Tuesday, November 6, 2007

എന്റെ പെണ്ണുകാണല്‍

ഉച്ചക്ക് ഊണിന് എന്റെ ഫേവറിറ്റ് ഐറ്റങ്ങളില്‍ ഒന്നായ സാമ്പാര്‍ ചോറിലേക്ക് ഒഴിച്ച് അതില്‍ വീണ വെണ്ടക്ക കഷ് ണം വായിലിട്ട് ചവച്ച് രസിച്ചങ്ങനെ ചോറ് കുഴച്ച് ഉരുളയാക്കി അണ്ണാക്കിലേക്ക് അപ് ലോഡ് ചെയ്യാന്‍ ഇരിക്കുമ്പോളാണ് എന്റെ മാതാശ്രീ ആ കാര്യം പറഞ്ഞത്..

“എടാ ഇന്നാ മൊയ് തീന്‍ ഇവ് ട വന്നിരുന്നു”

“ഉം..എന്തിന്?”

“നിനക്ക് ഒരു ആലോചന കൊണ്ട് വന്നതാ”

“അയാള്‍ക്ക് വട്ട് ഇണ്ടാ?” ഞാന്‍ ചോദിച്ചു..
“എന്തേ?”

“അല്ലാ. മര്യാദക്ക് ഒരു പണി പോലും ആകാത്ത എനിക്ക് അയാള് പെണ്ണ് കണ്ട്പിടിച്ചല്ലാ..അതോണ്ട് ചോദിച്ചതാ”

“അതിന് നീ നാളേം മറ്റാന്നേം പോയൊന്നും പെണ്ണ് കെട്ടണ്ടാ. പിന്ന നിനക്ക് ഇപ്പ ജോലി ഒന്നും ഇല്ലെങ്കിലും ശരി. ന്നാലും ഉടനെ ആകൂല്ലേ. പോകാന്‍ ഇനീം രണ്ട് മൂന്ന് ആഴ്ചയല്ലേയുള്ളു. പിന്ന അവളുടെ കാര്യം ഇപ്പൊ ഒത്ത് വന്നില്ല. എന്തായാലും നീ പോയി വരുമ്പോഴേക്കും നല്ല ആലോചന വന്നിരിക്കും. അപ്പോ രണ്ടും കൂടെ ഒന്നിച്ച് നടത്താം..എന്തേ?”

ങ് ഹും!! അപ്പോ എല്ലാം കരുതി കൂട്ടിയുള്ള പരിപാടിയാണ്. പടച്ചോനെ, ബാച്ചി ക്ലബില് ഒരു മെമ്പര്‍ഷിപ്പ് ഒപ്പിച്ചിട്ട് അധിക ദിവസമായിട്ടില്ല. ഉടനേ അതീന്നൊക്കെ ഊരേണ്ടി വര്വോ എന്നിങ്ങനെ ആലോചിച്ച് ഇരിക്കുമ്പോള്‍ മാതാശ്രീയുടെ അടുത്ത ഡയലോഗ്.

“ എന്തായാലും നീ ഒന്ന് പോ. മൊയ് തീന്‍ നാല് മണിക്ക് വരും..”
അപ്പൊ ഇനി രക്ഷയില്ലാ. മാതാശ്രീ തീരുമാനിച്ചാ അത് നടപ്പിലാക്കും..മൂന്നരത്തരം..
“അപ്പ ഉമ്മയും വരുന്നുണ്ടാ?” ഞാന്‍ മാതാശ്രീയോട് ചോദിച്ചു..
“പിന്നല്ലാതെ..ഞാനും ഉണ്ട്” എന്നും പറഞ്ഞ് അകത്ത് പോയി.
നാല് മണിയായപ്പോഴേക്കും എന്നെ കുഴീല്‍ ചാടിക്കാന്‍ കൊണ്ട് പോകുന്ന മൊയ് തീനും എത്തി. പിന്നാലെ ഞങ്ങളുടെ തറവാട്ടില്‍ വലിപ്പ ചെറുപ്പമില്ലാതെ എന്ത് ഓട്ടത്തിന് വിളിച്ചാലും “ദാ ഇപ്പ എത്തി“ എന്ന് പറഞ്ഞ് കാറും ആയി എത്തുന്ന ദാസേട്ടനും. ങ്ഹും..അപ്പ ഇച്ചിരി വല്യ ഓട്ടം തന്നെയാ..അല്ലെങ്കില്‍ എന്റെ മാതാശ്രീ വണ്ടി വിളിക്ക്വോ..ബെസ്റ്റ്!!


