Thursday, April 24, 2008

ചില പ്രവാസി വിശേഷങ്ങള്‍

അങ്ങിനെ നാട്ടീന്ന് പെട്ടിയും പെറുക്കിയെടുത്ത് ഇവിടെ വന്ന് ഒരു ജോലിയൊക്കെ ഒപ്പിച്ചതിന് ശേഷം നമ്മുടെ അടുത്ത ലക്ഷ്യമായിരുന്നു ഒരു നല്ലഒരു അക്കമഡേഷന്‍ തരപ്പെടുത്തുക എന്നുള്ളത്. നീ ഇവിടെ നിന്നോടാ..എന്തിനാ നീ പുറത്ത് ഒരു റൂം നോക്കുന്നത് എന്ന് നമ്മട ചേട്ടായി പറഞ്ഞെങ്കിലും നമ്മക്കത് അത്ര പിടിച്ചില്ല. ഒന്നും ഉണ്ടായിട്ടല്ല.. നമ്മുടെ ചില പ്രത്യേകതകള്‍ കാരണം മറ്റുള്ളവര്‍ ചിലപ്പോ ബുദ്ധിമുട്ടേണ്ടിവരും..അതൊക്കെ വഴിയെ പറയാം..ഒന്നാമത് രണ്ട് പേര്‍ക്ക് സുഖമായിട്ട്കിടന്നുറങ്ങേണ്ട സ്ഥലത്ത് അഡീഷണലായിട്ട് മൂന്ന് പേര്‍ കൂടെ ഉണ്ടെങ്കില്‍എങ്ങിനെയുണ്ടാകും പുകില് ? അതും പോരാഞ്ഞിട്ട് മറ്റുള്ള ബാച്ചീ റൂമുകള്‍ക്ക് എല്ലാം കൂടെ കോമണായിട്ട് ഒരൊറ്റ ബാത്ത് റൂമും..അപ്പോ നമ്മടകാര്യം കട്ട പൊകയാകും..നാട്ടില്‍ വെച്ച് ഈയുള്ളവന്റെ കുളി എന്ന് വെച്ചാ മിനിമം മുപ്പത് മിനിറ്റ് എന്നുള്ളത് ഇവിടെ വന്നതിന് ശേഷം 5 മിനിറ്റിലോട്ട് കുറക്കേണ്ടി വരികയും ചെയ്തു..സമയം കൂടുന്നത് മാത്രമല്ല പ്രശ്നം എങ്ങാനും ആ മാസത്തെ വെള്ളത്തിന്റെ ബില്ല് കൂടിയാല്‍ അത് നമ്മട തലയിലേക്ക് വരും എന്ന് നല്ല ബോധ്യം വന്നത് കൊണ്ടും കൂടെയാണ് ഈ സമയംവെട്ടിച്ചുരുക്കലിന്റെ മെയിന്‍ കാരണം.


അപ്പൊ പറഞ്ഞ് വന്നത്..കമ്പനി എന്നെ ജോലിക്ക് എടുക്കുന്ന സമയത്ത് “ ഡാ മോനേ..നിനക്ക് കമ്പനി വില്ല വേണോ, അതോ അലവന്‍സ് വേണോ” ഏന്ന് ചോദിച്ചതും “ ചേട്ടായി..നമ്മക്ക് തല്‍ക്കാലം അലവന്‍സ് മതി” എന്ന് പറയാന്‍ അധിക സമയം എനിക്കാലോചിക്കേണ്ടി വന്നില്ല. ആ തീരുമാനമാണ് ഇപ്പോള്‍ മാറ്റേണ്ടി വന്നത്. കാരണം ഒരു ബാച്ചിക്ക് മാത്രമായിട്ട് റൂം കൊടുക്കാന്‍ ഹൌസ് ഓണര്‍ ഒന്ന് രണ്ട് വട്ടം ആലോചിക്കും.( ഇതിന്റെ പേരില്‍ "കണ്ടോടാ....കല്യാണം കഴിച്ചാല്‍ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ഗുണമുണ്ട്" എന്നും പറഞ്ഞ്എക്സ്- ബാച്ചികള്‍ വന്നേക്കരുത്. പറഞ്ഞില്ലാന്ന് വേണ്ടാ ) തന്നെയും അല്ലബാച്ചി അക്കമഡേഷന്‍ കിട്ടാന്‍ മുടിഞ്ഞ പാടും..പിന്നെ ഉള്ള വില്ലകള്‍ക്കും മറ്റ് റൂമിനും ഒക്കെ മുടിഞ്ഞ വാടകയും...അങ്ങിനെ ഞാന്‍ ഇച്ചിരിവിഷമത്തോടെയാണെങ്കിലും ആ തീരുമാനമെടുത്തു..


