-10-03T03:02:00.000+05:302007-10-03T22:53:58.770+05:30എയര്‍പോര്‍ട്ട് ടെര്‍മിനലിനകത്തേക്ക് കടക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ ഒന്ന് രണ്ട് പേര്‍ എന്നെ ചൂണ്ടി കാണിക്കുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടിരുന്നു. അതില്‍ ഒരാള്‍ എന്നെ ചൂണ്ടി കാണിച്ച് കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന മകനോട് പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു " മോനെ..ആ പോകുന്നതാ പൈലറ്റ്" കേട്ടപ്പോള്‍ എനിക്ക് ഇത്തിരി ഗമ കൂടിയോ..ഹേയ്..ഇല്ലാ..ഞാന്‍ ആ ടൈപ്പ് അല്ലാല്ലോ.. <br /><br />ആദ്യമായിട്ട് ഒരു വൈഡ് ബോഡി എയര്‍ക്രാഫ്റ്റ് പറപ്പിക്കാന്‍ പറ്റുന്ന സന്തോഷത്തിലാണ് ഞാന്‍ . CPL ( കൊമേഴ്‌സ്യല്‍ പൈലറ്റ് ലൈസന്‍സ് )‌ അടിച്ച് മാറ്റിയതിന് ശേഷം കുറേ കാലം ചെറിയ ജെറ്റുകള്‍ പറപ്പിക്കുകായിരുന്നു ഇതു വരെ. DGCA പറഞ്ഞ ആ 200 മണിക്കൂര്‍ എങ്ങിനെയെങ്കിലും ഒപ്പിച്ചെടുക്കാന്‍ .അതും കഴിഞ്ഞ് മെഡിക്കല്‍ ഫിറ്റ്നസും കഴിഞ്ഞ് ഫ്ലൈറ്റ് സിമുലേറ്ററില്‍ കുറച്ച് കാലം ഒന്ന് പയറ്റി ദാണ്ടെ ഇപ്പ ഇറങ്ങി വന്നതേയുള്ളൂ. <br /><br />ആദ്യം തന്നെ പറത്താന്‍ തന്നിരിക്കുന്നത് ഒരു കാര്‍ഗോ ഫ്ലൈറ്റ് ആണ്. അതില്‍ അല്‍‌പം പരിഭവം ഇല്ലാതെയിരുന്നില്ല. ഇന്ന് പറത്തുന്ന ഫ്ലൈറ്റ് റൂട്ട് മുബൈ-കൊച്ചി-ദുബായ്-ഫ്രാങ്ക്ഫര്‍ട്ട്-ദുബൈ-കൊച്ചി-മുംബൈ ആണ്. അതില്‍ എനിക്ക് ദുബൈ വരേയെ ഡ്യൂട്ടിയുള്ളു. ബാക്കിയുള്ളത് അവിടെ കാത്ത് കെട്ടി കിടക്കുന്ന ചേട്ടന്മാര്‍ നോക്കിക്കോളും.ഞാന്‍ നോക്കുമ്പോള്‍ ഉണ്ട് എനിക്ക് പറത്തേണ്ട ഫ്ലൈറ്റ് സുന്ദര കുട്ടപ്പനായി വെളു വെളുത്ത് ഇരിക്കുന്നു. <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_VC6jxwHOaD4/RwK6_LTAb4I/AAAAAAAAADg/EAc3LAymw_k/s1600-h/1234478.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp0.blogger.com/_VC6jxwHOaD4/RwK6_LTAb4I/AAAAAAAAADg/EAc3LAymw_k/s320/1234478.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5116857721173340034" /></a><br />എയര്‍ ഇന്ത്യയുടെ പഴയ ഒരു പാസഞ്ചര്‍ എയര്‍ക്രാഫ്റ്റ് ഒന്നു പൊളിച്ച് പണിത് കാര്‍ഗോ ഫ്ലൈറ്റ് ആക്കി പുതിയ കളര്‍ സ്‌കീമിലുള്ള പെയ്ന്റും അടിപ്പിച്ച് ഫ്രാങ്ക്ഫര്‍ട്ടില്‍ നിന്നെ കുറച്ച് ദിവസങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പ് വന്നതേയുള്ളു<br /><br />എന്റെ ക്യാപ്റ്റനെ വെയ്റ്റ് ചെയ്‌ത് ഞാന്‍ കുറച്ച് നേരമിരുന്നു. അപ്പോഴേക്കും അങ്ങേരുമെത്തി. ഷേക്ക് ഹാന്‍‌ഡ് ഒക്കെ തന്ന് പരിചയപ്പെടുത്തി. " ഐ ആം മിസ്റ്റര്‍ മിശ്ര. നൈസ് റ്റു മീറ്റ് യു" ഞാന്‍ എന്നെയും തിരിച്ച് പരിചയപ്പെടുത്തി. പിന്നെ എയര്‍ക്രാഫ്റ്റിന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. നേരെ പടികള്‍ കയറി ഫ്ലൈറ്റ് ഡെക്കില്‍ കയറി. എന്നിട്ട് ചെയ്യേണ്ട അല്പം പണികള്‍ അതായത് ഫ്ലെറ്റ് പ്ലാന്‍ ഫില്‍ ചെയ്യല്‍ , ഫ്യുവല്‍ കാല്‍ക്കുലേഷന്‍ നടത്തല്‍ , അസൈന്‍ ചെയ്ത് തന്നിരിക്കുന്ന ഫ്ലെറ്റ് പാത്ത് നോക്കല്‍ ഇതൊക്കെ ചെയ്ത് കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും താഴേക്ക്.. ഫ്ലെറ്റിന് ചുറ്റും ഒന്നു റൌണ്ട് അടിച്ച് തിരിച്ച് ഡെക്കിലേക്ക് തന്നെ കയറി..<br /><br />ഞങ്ങള്‍ക്ക് പുറപ്പെടാനുള്ള സമയമായി. ATC ( എയര്‍ ട്രാഫിക്ക് കണ്‍‌ട്രോള്‍ ) യില്‍ ഞങ്ങള്‍ അറിയിച്ചു.<br /><br />" ദിസ് ഈസ് ആല്‍ഫാ ഇന്ത്യാ ചാര്‍ളി വണ്‍ വണ്‍ ടു നൈനര്‍ . വീ ആര്‍ റെഡി റ്റു ടാക്സി ഔട്ട് "<br /><br />ATCയില്‍ നിന്ന് അനുമതി കിട്ടിയതും പുഷ്‌ബാക്ക് ട്രക്ക് ഞങ്ങളെ പുറകോട്ട് തള്ളി.. എയര്‍ക്രാഫ്റ്റ് തിരിച്ച് ടാക്സി ഔട്ട് പൊസിഷനില്‍ നിര്‍ത്തി.<br /><br />ATCയില്‍ നിന്നും അടുത്ത സന്ദേശം : "ആല്‍ഫാ ഇന്ത്യാ ചാര്‍ളി വണ്‍ വണ്‍ ടു നൈനര്‍ പ്രൊസീഡ് റ്റു ആല്‍ഫാ ഫോര്‍ " ഞങ്ങള്‍ പതുക്കെ ടാക്സിവേ A4 ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി. A4ല്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ സന്ദേശം നല്‍കി " ആല്‍ഫാ ഇന്ത്യാ ചാര്‍ളി.........വീ ആര്‍ പ്രൊസീഡിങ്ങ് റ്റു റണ്‍വേ ടു സെവന്‍ "<br /><br />അപ്പൊ തന്നെ ATCയില്‍ നിന്ന് സന്ദേശം: "ആല്‍ഫാ ഇന്ത്യാ ചാര്‍ളി ............. നെഗറ്റീവ് , ഹോള്‍ഡ് ഷോര്‍ട്ട്, എയര്‍ക്രാഫ്റ്റ് ഓണ്‍ ഫൈനല്‍ " <br /><br />മനസില്‍ പിറുപിറുത്തു..ഓരോന്നിന് ലാന്റ് ചെയ്യാന്‍ കണ്ട സമയം..ഇപ്പോള്‍ തന്നെ ഷെഡ്യുള്‍ഡ് ഡിപ്പാര്‍ച്ചര്‍ ടൈമില്‍ നിന്നും 10 മിനുറ്റ് ലേറ്റാണ്. ഇനി അത് എപ്പോഴാണാവോ അത് ലാന്റ് ചെയ്യുന്നത്..ഒരു രണ്ട് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ കിങ്ങ്ഫിഷര്‍ എയര്‍ലൈന്‍സിന്റെ ഒരു ATR-72 വിമാനം ലാന്റ് ചെയ്‌തു.<br /><br />ATCയില്‍ നിന്ന് അടുത്ത സന്ദേശം : "ആല്‍ഫാ ഇന്ത്യാ ചാര്‍ളി.........റണ്‍‌വേ ടു സെവന്‍ ക്ലിയേര്‍ഡ് ഫോര്‍ എയര്‍ബോണ്‍ , പ്രൊസീഡ് റ്റു റണ്‍‌വേ ടു സെവന്‍ " <br />ഞങ്ങള്‍ റണ്‍‌വേ 27 ലേക്ക് കടന്നു. ലൈന്‍ അപ് ചെയ്ത് ( ടേക്ക് ഓഫ് പൊസിഷന്‍ ‌) നിറുത്തി ടേക്ക് ഓഫ് ക്ലിയറന്‍സിനായി കാത്തു.<br /><br />ATC: ആല്‍ഫാ ഇന്ത്യാ ചാര്‍ളി.........റെഡി ഫോര്‍ എയര്‍ ബോണ്‍ "<br /><br />ടേക്ക് ഓഫ് ക്ലിയറന്‍സ് കിട്ടിയതോടെ വിമാനം അതിന്റെ മുഴുവന്‍ ശക്തിയുമെടുത്ത് മുരണ്ട് മുന്നിലേക്കെടുത്തു. പിന്നെ ക്യാപ്റ്റന്‍ നോസ് വീല്‍ ഗിയര്‍ ഉയര്‍ത്തി, ലാന്റിങ്ങ് ഗിയറും. പിന്നെയും താഴെ നിന്ന് സന്ദേശങ്ങള്‍ വന്നു. വിമാനം 90 ഡിഗ്രി പടിഞ്ഞാറേക്ക് തിരിക്കാനും 5000 അടി ഉയരത്തില്‍ പറക്കാനും.<br /><br />ഞങ്ങള്‍ ATCക്ക് സന്ദേശം അയച്ചു : " ആല്‍ഫാ ഇന്ത്യാ ചാര്‍ളി............ലീവിങ്ങ് വിക്റ്റര്‍ ആല്‍ഫാ‍ ബ്രാവോ ബ്രാവോ" അങ്ങിനെ ബോംബെ എയര്‍സ്‌പേസ് വിട്ട് പുനയിലേക്കും അവിടെന്ന് കോയമ്പത്തുര്‍ എയര്‍ സ്‌പേസിലേക്കും എത്തി. അപ്പോഴേക്കും 16000 അടി ഉയരത്തില്‍ എത്തിയിരുന്നു.. <br /><br />കോയമ്പത്തൂരിനു മുകളില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ മെസേജ് വന്നു..വീണ്ടും ഫ്ലൈറ്റ് ലെവല്‍ താഴ്ത്താന്‍..അപ്പോള്‍ ഉണ്ട് ക്യാപ്റ്റന്‍ ഒരു വിഷമം..പുള്ളിക്കാരന്‍ പറയുന്നു..റഡ്ഡര്‍ ഒന്നും വര്‍ക്ക് ചെയ്യുന്നില്ല. ദൈവമേ!! അപ്പോള്‍ എന്ത് ചെയ്യും..ഇത് എങ്ങോട്ടെങ്കിലും തിരിക്കണമെങ്കില്‍ ഈ കുന്ത്രാണ്ടം വേണ്ടെ.. ..ഇനിയെന്ത് ചെയ്യും..ആകെ അങ്കലാപ്പിലായി. ടെന്‍ഷന്‍ കാരണം എന്റെ വായില്‍ വന്നത് മുഴുവന്‍ മലയാളത്തില്‍ " ഇയാളെന്ത് കോപ്പിലെ ക്യാപ്റ്റനാടോ ? ഒരു റഡ്ഡര്‍ നോക്കി വെക്കാന്‍ അറിയാതെ എന്തുട്ട് കോപ്പിനാ വിമാനം പറത്താന്‍ പോയത്..ഇനിക്കിപ്പൊ റഡ്ഡര്‍ ശരിയാക്കണം..ഇപ്പ തന്നെ റഡ്ഡര്‍ ശരിയാക്കി തരണം..റഡ്ഡര്‍ ഇപ്പ വേണം.."<br /><br />പിന്നെ ഞാന്‍ അറിയുന്നത് എന്റെ പുറത്ത് കൈയ് വെക്കുന്നതാ...പിന്നെ ഒരു ഡയലോഗും..<br /><br />"ഉച്ചക്ക് ഉറങ്ങുന്നതും പോരാ കിടന്ന് നാട്ടുകാരെ വിളിച്ച് കൂട്ടുകയും വേണം..എണീക്കടാ..അവന്റെ ഒരു റഡ്ഡര്‍" .....