എന്തായാലും ഞാന്‍ സുന്ദര കുട്ടപ്പന്‍ ആയി ക്രീം കളര്‍ പാന്റും പിന്നെ ഒരു മെറൂണ്‍ കളര്‍ ഷര്‍ട്ടും വലിച്ച് കേറ്റി ഞാന്‍ ഉമ്മറത്തേക്കിറങ്ങി..അപ്പോളു ഉണ്ട് മൊയ് തീന്‍ വക കമന്റ്.
“ ആള് അങ്ങ് അടിപൊളിയായല്ലോ”

“മൊയ് തീന്‍ ക്കാക്ക് വല്ല കാര്യോണ്ടാ ഇതൊക്കെ കൊണ്ട് വരാന്ž”
അപ്പോഴും അയാളുടെ ഒരു ഊച്ചാളി ചിരിയേ അയാള്‍ ചിരിച്ചുള്ളൂ..
“ഇവിടാ ഈ പെണ്ണിന്റെ സ്ഥലം.?” ഞാന്‍ അയാളോട് ചോദിച്ചു.
“അതൊക്കെ ഇനി അവ്ട പോയിട്ട് അറിഞ്ഞാ മതി”
ഞാന്‍ എന്താ സ്കൂള്‍ കുട്ടി വല്ലതും ആണോ. ഇയാള്‍ ഇങ്ങനൊക്കെ എന്നോട് പറയാന്‍ എന്ന് ചോദിക്കാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും എന്റെ മാതാശ്രീ അങ്ങോട്ടെത്തി..
“ന്നാ വാ ഇറങ്ങാം” മാതാശ്രീയുടെ ആജ്ഞ..

“പെണ്‍കുട്ടി നല്ല അസ്സല് പെണ്‍കുട്ട്യാ..നല്ലോണം നിറമൊക്കേംണ്ട്. നല്ലോണം പഠിക്കും” എന്നിങ്ങനെ എനിക്ക് ഇതിലും നല്ല ഒരു ആലോചന ഈ ജന്മത്ത് കിട്ടില്ല എന്ന രീതിയിലാ അങ്ങേരുടെ കത്തി. അതുവ്വാ..ഇയാള് ആദ്യമായിട്ട് എന്റെ പെങ്ങള്‍ക്ക് ആലോചന കൊണ്ട് വന്നപ്പോള് ചെയ്ത കാര്യം എനിക്കല്ലേ അറിയൂ. മൊയ്തീന്‍ വന്ന് കാര്യമൊക്കെ തിരക്കി എന്നിട്ട് എല്ലാം പറഞ്ഞിട്ട്, ഒരു ചോദ്യം “ഞാനൊന്ന് പുറത്തേക്ക് വിളിച്ചോട്ടെ.” എന്നിട്ട് വിളിച്ചിട്ട് “ നല്ല ആലോചനയാ.. കാണാന്‍ നല്ല സുന്ദരിക്കുട്ടിയാ. നല്ല നിറമൊക്കെയുണ്ട്. ആവശ്യത്തിന് പൊക്കം” ഇങ്ങനെ ഇത്യാദി കീറ് കീറുമ്പോള്‍ എന്റെ പുന്നാരപെങ്ങള്‍ ആ ഏരിയയില്‍ പോയിട്ട് ആ പഞ്ചായത്തില്‍ പോലുമില്ലായിരുന്നു..അങ്ങിനെയുള്ള ആളാ എന്നോട് ഇമ്മാതിരിയൊക്കെ പറയുന്നത്.
അങ്ങേരുടെ കത്തി കേട്ട് ബോറടിച്ചിരുന്നതിനാലോ. എന്തൊ എന്നെ നിദ്രാദേവി കടാക്ഷിച്ചു.


കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോ, മാതാശ്രീയുടെ വിളി വന്നു.
“ടാ..ടാ..എഴുന്നേല്‍ക്കടാ..ആ മുഖം ഒക്കെ ഒന്ന് തൊടച്ച് ഇരിക്ക്.”

കാറ് തരക്കേടില്ലാത്ത ഒരു വീടിന്റെ മുന്നില് ചെന്ന് ചെന്നു..
ഇതേത് സ്ഥലം..ഞാന് മനസ്സില് ചോദിച്ചു.
മുറ്റത്ത് അപ്പോള് ആഡ്യത്വമുള്ള മധ്യവയസ്സിലേക്ക് കയറികൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരാള് പുറത്തേക്ക് വന്നു. അയാളെ നോക്കി മാതാശ്രീ സലാം ചൊല്ലി..”അസ്സലാമു അലൈക്കും.”
“വലൈക്കും മുസ്സലാം” സലാം മടക്കിയിട്ട് അയാള് പറഞ്ഞു “ ഞാന് പെണ്ണിന്റെ വാപ്പ” എന്നിട്ട് എനിക്കും ഒരു ഷേക്ക് ഹാന്റ് തന്ന് വാപ്പ അകത്തേക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ട് പോയി.


ആസ് യൂഷ്വല്‍ ഒരു പെണ്ണ് കാണല്‍ ചടങ്ങില്‍ ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങള്‍ ഒക്കെ പെണ്ണിന്റെ പിതാശ്രീ എന്നോട് ചോദിച്ചു..അതിന് അതിന്റേതായ രീതിയില്‍ ഞാന്‍ ഉത്തരം പറയുകയും ചെയ് തു. പിതാശ്രീ ഇപ്പോള്‍ വിദേശത്ത് നിന്ന് ലീവിന് വന്നത് ആണെന്നും, അടുത്ത കൊല്ലം കല്യാണം നടത്താനാണ് ഉദ്യേശം എന്നും പിതാശ്രീയുടെ വര്‍ത്തമാനത്തില്‍ നിന്നും ഞാന്‍ മനസിലാക്കി. ഇതിന്റെ ഇടക്ക് പെണ്ണിന്റെ മാതാശ്രീ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ചായ വിളമ്പുകയും ചെയ് തു. ചായ ഒക്കെ കുടിച്ച് കഴിഞ്ഞ എന്റെ മാതാശ്രീ അകത്തേക്ക് പോയി കാണേണ്ട ആളെ ആദ്യം പോയി കാണുകയും ശേഷം എന്നെ കാണിക്കാന്‍ വേണ്ട് വിളിച്ച് കൊണ്ട് വരികയും ചെയ് തു. ഞാന്‍ കണ്ടു..

തരക്കേടില്ലാത്ത ഒരു സുന്ദരിക്കോത!!..അയ്യൊ..എന്റെ കാലൊക്കെ വിറക്കുന്നു..അധികമൊന്നും എനിക്ക് നോക്കി നില്‍ക്കാന്‍ പറ്റുമോ..ആവൊ..എന്നാലും ധൈര്യം സംഭരിച്ച് ഇരുന്നു..ആദ്യാമായിട്ടുള്ള പെണ്ണ് കാണലല്ലേ.എന്നാലും എന്റെ നെറ്റിയില്‍ അവിടെ ഇവിടെ ഒക്കെ ആയി അല്പം വിയര്‍പ്പ് കണങ്ങള്‍ പൊടിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.