നേരെ ചെന്ന് ബോസിന്റെ അടുത്ത് കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചു..."സാറെ...മര്യാദക്ക് താമസിക്കാന്‍ ഒരു റൂം ഇത് വരെ കിട്ടിയില്ല." എന്ന് തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും അങ്ങേര്‍ " നിന്നോട് ഞാന്‍ പണ്ടേ പറഞ്ഞതല്ലേ.. കമ്പനി അക്കമഡേഷനിലോട്ട് മാറാന്‍..ഇനി വല്ല വില്ല ഒഴിവുണ്ടോ എന്ന് തിരക്കേണ്ടി വരും" എന്ന് പറഞ്ഞ്പുള്ളിക്കാരന്‍ എന്റെയടുത്ത് പതിവ് പോലെ തുടങ്ങി..രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞ് ഒരുത്തന്‍ എന്നെ വിളിച്ച് പറഞ്ഞു..."ഡേയ്..നിനക്ക് താമസിക്കാനുള്ളമുറിയൊക്കെ ശരിയായിട്ടുണ്ട്..നിന്റെ തുണിയൊക്കെ എടുത്ത് വേഗം ഇങ്ങോട്ട്പോര്..." വിളിച്ചത് വില്ലാ കോ-ഓര്‍ഡിനേറ്റര്‍ ജോര്‍ജേട്ടനായിരുന്നു.


വില്ല നമ്പര്‍ ഇരുപത്തിമൂന്നിലാണ് താമസമെന്ന്‍ പറഞ്ഞിരുന്നു. അത് കേട്ടതോടെ അല്ലെങ്കിലേ അവിടെ അലമ്പാ..ഇനി നീ കൂടി അവിടെ ചെന്ന് ആഅലമ്പല്‍ പൂര്‍ത്തിയാക്കണോ എന്നായിരുന്നു നമ്മട ബോസ് ചോദിച്ചത്. കാരണംവേറൊന്നുമല്ല..എല്ലാ മല്ലൂസ് ഗഡികളും അവിടെ ആയിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ ക്ലിനിക്കിലെ ആനന്ദു, കുര്യാച്ചന്‍, പ്രിന്‍സ്, എബി,എന്റെ ഡിപ്പാര്‍ട്ട്മെന്റില്‍ തന്നെയുള്ള നവാസ്, പിന്നെ കമ്പനിയിലെ ഓഫീസ് സ്റ്റാഫില്‍ പെട്ട ശ്രീജിത്ത്..കാരണവരായിട്ട് വില്ലാ കോര്‍ഡിനേറ്റരര്‍ ‍ജോര്‍ജേട്ടനും.. ജോര്‍ജേട്ടന്‍ പ്രായം കൊണ്ട് കാരണവരാണെങ്കിലും മനസ് കൊണ്ട് ഞങ്ങളെക്കാള്‍ ചെറുപ്പമായിരുന്നു...അത് കൊണ്ട് ഈ 49 വയസിലുംപുള്ളിക്കാരന്റെ ഒരു ഒറ്റ പൂട പോലും വെളുത്തിട്ടില്ല..വെളുക്കാന്‍ ആകുമ്പോഴേക്കും അങ്ങേര്‍ അതില്‍ കറുത്ത പെയിന്റ് പൂശും..മുടക്കമില്ലാതെ..പിന്നെ വ്യാഴാഴ്ച വൈകീട്ട് മുതല്‍ പുള്ളി വല്യ ഡീസന്റാ‍.. ചില വ്യാഴാഴ്ചകളില്‍ ക്രിസ്തു ആകുമെങ്കില്‍ പിറ്റേ ആഴ്ച മണവാട്ടിയാകും..അതിന്റെ പിറ്റേന്ന് കാര്‍ഗില്‍....പിന്നെ വെള്ളം അടിച്ചാല്‍ വയറ്റില്‍ കിടക്കണമെന്ന് പറയുമെങ്കിലും..പറയുന്നതില്‍ കാര്യമില്ല എന്ന് പ്രവര്‍ത്തി കാണിച്ച് തരുന്ന അത്രക്കും നല്ല മനുഷ്യന്‍.


