Monday, August 13, 2007

നേര്‍വഴി

വണ്ടി നീങ്ങികൊണ്ടിരിന്നു. വല്ല്യുപ്പയുടെ മടിയിലിരുന്ന് അവന്‍ പുറത്തെ കാഴ്ചകളില്‍ നോക്കിയിരുന്നു. എന്തൊ..അവനിക്ക്‌ ഒരു വിമ്മിഷ്ടം. ആരും ഒന്നും സംസാരിക്കുന്നില്ല. വല്ല്യുപ്പയാണെങ്കില്‍ അവനെ മുറുക്കെ പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. ഡാഡി ഒന്നും മിണ്ടാതെ വണ്ടിയോടിക്കുന്നു.മമ്മിയും തന്നെ പോലെ തന്നെ പുറത്തേക്ക്‌ നോക്കിയിരിക്കുന്നു. അവന്‍ വല്ല്യുപ്പയുടേയും വല്ല്യുമ്മയുടെയും മുഖത്ത്‌ മാറി മാറി നോക്കി.


പ്രായം അഞ്ച്‌ വയസ്സേയുള്ളുവെങ്കിലും ചില നേരത്ത്‌ അവന്റെ വര്‍ത്തമാനം മുതിര്‍ന്നവരെ പോലെ ആയിരുന്നു. അവനിക്ക്‌ ആരോടെങ്കിലും സംസാരിക്കണം..പ്രത്യേകിച്ച്‌ അവന്റെ വല്ല്യുപ്പയോട്‌..വെല്യുപ്പയുടെ സംസാരരീതിയൊക്കെ അവനില്‍ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിരിക്കാം.


ഇന്ന് അവന്‍ ഒരുങ്ങുമ്പോള്‍ അവനിക്ക്‌ വലിയ സന്തോഷമായിരുന്നു. കാരണം, കൂടെ വെല്ല്യുപ്പയും വെല്ല്യുമ്മയും ഉണ്ടല്ലോ..സാധാരണ അങ്ങിനെയൊന്ന് നടത്താന്‍ മമ്മി സമ്മതിക്കില്ല. എന്തൊ, മമ്മിക്കെപ്പോഴും അവരെ ചതുര്‍ഥിയായിരുന്നു. പക്ഷെ, മമ്മി മമ്മിയുടെ അവിടുത്തെ വല്ല്യുപ്പാനോടും വല്ല്യുമ്മാനോടും ഒരിക്കലും ദേഷ്യപ്പെട്ട്‌ സംസാരിക്കുന്നത്‌ അവന്‍ കണ്ടിട്ടില്ല.അവന്‍ എപ്പോഴും ആലോചിക്കും എന്തിനാ മമ്മി രണ്ടു രീതിയില്‍ പെരുമാറുന്നത്‌?


"വെല്ല്യുപ്പാ..എവിടേക്കാ നമ്മ പോകുന്നേ?"
"ദൂരെ ഒരിടത്തേക്ക്‌" വെല്ല്യുപ്പായുടെ മറുപടി..
"ദൂരെന്ന് വെച്ചാ?" അവന്റെ രണ്ടാമത്തെ ചോദ്യം.
"അങ്ങ്‌ ദൂരെ" വെല്ല്യുമ്മയായിരുന്നു അതിന്‌ മറുപടി കൊടുത്തത്‌.
"അപ്പ മുത്തിന്റെ സ്കൂളില്‍ പേണേക്കാട്ടിം ദൂരത്തില്‌ പോണൊ"
"ഉം..അതിലും കുറേ ദൂരം" വെല്ല്യുപ്പ മറുപടി നല്‍കി..അവന്‌ ദൂരം എന്ന് വെച്ചാല്‍ അവന്റെ സ്കൂള്‍ വരെയായിരുന്നു.
"അപ്പ നമ്മ വൈന്നേരം തന്നെ വീട്ടില്‌ എത്തൂല്ലേ"
"മുത്ത്‌ തിരിച്ച്‌ വീട്ടില്‍ എത്തും. വെല്ല്യുപ്പയും വെല്ല്യുമ്മയും അവിടെ നിക്കും" അത്‌ പറയുമ്പോള്‍ വെല്ല്യുമ്മയുടെ ശബ്ദം വല്ലാതെയായിരുന്നു എന്നവന്‌ തോന്നി..
ഇതൊക്കെ കേട്ടപ്പോള്‍ മമ്മി തല തിരിച്ച്‌ അവനോട്‌ പറഞ്ഞു " മുത്തേ..മിണ്ടാതെ അവിടെ ഇരിക്ക്‌..അല്ലെങ്കില്‍ നീ മുന്നിലേക്ക്‌ വാ"
"വേണ്ടാ..എനിക്ക്‌ വെല്ല്യുപ്പാന്റെ കൂടെ ഇരുന്നാമതി"
"വെല്ല്യുപ്പായും വെല്ല്യുമ്മായും എങ്ങോട്ടാ പോകുന്നത്‌?"
"ഓള്‍ഡ്‌ ഏജ്‌ ഹോംമില്‌"
"പോയിട്ട്‌ വെല്ല്യുപ്പയും വെല്ല്യുമ്മയും എപ്പ വരും?"
"ഇനി ഞങ്ങള്‍ തിരിച്ച്‌ വരൂല്ലാ മുത്തേ.."