“എന്തേലും ഒക്കെ ചോദിക്കടാ“..എന്റെ മാതാശ്രീയുടെ വക കമന്റ്.
ആസ് യൂഷ്വല്‍ ചോദ്യം എന്റെ വക “ എന്താ പേര്?”
അവള്‍ സജീനയെന്നൊ..സഹീറയെന്നോ പറഞ്ഞു..മൂടിന് തീ പിടിച്ചിരിക്കുമ്പോ ഇതൊക്കെ ആരോര്‍ക്കാന്‍?
“ഇനി നിങ്ങക്ക് എന്തേലും ഒക്കെ സംസാരിക്കാന്‍ ഉണ്ടാകൂല്ലേ..”മാതാശ്രീയുടെ അടുത്ത പാര..
അപ്പോള്‍ പെണ്ണിന്റെ പിതാശ്രീ.. “അതെ അവര്ž സംസാരിക്കട്ടേ..നിങ്ങ അപ്പുറത്തെ റുമിലേക്ക് പൊക്കൊ”

എനിക്കൊന്നും സംസാരിക്കാനില്ലായെന്ന് പറയേണമെങ്കിലും ശബ് ദം പുറത്തേക്ക് അപ്പോള്‍ വന്നില്ല..അതിന് മുന്‍പേ തന്നെ അവള്‍ അങ്ങോട്ട് നടന്നിരുന്നു.
അവിടെ ചെന്ന് കട്ടിലില്‍ ഇരുന്നിട്ട് അവള്‍ ഒരു ചിരി ചിരിച്ചു..ഞാനും അവള്‍ക്ക് എതിര്‍ വശത്തുള്ള കസേരയില്‍ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു.
“ആദ്യായിട്ടാ പെണ്ണ് കാണാന്‍ പോണേ ല്ലേ..” അവളുടെ ഫസ്റ്റ് ചോദ്യം..
എന്റുമ്മാ..ഇത് ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചോദിക്ക്വോ?
ഞാന്‍ “ഉം” എന്ന് മൂളി. “അത് കണ്ടപ്പോഴേ മനസിലായി” എന്ന് അവള്‍ ഉടന്‍ പറഞ്ഞു..

ഇന്നത്തെ കാലത്തെ പെണ്‍പിള്ളാരുടെ ഒരു കാര്യം..ഞാന്‍ മനസില്‍ പറഞ്ഞു..
“എവ്ടാ പഠിക്കുന്നേ?“
“മൂത്തകുന്നത്ത് ബിടെക്കിന് “
“അപ്പ മാര്യേജിന് ശേഷം ജോലിക്കൊക്കെ പോകാന്‍ താല്പര്യം ഉണ്ടല്ലേ?” എന്നായി എന്റെ നെക്സ്റ്റ് ചോദ്യം..അതിനുള്ള അവള്‍ എടുത്തടിച്ച പോലെ മറുപടി പറഞ്ഞു.
“പിന്നാല്ലാതെ..പിന്നെ എന്തിനാ ഞാന്‍ കഷ്ട്ടപ്പെട്ട് ഇതൊക്കെ പഠിക്കണേ?”

ഇവള്‍ ആള്‍ ഒന്ന് ഒന്നര തരം എന്ന് മനസില്‍ പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് ഞങ്ങള്‍ സംസാരം തുടര്‍ന്നു..ഞങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ഉള്ള ആ അപരിചതത്വം കുറയുന്നത് സാവധാനം ഞാന്‍ അറിഞ്ഞു. അവളെ ഇഷ്ട്ടപെടാനും..


“ടക്ക് ടക്ക്” വാതിലില്ž മുട്ടുന്ന ശബ് ദം.
“ങ് ഹേ!!..ഞാന്‍ ഇതെപ്പോഴാ അടച്ചിട്ടത്..ആരാ ഇത് അടച്ചിട്ടത്..”
വീണ്ടും വാതിലില്‍ മുട്ടുന്നതിന്റെ ശബ് ദം കൂടി വന്നു..
അപ്പുറത്ത് നിന്ന് എന്റെ പ്രിയ മാതാശ്രീ വലിയ ഒച്ചയില്‍ പറഞ്ഞു...


“എഴുന്നേല്‍ക്കെടാ..പാതിരാ വരെ കം പ്യുട്ടറിന്റെ മുന്നില്‍ ഇരുന്നിട്ട് അവന്റെ ഇപ്പോളത്തെ ഒരു ഉറക്കം..സുബഹി ബാങ്ക് കേട്ടിട്ട് നേരം കുറേയായി..ഏണീറ്റ് പള്ളീ പോടാ”
കുറച്ച് നേരം കൂടെ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍ എന്റെ കല്യാണം കൂടേ കഴിയുമായിരുന്നു എന്ന വിഷമത്തോടെ കണ്ണും തിരുമ്മി, പിന്നെ മുണ്ട് ഒന്ന് മുറുക്കിയുടുത്ത് വാതില്‍ തുറക്കാനായി ഞാന്‍ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു....