എന്റെ താമസത്തിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ കുര്യാച്ചന്‍ പറഞ്ഞു. " അതിന് അവിടെ റൂമൊന്നുമില്ലാല്ലോ..ഉള്ളതില്‍ ആ ടിങ്ക് ആണ് താമസിക്കുന്നത്."പടച്ചോനെ..ആ അലവലാതിയുടെ കൂടെ ആണോ എന്റെ താമസം. ആ വില്ലയില്‍ താമസിക്കുന്ന മലയാളിയല്ലാത്ത ഒരേ ഒരുത്തനായിരുന്നു മിസ്റ്റര്‍ ‍ടിങ്ക്..ഞങ്ങളുടെ കമ്പനിയിലെ സെക്യുരിറ്റി സൂപ്പര്‍വൈസര്‍ ആയിട്ട് പണിനോക്കുന്ന ഈ കുരിപ്പ് ഉണ്ടാക്കുന്ന പുകില്‍ ചില്ലറയൊന്നുമല്ല്ല. അഞ്ചേരണ്ട് പൊക്കമുള്ള ഈ മൊതല്‍ ഫിലിപ്പീന്‍സില്‍ നിന്ന് കെട്ടിയെടുത്തിട്ട് കാലം കുറച്ചായി. 15 കൊല്ലം ഫിലിപ്പീന്‍സ് പോലീസിനെ സേവിച്ചിട്ട്..എനിക്കൊന്നും തിരിച്ച് ഫിലിപ്പീന്‍സ് പോലീസ് തന്നില്ലാ എന്നും പറഞ്ഞ് ഇങ്ങോട്ട് കെട്ടിയെടുത്തതാണ്. പോരാത്തതിന് കടുത്ത ഇന്ത്യന്‍ വിരോധിയും പ്രത്യേകിച്ച് കേരള വിരോധിയും. പോരേ പൂരം...അവന്റെ അടുത്തേക്കാണ് ഈയുള്ളവന്റെ പുറപ്പാടെന്ന് കേട്ടപ്പോള്‍ ഒരു പരുവം ആയി.


എന്ത് പണ്ടാറമെങ്കിലും ആവട്ടെ..വരണ വഴിക്ക് കാണാം എന്ന് നമ്മട മെയിന്‍ മുദ്രാവാക്യം ശിരസിലേറ്റി അങ്ങിനെ വില്ലയിലേക്ക് ഇടത് കാലെടുത്ത് വെച്ച് അകത്ത് കേറി. പറഞ്ഞ പോലെ തന്നെ ഈ ഫിലിപ്പീന്‍ കുരുപ്പിന്റെ റൂമിലാണ് എന്റെയും താമസം. കുര്യാച്ചനും ബാക്കിയുള്ളവരും എന്നെ സമാധാനിപ്പിച്ചു..."എല്ലാം നിന്റെ വിധിയാ മകനേ..നീ ക്ഷമി.." ഈ സാധനത്തെ എന്ത് ചെയ്താലും ഇവിടെന്ന് പോകില്ല എന്ന് കുര്യാച്ചന്‍ പറഞ്ഞു. അവനിക്ക് ഈ വില്ല അങ്ങ് പെരുത്ത് ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടു പോലും..അത്രക്കും സൌകര്യങ്ങളാണ്. കമ്പനിക്ക് ഫിലിപ്പീനികള്‍ മാത്രം താമസിക്കുന്ന വില്ലയില്‍ റൂം ഒഴിവുണ്ടായിട്ട്അവിടെ പോകാന്‍ ഇവന്‍ കൂട്ടാക്കിയില്ലാത്രേ.