പറഞ്ഞത് വേറെയാരുമല്ലായിരുന്നു..എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഇത്ത ആയിരുന്നു അത്. <br /><br />Picture copyright : © Nitin Sarin @ Airliners.net<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8992673397157500161-6554281215960581451?l=kurimaanam.blogspot.com' alt='' /></div>മെലോഡിയസ്http://www.blogger.com/profile/12314374261473680669noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-8992673397157500161.post-18269483597065558712007-08-13T12:08:00.000+05:302007-08-13T13:15:00.209+05:30വണ്ടി നീങ്ങികൊണ്ടിരിന്നു. വല്ല്യുപ്പയുടെ മടിയിലിരുന്ന് അവന്‍ പുറത്തെ കാഴ്ചകളില്‍ നോക്കിയിരുന്നു. എന്തൊ..അവനിക്ക്‌ ഒരു വിമ്മിഷ്ടം. ആരും ഒന്നും സംസാരിക്കുന്നില്ല. വല്ല്യുപ്പയാണെങ്കില്‍ അവനെ മുറുക്കെ പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. ഡാഡി ഒന്നും മിണ്ടാതെ വണ്ടിയോടിക്കുന്നു.മമ്മിയും തന്നെ പോലെ തന്നെ പുറത്തേക്ക്‌ നോക്കിയിരിക്കുന്നു. അവന്‍ വല്ല്യുപ്പയുടേയും വല്ല്യുമ്മയുടെയും മുഖത്ത്‌ മാറി മാറി നോക്കി.<br /><p></p><br />പ്രായം അഞ്ച്‌ വയസ്സേയുള്ളുവെങ്കിലും ചില നേരത്ത്‌ അവന്റെ വര്‍ത്തമാനം മുതിര്‍ന്നവരെ പോലെ ആയിരുന്നു. അവനിക്ക്‌ ആരോടെങ്കിലും സംസാരിക്കണം..പ്രത്യേകിച്ച്‌ അവന്റെ വല്ല്യുപ്പയോട്‌..വെല്യുപ്പയുടെ സംസാരരീതിയൊക്കെ അവനില്‍ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിരിക്കാം.<br /><p></P><br />ഇന്ന് അവന്‍ ഒരുങ്ങുമ്പോള്‍ അവനിക്ക്‌ വലിയ സന്തോഷമായിരുന്നു. കാരണം, കൂടെ വെല്ല്യുപ്പയും വെല്ല്യുമ്മയും ഉണ്ടല്ലോ..സാധാരണ അങ്ങിനെയൊന്ന് നടത്താന്‍ മമ്മി സമ്മതിക്കില്ല. എന്തൊ, മമ്മിക്കെപ്പോഴും അവരെ ചതുര്‍ഥിയായിരുന്നു. പക്ഷെ, മമ്മി മമ്മിയുടെ അവിടുത്തെ വല്ല്യുപ്പാനോടും വല്ല്യുമ്മാനോടും ഒരിക്കലും ദേഷ്യപ്പെട്ട്‌ സംസാരിക്കുന്നത്‌ അവന്‍ കണ്ടിട്ടില്ല.അവന്‍ എപ്പോഴും ആലോചിക്കും എന്തിനാ മമ്മി രണ്ടു രീതിയില്‍ പെരുമാറുന്നത്‌?<br /><p></p><br />"വെല്ല്യുപ്പാ..എവിടേക്കാ നമ്മ പോകുന്നേ?"<br />"ദൂരെ ഒരിടത്തേക്ക്‌" വെല്ല്യുപ്പായുടെ മറുപടി..<br />"ദൂരെന്ന് വെച്ചാ?" അവന്റെ രണ്ടാമത്തെ ചോദ്യം.<br />"അങ്ങ്‌ ദൂരെ" വെല്ല്യുമ്മയായിരുന്നു അതിന്‌ മറുപടി കൊടുത്തത്‌.<br />"അപ്പ മുത്തിന്റെ സ്കൂളില്‍ പേണേക്കാട്ടിം ദൂരത്തില്‌ പോണൊ"<br />"ഉം..അതിലും കുറേ ദൂരം" വെല്ല്യുപ്പ മറുപടി നല്‍കി..അവന്‌ ദൂരം എന്ന് വെച്ചാല്‍ അവന്റെ സ്കൂള്‍ വരെയായിരുന്നു.<br />"അപ്പ നമ്മ വൈന്നേരം തന്നെ വീട്ടില്‌ എത്തൂല്ലേ"<br />"മുത്ത്‌ തിരിച്ച്‌ വീട്ടില്‍ എത്തും. വെല്ല്യുപ്പയും വെല്ല്യുമ്മയും അവിടെ നിക്കും" അത്‌ പറയുമ്പോള്‍ വെല്ല്യുമ്മയുടെ ശബ്ദം വല്ലാതെയായിരുന്നു എന്നവന്‌ തോന്നി..<br />ഇതൊക്കെ കേട്ടപ്പോള്‍ മമ്മി തല തിരിച്ച്‌ അവനോട്‌ പറഞ്ഞു " മുത്തേ..മിണ്ടാതെ അവിടെ ഇരിക്ക്‌..അല്ലെങ്കില്‍ നീ മുന്നിലേക്ക്‌ വാ" <br />"വേണ്ടാ..എനിക്ക്‌ വെല്ല്യുപ്പാന്റെ കൂടെ ഇരുന്നാമതി"<br />"വെല്ല്യുപ്പായും വെല്ല്യുമ്മായും എങ്ങോട്ടാ പോകുന്നത്‌?"<br />"ഓള്‍ഡ്‌ ഏജ്‌ ഹോംമില്‌"<br />"പോയിട്ട്‌ വെല്ല്യുപ്പയും വെല്ല്യുമ്മയും എപ്പ വരും?"<br />"ഇനി ഞങ്ങള്‍ തിരിച്ച്‌ വരൂല്ലാ മുത്തേ.."<br /><p></P><br />അത് കേട്ടപ്പോള്‍ അവനിക്ക് വല്ലാതെയായി.രാത്രി മുത്തിന്‌ ആരാ ഇനി കഥ പറഞ്ഞു തരുന്നത്‌? ടിപ്പു സുല്‍ത്താന്റെ കഥ വെല്ല്യുപ്പ ഇന്ന് രാത്രി പറഞ്ഞ്‌ തരാംന്ന് പറഞ്ഞതാ.ഇനി ആരാ മുത്തിനെ സ്‌കൂള്‍ ബസ്‌ വരുന്നത്‌ വരെ കൂടെ നിന്ന് എന്നെ അതില്‍ കയറ്റി വിടുന്നത്‌? ഇനി ആര്‌ മുത്ത്‌ സ്കൂളില്‍ നിന്ന് വരുന്നതും കാത്ത്‌ ഗേറ്റില്‍ കാത്ത്‌ നില്‍ക്കും? വെല്യുമ്മ ഇല്ലാതെ ആരാ ഇനി എനിക്ക്‌ കടഞ്ഞെടുത്ത മോരില്‍ നിന്ന് വെണ്ണ വായില്‍ വെച്ച്‌ തരുന്നത്‌....അങ്ങിനെ ഒരു നൂറുകൂട്ടം കാര്യം അവന്റെ ആ കൊച്ച്‌മനസ്സില്‍ കൂടെ കടന്ന് പോയി.<br /><br />"അപ്പൊ ഇനി വെല്ല്യുപ്പയും വെല്ല്യുമ്മയും ഒട്ടും വീട്ടില്‍ വരൂല്ലേ" അവന്‍ ചോദിച്ചു..<br />"ഇനി ചിലപ്പൊ വല്ലപ്പോഴും മുത്ത്‌ ഡാഡിയോടും മമ്മിയോടും കൂടെ വന്ന് കണ്ടാ മതി" <br />"എന്തിനാ വെല്ല്യുപ്പാനെം വെല്ല്യുമ്മാനേം അവ്‌ട നിര്‍ത്തണേ?"<br />"അറിയൂല്ലാ മുത്തേ"<br />"ഉപ്പ ഒന്ന് മിണ്ടതെയിരിക്കുന്നുണ്ടൊ.." മമ്മിയുടെ ദേഷ്യം വന്നിട്ടുള്ള ചോദ്യത്തിന്‌ ശേഷം വെല്ല്യുപ്പ പിന്നെ മിണ്ടിയില്ല..പക്ഷെ കുറച്ച്‌ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒരു തുള്ളി അവന്റെ കൈതണ്ടയില്‍ വീണു..അതിനു നല്ല ചൂടായിരുന്നു..<br /><p></p>പണ്ടെങ്ങോ മമ്മി അവരോട്‌ ദേഷ്യപ്പെട്ട്‌ പറഞ്ഞത്‌ അവന്റെ കുഞ്ഞു മനസ്സില്‍ അന്നേ പതിഞ്ഞിരുന്നു. " ഈ നശിപ്പുകള്‌ കാരണം മനുഷ്യന്‌ സമാധാനം പോയി..വല്ല പൂച്ചയോ പട്ടിയോ ആയിരുന്നെങ്കില്‍ ദൂരെ വല്ലയിടത്തും കൊണ്ട്‌ കളയായിരുന്നു"<br /><br />വണ്ടി പിന്നെയും മുന്നോട്ട്‌ നീങ്ങി..കുറച്ച്‌ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ വെല്ല്യുപ്പ പറഞ്ഞു " ഡാ..ഞങ്ങക്ക്‌ പുതപ്പും കമ്പിളിയൊന്നും വാങ്ങിയിട്ടില്ലാ..പോണ വഴിക്ക്‌ എവിടെന്നെങ്കിലും ഒന്ന് വാങ്ങിക്ക്‌" ഡാഡി അതിന്‌ തലയാട്ടി സമ്മതം മൂളി..<br /><br />സാമാന്യം ഭേദപ്പെട്ട ഒരു കടയുടെ മുന്നില്‍ വണ്ടി നിറുത്തി ഡാഡിയിറങ്ങി..<br />"ഡാഡി..മുത്തും വരട്ടെ കടേല്‌"<br />"ഉം..വാ" ഡാഡി സമ്മതം മൂളി..വെല്ല്യുപ്പയുടെ മടിയില്‍ നിന്നിറങ്ങിയ അവന്‍ ഡാഡിയുടെ കൂടെ നടന്നു..<br />കടയില്‍ കയറി ഡാഡി ബെഡ്ഷീറ്റ്‌ ഒക്കെ നോക്കുന്നത്‌ കണ്ടു..പിന്നെ പറയുന്നത്‌ കേട്ടു.<br />"ഇത്ര വിലയുള്ളതൊന്നും വേണ്ടാ..കുറച്ച്‌ ക്വാളിറ്റി കുറഞ്ഞതൊക്കെ മതി" <br />"ഡാഡി എന്താ ഈ ഓള്‍ഡ്‌ ഏജ്‌ ഹോം" അവന്‍ ജിഞ്ജാസയോടെ ചോദിച്ചു..<br />"അത്‌ വയസ്സായവര്‍ക്ക്‌ താമസിക്കാന്‍ ഉള്ള സ്ഥലമാ മുത്തേ"<br />"അവിടെ താമസിക്കുന്നവര്‍ക്ക്‌ ചീത്ത സാധനങ്ങള്‍ മതില്ലേ"അവന്റെ ചോദ്യം പിന്നേയും..<br />ഡാഡി അവനെ രൂക്ഷമായി നോക്കി..പക്ഷെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല..<br />"മുത്ത്‌ വലുതാകുമ്പോ ഡാഡിക്കും മമ്മിക്കും ഇതൊക്കെ വാങ്ങി തരേണ്ടെ..ഇത്‌ പോലെ കൊണ്ടാക്കേണ്ടേ..അതോണ്ട്‌ ചോദിച്ചതാ" വളരെ നിഷ്‌കളങ്കമായിരുന്നു അവന്റെ മറുപടി..അപ്പോഴും അവനെ രൂക്ഷമായി ഡാഡി നോക്കി.<br /><p></p><br />വണ്ടിയില്‍ കയറിയിട്ടും അയാളുടെ മനസ്സില്‍ മകന്‍ പറഞ്ഞത്‌ തന്നെയായിരുന്നു..കുറച്ച്‌ ദൂരം മുന്നോട്ട്‌ പോയി..പിന്നെ അയാള്‍ വണ്ടി തിരിച്ചു.."എന്താ പോണില്ലേ" മമ്മി ചോദിക്കുന്നത്‌ അവന്‍ കേട്ടു...ഡാഡി അവനെ കടയില്‍ വെച്ച്‌ നോക്കിയതിനേക്കാളും രൂക്ഷമായി മമ്മിയെ നോക്കുന്നത്‌ അവന്‍ കണ്ടു..പിന്നെ അയാള്‍ കാര്‍ വന്ന വഴിക്ക്‌ തന്നെ തിരിച്ചു..തന്റെ മകന്‍ കാണിച്ച്‌ തന്ന നേര്‍വഴിയിലേക്ക്‌........