Friday, November 2, 2007

വറ്റ്കറ ജോസൂട്ടനും മൊബൈലും

ജോസുട്ടന്‍ എന്ന വറ്റ്കറ ജോസുട്ടന്‍ എന്ന് കേട്ടാല്‍ നാട്ടിലെ ഒരു വിധപ്പെട്ട, എന്ന് വെച്ചാല്‍ പതിനേഴിനും ഇരുപത്തിയഞ്ചിനും ഇടയില്‍ പ്രായമുള്ള ഒരു വിധപ്പെട്ട പെണ്ണുങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു പേടിസ്വപ്നമായിരുന്നു..ഒന്ന് അസ്സലായി കോളേജിലോ, അല്ലെങ്കില്‍ പ്ലസ് ടുവിനോ പഠിച്ച് വരുമ്പോഴായിരിക്കും ഇങ്ങനയൊക്കെ ഉള്ളതിനെ ജോസുട്ടന്റെ കണ്ണില്‍ പെടുന്നത്. പിറ്റേന്ന് എങ്ങിനെയെങ്കിലും ജോസുട്ടന്‍ ആ പെണ്ണിന്റെ വീട് തപ്പിപിടിച്ച് ഒരു ആലോചന നടത്തിയിരിക്കും. മൂന്നര തരം. ജോസുട്ടനു വേണ്ടിയല്ല. നാട്ടിലെ വേറെ ആണ്‍പിള്ളേര്‍ക്ക് വേണ്ടി. കാരണം, ജോസുട്ടന്‍ നാട്ടിലെ എണ്ണം പറഞ്ഞ ഒരു കല്യാണ ബ്രോക്കറായിരുന്നു.


"വറ്റ്കറ" എന്ന് കേട്ടാല്‍ പിന്നെ മൂലക്കുരു വന്നവന്റെ അവസ്ഥ പോലാകും ജോസുട്ടന്‍. അങ്ങിനെ വിളിച്ചവനെ നാല് തെറി തിരിച്ച് വിളിച്ചില്ലെങ്കില്‍ ജോസുട്ടന് നില്‍പ്പിരിപ്പ് കിട്ടില്ല. തന്റെ അപ്പനിക്ക് വേറേ എന്തൊക്കെ ജോലി നോക്കായിരുന്നു. ഈ കറവ വറ്റിയ കന്നാലികളെ തേടി പിടിച്ച് നാട്ട്കാര്‍ക്ക് വിറ്റ് കൊടുക്കേണ്ട വല്ല കാര്യവും അപ്പനുണ്ടാര്‍ന്നോന്ന് ഇടക്കിടക്ക് അവന്‍ ആലോചിക്കും. പിന്നെ ജോസുട്ടന്റെ അപ്പന്‍ വറ്റ്കറ വറീത് ഇടക്കിടെ പറയുമായിരുന്നു " ന്റെ അപ്പന്‍ ഒരു പറമ്പിന്റെ ദല്ലാളായിരുന്നു. ഞാന്‍ എങ്ങിന്യക്കൊയൊ കന്നാലീന്റെ ദല്ലാളായി. ന്റെ മോനെ ഞാന്‍ ഒരു കല്യാണ ബ്രോക്കറാക്കും" പക്ഷെ അത് കാണാനുള്ള സൌഭാഗ്യം വറിതാപ്ലക്ക് കര്‍ത്താവീശോമിശിഹ കൊടുത്തില്ല. അതിന് മുമ്പേ തന്നെ അങ്ങേര്‍ പെട്ടന്ന് പെര്‍മെനന്റ് വിസയും പെട്ടിയുമെടുത്ത് യാത്രയായി.