അങ്ങിനെ എന്റെ താമസം അങ്ങ് തുടങ്ങി. താമസം തുടങ്ങിയത് പ്രമാണിച്ച് പാല്‍ ‍കാച്ചല്‍ ഒന്നും ഉണ്ടായില്ലെങ്കിലും ആ വ്യാഴാഴ്ച രാത്രി എന്റെ വരവ് ആഘോഷിക്കാന്‍ ജോര്‍ജേട്ടന്റെ ചിലവില്‍ തന്നെ ഒരു കുപ്പി കാലിയാക്കുന്നതായിരിക്കുമെന്ന് മല്ലൂസ് അസോസിയേഷന്‍ അങ്ങട് ഒരു പ്രമേയംപാസാക്കി. അങ്ങിനെ സംസാരിച്ച് ഇരിക്കുന്നതിന്റെ ഇടയില്‍ ഒരു മാതിരി മണം.അടുക്കളയില്‍ നിന്ന്..ഞാന്‍ ഇതെന്താ ഒരു ചീഞ്ഞ മണം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍..അതാ അലവലാതി അടുക്കളയില്‍ കേറിയതിന്റെ മണമാ‍ണെന്ന് നവാസ് പറഞ്ഞു. അതായത് പുള്ളിക്കാരന്‍ മീന്‍ ഒക്കെ വെക്കുന്ന മണം അടിച്ചതാണ്.പകുതി വേവിച്ച മീനും..പകുതി വേവിച്ച ചിക്കനുമൊക്കെയേ പുള്ളിക്കാരന്‍അടിക്കൂ..അടിക്കുന്നതൊക്കെ പോട്ടെ..ഭക്ഷണം കഴിച്ച പാത്രവുംവെച്ചുണ്ടാക്കിയ പാത്രങ്ങളും അവന്‍ പിറ്റേന്ന് മാത്രമേ കഴുകൂ എന്നും പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ടത്രേ..


എങ്ങിനെ ഈ കുരിപ്പിനിട്ട് ഇവിടെന്ന് ഒരു പണി കൊടുക്കും എന്നാലോചിച്ച് ഇരിക്കുന്ന സമയത്താണ് കുര്യാച്ചന്‍ “എന്നാ വാഡേയ്..വല്ലതും കഴിച്ച് കിടന്നുറങ്ങാന്‍ നോക്കാം“ എന്ന് പറഞ്ഞതും ഞാന്‍ ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളില്‍ ആദ്യ ഹാ‍ജര്‍ വെച്ചതും..അപ്പോള്‍ ഉണ്ട് മിസ്റ്റര്‍ ടിങ്ക് വക ഒരു കമന്റ് " എനിക്ക് നിങ്ങളുടെ ഫുഡിന്റെ മണമൊന്നും ഇഷ്ട്ടമല്ല. ഈ മണം അടിക്കുമ്പോഴേ എനിക്ക് അറക്കും. " അല്ലെങ്കിലേ എന്റെനാ‍വിന് ചില നേരത്ത് ചൊറിച്ചിലുള്ള കാര്യം അങ്ങേര്‍ക്ക് അറിയില്ലാല്ലോ..." ആദ്യം പോയി നിന്റെ വായ കഴുകെടാ പോത്തേ..അതിന് മോളില്‍ ‍അല്ലേ നിന്റെ മൂക്കിരിക്കുന്നത്..ചുമ്മാതല്ല എന്ത് കാണുമ്പോഴും നിനക്ക് നാറുന്നത് " എന്ന് പറഞ്ഞതും ഒരേ ടോണിലായിരുന്നു..എന്നെ ഒരു നോട്ടംനോക്കിയിട്ട് പുള്ളിക്കാരന്‍ റൂമിലേക്ക് പോയി

പിറ്റേന്ന് ഞാന്‍ എഴുന്നേറ്റപ്പോള്‍ ഉണ്ട് മിസ്റ്റര്‍ ടിങ്ക് ഉറക്കംതൂങ്ങി അവിടെ ഇരിപ്പുണ്ട്... ഞാന്‍ ചോദിച്ചു....

വാട്ട് ഹാപ്പന്‍ഡ് ? "

"നത്തിങ്ങ്...." അതും പറഞ്ഞ് പുള്ളിക്കാരന്‍ എഴുന്നേറ്റ് പുറത്തേക്ക് പോയി......

അടുത്ത രണ്ട് ദിവസവും ഇത് പോലെ തന്നെ...

മൂന്നാം ദിവസം ഞാന്‍ എന്റെ റൂമില്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ കണ്ടത് മിസ്റ്റര്‍ ടിങ്കിന്റെ കട്ടില്‍ അവിടെയില്ല. അവന്‍ ഫിലിപ്പീനികളുടെ അവിടേക്ക് മാറിയത്രേ...


അന്ന് രാത്രി...ജോര്‍ജേട്ടന്‍ ചോദിച്ചു..ഞങ്ങള്‍ പഠിച്ച പണി പതിനെട്ടുംപയറ്റിയിട്ടും അവന്‍ പോയില്ലാ..നീ വന്ന് ഇത്രയും ദിവസം കൊണ്ട് എങ്ങിനെഇതൊപ്പിച്ചു??