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8992673397157500161-1826948359706555871?l=kurimaanam.blogspot.com' alt='' /></div>മെലോഡിയസ്http://www.blogger.com/profile/12314374261473680669noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-8992673397157500161.post-36264385385532841952007-07-09T12:01:00.001+05:302010-08-08T17:53:56.500+05:30“ഏയ്”<br />എന്നുള്ള പിന്‍വിളി കേട്ടാണ് ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയത്. നോക്കിയപ്പോള്‍ കണ്ടത് ഒരു പെണ്ണ്..കൈയ്യില്‍ നല്ല് ഒരു സുന്ദരി പെണ്‍കുട്ടിയും.നല്ല മുഖപരിചയം. ഇതേത് ന്ന് മനസില്‍ ചോദിച്ചത് അവള്‍ കേട്ടെന്ന് പോലെ ആയിരുന്നു അവളുടെ ചോദ്യം.<br />“ഉം..നിനക്ക് എന്നെ മനസിലായില്ലാല്ലേ?.”<br />ഞാന്‍ എന്ത് പറയേണ്ടൂ ന്ന് ആയി..<br />“എടാ..ഞാന്‍ നിഷയാണ്”<br />പെട്ടന്ന് എനിക്ക് എന്താ പറയേണ്ടതെന്ന് ഒരു പിടിയും കിട്ടിയില്ല.<br />“ഹെന്റെ പള്ളീ” ഇതായിരുന്നു എന്റെ വായില്‍ നിന്ന് വന്ന ആദ്യത്തെ വാക്ക്..<br />“എടീ ഇത് നീയായിരുന്നാ..കണ്ടിട്ട് മനസിലായില്ലാട്ടാ. ഇത് എന്താടീ..നീ എന്നെയും കടത്തി വെട്ടൂല്ലോ?..കോലാപ്പി ആയിട്ട് ഇരുന്ന പെണ്ണാ..ഇപ്പ കണ്ടില്ലേ...”<br />ഇതെല്ലാം എന്റെ വായില്‍ നിന്ന് വന്നത് ഒറ്റ ശ്വാസത്തില്‍ ആയിരുന്നു. എന്നിട്ട് അവളുടെ കൈയ്യില്‍ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന കൊച്ചിനെ നോക്കി. അവളുടെ അതേ ഛായ തന്നെ ആ സുന്ദരി കുട്ടിക്കും. അവളെ അടുപ്പിച്ച് പിടിച്ച് നിഷ പറഞ്ഞു<br />“എന്റെ മോളാ..”<br />“നീ ഇപ്പ എവിടേണ്?” ഞാന്‍ അവളോട് ചോദിച്ചു..<br />“ഞാന്‍ സൌദീലാ...ഇപ്പ വെക്കേഷന് വന്നതാ”<br />“നീ ഇപ്പ എന്തൂട്ടാ ചെയ്യുന്നേ” എന്ന അവളുടെ ചോദ്യത്തിന് “ ജോലി നോക്കുന്നു” എന്നായിരുന്നു എന്റെ മറുപടി..<br />“പിന്നെ ഉമ്മാക്ക് ഒക്കെ സുഖാണൊ? ഉമ്മ റിട്ടയര്‍ ആയാ?”<br />അവളുടെ അടുത്ത ചോദ്യം..<br />“ഉം..ഉമ്മാക്ക് സുഖാ... റിട്ടയര്‍ ആവാന്‍ ഇനീംണ്ട് ഒന്നിചില്ല്വാനം കൊല്ലം”<br />“എല്ലാരേം ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കാറ്ണ്ട്.” അവള്‍ അത് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ എനിക്ക് എന്തോ പോലെ ആയി. കാരണം, ഞാന്‍ അതൊന്നും ഈയിടെ ആയി ഓര്‍ക്കാറേയില്ല.<br />പിന്നെ ആ സംസാരം കുറച്ച് നേരം കൂടെ നീണ്ടു. “ഉമ്മായോട് അന്വേഷണം എല്ലാം പറയണം..നമുക്ക് ഇനീം എവിടേലും വെച്ച് കാണാം“ എന്ന് പറഞ്ഞ് അവള്‍ ആ കൊച്ച് സുന്ദരിയുമൊത്ത് പതുക്കെ നീങ്ങി..അവര്‍ മതില്‍ മറഞ്ഞ് പോകുന്നത് വരെ ഞാന്‍ അവരെ നോക്കി നിന്നു..<br />പിന്നെ ഞാന്‍ എന്റെ വഴിക്കും...<br />വിട്ടിലേക്ക് പോകുന്ന ബസില്‍ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ ആലോചിച്ചു. കുറെ കാലം ആയി അങ്ങിനെ പഴയ കാലമൊന്നും ഓര്‍ക്കാറേയില്ലാ...എല്ലാവര്‍ക്കും ഓരോരോ തിരക്ക്..കൂട്ടത്തില്‍ എനിക്കും..തിരക്കുകള്‍ക്ക് ഇടയില്‍ പഴയ കാര്യങ്ങള്‍ പുതിയവക്ക് വഴി മാറി കൊടുക്കും. അല്ലെങ്കില്‍ കൊടുക്കേണ്ടി വരും..അത് തന്നെ എനിക്കും പറ്റി.പിന്നെ ഞാനും പതുക്കെ പഴയ കാലത്തിലേക്ക്..അതും അവള്‍ കാരണം..<br /><div align="center">*********</div><div align="left"><p>ഹൈസ്‌കൂള്‍ പഠനം കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ എന്നെ വീട്ടില്‍ നിന്ന് മാറ്റി നിര്‍ത്തി പഠിപ്പിക്കണം എന്ന് വീട്ടുകാര്‍ക്ക് തോന്നിയത് എന്റെ പഠിപ്പിന്റെ കുഴപ്പം കൊണ്ടായിരുന്നില്ല. കൈയ്യിലിരിപ്പിന്റെ ഗുണം കൊണ്ടായിരുന്നു. സ്‌കൂളില്‍ പോകുന്ന വഴിക്ക് സിനിമാ കൊട്ടക, ഒരു നാല് കിലോമീറ്റര്‍ പോയാല്‍ ബീച്ച് എന്നിവ ഉള്ളത് പാവം ഞങ്ങള്‍ പിള്ളാരുടെ കുറ്റം കൊണ്ടൊന്നും അല്ലാല്ലൊ. അങ്ങിനെ വീട്ടില്‍ നിന്നും വളരെ കറക്റ്റായി ഇറങ്ങിയിട്ടും ക്ലാസിലെ അറ്റന്‍‌ഡന്‍സ് റജിസ്റ്ററില്‍ x (ഇന്റു) വീഴുന്നില്ലാന്ന് എന്റെ മാതാശ്രീക്ക് അറിവ് കിട്ടി. പിന്നെ എല്ലാം വളരെ പെട്ടന്ന് ആയിരുന്നു.ഞാന്‍ പഠിച്ചിരുന്ന സ്‌കൂളില്‍ നിന്നും ടി.സീ ഒക്കെ വാങ്ങി രണ്ട് ദിവസത്തിനകം എന്നെ കുഞ്ഞുമ്മാടെ വീട്ടിലേക്ക് പാക്കപ്പ് ആക്കി. ഇനി മോന്‍ കുഞ്ഞുമ്മാടെ കൂടെ നിന്ന് പഠിച്ചാ‍ മതീന്ന് ആയിരുന്നു ആ രണ്ട് ദിവസം കൊണ്ട് വീട്ടുകാര്‍ ചെയ്‌ത ചെയ്ത്തിന്റെ ആകെത്തുക.</p> <p>എന്തായാലും കുഞ്ഞുമ്മായുടെ നിരന്തര നിരീക്ഷണം ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഞാന്‍ പഴയത് പോലെ അത്ര “നന്നായി“ല്ലെങ്കിലും “നന്നാവാന്‍“ കിട്ടുന്ന ഒരു അവസരവും ഞാന്‍ മോശം ആക്കിയില്ല. എവിടെ ചെന്നാലും എന്നെ പോലെയുള്ള കുരുത്തകൊള്ളികള്‍ കാണും എന്ന് നല്ല ബോധം ഉള്ളത് കൊണ്ട് ആ ഉറച്ച വിശ്വാസത്തില്‍ ഞാന്‍ കാലം കഴിച്ച് കൂട്ടി.</p> <p>അങ്ങിനെ വീണ്ടും സ്‌കൂളില്‍ അലമ്പലും (കുഞ്ഞുമ്മായുടെ) വീട്ടില്‍ ഒരു പാവം ചെക്കനുമായി ആയി ഞാന്‍ നടന്നു. പിന്നെ ഇതിന്റെ ഇടക്ക് എപ്പോഴാണെന്ന് അറിയില്ല..ഒരുത്തിയെ ഞാന്‍ ശ്രദ്‌ധിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. അവളായിരുന്നു നിഷ. ഞാന്‍ പത്തിലെത്തിയപ്പോള്‍ പിന്നെ മലയാളം ക്ലാസ്സിന് മാത്രം അവള്‍ എന്റെ ക്ലാസില്‍ വരും. നല്ലവണ്ണം മുടിയുള്ള, ഇരുനിറത്തില്‍ ഒരു കോലാപ്പി..അവളില്‍ എന്താ ഞാന്‍ പ്രത്യേകമായി കണ്ടത് എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ എനിക്ക് അറിയില്ല. പക്ഷെ ഒരു പതിനാലര വയസുകാരന്റെ മനസില്‍ അവള്‍ ഒരു കൂടും കൂട്ടി അവിടെ പൊറുക്കാന്‍ അധികം താമസം ഒന്നും വേണ്ടി വന്നില്ല. പിന്നെ പിന്നെ ഇടക്ക് ഇടക്ക് എന്തെങ്കിലും വേദന വന്ന് ഇടക്ക് ക്ലാസ് മുടക്കിയിരുന്ന ഞാന്‍ ഒരു ദിവസം പോലും മുടങ്ങാതെയിരിക്കാന്‍ പ്രത്യേകം ശ്രദ്‌ധിച്ചു പോന്നു. പിന്നെ ശരിക്കും ഡീസന്റ് ആകാനും...പിന്നെ പിന്നെ അവളോട് എന്തെങ്കിലും മിണ്ടാനും ശ്രമിച്ച് പോന്നു.. പിന്നെ അത് കത്തി വെപ്പിലേക്ക് മാറാന്‍ അധികം സമയം ഒന്നും വേണ്ടി വന്നതും ഇല്ല. പക്ഷെ അവളോട് എന്റെ മനസിലിരുപ്പ് എന്താണെന്ന് ഞാന്‍ പറഞ്ഞതുമില്ല..</p> <p>ഇങ്ങനെ എന്റെ മൌനപ്രണയവും ആവശ്യത്തിന് പഠിപ്പും ആയിട്ട് പൊയ്‌കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയത്ത് ആണ് എന്റെ മാതാശ്രീക്ക് ഞാന്‍ പഠിക്കുന്ന സ്‌കൂളിലേക്ക് ട്രാന്‍സ്‌ഫര്‍. അതോടെ എനിക്ക് സ്‌കൂളില്‍ എന്റെ ഒരു കുത്തിതിരിപ്പും നടക്കില്ല എന്ന രീതിയില്‍ ആയി കാര്യങ്ങള്‍. അപ്പോഴും അവള്‍ എന്റെ മനസില്‍ തന്നെ..ഇത് അവളോട് എങ്ങിനെ പറയും എന്നായി..പറഞ്ഞാല്‍ അവള്‍ എന്ത് പറയും..പക്ഷെ എന്റെ സ്വപ്‌നങ്ങളില്‍ ഞാന്‍ കണ്ടത് മുഴുവന്‍ ഞാന്‍ അത് പറയുമ്പോള്‍ അത് കേട്ട് നാണിക്കുന്ന അവളുടെ മുഖം ആയിരുന്നു.</p> <p>പിന്നെയൊരു ദിവസം എന്തും വരട്ടെയെന്ന് കരുതി ഇങ്ങനെ കുത്തികുറിച്ചു.</p></div><div align="left">നിഷാ,<br />എന്ത് ഇവിടെ എഴുതണം എന്ന് എനിക്കറിയൂല്ലാ..ഓരോ തവണയും ഞാന്‍ നിന്നോട് പറയണം എന്ന് കരുതിയതാ..പക്ഷേ എങ്ങിനെ നീ അതിന് ഒരു മറുപടി തരും എന്ന് എനിക്ക് അറിയൂല്ലാ. ഇപ്പോ ഞാന്‍ എന്തും വരട്ടെ ന്ന് കരുതി പറയ്യാ..എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടമാണ് നിന്നെ...