അപ്പന്‍ പോയതിന് ശേഷം ഇനിയെന്ത് എന്ന ചോദ്യവുമായി നിന്ന ജോസുട്ടനോട് പലരും പറഞ്ഞു അപ്പന്റെ പണി തന്നെ ചെയ്യാന്‍ . ഇനിയീ ജന്മത്ത് ആ പണി ചെയ്യൂല്ലാ എന്ന് തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ച വേറെയെന്തെങ്കിലും ചെയ്യണംന്ന് കരുതിയാണ് നേരെ വടക്കോട്ട് വെച്ച് പിടിച്ചത്. ലക്ഷ്യം വേറൊന്നുമല്ലായിരുന്നു. ലുലുവിന്റെ മുതലാളി യൂസഫലിക്കാനെ കാണണം. എന്തെങ്കിലും പണിയൊപ്പിക്കണം. അങ്ങിനെ എന്തോ ഭാഗ്യത്തിന് ജോസുട്ടന്‍ ദുബായിലെത്തി. എത്തി ഒരു കൊല്ലം തികക്കുന്നതിന് മുന്‍പ് ആള് നാട്ടിലുമെത്തി. അവിടെ സ്‌റ്റോറില്‍ സാധങ്ങള്‍ ചുമക്കുന്ന പണിക്കൊന്നും നുമ്മളെ കിട്ടൂല്ലാ, നുമ്മടെ മസിലിനൊന്നും അത് അത്രങ്ങട് പിടിക്കണില്ല എന്നായിരുന്നു വെറും 4’10” പൊക്കവും പിന്നെ അതിനൊത്ത ശരീരവുമുള്ള ജോസൂട്ടന്റെ വാദം. എന്നാലും ഇപ്പോഴും യൂസഫലിക്ക നമ്മട സ്വന്തം ഗഡിയാണെന്നും ഞാന്‍ ഒന്ന് വിളിച്ചാല്‍ പുള്ളിക്കാരന്‍ വിളിപ്പുറത്താണെന്നും ദുബായ് ജീവിതത്തിനിടയില്‍ സ്വന്തമാക്കിയ ഇഷ്‌ട്ടികയോളം വലുപ്പമുള്ള മൊബൈല്‍ തടവി ജോസുട്ടന്‍ പറയും. അതെപ്പോഴും കല്യാണത്തിന് മണവാട്ടി കെട്ടിയ അരപ്പട്ട പോലെ എപ്പോഴും ജോസുട്ടന്റെ അരയില്‍ എല്ലാവരും കാണലേ തന്നെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ടാകും.


ആ മൊബൈല്‍ ഒന്ന് എടുത്ത് നോക്കണം. ഇടക്ക് പുള്ളിക്കാരന്‍ തന്നെ അത് എടുത്ത് ഒരു കൈയ്യില്‍ നിന്ന് മറ്റേ കൈയ്യിലേക്ക് തട്ടികളിക്കും. ചുമ്മാ വെറുതെ..നമ്മടെ കൈയ്യിലും ഈ മൊതല് ഉണ്ടെന്ന് കാണിക്കാനൊന്നുമല്ല. കൈക്കുഴക്ക് ഒരു എക്സര്‍സൈസ് ആയിക്കോട്ടെയെന്ന് കരുതിയാ ജോസുട്ടന്‍ അത് അങ്ങിനെ കാണിക്കുന്നത്. ആ മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ എടുത്ത് നോക്കിയാല്‍ ആരായാലും ഞെട്ടും. കാരണം തൃശ്ശൂര്‍ ജില്ലയിലേയും സമീപ പ്രദേശങ്ങളിലേയും ഡി.വൈ.എസ്.പി മുതല്‍ താഴോട്ടുള്ള സകലരുടേയും നമ്പര്‍ അതില്‍ കാണാം.