എന്റെ മറുപടിയും പെട്ടന്നായിരുന്നു..." ഉറക്കത്തില്‍ ഞാന്‍ അറിയാതെ അര്‍മാദിച്ച് കൂര്‍ക്കം വലിക്കുന്ന സ്വഭാവം എനിക്കുണ്ടേ ജോര്‍ജ്ജേട്ടാ..പുള്ളിക്കാരന് അതില്ല!! "


വാല്‍കഷ്ണം: ഞാന്‍ ഉറങ്ങുമ്പോള്‍ കൂര്‍ക്കം വലിക്കുന്നതായി മറ്റുള്ളവര്‍ പറഞ്ഞല്ലാതെ എനിക്ക് ബോധ്യപ്പെട്ടിട്ടില്ല. പിന്നെ കൂര്‍ക്കം വലിയുടെ ദൂഷ്യവശങ്ങളെ പറ്റി കൂടുതല്ലൊന്നും ഇതില്‍ പറയണ്ട..എല്ലാം നമ്മക്ക് ബോധ്യമുണ്ട് :(

Monday, April 7, 2008

ചാവേര്‍

വിമാനം കൊച്ചിയിലിറങ്ങും എന്നുള്ള അനൌണ്‍സ്‌മെന്റ് കേട്ടപ്പോള്‍ മനസിന് ഒരുള്‍പുളകം..നാട്ടില്‍ നിന്ന് പോന്നിട്ട് അധിക കാലം ആയിട്ടില്ലെങ്കിലും വീണ്ടും നാട്ടിലേക്ക് പോകുന്നതിന്റെ ആ ഒരു ആവേശം, പിന്നെ അമ്മയെയും പെങ്ങളെയും കാണാനുള്ള കൊതി..ബന്ധുക്കളെയും പിന്നെ എന്റെ കൂട്ടുകാരെയുംകാണാനുള്ള അടങ്ങാത്ത ആവേശം. ഇതൊക്കെ കാരണം ഈ സാധനത്തിന് തീരെ വേഗത പോരഎന്നായിരുന്നു മനസില്‍....അതില്‍ നിന്നിറങ്ങി എല്ലാ ചിട്ടവട്ടങ്ങളും പൂര്‍ത്തിയാക്കി പുറത്തിറങ്ങുമ്പോ പുറത്ത് നല്ല ചൂട്..എങ്കിലും ആ ചൂടിന്ഒരു സുഖമുള്ളതായി എനിക്ക് തോന്നി.


വീടിനടുത്ത കവലയിലെ സെയ്തുക്കാന്റെ പീടികയില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ അവിടെ സുമന്‍ നില്‍പ്പുണ്ടായിരുന്നു. അവനെ കണ്ടതും ഞാന്‍ ഡ്രൈവറോട് വണ്ടിനിറുത്താന്‍ പറഞ്ഞു..അവന്‍ വേഗം കാറിന്റെയടുത്തെത്തി..." ദെന്താപ്പോപെട്ടെന്ന് ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്??" അവന്റെ ആദ്യ ചോദ്യം അതായിരുന്നു. ഞാന്‍പറഞ്ഞു " പെട്ടെന്ന് ഒരു അവധി കിട്ടിയപ്പോ വന്നതാ.." "ഞാന്‍ വീട്ടിലോട്ട് വരാം ട്ടാ..." എന്നും പറഞ്ഞ് അവന്‍ തിരിഞ്ഞ് നടന്നു.


വീട്ടിലെത്തി അമ്മയോടും അനിയത്തിയോടും കാര്യങ്ങള്‍ പറയുന്നതിന്റെ ഇടക്ക് സുമന്റെ കാര്യവും വന്നു.." അവന്‍ കഴിഞ്ഞ ആഴ്ചയാ പുറത്തിറങ്ങിയത്.." ഞാന്‍പറഞ്ഞു.." ഞാന്‍ എല്ലാം അവിടെ വെച്ച് അറിയാറുണ്ട്.." "എനിക്ക് എത്രആലോചിച്ചിട്ടും മനസിലാവണില്ല..എങ്ങനാ അവന്‍ ഇതൊക്കെചെയ്തതെന്ന്..എന്തൊക്കെ രാഷ്‌ട്രീയം ഉണ്ടായാലും അവനിക്ക് അങ്ങിനെയൊക്കെചെയ്യാന്‍ പറ്റുമോ?" അമ്മ തന്നെത്താന്‍ ചോദിക്കുന്നത് പോലെ പറഞ്ഞു..