അത് കേട്ടപ്പോള്‍ അവനിക്ക് വല്ലാതെയായി.രാത്രി മുത്തിന്‌ ആരാ ഇനി കഥ പറഞ്ഞു തരുന്നത്‌? ടിപ്പു സുല്‍ത്താന്റെ കഥ വെല്ല്യുപ്പ ഇന്ന് രാത്രി പറഞ്ഞ്‌ തരാംന്ന് പറഞ്ഞതാ.ഇനി ആരാ മുത്തിനെ സ്‌കൂള്‍ ബസ്‌ വരുന്നത്‌ വരെ കൂടെ നിന്ന് എന്നെ അതില്‍ കയറ്റി വിടുന്നത്‌? ഇനി ആര്‌ മുത്ത്‌ സ്കൂളില്‍ നിന്ന് വരുന്നതും കാത്ത്‌ ഗേറ്റില്‍ കാത്ത്‌ നില്‍ക്കും? വെല്യുമ്മ ഇല്ലാതെ ആരാ ഇനി എനിക്ക്‌ കടഞ്ഞെടുത്ത മോരില്‍ നിന്ന് വെണ്ണ വായില്‍ വെച്ച്‌ തരുന്നത്‌....അങ്ങിനെ ഒരു നൂറുകൂട്ടം കാര്യം അവന്റെ ആ കൊച്ച്‌മനസ്സില്‍ കൂടെ കടന്ന് പോയി.

"അപ്പൊ ഇനി വെല്ല്യുപ്പയും വെല്ല്യുമ്മയും ഒട്ടും വീട്ടില്‍ വരൂല്ലേ" അവന്‍ ചോദിച്ചു..
"ഇനി ചിലപ്പൊ വല്ലപ്പോഴും മുത്ത്‌ ഡാഡിയോടും മമ്മിയോടും കൂടെ വന്ന് കണ്ടാ മതി"
"എന്തിനാ വെല്ല്യുപ്പാനെം വെല്ല്യുമ്മാനേം അവ്‌ട നിര്‍ത്തണേ?"
"അറിയൂല്ലാ മുത്തേ"
"ഉപ്പ ഒന്ന് മിണ്ടതെയിരിക്കുന്നുണ്ടൊ.." മമ്മിയുടെ ദേഷ്യം വന്നിട്ടുള്ള ചോദ്യത്തിന്‌ ശേഷം വെല്ല്യുപ്പ പിന്നെ മിണ്ടിയില്ല..പക്ഷെ കുറച്ച്‌ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒരു തുള്ളി അവന്റെ കൈതണ്ടയില്‍ വീണു..അതിനു നല്ല ചൂടായിരുന്നു..