<br />ഇങ്ങനെ എഴുതി ഞാന്‍ തന്നെ അവളുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് കൊണ്ട് കൊടുത്തു...എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു..“ഇതില്‍ ഞാന്‍ ഒരു കാര്യം എഴുതിയിട്ടുണ്ട്..വായിച്ച് റിപ്ലൈ തരണം..“<br />ഇത് കേട്ടതോടെ അവളുടെ മുഖം മാറി..സ്വപ്‌നത്തില്‍ ഞാന്‍ കണ്ട മുഖഭാവത്തിന്റെ വിപരീത ഭാവം ആയിരുന്നു അവളുടെ മുഖത്ത്...അവള്‍ അതും കൊണ്ട് ക്ലാസ്സിലേക്ക് പോയി..<p></p> പിറ്റേന്ന് ശനിയാഴ്ച. സാധാരണ വെള്ളിയാഴ്ചകളില്‍ മാതാശ്രീയൊടൊപ്പം വീട്ടില്‍ വന്ന് തിങ്കളാഴ്ച തിരിച്ച്‌ കുഞ്ഞുമ്മായുടെ വീട്ടില്‍ വരുന്നത്‌ ആണ്‌ പതിവ്‌. അന്ന് രാത്രി മാതാശ്രീ എന്റെ മുറിയില്‍ വന്നിട്ട്‌ ഒരു നോട്ട്ബുക്കിന്റെ ഒരു ഏട് എന്റെ മുന്നിലേക്ക് ഇട്ടു. എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു.. “ എന്റെ മോനിക്ക് എന്ന് മൊതലാ ഇതൊക്കെ തൊടങ്ങിയേ??” എന്റെ മനസില്‍ ഒരായിരം വെള്ളിടി വെട്ടി.അതിലും എന്നെ വിഷമിപ്പിച്ചത് അവള്‍ ഇത് എന്നോട് ചെയ്‌തല്ലോ എന്നായിരുന്നു. മാതാശ്രീയോട് എന്ത് ഉത്തരം ഞാന്‍ പറയും? എല്ലാം അവള്‍ ഒരുത്തി കൊണ്ട് കുളം ആക്കീല്ലേ..മാതാശ്രീ പറയുന്നത് ഞാന്‍ കേള്‍ക്കുന്നുണ്ടാ‍യിരുന്നു...”ഇത് അവള് കൊണ്ട് തന്നോണ്ട് ആരും അറിഞ്ഞില്ല” അപ്പോള്‍ എന്റെ മനസില്‍ തോന്നിയത് ..“അതെന്താ...ഉമ്മമാരു പഠിപ്പിക്കുന്ന പിള്ളാരെ മക്കള്‍ ലൈനടിക്കുന്നതില്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് എന്ത് കാര്യം?” എന്നായിരുന്നു. പക്ഷെ മാതാശ്രീയുടെ പിച്ച് ആന്‍‌ഡ് ചൂരല്‍ കഷായം ഓര്‍ത്ത് അത് ഞാന്‍ തൊണ്ടയില്‍ തന്നെ വെച്ച് സ്‌റ്റോപ്പ് ചെയ്തു.<br /><br /></div><div align="left">പക്ഷേ ഈ തവണ മാതാശ്രീ എന്ത് കൊണ്ടോ എന്നെ തല്ലിയുമില്ല വഴക്ക് പറഞ്ഞതുമില്ല..പക്ഷേ ഒരു ഒന്നാം തരം ഉപദേശം തന്നു...”എടാ..ഇത് പ്രേമിക്കാന്‍ ഉള്ള കാലൊന്നുമല്ല..ഇപ്പ നീ പഠിക്കാന്‍ നോക്ക്..പഠിച്ച് കഴിഞ്ഞ് നിനക്ക് ഒരു ജോലിയൊക്കെ ആയിട്ട്..അപ്പ അവളും കെട്ടാതെ ഇരിക്ക്യാണേല്‍, അവള്‍ക്കും ഇഷ്ട്ടാണേല്‍ നീ അവളെ കെട്ടിക്കോ‍.” ..ഇതായിരുന്നു ഉപദേശത്തിന്റെ ഒരു ചുരുക്കം.<br /><br /></div><div align="left">അന്ന് രാത്രി മുതല്‍ നിഷ എന്റെ ആജന്മ ശത്രുവായി ഞാന്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചു...അവളെ ഞാന്‍ തീരെ മൈന്‍‌ഡ് ചെയ്യാതെ ആയി..പിന്നെ തീരെ മിണ്ടിയിട്ടില്ലാ..എന്നാലും ഇടക്ക് ഒരോ നോട്ടം അവള്‍ നോക്കും..അത് കാണുമ്പോള്‍ എനിക്കുള്ള ദേഷ്യം..ങ്‌ഹൂം...!!<br /><br /></div><div align="left">അങ്ങിനെ പത്താം ക്ലാസ് അവസാനം ആയി. എല്ലാവരും തിരക്ക് പിടിച്ച് ആട്ടോഗ്രാഫ് എഴുതിക്കുന്ന തിരക്കില്‍. ഞാനും ഒരു ഓട്ടോഗ്രാഫ് വാങ്ങി എല്ലാവരെ കൊണ്ടും എഴുതിച്ചു..പക്ഷേ നിഷയെ മാറ്റി നിര്‍ത്താന്‍ ഞാന്‍ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചു.അവളെ കൊണ്ട് ഞാന്‍ അത് തൊടിച്ചില്ലാ..പക്ഷെ ക്ലാസ്സുകള്‍ അവസാനിക്കുന്ന ദിവസം അവളായിരുന്നു എന്റെ ആട്ടോഗ്രാഫ് കൊണ്ട് വന്ന് തന്നത്.</div><div align="center">*********</div><div align="left">“ എസ് എന്‍ പുരം..എസ് എന്‍ പുരം” എന്നുള്ള കിളിയുടെ കര്‍ണകഠോരമായ ഒച്ചയും പിന്നെ ബസിന്റെ ഡോറില്‍ ആഞ്ഞടിക്കുന്ന ഒച്ചയും കേട്ടാണ് എനിക്ക് പരിസര ബോധം വന്നത്.. ഇനിയും ഉണ്ട് 4 സ്‌റ്റോപ്പ്കള്‍ കൂടി..<br />വീട്ടില്‍ എത്തിയിട്ട് ഞാന്‍ എന്റെ മുറിയിലെ മുകളിലത്തെ സ്ലാബില്‍ പൊടിപിടിച്ച് കിടന്നിരുന്ന പഴയ കാര്‍ട്ടണ്‍ വലിച്ചിറക്കി..അതില്‍ നിന്നും എന്റെ പൊടി പിടിച്ച ചുവപ്പ് വെല്‍‌വെറ്റ് കൊണ്ട് പുറംചട്ടയുള്ള ആ ഓട്ടോഗ്രാഫ് ഞാന്‍ പുറത്തെടുത്തു...അതിന്റെ അവസാന താളില്‍ ഇങ്ങനെ കുറിച്ച് വെച്ചിരുന്നു....<br /><br />“ഈ അവസാന പേജില്‍ എങ്കിലും ഇത് എഴുതാന്‍ വേണ്ടിയാണ് വാശി പിടിച്ച് ഹബീബയുടെ കയ്യില്‍ നിന്ന് ഇത് വാങ്ങിയത്....<br />ഞാന്‍ നിന്നെ സ്‌നേഹിക്കുന്നു...മറ്റാരും നിന്നെ സ്‌നേഹിക്കുന്നതിനേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍.<br />സ്വന്തം..അങ്ങിനെ എഴുതിക്കോട്ടെ..<br />നിഷ.”</div><div align="left"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8992673397157500161-3626438538553284195?l=kurimaanam.blogspot.com' alt='' /></div>മെലോഡിയസ്http://www.blogger.com/profile/12314374261473680669noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-8992673397157500161.post-51093938253504798942007-07-04T18:30:00.000+05:302007-07-04T23:20:29.189+05:30<a href="http://bp2.blogger.com/_VC6jxwHOaD4/RougZdVsRZI/AAAAAAAAACw/BTyifyfxX-w/s1600-h/contemporary_swag.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5083332963650520466" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_VC6jxwHOaD4/RougZdVsRZI/AAAAAAAAACw/BTyifyfxX-w/s320/contemporary_swag.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://bp2.blogger.com/_VC6jxwHOaD4/RougEdVsRYI/AAAAAAAAACo/YmIATkSsOUQ/s1600-h/90.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5083332602873267586" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_VC6jxwHOaD4/RougEdVsRYI/AAAAAAAAACo/YmIATkSsOUQ/s320/90.jpg" border="0" /></a> <img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5083332349470197106" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_VC6jxwHOaD4/Rouf1tVsRXI/AAAAAAAAACg/HGUkrWLH7CM/s320/88.jpg" border="0" /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5083327917063947618" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_VC6jxwHOaD4/RoubztVsRWI/AAAAAAAAACY/eM2Rk38TKVI/s320/86.jpg" border="0" /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5083327530516890962" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_VC6jxwHOaD4/RoubdNVsRVI/AAAAAAAAACQ/kpLXKn40OLE/s320/85.jpg" border="0" /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5083327161149703490" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_VC6jxwHOaD4/RoubHtVsRUI/AAAAAAAAACI/mK_G6eyvpNc/s320/84.jpg" border="0" /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5083326899156698418" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_VC6jxwHOaD4/Roua4dVsRTI/AAAAAAAAACA/VZBsLSaDmnQ/s320/83.jpg" border="0" /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5083326632868726050" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_VC6jxwHOaD4/Rouao9VsRSI/AAAAAAAAAB4/KSTT2hVjDdM/s320/82.jpg" border="0" /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5083326448185132306" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_VC6jxwHOaD4/RouaeNVsRRI/AAAAAAAAABw/FwVEqRUquMQ/s320/81.bmp" border="0" /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5083326229141800194" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_VC6jxwHOaD4/RouaRdVsRQI/AAAAAAAAABo/HnGm4V5MTtw/s320/80.jpg" border="0" /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5083326044458206450" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_VC6jxwHOaD4/RouaGtVsRPI/AAAAAAAAABg/dFTRiGyXvs8/s320/79.jpg" border="0" /><br /><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div>ഒരു തീറ്റപ്രിയനായ എനിക്ക് എന്റെ ഒരു സുഹൃത്ത്‌ എന്നെ കൊതിപ്പിക്കാന്‍ വേണ്ടി അയച്ച് തന്നെ ചില കേക്ക് പോട്ടങ്ങളില്‍ ചിലത്. ബാക്കി പിന്നെ എപ്പോഴേലും പോസ്റ്റാം. </div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8992673397157500161-5109393825350479894?l=kurimaanam.blogspot.com' alt='' /></div>മെലോഡിയസ്http://www.blogger.com/profile/12314374261473680669noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-8992673397157500161.post-27660183048116636332007-06-26T17:38:00.000+05:302007-06-26T17:54:51.121+05:30ഇന്ത്യയില്‍ നിന്ന് വരുന്ന എല്ലാ വിമാനങ്ങളും ജൂലൈ 1 മുതല്‍ കുവൈത്തില്‍ ഇറങ്ങരുത്‌ എന്ന്‌ കുവൈത്ത്‌ അധികൃതര്‍ ഉത്തരവിട്ടിരിക്കുന്നു. സംഭവം വളരെ "നിസ്സാരം". കുവൈത്ത്‌ എയര്‍വേസിനും ജസീറ എയര്‍ലൈന്‍സിനും കൂടുതല്‍ സര്‍വീസിന്‌ അനുമതി കൊടുക്കുന്നില്ല. എന്തായാലും നാളെ ഇന്ത്യന്‍ സിവില്‍ എവിയേഷന്‍ മേലാളന്മാരും കുവൈത്ത്‌ അധികൃതരും നാളെ ഒരു വട്ടമേശ സമ്മേളനം നടത്തും എന്നാണ്‌ പുതിയ കേള്‍വി.<br /><br />ഇത്‌ കേട്ടപ്പോള്‍ കുറച്ച്‌ ഇവിടെ കുറിക്കണം എന്ന് തോന്നി. ഗള്‍ഫിലെ എത്‌ എയര്‍ലൈനുകള്‍ക്കും ഇന്ത്യ വാതില്‍ മലര്‍ക്കെ തുറന്നിട്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ ഇന്ത്യയില്‍ നിന്ന് എയര്‍ ഇന്ത്യക്കൊ അല്ലെങ്കില്‍ ഇന്ത്യന്‍ എയര്‍ലൈന്‍സിനോ മാത്രം ഗള്‍ഫിലേക്ക്‌ മാത്രം സര്‍വീസ്‌ നടത്താന്‍ ഉള്ള അവകാശം. അതില്‍ തന്നെ ഇരു എയര്‍ലൈനുകളും ചൂഷണം ചെയ്യുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച്‌ മലയാളികളെ. ഈയുള്ളവനും അതിന്റെ ചൂട്‌ കുറച്ച്‌ അറിഞ്ഞു. എയര്‍ ഇന്ത്യയുടെ ചെലവ്‌ കുറഞ്ഞ വിമാന സര്‍വീസ്‌ എന്ന് ഓമനപേരില്‍ വിളിക്കുന്ന എയര്‍ഇന്ത്യ എക്സ്‌പ്രസില്‍ ഞാന്‍ ദോഹക്ക്‌ പോകുവാന്‍ വേണ്ടി ടിക്കറ്റ്‌ നിരക്ക്‌ തിരക്കിയപ്പ്പ്പോള്‍ അവര്‍ പറഞ്ഞത്‌ വണ്‍വേ ഫെയര്‍ മാത്രം 19,000 രൂപ ആകും എന്ന്. ചിലവ്‌ ചുരുങ്ങിയത്‌ ഇങ്ങനെ ആകും എങ്കില്‍ മറ്റുള്ളതിന്‌ എങ്ങിനെ ആകും?<br /><br />ഗള്‍ഫ്‌ രാജ്യങ്ങളും ഇന്ത്യയും തമ്മില്‍ ഉള്ള വ്യോമയാന ഉടമ്പടി പ്രകാരം ഇന്ത്യക്ക്‌ അനുവദിച്ചിട്ടുള്ളതിനേക്കാളും കുറവിലാണ്‌ എയര്‍ഇന്ത്യയും ഇന്ത്യന്‍ എയര്‍ലൈന്‍സും സര്‍വീസ്‌ നടത്തുന്നത്‌. ഉദാഹരണത്തിന്‌ കൊച്ചി-ദുബായ്‌ സെക്റ്ററില്‍ 2000 സീറ്റ്‌ ആഴ്ചയില്‍ ഇന്ത്യക്ക്‌ അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ട്‌ എങ്കില്‍ എയര്‍ഇന്ത്യയും ഇന്ത്യന്‍ എയര്‍ലൈന്‍സും കൂടെ ആഴ്ചയില്‍ സര്‍വീസ്‌ നടത്തുന്നത്‌ 1000 സീറ്റുകളില്‍ മാത്രം. ബാക്കി ഉള്ളത്‌ വെറുതെ കിടക്കുന്നു. അതെ സമയം ഗള്‍ഫ്‌ രാജ്യങ്ങളിലെ എയര്‍ലൈനുകള്‍ തങ്ങള്‍ക്ക്‌ കിട്ടിയത്‌ മുഴുവന്‍ സീറ്റുകളും അവര്‍ ഉപയോഗപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നിട്ട്‌ ഇംഗ്ലീഷ്‌ അക്ഷരമാലയിലെ എല്ലാ അക്ഷരങ്ങളും ചേര്‍ത്ത്‌ വെച്ച്‌ ഒാരോ ഫെയര്‍ പറയുകയും ചെയ്യും. ഇന്ത്യക്ക്‌ വേണം എങ്കില്‍ ഇന്ത്യയിലെ മറ്റ്‌ എയര്‍ലൈനുകള്‍ക്ക്‌ അനുമതി കൊടുക്കാം. പക്ഷെ ചെയ്യില്ല. അവര്‍ക്ക്‌ ഗള്‍ഫ്‌-ഇന്ത്യ (പ്രത്യേകിച്ച്‌ കേരള സെക്റ്റര്‍) സെക്റ്റര്‍ ഒരു ചക്കരകുടം തന്നെയാണ്‌. അതില്‍ നിന്നും ആര്‍ക്കും കൈയിട്ട്‌ വാരാന്‍ അവര്‍ അത്ര പെട്ടന്ന് സമ്മതിക്കും എന്ന് തോന്നുന്നില്ല.<br /><br />ഇനി ഇവിടെയുള്ള ചിലവ്‌ കുറഞ്ഞ സ്വകാര്യ എയര്‍ലൈനുകള്‍ സര്‍വീസ്‌ തുടങ്ങിയാല്‍ തന്നെ അത്‌ ഗള്‍ഫ്‌ രാജ്യങ്ങളിലെ അധികൃതര്‍ സമ്മതിക്കുമോ എന്നും കണ്ടറിയണം. അവിടെ കുറച്ച്‌ കാലം മുന്‍പ്‌ മലേഷ്യന്‍ അധികൃതരോട്‌ കാണിച്ച ചങ്കൂറ്റം ഇവിടെയും കാണിച്ചാല്‍ മതിയായിരുന്നു. ചെലവു കുറഞ്ഞ എയര്‍ ഇന്ത്യ എക്സ്പ്രസിനും (ആ സെക്റ്ററില്‍ എപ്പോഴും ചിലവ്‌ കുറവാ)എയര്‍ സഹാറക്കും ക്വാലലമ്പൂരിലേക്ക്‌ സര്‍വീസ്‌ നടത്താന്‍ അനുമതി നല്‍കില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു.. അപ്പോള്‍ ഇന്ത്യന്‍ സിവില്‍ എവിയേഷന്‍ അധികൃതര്‍ എന്നാല്‍ പിന്നെ ഒരു ഒറ്റ മലേഷ്യന്‍ എയര്‍ലൈന്‍സ്‌ ഫ്ലൈറ്റും ഇന്ത്യയിലേക്ക്‌ സര്‍വീസ്‌ നടത്തരുത്‌ എന്ന് അതേ നാണയത്തില്‍ തിരിച്ചടിച്ചു. അതോടെ അവര്‍ പത്തി മടക്കി. ഇതേ ആര്‍ജ്ജവം ഗള്‍ഫ്‌ അധികൃതരോടും കാണിച്ചാല്‍ നല്ലത്‌.<br /><br />എന്തായാലും ദുബായിലെ തിരുവിതാകൂര്‍ ദേശക്കാര്‍ക്കും ഒന്നു കുറച്ച്‌ ബുദ്ധിമുട്ടിയാല്‍ കുറച്ച്‌ പൈസ ലാഭിക്കാം എന്നു കരുതുന്ന മറ്റ്‌ ദേശക്കാര്‍ക്കും ഉപകാരപ്പെട്ടേക്കാവുന്ന ഒരു എയര്‍ലൈന്‍ ജൂലൈ 1 മുതല്‍ തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക്‌ സര്‍വീസ്‌ തുടങ്ങുന്നു. കൊളംമ്പോ വഴിയാണ്‌ യാത്ര ചെയ്യേണ്ടതും. കൂടുതല്‍ ആയിട്ട്‌ ഞാന്‍ ബൂലോക ക്ലബിലെ <a href="http://boologaclub.blogspot.com/2007/06/blog-post_26.html">ഈ പോസ്റ്റില്‍ </a>എഴുതിയിട്ടുണ്ട്‌.<br /><br />പക്ഷെ ഇതൊക്കെ ഇവര്‍ എത്ര കാലം കൊണ്ട്‌ നടക്കും എന്നും കണ്ടറിയണം. മലയാളികളെ (ഗള്‍ഫ്‌ മലയാളികളെ പ്രത്യേകിച്ചും) ഏതെല്ലാം തരത്തില്‍ ചൂഷണം ചെയ്യാം എന്ന് റിസര്‍ച്ച്‌ ചെയ്ത്‌ കൊണ്ടിരിക്കുന്നവര്‍ക്ക്‌ എതിരെ വേണ്ട രീതിയില്‍ പ്രതികരിക്കേണ്ട സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു. കൂട്ടായ്മ ഇല്ലെങ്കിലും അവനവന്‍ തന്നെ നിശബ്ദമായി പ്രതികരിച്ചാല്‍ മതി. അതു തന്നെ ഒരു കൂട്ടായ്മ ആയിക്കോളും.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8992673397157500161-2766018304811663633?l=kurimaanam.blogspot.com' alt='' /></div>മെലോഡിയസ്http://www.blogger.com/profile/12314374261473680669noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8992673397157500161.post-44598568788637987832007-06-16T18:17:00.000+05:302007-06-16T18:23:32.139+05:30യാത്രകള്‍ അയാള്‍ക്ക്‌ എന്നും<br />ഒരു ഹരമായിരുന്നു..<br />ഒരോ യാത്രയിലും അയാള്‍ <br />അതിന്റെ അനുഭൂതി <br />കണ്ടു,അനുഭവിച്ചു...<br />പക്ഷേ, <br />അതു തന്നെ അയാള്‍ <br />ജീവിത യാത്രയിലും<br />പകര്‍ത്താന്‍ ശ്രമിച്ചു..<br />മുന്നില്‍ ലക്ഷ്യ സ്ഥാനം<br />വളരെ അടുത്ത്‌..<br />പക്ഷേ<br />അതില്‍ നിറയെ <br />കുപ്പിച്ചില്ലുകളും മുള്ളുകളും <br />പിന്നെ കൂര്‍ത്ത കല്ലുകളും..