സുമന്‍, എന്റെ കൂടെ പഠിച്ചവന്‍. എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരില്‍ഒരുവന്‍. ഇപ്പോള്‍ ഒരു കൊലക്കേസിലെ പ്രതി. അതും രാഷ്‌ട്രീയമാണ് വിഷയം.പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് സ്‌കൂളില്‍ ഉണ്ടാകുന്ന തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ അല്ലാതെ,അതിന് ശേഷമുള്ള ഒരു രാഷ്‌ട്രീയ കാര്യങ്ങളില്‍ താത്പര്യമില്ലാതിരുന്നത് പോലെയായിരുന്നില്ല അവന്റെ കാര്യം. അവനും അവന്റെ കുടുംബക്കാര്‍ക്കും രാഷ്‌ട്രീയം എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ ജീവവായു പോലെ ആയിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലുംഒരാളെ കൊല്ല്ലാനും മാത്രം ധൈര്യം അവന് കാണുമെന്ന് ഞാന്‍ ഒരിക്കലുംകരുതിയിരുന്നില്ല.

പിറ്റേന്ന്, സുമന്‍ എന്നെ കാണാന്‍ വന്നപ്പോള്‍ അവന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ഭാവവ്യത്യാസവുമില്ല. പഴയ അതേ സ്വഭാവത്തില്‍ തന്നെ..കളിയും ചിരിയും..പിന്നീട്ഞാന്‍ അവനോട് ചോദിച്ചു.."നിനക്ക് എങ്ങിനെ ഇത് പോലെ പെരുമാറാന്‍കഴിയുന്നു..ഒരു ഭാവ വ്യത്യാസവുമില്ലാല്ലോ...എന്ത് പറ്റി നിനക്ക്?"

"എന്തിനെ പറ്റിയാ നീ ചോദിക്കണേ"?

" നീ ജെയിലില്‍ പോയ കാര്യത്തിന് തന്നെ"...

"ഓ...അതോ..അതൊക്കെ അങ്ങിനെ നടന്നു...."വളരെ നിസ്സാരമായി അവന്‍ പറഞ്ഞു..

"നിനക്ക് അങ്ങിനെ ചെ‌യ്തതില്‍ ഒരു കുറ്റബോധമില്ലേ?" ....

"ഉണ്ടോ. എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍..ഉണ്ട്...എന്നാല്‍ അങ്ങിനെയൊന്ന് ഇല്ല താനും"

"നീയെന്താ ഒന്നും അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും തൊടാത്ത രീതിയില്‍സംസാരിക്കുന്നേ?" ഞാന്‍ ചോദിച്ചു..

"അവന്റെ കുടുംബത്തെ ഓര്‍ത്ത് ..പക്ഷേ അവന്റെ ചെ‌യ്തികളെ കുറിച്ചോര്‍ത്ത് എനിക്ക്
കുറ്റബോധമില്ല"..


"എന്നാലും നിനക്കിതെങ്ങിനെ ചെയ്യാന്‍ തോന്നി?? ഒരാളെ പച്ചക്ക് വെട്ടാന്‍ ? "

" എന്റെ മനസില്‍ അപ്പോള്‍ പാര്‍ട്ടിയും നേതാക്കളും പറഞ്ഞതൊക്കെയേഓര്‍മ്മയിലുണ്ടായിരുന്നുള്ളു" അവന്‍ പറഞ്ഞു...

"പാര്‍ട്ടിക്കാര്‍ പലതും പറയും..നേതാക്കള്‍ പ്രത്യേകിച്ചും..നിനക്ക്തോന്നുന്നുണ്ടോ നിനക്കെന്തെങ്കിലും പറ്റുമ്പോ ഇവര്‍ വന്ന് തിരിഞ്ഞ്നോക്കുമെന്ന്..പാര്‍ട്ടിക്കാര്‍ക്ക് കുറേ ആളൂകളെ വേണം..കുറേഗുണ്ടകളായിട്ട്..."


" ആ...എനിക്കൊന്നും അറിയില്ല. പാര്‍ട്ടിയും നേതാവും പറഞ്ഞാല്‍ ഞാന്‍ എന്തും ചെയ്യും..."