പണ്ടെങ്ങോ മമ്മി അവരോട്‌ ദേഷ്യപ്പെട്ട്‌ പറഞ്ഞത്‌ അവന്റെ കുഞ്ഞു മനസ്സില്‍ അന്നേ പതിഞ്ഞിരുന്നു. " ഈ നശിപ്പുകള്‌ കാരണം മനുഷ്യന്‌ സമാധാനം പോയി..വല്ല പൂച്ചയോ പട്ടിയോ ആയിരുന്നെങ്കില്‍ ദൂരെ വല്ലയിടത്തും കൊണ്ട്‌ കളയായിരുന്നു"

വണ്ടി പിന്നെയും മുന്നോട്ട്‌ നീങ്ങി..കുറച്ച്‌ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ വെല്ല്യുപ്പ പറഞ്ഞു " ഡാ..ഞങ്ങക്ക്‌ പുതപ്പും കമ്പിളിയൊന്നും വാങ്ങിയിട്ടില്ലാ..പോണ വഴിക്ക്‌ എവിടെന്നെങ്കിലും ഒന്ന് വാങ്ങിക്ക്‌" ഡാഡി അതിന്‌ തലയാട്ടി സമ്മതം മൂളി..

സാമാന്യം ഭേദപ്പെട്ട ഒരു കടയുടെ മുന്നില്‍ വണ്ടി നിറുത്തി ഡാഡിയിറങ്ങി..
"ഡാഡി..മുത്തും വരട്ടെ കടേല്‌"
"ഉം..വാ" ഡാഡി സമ്മതം മൂളി..വെല്ല്യുപ്പയുടെ മടിയില്‍ നിന്നിറങ്ങിയ അവന്‍ ഡാഡിയുടെ കൂടെ നടന്നു..
കടയില്‍ കയറി ഡാഡി ബെഡ്ഷീറ്റ്‌ ഒക്കെ നോക്കുന്നത്‌ കണ്ടു..പിന്നെ പറയുന്നത്‌ കേട്ടു.
"ഇത്ര വിലയുള്ളതൊന്നും വേണ്ടാ..കുറച്ച്‌ ക്വാളിറ്റി കുറഞ്ഞതൊക്കെ മതി"
"ഡാഡി എന്താ ഈ ഓള്‍ഡ്‌ ഏജ്‌ ഹോം" അവന്‍ ജിഞ്ജാസയോടെ ചോദിച്ചു..
"അത്‌ വയസ്സായവര്‍ക്ക്‌ താമസിക്കാന്‍ ഉള്ള സ്ഥലമാ മുത്തേ"
"അവിടെ താമസിക്കുന്നവര്‍ക്ക്‌ ചീത്ത സാധനങ്ങള്‍ മതില്ലേ"അവന്റെ ചോദ്യം പിന്നേയും..
ഡാഡി അവനെ രൂക്ഷമായി നോക്കി..പക്ഷെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല..
"മുത്ത്‌ വലുതാകുമ്പോ ഡാഡിക്കും മമ്മിക്കും ഇതൊക്കെ വാങ്ങി തരേണ്ടെ..ഇത്‌ പോലെ കൊണ്ടാക്കേണ്ടേ..അതോണ്ട്‌ ചോദിച്ചതാ" വളരെ നിഷ്‌കളങ്കമായിരുന്നു അവന്റെ മറുപടി..അപ്പോഴും അവനെ രൂക്ഷമായി ഡാഡി നോക്കി.


വണ്ടിയില്‍ കയറിയിട്ടും അയാളുടെ മനസ്സില്‍ മകന്‍ പറഞ്ഞത്‌ തന്നെയായിരുന്നു..കുറച്ച്‌ ദൂരം മുന്നോട്ട്‌ പോയി..പിന്നെ അയാള്‍ വണ്ടി തിരിച്ചു.."എന്താ പോണില്ലേ" മമ്മി ചോദിക്കുന്നത്‌ അവന്‍ കേട്ടു...ഡാഡി അവനെ കടയില്‍ വെച്ച്‌ നോക്കിയതിനേക്കാളും രൂക്ഷമായി മമ്മിയെ നോക്കുന്നത്‌ അവന്‍ കണ്ടു..പിന്നെ അയാള്‍ കാര്‍ വന്ന വഴിക്ക്‌ തന്നെ തിരിച്ചു..തന്റെ മകന്‍ കാണിച്ച്‌ തന്ന നേര്‍വഴിയിലേക്ക്‌........

15 comments:

മെലോഡിയസ് said...

ചുമ്മാ ഒന്നു എഴുതി വെച്ചത്..

ശ്രീ said...

ഇതിനു തേങ്ങ എന്റെ വക.