<br />ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്ത്‌ എത്താന്‍<br />അയാള്‍ സുഖകരമായ<br />പാത തേടിപോയി..<br />പക്ഷേ,<br />ആ സുഖകരമായ<br />പാതക്കരികില്‍ ഉള്ള <br />അഴുക്കുചാലുകള്‍ അയാള്‍ <br />കണ്ടിട്ടും കണ്ടില്ലെന്ന് <br />നടിച്ചു...<br />പിന്നെ,<br />യാത്രക്കിടയില്‍ അയാള്‍<br />ആ അഴുക്കുചാലിലേക്ക്‌<br />വഴുതി വീണു..<br />പല തവണ..<br />എന്നിട്ടും അയാള്‍ യാത്ര<br />തുടര്‍ന്നു..<br />സഹയാത്രികരും <br />ഇത്‌ പോലെ തന്നെ..<br />എന്നിട്ടും അവര്‍ മൂക്ക്‌ <br />പൊത്തി അവനോട്‌ പറഞ്ഞു..<br />"നിന്നെ നാറുന്നു"<br />കൂടെയുള്ളവര്‍ യാത്ര<br />അവസാനിപ്പിച്ചിട്ടും<br />അവന്‍ ലക്ഷ്യം തേടി പോയി..<br />പക്ഷേ ജീവിത സായഹ്നത്തില്‍<br />അയാള്‍ ഒറ്റക്ക്‌..<br />കൂട്ടിന്‌ അയാളുടെ നിഴലും..<br />അയാള്‍ തന്റെ ഉടയോനോട്‌<br />ചോദിച്ചു...<br />"തെറ്റ്‌ തിരുത്താന്‍ ഒരവസരം?"<br />ഉടയോന്‍ പറഞ്ഞു.<br />"എല്ലാവര്‍ക്കും അവസാനം<br />ചോദിക്കാന്‍ ഇതേ കാണൂ<br />മകനേ,<br />നീ എന്നിലേക്ക്‌ മടങ്ങാന്‍<br />തയ്യാറായികൊള്‍കാ..."<br />അയാള്‍ തന്റെ നിഴലിനെ<br />നോക്കി നെടുവീര്‍പ്പുതിര്‍ത്തു..<br />എന്നിട്ട്‌ പറഞ്ഞു..<br />"കുറച്ച്‌ നാള്‍ കൂടി<br />നീ എന്റെ കൂടെ..<br />പക്ഷെ അത്‌ എത്ര നാള്‍<br />അത്‌ കഴിഞ്ഞാല്‍<br />ഞാന്‍ തനിച്ചൊരു യാത്ര.."<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8992673397157500161-4459856878863798783?l=kurimaanam.blogspot.com' alt='' /></div>മെലോഡിയസ്http://www.blogger.com/profile/12314374261473680669noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8992673397157500161.post-45887947832434974452007-06-04T15:36:00.000+05:302007-06-04T17:21:55.588+05:30"മോനൂ...എഴുന്നേല്‍ക്കടാ..."<br /><br />അമ്മയുടെ സ്നേഹപൂര്‍വ്വമായ വിളി കേട്ടാണ്‌ അവന്‍ കണ്ണു തുറന്നത്‌.. അവന്റെ മനസ്സില്‍ അപ്പോഴും ഒരു സംശയം..എന്തിനാ അമ്മ എന്നെ കുറച്ച്‌ നേരത്തെ വിളിച്ച്‌ എഴുന്നേല്‍പ്പിച്ചത്‌? അവന്‌ ഒരു നിശ്ചയം ഉണ്ടായിരുന്നില്ലാ..പിന്നെ അമ്മ അവനെ പല്ലു തേപ്പിച്ച്‌..ദേഹത്ത്‌ എണ്ണ ഒക്കെ തേപ്പിച്ചപ്പോള്‍..അവന്‍ കരുതി...<br /><br />"ങാഹാ....അപ്പോള്‍ ഇന്ന് രാവിലെ തന്നെ ഒരു "റ്റാറ്റാ" പോകാന്‍ ഉണ്ടാകും. അല്ലെങ്കില്‍ അമ്മ എന്തിനാ ഇത്ര നേരത്തെ എന്നെ കുളിപ്പിക്കുന്നത്‌...."<br /><br />റ്റാറ്റ പോകുന്ന സന്തോഷത്തില്‍ അവന്‍ അമ്മയോട്‌ ചോദിച്ചു..<br /><br />"അമ്മേ ഇന്ന് എവിടേക്കാ റ്റാറ്റ പോകുന്നേ?"..<br /><br />അമ്മ പറഞ്ഞു.." ഒരു സ്ഥലത്തേക്ക്‌..മോനുവിന്‌ അവിടെ ഒരുപാട്‌ ഇഷ്ടം ആകും..അവിടെ കളിക്കാന്‍ കുറെ കൂട്ടുകാര്‍ കാണും."<br /><br />കേട്ടതോടെ അവനിക്ക്‌ ഒരുപാട്‌ സന്തോഷം ആയി..പിന്നെ അമ്മ അവനെ ഉടുപ്പ്‌ ഇടുവിച്ചപ്പോള്‍ അവന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു..അമ്മ എന്താ ഈ തവണ..വെള്ള ഷര്‍ട്ടും നീല ട്രൗസറും ഇടീപ്പിക്കുന്നത്‌? അയ്യേ...ഇത്‌ ഒരു ശേലില്ലാ...അവന്‍ അത്‌ അമ്മയോട്‌ പറഞ്ഞു..<br /><br />"അമ്മേ..എനിക്ക്‌ ഇത്‌ വേണ്ടാ..വേറെ ഉണ്ടല്ലോ....എനിക്ക്‌ അത്‌ മതി..അമ്മ അപ്പോള്‍ പറഞ്ഞു..."മോനൂ...മോനുന്റെ കൂട്ടുകാരും ഇത്‌ പോലത്തെ ഷര്‍ട്ട്‌ ഒക്കെ ഇട്ടാ വരുന്നത്‌..."..<br /><br />പിന്നെ അവന്റെ കുഞ്ഞി കാലില്‍ പുതിയ ചെരുപ്പ്‌ ഒക്കെ ഇടീച്ച്‌ അവനെ ഒരിക്കയപ്പ്പ്പോഴേക്കും...അവനെ കാത്തിരുന്നെന്ന വണ്ണം മഴ ചന്നം പിന്നം പെയ്യാന്‍ തുടങ്ങി..അപ്പോള്‍ അമ്മ അവനിക്ക്‌ മഴവില്ലിന്റെ നിറങ്ങള്‍ ഉള്ള ഒരു കുഞ്ഞിക്കുട അവനിക്ക്‌ നല്‍കി..കൂടെ ഒരു കുഞ്ഞ്‌ സഞ്ചിയും..അതു അവന്റെ കയ്യില്‍ കൊടുത്തിട്ട്‌ പറഞ്ഞു..<br /><br />"മോനൂ..ഇതൊക്കെ സൂക്ഷിച്ച്‌ കൊണ്ട്‌ നടക്കണം.."<br /><br />അപ്പോഴും അവന്റെ മനസില്‍ ചോദ്യം ഉയര്‍ന്നു..എന്റെ കൂടെ അമ്മ ഉണ്ടാകുമല്ലോ..പിന്നെ എന്തിനാ അമ്മ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ എന്നോട്‌ പറയുന്നെ?..അപ്പോഴെക്കും മഴ നന്നായി കനത്ത്‌ പെയ്യുണ്ടായിരുന്നു..പക്ഷെ ഇപ്പോള്‍ അമ്മ അവനോട്‌ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അമ്മ അവന്റെ കുഞ്ഞികൈ പിടിച്ച്‌ ആ മഴയത്ത്‌ പതുക്കെ നടന്നു...പിന്നെ ഒരു കെട്ടിടത്തിന്റെ അകത്തേക്ക്‌ അമ്മ അവനെ കൂട്ടി കൊണ്ട്‌ പോയി..അപ്പോള്‍ അവിടെ ഉണ്ട്‌..തന്റെ അതേപോലെ വസ്ത്രങ്ങള്‍ അണിഞ്ഞ്‌ എത്തിയിരിക്കുന്ന തന്റെ സമപ്രായക്കാരെ....കുറേപേര്‍ അവിടെ ഇരുന്ന് കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു...നല്ല രസം..നല്ല ഒച്ച..അവന്‍ മനസില്‍ പറഞ്ഞു..അവിടെ ഉള്ള ഒരു അമ്മായിയോട്‌ അവന്റെ പേരു പറഞ്ഞ്‌ കഴിഞ്ഞു ആ അമ്മായിയെ ചൂണ്ടി കാണിച്ച്‌ അമ്മ പറഞ്ഞു <br /><br />" മോനൂ...ഇതാണ്‌ മോനുവിന്റെ ടീച്ചര്‍.."<br /><br />"ടീ-ച്ച-ര്‍??"<br /><br />അത്‌ എന്തൂട്ട്‌ സാധനം എന്ന മട്ടില്‍ അവന്‍ അമ്മയെ നോക്കി...അപ്പോഴും അവന്‍ അവന്റെ അമ്മയുടെ കൈയില്‍ നിന്നും പിടി വിട്ടിരുന്നില്ല..പിന്നെ അമ്മ അവന്റെ കൈ വിടുവിച്ച്‌ പറഞ്ഞു..<br /><br />"മോനൂ..അമ്മ കുറച്ച്‌ കഴിഞ്ഞ്‌ വരാം..മോനു നല്ല കുട്ടി ആയി ഇവിടെ ഇരിക്കണം.." <br /><br />അവന്‍ ചോദിച്ചു.." അമ്മ എങ്ങോട്ട്‌ പോക്വാ?"..<br /><br />അവന്റെ മനസില്‍ ആധിയായി...<br /><br />"മോനു ഇവിടെ ഇരുന്ന് ഈ കൂട്ടുകാരും ഒക്കെ ആയിട്ട്‌ ഇരുന്ന് കളിക്കെം പഠിക്കേം ഒക്കെ ചെയ്യ്‌..അമ്മ ദാ ഇപ്പൊ വരാം ട്ടോ"<br /><br />കേട്ടപ്പോള്‍ അവനിക്ക്‌ എന്തോ പോലേ..ഇത്രയും ആളുകള്‍ ഉണ്ടായിട്ടും അവന്‍ ഒറ്റപ്പെട്ടത്‌ പോലെ.....അവനിക്കും കരച്ചില്‍ വന്നു...പിന്നെ അതു വലിയ ഒച്ചയില്‍ ആയി..അപ്പോഴെക്കും അമ്മ അവന്റെ കൈ വിടുവിച്ച്‌ പുറത്തെക്ക്‌ നടന്നു..അമ്മ ജനലില്‍ അപ്പുറം മറയുന്നത്‌ അവന്റെ കണ്ണീരിനിടയിലൂടെ അവന്‍ കണ്ടു..<br /><br />പിന്നെ കുറച്ച്‌ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ആ കറുത്ത ചുവരില്‍ എന്തൊക്കയൊ വരച്ച്‌ വെച്ചിരിക്കുന്നത്‌ അവന്‍ കണ്ടു...അതു ചൂണ്ടി ആ ടീച്ചര്‍ എന്നു അമ്മ പരിചയപ്പ്പ്പെടുത്തിയ അമ്മായി...ഒരു നീളന്‍ വടി എടുത്ത്‌ അതിനു നേരെ ചൂണ്ടി കാണിച്ച്‌കൊണ്ട്‌ പറഞ്ഞു...<br /><br />"അ ആ ഇ ഈ..."<br /><br />"അ- അമ്മ...."<br /><br />അങ്ങിനെ അറിവിന്റെ ലോകത്തേക്ക്‌ അവനും ...........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8992673397157500161-4588794783243497445?l=kurimaanam.blogspot.com' alt='' /></div>മെലോഡിയസ്http://www.blogger.com/profile/12314374261473680669noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8992673397157500161.post-30549854421355126932007-05-26T02:24:00.000+05:302007-05-26T02:29:31.754+05:30കാത്തിരിക്കുന്നു ഞാന്‍...<br />ഒരു തുണ്ട്‌ കടലാസിലെരണ്ട്‌ വരികള്‍ക്കായ്‌...<br />എന്റെ മനസ്സിന്റെ വിങ്ങലകറ്റാന്‍<br />അതു മാത്രം മതിയെനിക്ക്‌...<br />നിന്‍ ഒരു സ്പര്‍ശനം നിനക്കുന്ന<br />നേരത്ത്‌ ഞാന്‍ അറിയുന്നു<br />നിന്റെ സാമീപ്യം..