ജോസുട്ടന്‍ ഇടക്കിടെ എന്നെ കാണാന്‍ വരും. ദൂരെ നിന്ന് കണ്ടാല്‍ ഞാന്‍ മുങ്ങലാണ് പതിവ്. കാരണം ജോസുട്ടന്റെ വധിക്കല്‍ ഒരു ഒന്ന് ഒന്നര വധമായിരുന്നു. വരാലിനെ തോട്ടില്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ എങ്ങിനെങ്കിലും പിടിക്കണമെന്ന് കരുതി അപ്പോള്‍ തന്നെ വലിച്ച് കൊണ്ടിരുന്ന സിഗരറ്റ് തോട്ടിലിടുകയും വരാല്‍ അത് വിഴുങ്ങി പുളഞ്ഞ് വെടി തീര്‍ന്നതും ഒക്കെ വീണ്ടും കേള്‍ക്കാനുള്ള ത്രാണി നമ്മക്ക് ഒട്ടുമില്ല. പക്ഷേ ഈ തവണ എനിക്കതില്‍ നിന്ന് രക്ഷപെടാന്‍ പറ്റിയില്ല. എന്നെ മുന്നില്‍ പിടിച്ച് വെച്ച് കത്തി തുടങ്ങി..ദുബായ് പുരാണവും അവിടുത്തെ റോഡുകളെയും ബില്‍ഡിംഗങ്ങളെയും ഒക്കെ പറഞ്ഞ് പറഞ്ഞ് അവസാനം വിഷയം മാറ്റാനായി ഞാന്‍ മൊബൈലിലേക്ക് നോട്ടമിട്ടു. ആ ഇഷ്ട്ടിക കഷ്ണത്തിന് പകരമൊണ്ട് നല്ല കിടിലന്‍ സോണി എറിക്‍മോന്റെ ( എറിക്സണ്‍)‌ മൊബൈല്‍. ഇതെവിടുന്ന് ഒപ്പിച്ചൂ ന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ഒരു കല്യാണം ഒപ്പിച്ചു. ബ്രോക്കര്‍ കാശ് കിട്ടിയപ്പോള്‍ ഇതൊരണ്ണം വാങ്ങി. ഇതിലെ പാട്ടൊക്കെ കേക്കാം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് അതിലായി ഗുസ്തി.


"ഇതിലും ഡി.വൈ.എസ്.പിയുടെ നമ്പറ് ഒക്കെ കാണുമല്ലേ ന്ന്" ഞാന്‍ ചുമ്മാ ചോദിച്ചപ്പോള്‍ പുള്ളിക്കാരന്‍ ഒരു ആക്കിയ ചിരി. എന്നിട്ട് പറയാ.."നിന്നോട് ആയത് കൊണ്ട് ഞാന്‍ ഒരു കാര്യം പറയാ..നീ ഇങ്ങട് വാ" ഞാന്‍ അടുത്ത് ചെന്നാപ്പോള്‍ ഓരോ നമ്പര്‍ എടുത്ത് കാണിച്ച് തന്നിട്ട് പറഞ്ഞു.


"ഇരിങ്ങാലക്കുട ഡി.വൈ.എസ്.പി ടേ നമ്പര്‍ കണ്ടാ..ഇത് ആരാന്ന നിന്റെ വിചാരം..നമ്മട മാമനല്ലേ.. പറവൂര്‍ എസ്. ഐ നമ്മട കുഞ്ഞാപ്പനല്ലേ...ഇങ്ങനെ നുമ്മടെ ഓരൊ ബന്ധുക്കള്‍ക്ക് നുമ്മ ഓരോ സ്ഥാനമാങ്ങള്‍ അങ്ങട് നല്‍കും..എങ്ങാനും നുമ്മട മൊബൈല്‍ ആരേലും അടിച്ച് മാറ്റിയാല്‍..അടിച്ച് മാറ്റുന്നവന്‍ ഇതൊക്കെ ഒരിക്കലേ നോക്കോള്ളു. പിന്നെയവന്‍ സാധനം വേണേല്‍ വീട്ടീ കൊണ്ടത്തരും..അമ്മാതിരി വേലയല്ലെ നുമ്മ കാണിച്ച് വെച്ചേക്കണത്"


ഇതെല്ലാം കേട്ട് തുറന്ന് പോയ എന്റെ വായ അടക്കാന്‍ ഞാന്‍ കുറച്ച് സമയമെടുക്കേണ്ടി വന്നു!!