അവന്‍ അത് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അവന്റെ മുഖത്ത് കൊല്ലാനും ചാവാനും തയ്യാറായിഇരിക്കുന്ന ഒരു ചാവേറിന്റെ ഭാവമായിരുന്നു.

"അപ്പോള്‍ നിനക്ക് നിന്റെ കുടുംബത്തെ നോക്കണ്ടേ?..നിനക്കെന്തെങ്കിലുംപറ്റിയാല്‍ നിന്റെ വീട്ടിലുള്ളവര്‍ക്ക് ആരാണുള്ളതെന്ന് നീ ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ?"..

" അതൊക്കെ ആലോചിക്കാറുണ്ട്..പക്ഷേ..പാര്‍ട്ടി പറഞ്ഞാല് ‍എനിക്കനുസരിക്കാതിരിക്കാന്‍ പറ്റൂല്ലാ.."

പിന്നീട് എനിക്കനുവദിച്ച് കിട്ടിയ 10 ദിവസത്തെ അവധിക്കുള്ളില്‍ പലപ്പോഴുംഞങ്ങള്‍ കണ്ടു..ഇതിന്റെ ഇടക്ക് അവന്റെ വീട്ടിലും പോയി..അവന്റെ വീട്ടില്‍ചെന്നപ്പോള്‍ അവന്റെ അമ്മക്കും ഭാര്യക്കും ഒരു എന്തോ പോലെ..അവരുടെകണ്ണുകളില്‍ നോക്കിയാലറിയാം..അവര്‍ എന്തിനെയോ..ആരെയൊക്കയോ ഭയക്കുന്നത്പോലെ...

പിന്നീട് ഞാന്‍ തിരിച്ച് പോരുന്ന അന്നും അവന്‍അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു..ഇറങ്ങാന്‍ നേരത്ത് എന്റെ കൈയ്യില്‍ മുറുകെ പിടിച്ച്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..." കാണാം...നീ പോയി വാ.."

അവസാനം അവന്റെ കണ്‌ഠം ഇടറിയോ?? അവന്റെ കണ്ണുകളില്‍ അല്പം നനവ് പടര്‍ന്നിരുന്നു...

ഇവിടെ തിരിച്ച് വന്ന് പണി തിരക്കുകളില്‍ മുഴുകുമ്പോഴും ഇടക്കൊക്കെ മനസ് നാട്ടിലേക്ക് പോകും...അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക്..പെങ്ങളുടെഅടുത്തേക്ക്...കൂട്ടുകാരുടെ അടുത്തേക്ക്..കൂട്ടത്തില്‍ സുമന്റെ അടുത്തേക്കും...


ദിവസങ്ങള്‍ക്ക് വേഗം കൂടുന്നില്ലല്ലോ എന്നൊരു സംശയം..വന്നിട്ട് ഒരാഴ്ചആകുന്നതേയുള്ളു...വെള്ളിയാഴ്ചയുടെ ആലസ്യം കാരണം എഴുന്നേല്‍ക്കുന്നത്വൈകിയാണ്..അമ്മയുടെ ഫോണ്‍ വിളിയാണ് അന്നെന്നെ ഉണര്‍ത്തിയത്...


"ഹലോ...അമ്മേ..എന്തൊക്കെയുണ്ട് വിശേഷം..." ഞാന്‍ ഫോണ്‍ എടുത്ത പാടെ ചോദിച്ചു...

"വിശേഷിച്ചൊന്നൂല്ലാ..നിനക്ക് സുഖാണൊ?"

"എനിക്കിവിടെ സുഖാ...."

"പിന്നെ ഒരു കാര്യം പറയാനാ അമ്മ ഇപ്പോ വിളിച്ചത്..മോന്‍ വിഷമിക്കരുത്.."

"എന്താ അമ്മേ കാര്യം..."

"നമ്മട സുമന്‍ മരിച്ചു...ആരോ കൊന്നതാ...മേലൊക്കെ നല്ലോണം വെട്ടിയിട്ടുണ്ട്..അമ്മ കാണാനൊന്നും പോയില്ലാ..ഇന്നലെ രാത്രിയായിരുന്നു സംഭവം..."

ബാക്കിയൊന്നും ഞാന്‍ കേട്ടില്ല..കേള്‍ക്കാനുള്ളത്രാണിയുണ്ടായിരുന്നില്ല..എന്റെ നല്ലൊരു സു‌ഹൃത്ത്..അവനിക്ക് ഇങ്ങനെയൊക്കെ.....എന്റെയും കഴുത്തില്‍ ആരൊക്കെയൊ പിടിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി...