<br />എന്നാലും എത്ര നാളിങ്ങനെ..<br />നിന്‍ വാക്ക്‌ കേള്‍ക്കാതെ..<br />നിന്‍ സ്നേഹം തുടിക്കുന്ന<br />നോട്ടമേല്‍ക്കാതെ...<br />രാവേറേയാകുമ്പോള്‍,<br />നിന്‍ സാമീപ്യം<br />ഞാന്‍ കൊതിക്കുമ്പോള്‍...<br />നക്ഷത്രങ്ങള്‍ എനിക്ക്‌ വേണ്ടി<br />നിന്റെ ദൂതുമായി<br />എന്‍ അരികില്‍ വരും..<br />അതില്‍ ഞാന്‍ അറിയുന്നു<br />നിന്റെ ഏകാന്തതയുടെ<br />പൊള്ളുന്ന വാക്കുകള്‍..<br />നിന്റെ ഒരോ വാക്കിലും<br />ഞാന്‍ അറിയുന്നു..<br />ഞാന്‍ എത്ര മാത്രം<br />നിന്നില്‍അലിഞ്ഞ്‌ ചേരണമെന്ന്...<br />അന്ന്,<br />പിരിയുന്ന നേരത്ത്‌<br />നീയെന്നോട്‌ പറയാതെ<br />പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു..<br />"കാത്തിരിക്കണം..ഞാന്‍ വരും"<br />കാതിരിക്കുന്നു ഞാന്‍..<br />നിന്റെ ഒരു സ്പര്‍ശനത്തിനായി..<br />നിന്റെ സ്നേഹം തുടിക്കുന്ന..<br />ഒരു തലോടലിനായി...<br /><br /><br />കരിം മാഷിന്റെ <a href="http://tkkareem.blogspot.com/2007/02/blog-post_23.html">ഈ ചെറുകഥ </a>വായിച്ചപ്പോള്‍ എനിക്ക്‌ തോന്നിയത്‌ ഞാന്‍ ഇവിടെ കുറിച്ച്‌ വെക്കുന്നു<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8992673397157500161-3054985442135512693?l=kurimaanam.blogspot.com' alt='' /></div>മെലോഡിയസ്http://www.blogger.com/profile/12314374261473680669noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8992673397157500161.post-19944202195250143322007-01-07T20:11:00.000+05:302007-01-07T20:19:37.967+05:30വീണ്ടും ഒരു പ്രവാസി ഭാരതീയ ദിവസ്‌. ഡെല്‍ഹിയിലെ വിജ്ഞാന്‍ ഭവന്‍ ഓഡിറ്റോറിയത്തില്‍ രണ്ടു ദിവസം അതില്‍ പങ്കെടുക്കുന്ന ആളുകള്‍ സൊറ പറഞ്ഞു പോകുമായിരിക്കും. പക്ഷേ, നമ്മുടെ നാട്ടിലേക്ക്‌ കൂടുതല്‍ പൈസ അയക്കുന്ന ഗള്‍ഫ്‌ സമൂഹത്തെ, വേറൊരു രാജ്യത്ത്‌ കഴിയുമ്പോഴും ഗൃഹാതുരത്വം സൂക്ഷിക്കുന്ന ഗള്‍ഫ്‌ മലയാളികള്‍ എന്ന സമൂഹത്തെ ഈ സമ്മേളനവും അവഗണിക്കാന്‍ ആണ്‌ സാധ്യത. കഴിഞ്ഞ തവണത്തേക്കാളും വ്യത്യസ്തമായി ഈ തവണ മലയാളി പ്രാധിനിത്യം കുറവ്‌ ആകും എന്നു കേള്‍ക്കുന്നു.<br /><br />ഒരു മലയാളി പ്രവാസ കാര്യ മന്ത്രി ഉണ്ടായിട്ട്‌ കൂടി പ്രവാസി മലയാളികളുടെ, പ്രത്യേകിച്ച്‌ ഗള്‍ഫ്‌ മലയാളികളുടെ കാര്യത്തില്‍ എന്തെങ്കിലും പുരോഗതി ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ എന്നു കൂടി ആലോചിക്കേണ്ടതുണ്ട്‌. 8000-15000 രൂപക്ക്‌ ഇടയില്‍ ആണ്‌ ഒട്ടുമിക്കവരും ഗള്‍ഫ്‌ രാജ്യങ്ങളില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്നത്‌. അതില്‍ അവിടെ ഉള്ള ചിലവും കഴിച്ച്‌ കിട്ടുന്ന പൈസ പിശുക്കി നാട്ടിലേക്ക്‌ അയക്കുന്ന ഗള്‍ഫ്‌ പ്രവാസി സമൂഹത്തെ അവഗണിക്കാറാണ്‌ മാറി മാറി വരുന്ന സര്‍ക്കാറുകള്‍ ചെയ്യുന്നത്‌.<br /><br />അമേരിക്കയിലും ആസ്ത്രേലിയയിലും മറ്റ്‌ യൂറോപ്യന്‍ രാജ്യങ്ങളിലും ഉള്ളവര്‍ക്ക്‌ ഇരട്ട പൗരത്വം. എന്നാല്‍ കാലാ കാലങ്ങള്‍ ആയി ഗള്‍ഫ്‌ സമൂഹത്തിന്റെ വോട്ടവകാശം ( അങ്ങിനെ എങ്കിലും അവര്‍ക്ക്‌ പ്രതികരിക്കാന്‍ കഴിയട്ടെ) എന്ന ആവശ്യം അതു പോലെ കിടക്കുന്നു. അമേരിക്ക പോലുള്ള രാജ്യങ്ങളിലേക്ക്‌ കുടിയേറുന്നവര്‍ സാധാരണ ഇന്ത്യയിലേക്ക്‌ മടങ്ങി വരുന്നത്‌ വളരെ ചുരുക്കം.( അമേരിക്കന്‍,അല്ലെങ്കില്‍ മറ്റ്‌ രാജ്യങ്ങളിലെ പ്രവാസി ഇന്ത്യക്കാരെ ഞാന്‍ ആക്ഷേപിക്കുകയല്ല. അവരുടെ സേവനങ്ങളെ ഞാന്‍ വളരെയധികം ബഹുമാനിക്കുന്നു) എന്നാല്‍ ഇന്ത്യയിലേക്ക്‌ മടങ്ങി വരുന്ന ഗള്‍ഫ്‌കാരന്‌ ഒരു വോട്ട്‌ ചെയ്യാന്‍ ഉള്ള അവകാശം ഇല്ല എന്നു പറയുന്നത്‌ ഇരട്ടത്താപ്പ്‌ തന്നെ ആണ്‌.<br /><br />പ്രധാനമായും രണ്ട്‌ ആവശ്യങ്ങള്‍ ആണ്‌ ഗള്‍ഫ്‌ മലയാളികള്‍ക്കുള്ളത്‌. ഒന്നു വിമാന യാത്രാ കൂലി. ഗള്‍ഫ്‌ മലയാളികളുടെ ക്ഷേമപ്രവര്‍ത്തങ്ങള്‍. ഇതില്‍ രണ്ട്‌ കാര്യങ്ങളിലും മാറി മാറി വരുന്ന സര്‍ക്കാരുകള്‍ തികഞ്ഞ അലംഭാവം ആണ്‌ കാണിക്കുന്നത്‌. നമ്മുടെ സംസ്ഥാനത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക കാര്യങ്ങളില്‍ വലിയ ഒരു അളവു വരെ സഹായകമാകുന്ന ഗള്‍ഫ്‌ മലയാളികളെ കൂടുതല്‍ എങ്കിനെ പിഴിയാം എന്നു അല്ലാതെ വേറെ ഒരു കാര്യവും സര്‍ക്കാര്‍ ശ്രദ്ദിക്കാറില്ല<br /><br />ഇന്ന് മിക്കവര്‍ക്കും സൗജന്യ വിമാനയാത്ര ലഭിക്കുന്നുണ്ടാകാം. പക്ഷെ ഇതൊന്നും കിട്ടാതെ ഉള്ള വളരെ അധികം ആളുകള്‍ ഗള്‍ഫ്‌ സമൂഹത്തില്‍ ഉണ്ട്‌. അവര്‍ തങ്ങള്‍ക്ക്‌ കിട്ടുന്നതില്‍ നിന്നു പിശുക്കി കിട്ടുന്നതില്‍ ഒരു പങ്ക്‌ നാട്ടിലേക്കും ബാക്കി ഉള്ളത്‌ നാട്ടിലേക്ക്‌ വരുമ്പോള്‍ കൊണ്ട്‌ വരാനും വേണ്ടി ഇരിക്കുമ്പോള്‍ ആണ്‌ വിമാന കമ്പനിക്കാരുടെ പകല്‍ കൊള്ള. ഇതിന്‌ മുന്‍പന്തിയില്‍ നില്‍ക്കുന്നത്‌ ഇന്ത്യന്‍ വെള്ളാന കമ്പനികള്‍ ആയ എയര്‍ ഇന്ത്യയും ഇന്ത്യന്‍ എയര്‍ലൈന്‍സും. നഷ്‌ടത്തിലോടുന്ന സര്‍വീസ്സുകള്‍ നിര്‍ത്തലാക്കാതെ ആ നഷ്‌ടം നികത്താന്‍ വേണ്ടി ഗള്‍ഫ്‌ സമൂഹത്തെ ആണ്‌ മിക്കപ്പോഴും ഈ വിമാന കമ്പനികള്‍ പിഴിയുന്നത്‌. എന്തെങ്കിലും പ്രതികരിക്കാം എന്നു വെച്ചാല്‍ തന്നേയും ഇവര്‍ അത്‌ ഏത്‌ വിധേനയും ഇല്ലാതെ ആക്കും. നേരത്തെ പറഞ്ഞ 8000-15000 രൂപ മാസശമ്പളം വാങ്ങുന്ന ഒരു ഗള്‍ഫ്‌കാരന്റെ മക്കള്‍ക്ക്‌ ഏതെങ്കിലും പ്രൊഫഷനല്‍ കോളേജില്‍ ചേരണം എങ്കില്‍ അയാള്‍ കുത്ത്‌പാളയെടുക്കും. ( സാമ്പത്തികമായി ഉന്നതിയില്‍ നില്‍ക്കുന്ന എന്‍.ആര്‍.ഐ മക്കളുടെ കാര്യം അല്ല ) അവിടെയും ഒരു സാദാ എന്‍.ആര്‍.ഐ ക്ക്‌ പക്ഷപാതം<br /><br />എല്ലാത്തിനും വേണ്ടത്‌ കൂട്ടായ പരിശ്രമം ആണ്‌. കാലുവാരികളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ്‌,അവര്‍ ചെയ്യുന്നത്‌ തടഞ്ഞ്‌, തങ്ങളുടെ സഹോദരങ്ങള്‍ക്ക്‌ വേണ്ടി ആണ്‌ ഇത്‌ ചെയ്യുന്നത്‌ എന്ന ബോധത്തോടെ ഇതിനു വേണ്ടി ഇറങ്ങിയാല്‍ കാര്യം നേടാം. അല്ലെങ്കില്‍ മീറ്റിങ്ങുകളും പ്രതിഷേധങ്ങളും നിര്‍ബാധം തുടരും<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8992673397157500161-1994420219525014332?l=kurimaanam.blogspot.com' alt='' /></div>മെലോഡിയസ്http://www.blogger.com/profile/12314374261473680669noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8992673397157500161.post-22901277007949050472006-12-30T21:39:00.000+05:302006-12-30T22:24:39.391+05:30അങ്കിള്‍ സാം അറിയാന്‍,<br /><br />ഞാന്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ പോകുന്നതിനു മുന്‍പ്‌ എനിക്ക്‌ താങ്കളോട്‌ കുറച്ച്‌ കാര്യം പറയാന്‍ ഉണ്ട്‌. "ലോക സമാധാനം" ഉണ്ടാക്കുവാന്‍ ഇറങ്ങി പുറപ്പെട്ട താങ്കള്‍, താങ്കളുടെ "പുത്തന്‍ ലോക സമാധാന ആശയം" കാരണം സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലേക്ക്‌ എന്നെ കൂട്ടി കൊണ്ടു പോകാന്‍ വരുന്ന മാലാഖമാരെ കാത്തിരിക്കുന്ന ഈയുള്ളവന്റെ ദീനരോദനത്തിനു പുല്ലുവിലയേ കല്‍പ്പിക്കൂ എന്നു എനിക്കു അറിയാന്‍ പാടില്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല.<br /><br /><br />ഞാന്‍ ഈ കത്ത്‌ താങ്കള്‍ക്കു എഴുതുമ്പോഴും എന്റെയും എന്റെ അമ്മയുടെയും ശവശരീരം അവിടെ നിന്നു നീക്കിയിട്ടില്ല. ശവശരീരം എന്നു കണ്ടപ്പോള്‍ താങ്കള്‍ കരുതും അതു എന്താ അങ്ങിനെ എഴുതാന്‍ എന്ന്. അതെ ഞാന്‍ ഒരു ഗര്‍ഭസ്ഥശിശു ആയിരുന്നു. ഈ ലോകത്തേക്കു വരാന്‍ വെറും ദിവസങ്ങള്‍ മാത്രം ബാക്കി നില്‍ക്കേ ആണ്‌ താങ്കളുടെ നാട്ടിലെ ജനങ്ങള്‍ അവരുടെ സമ്പാദ്യത്തിന്റെ ഒരു പങ്ക്‌ നല്‍കി ഞങ്ങളുടെ നാട്ടില്‍ "സമാധാനം" പുലര്‍ത്താന്‍ വേണ്ടി വേഷം കെട്ടിച്ച്‌ അയച്ചവരില്‍ ഒരുത്തന്‍ എന്റെ അമ്മയുടെ നിറവയറിലേക്ക്‌ നിറയൊഴിച്ചത്‌. എന്റെ അമ്മ അയാളോട്‌ കേണപേക്ഷിക്കുന്നത്‌ ഞാന്‍ എന്റെ അമ്മയുടെ സുരക്ഷിത കവചത്തില്‍ ഇരുന്നു കൊണ്ട്‌ കേള്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതും അവര്‍ക്കു വേണ്ടി അല്ലായിരുന്നു. ഭൂമിയിലേക്ക്‌ വരാന്‍ ദിവസങ്ങള്‍ മാത്രമുള്ള എനിക്കു വേണ്ടി ആയിരുന്നു. പക്ഷേ, ആ പട്ടാളക്കാരന്‍ "ഇവന്‍ വലുതാകുമ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഭീഷണി ആകും. അത്‌ കൊണ്ട്‌ ഇപ്പോഴെ എല്ലാം തീര്‍ത്ത്‌ തരാം" എന്നു പറഞ്ഞ്‌ കൊണ്ട്‌ എന്റെ അമ്മയുടെ വയറിനു (എന്റെയും) നേര്‍ക്ക്‌ തന്റെ യന്ത്രത്തോക്ക്‌ ഉപയോഗിച്ച്‌ നിറയൊഴിച്ചു. അതില്‍ നിന്നും വിസര്‍ജ്ജിച്ച 6 വെടിയുണ്ടകള്‍ എന്റെ അമ്മയുടെ വയറും എന്റെ നെഞ്ചുംകൂടും തകര്‍ത്ത്‌ എന്റെ അമ്മയുടെ നട്ടെല്ല് പിളര്‍ന്ന് പോകാന്‍ അധികം താമസം വേണ്ടി വന്നില്ല. മരണ വെപ്രാളത്തിനിടയിലും എന്റെ അമ്മയുടെ കൈകള്‍ അമ്മയുടെ വയറിനു മേലെ ആയിരുന്നു. എന്നെ അപ്പോഴും അമ്മയുടെ കൈകള്‍ തടവുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ ജീവന്റെ തുടിപ്പ്‌ എന്റെ അമ്മയുടെ വയറ്റില്‍ അവശേഷിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നു അറിയാന്‍ വേണ്ടി....<br /><br />എത്ര പേരുടെ സ്വപ്മങ്ങള്‍ ആണ്‌ താങ്കളും താങ്കളുടെ ആ പട്ടാളക്കാരനും കൂടെ തകര്‍ത്തത്‌? ഈ ലോകം കാണാനും കേള്‍ക്കാനും അത്‌ ആസ്വദിക്കാനും വെമ്പി നില്‍ക്കുകയിരുന്ന എന്റെ...എന്നെ ചേര്‍ത്ത്‌ പിടിച്ച്‌, എനിക്ക്‌ ചൂടു നല്‍കി, അമ്മിഞ്ഞ നല്‍കി അതില്‍ നിര്‍വൃതി അടയുന്ന എന്റെ അമ്മയുടെ, എന്നെ വെച്ച്‌ സ്വപ്നങ്ങള്‍ കണ്ടിരുന്ന എന്റെ പിതാവിന്റെ..തങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഒരു കൂടപ്പിറപ്പ്‌ വരുന്നു എന്നു സന്തോഷിച്ചിരുന്ന എന്റെ സഹോദരങ്ങളുടെ..അങ്ങിനെ എത്ര പേരുടെ..<br /><br />അങ്കിള്‍ സാം, ഞാന്‍ ഒന്നു ചോദിക്കട്ടെ. താങ്കളും താങ്കളുടെ പട്ടാളവും വല്ല ഉപകരണവും കണ്ടു പിടിച്ചിട്ടുണ്ടോ ഗര്‍ഭസ്ഥ ശിശു ഒരു ഭീകരന്‍ ആണ്‌ എന്നു അറിയാന്‍ വേണ്ടി? കണ്ട്‌ പിടിച്ചിരുന്നു എങ്കില്‍ അത്‌ നേരത്തെ കണ്ടു പിടിക്കണം ആയിരുന്നു. കൃത്യം ആയി പറഞ്ഞാല്‍ 60 കൊല്ലങ്ങള്‍ക്ക്‌ മുന്‍പ്‌ അത്‌ ഉണ്ടാക്കി താങ്കളുടെ പിതാവ്‌ ബുഷ്‌ സീനിയര്‍ക്ക്‌ നല്‍കണം ആയിരുന്നു. അതെ, ഞങ്ങളുടെയും ഈ ലോകത്തിനു മുന്‍പിലും താങ്കള്‍ ആണ്‌ ഭീകരവാദി<br /><br />അങ്കിള്‍ സാം, എന്റെ നാട്ടില്‍ സമാധാനം പുലരുന്നില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ കൊണ്ട്‌ ഞങ്ങള്‍ താങ്കളെയും താങ്കളുടെ പട്ടാളത്തെയും വിളിച്ച്‌ വരുത്തിയതാണോ? ഞങ്ങളുടെ രാജ്യം ഭീകരവാദത്തിനു വളം വെച്ച്‌ കൊടുക്കുന്നു എന്നു പറഞ്ഞ്‌ ഇവിടെ ഉള്ള പാവങ്ങളെ കൊന്നു കൊല വിളിച്ചതിനു ശേഷവും ഈ ലോകത്ത്‌ താങ്കള്‍ക്കും താങ്കളുടെ ഏറാന്മൂളികള്‍ക്കും സമാധാനം ഉണ്ടാക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞുവോ? താങ്കളും താങ്കളുടെ ശിങ്കിടികളും എന്റെ രാജ്യത്തേക്ക്‌ വരുന്നതിനു മുന്‍പേ തന്നെ താങ്കളും താങ്കളുടെ സഖ്യ രാജ്യങ്ങളും പിന്നെ താങ്കളുടെ താളത്തിനൊത്ത്‌ തുള്ളുന്ന യു.എന്‍ എന്ന നോക്കുകുത്തിയും ചേര്‍ന്ന് എന്റെ രാജ്യത്തിലെ ലക്ഷകണക്കിനു കുഞ്ഞുങ്ങളെ ഉപരോധം എന്ന പേരു പറഞ്ഞ്‌ പട്ടിണിക്കിട്ട്‌ കൊന്ന്, അവരുടെ സ്വപ്നങ്ങളെയും, ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ തന്നെ ഭാവിയും ചവിട്ടി മെതിച്ചില്ലേ?<br /><br /><br />ഒന്നു ഓര്‍ക്കുക. താങ്കള്‍ പടച്ച്‌ വിട്ട ഒരോ ആയുധവും താങ്കള്‍ക്ക്‌ നേരെ തിരിച്ചടിക്കും. സത്യം എല്ലാ കാലത്തും മൂടി വെക്കാന്‍ താങ്കള്‍ക്കൊ, താങ്കളുടെ പണകൊഴുപ്പ്‌ കൊണ്ടു ഉണ്ടാക്കിയ ശാസ്ത്രത്തിനോ, ശാസ്ത്രഞ്ജന്മാര്‍ക്കോ, താങ്കളുടെ വാലാട്ടികള്‍ക്കൊ സാധിക്കില്ല. ഒരിക്കല്‍ താങ്കള്‍ അല്ലെങ്കില്‍ താങ്കളുടെ പിന്‍ഗാമിയൊ ഇതില്‍ പരിതപിക്കേണ്ടി വരും. ഒന്നു തീര്‍ച്ച, ഈ ലോകത്ത്‌ എത്‌ കോടതി താങ്കള്‍ക്ക്‌ ശിക്ഷ വിധിച്ചില്ലെങ്കില്‍ കൂടി ദൈവത്തിന്റെ കോടതിയില്‍ താങ്കള്‍ പ്രതികൂട്ടില്‍ ആയിരിക്കും. അന്ന് ഞാനും എന്നെ പോലെ ഉള്ള ലക്ഷകണക്കിനു കുട്ടികളും താങ്കള്‍ക്കെതിരെ സാക്ഷി പറയും. ദൈവം താങ്കളെ രക്ഷിക്കട്ടെ എന്നു ഞാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ തന്നെയും ദൈവം താങ്കളെ രക്ഷിക്കുമൊ? അറിയില്ല. എങ്കിലും പറയുന്നു.. ദൈവം താങ്കളെ രക്ഷിക്കട്ടെ..താങ്കള്‍ക്ക്‌ നല്ല ബുദ്ധി ഉണ്ടാകട്ടെ.. നിറുത്തുന്നു.<br /><br /><br />എന്ന്,<br />ബാഗ്ദാദ്‌ തെരുവുകളില്‍ കളിച്ച്‌ നടക്കേണ്ട<br />ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ ആത്മാവ്‌.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8992673397157500161-2290127700794905047?l=kurimaanam.blogspot.com' alt='' /></div>മെലോഡിയസ്http://www.blogger.com/profile/12314374261473680669noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8992673397157500161.post-53262781594784389452006-12-24T00:57:00.000+05:302007-08-13T18:44:33.927+05:30എല്ലാവര്‍ക്കും നമസ്കാരം.അങ്ങിനെ ഞാനും ഒരു ബ്ലോഗന്‍ ആയി.ഞാനും ഒരു ബ്ലോഗന്‍ ആയതില്‍ എനിക്കു ഒരു പാടു സന്തോഷം ഉണ്ട്‌. ഒരു തുടക്കകാരന്‍ എന്ന നിലയില്‍ കുറച്ച്‌ പോരായ്മ കാണുമായിരിക്കും. അതു കൊണ്ടു ആദ്യം വരുന്ന തെറ്റുകള്‍ ചൂണ്ടി കാണിച്ച്‌ അതു തിരുത്തുവാന്‍ എല്ലാവരും സഹായിക്കണം. കേട്ടല്ലൊ പഴയ ബ്ലോഗന്മാരെ ..ബ്ലോഗ്ഗിമാരെ..കുറച്ച്‌ കാലം ആയി ബ്ലോഗിങ്ങിനെ പറ്റി ഒരു പാടു കേള്‍ക്കുന്നു. എന്താണു സംഭവം എന്നു നോക്കിയപ്പോള്‍ ബ്ലോഗിംഗ്‌ എനിക്കും ഇഷ്ടം ആയി.പിന്നെ ഞാന്‍ ഒരു വിദ്യാര്‍ഥി ആയതു കൊണ്ടു അധിക സമയം ഒന്നും ഇതില്‍ ഇരിക്കാനും പറ്റില്ല. എന്നാലും എന്നെ കൊണ്ടു ആകുന്ന പോലെ ഞാന്‍ ഇവിടെ വന്നു കുറച്ച്‌ നേരം എനിക്ക് പറ്റുന്നത് പോലെ എന്തെങ്കിലും കോണ്ട്രീബ്യൂട്ട് ചെയ്യാം എന്നു കരുതുന്നു.നാട്ടു വിശേഷങ്ങള്‍ ഒാരോന്നു പിന്നീട്‌ പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്യാം. അപ്പോള്‍ ശരി. എല്ലാം പറഞ്ഞതു പോലെ.നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹം എപ്പോഴും ഉണ്ടാകുമെന്ന പ്രതിക്ഷയോടെ ഞാന്‍ തുടങ്ങട്ടെ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8992673397157500161-5326278159478438945?l=kurimaanam.blogspot.com' alt='' /></div>മെലോഡിയസ്http://www.blogger.com/profile/12314374261473680669noreply@blogger.com0