വെറുതേയാണെങ്കിലും നല്ല കഥ...
:)

സാല്‍ജോҐsaljo said...

:|

സുമുഖന്‍ said...

നല്ല കഥ. അവസാനത്തെ പാരഗ്രാഫ്‌ ഒഴിവാക്കാമായിരുന്നു

കലേഷ് കുമാര്‍ said...

കൊള്ളാം

മയൂര said...

നല്ല കഥയും അവതരണശൈലിയും....:)

സു | Su said...

:)

പണ്ട്, ഒരു മകന്‍ അച്ഛനമ്മമാരോട്, പാത്രം എറിഞ്ഞുകളയേണ്ട, നിങ്ങള്‍ക്കും ഭക്ഷണം തരാനുള്ളതാ എന്ന് പറഞ്ഞൊരു കഥ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

വേണു venu said...

കൊള്ളാം.നല്ല എഴുത്തു്.പക്ഷേ ഇന്നത്തെ ഡ്രൈവര്‍‍മാര്‍‍ വണ്ടികള്‍‍ തിരിച്ചു വിടാതായിരിക്കുന്നു .:)

സതീശ് മാക്കോത്ത് | sathees makkoth said...

മെലോഡിയസ്.
ആ കുട്ടി പറഞ്ഞതല്ലേ അതിന്റെ ശരി.താന്‍ താന്‍ ചെയ്യുന്ന പ്രവര്‍ത്തിയുടെ ഫലം താന്‍ താന്‍ അനുഭവിച്ചീടും.നല്ല വര്‍ക്ക്.

കരീം മാഷ്‌ said...

കൊള്ളാം.നല്ല എഴുത്തു്.

സ്വാതന്ത്ര്യദിനാശംസകള്‍........

മെലോഡിയസ് said...

ശ്രീ, നന്ദി. ആ തേങ്ങയുടച്ചതിന് പ്രത്യേക വേറെയും

സാല്‍ജോ? :) എന്താ ഒരു :|?

സുമുഖന്‍ : നന്ദി. :)

കലേഷേട്ടാ: നന്ദി :)

മയൂര: നന്ദി :)

സൂ ചേച്ചി: :) ഇതും എതാണ്ട് അത് പോലെയൊക്കെ തന്നെ.

വേണുവേട്ടന്‍ : നന്ദി. തനിക്കും ഇത് പോലെയൊരു അവസ്ഥ വന്നാലെന്ന് ചിന്തിക്കുന്ന ആരും വണ്ടി തിരിക്കും. ശരിയല്ലേ ഞാന്‍ പറഞ്ഞത്?

സതീഷേട്ടാ: നന്ദി . സതീഷേട്ടന്‍ പറഞ്ഞത് സത്യം.

കരീം മാഷേ: നന്ദി:)ഇവിടെ കമന്റിയതിനും പിന്നെ ആശംസയ്‌ക്കും.

ഇക്കാസ് മെര്‍ച്ചന്റ് said...

ഒരു വണ്ടി ഒരിക്കല്‍ നമ്മുടെ സ്റ്റോപ്പിലും നിര്‍ത്തും. അത് എല്ലാരും മറക്കുന്നു. അത്രേ ഉള്ളൂ

Senu Eapen Thomas, Poovathoor said...
This comment has been removed by the author.
Senu Eapen Thomas, Poovathoor said...

നല്ല കഥ. ഈ കഥ, നമ്മുടെ ബ്ലെസ്സിജിയുടെ കൈയില്‍ കിട്ടിയാല്‍ ഒരു പക്ഷെ ഇതു ഒരു സിനിമയായേനേ!!! കഥ വായിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ നെഞ്ചിനുള്ളില്‍ ഒരു വിങ്ങല്‍.... ഒരു ബ്ലെസ്സി സിനിമാ കണ്ട പോലെ...

സര്‍വ്വ മംഗളങ്ങളും നേര്‍ന്ന് കൊണ്ട്‌

പഴമ്പുരാണംസ്‌.

ഹരിയണ്ണന്‍@Harilal said...

നല്ല കഥ..
ഇതു ചുമ്മാ എഴുതിയതാണെങ്കില്‍ ഇനി ഗൌരവമായൊന്നെഴുതി നോക്കിക്കേ...