പിന്നീട് ഒരാഴ്ച കൂടി കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒരു എയര്‍മെയില്‍ ഇല്ലന്‍‌ഡ് വന്നു..അത് സുമന്റെ ആയിരുന്നു....




“എത്രയും സ്‌നേഹം നിറഞ്ഞ അബി അറിയുവാന്‍ സ്‌നേഹത്തോടെ സുമന്‍ എഴുതുന്നത്...

സുഖമെന്ന് കരുതുന്നു. ജോലിയിലൊക്കെ സുഖമായി പോകുന്നുണ്ടാകുമല്ലേ..ഞാന്‍അമ്മയേയും അനിയത്തി കുട്ടിയേയും ഇന്നലെ കണ്ടിരുന്നു. അവര്‍ക്കൊക്കെസുഖം.. നിനക്ക് ഒരു കത്ത് എഴുതണം എന്ന് നീ പോയ അന്ന് മുതല്‍ കരുതുന്നതാ.പിന്നെ നീണ്ട് പോയി...നിനക്കെന്നോട് ചെറിയ നീരസമുണ്ടെന്നൊക്കെ എനിക്കറിയാം..പക്ഷേ, എന്ത് ചെയ്യാനാ..അങ്ങിനെയൊക്കെ ആയിപ്പോയി ഞാന്‍.ചിലപ്പോള്‍ ഞാന്‍ തന്നെ ആലോചിക്കാറുണ്ട്..എന്ത് മാത്രം മാറ്റമാ എനിക്ക്വന്നത്. സത്യം പറയാലോ അബി, അവനെ കൊന്നതിന് ശേഷം, ഞാന്‍ മര്യാദക്ക് ഒരു മണിക്കൂര്‍ പോലും തികച്ച് സമാധാനമായിട്ട് ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല..അവന്റെ കാര്യത്തെക്കാളേറെ അവന്റെ 10 മാസം പ്രായമായ മകളുടെ കാര്യമാണ് എന്റെ മനസില്‍ വരാറ്...അതേ പ്രായത്തിലുള്ള ഒരു മോന്‍ എനിക്കുമില്ലേ...എനിക്കാരെയും കൊല്ലണ്ട.. പക്ഷേ, നിനക്കറിയാലോ..പാര്‍ട്ടിപറഞ്ഞാല്‍ ഞാന്‍ അതില്‍ നിന്ന് മാറി നില്‍ക്കില്ലാന്ന്. ഇപ്പോ ഒന്ന്കണ്ണടച്ചാല്‍ അവനും അവന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളുമാണ് മനസില്‍...പുറമേ..എന്റെ ദിവസംഅടുത്ത് എന്നൊരു തോന്നലും..അന്ന് നീ എന്നോട് ചോദിച്ചില്ലേ..എനിക്കെന്തെങ്കിലും പറ്റിയാല്‍ എന്റെ കുടുംബത്തിനാരാണുള്ളതെന്ന്...ആ ചോദ്യം എന്റെ മനസില്‍ കിടന്ന് തിളക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് കുറച്ച് ദിവസമായി...മരണം എന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നു എന്നെനിക്കറിയാം..പക്ഷേ, എന്റെമക്കളും കെട്ട്യോളും..അവരുടെ കാര്യം ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ മനസില്‍ ഒരു വിങ്ങല്‍..ഒരു പാട് എഴുതണമെന്നുണ്ട്. പക്ഷെ പിന്നീടൊരിക്കലകാം..ഇത്രയുംഎഴുതിയപ്പോള്‍ തന്നെ മനസിന് ഒരു ആശ്വാസം..നിറുത്തട്ടേ ടാ..

എന്ന് സ്വന്തം,സുമന്‍...”


അവന്‍ കൊല്ലപ്പെടുന്ന അന്ന് പകല്‍ സമയം പോസ്റ്റ് ചെയ്ത കത്ത്..അതെന്റെകൈയ്യിലിരുന്ന് വിറച്ചു...രണ്ട് തുള്ളി കണ്ണുനീര്‍ അതിലേക്ക് വീണു....പ്രിയ കൂട്ടുകാരനുള്ള ബാഷ്‌പാഞ്ജലിയായി....