Monday, July 9, 2007

പ്രണയത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ താള്‍

“ഏയ്”
എന്നുള്ള പിന്‍വിളി കേട്ടാണ് ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയത്. നോക്കിയപ്പോള്‍ കണ്ടത് ഒരു പെണ്ണ്..കൈയ്യില്‍ നല്ല് ഒരു സുന്ദരി പെണ്‍കുട്ടിയും.നല്ല മുഖപരിചയം. ഇതേത് ന്ന് മനസില്‍ ചോദിച്ചത് അവള്‍ കേട്ടെന്ന് പോലെ ആയിരുന്നു അവളുടെ ചോദ്യം.
“ഉം..നിനക്ക് എന്നെ മനസിലായില്ലാല്ലേ?.”
ഞാന്‍ എന്ത് പറയേണ്ടൂ ന്ന് ആയി..
“എടാ..ഞാന്‍ നിഷയാണ്”
പെട്ടന്ന് എനിക്ക് എന്താ പറയേണ്ടതെന്ന് ഒരു പിടിയും കിട്ടിയില്ല.
“ഹെന്റെ പള്ളീ” ഇതായിരുന്നു എന്റെ വായില്‍ നിന്ന് വന്ന ആദ്യത്തെ വാക്ക്..
“എടീ ഇത് നീയായിരുന്നാ..കണ്ടിട്ട് മനസിലായില്ലാട്ടാ. ഇത് എന്താടീ..നീ എന്നെയും കടത്തി വെട്ടൂല്ലോ?..കോലാപ്പി ആയിട്ട് ഇരുന്ന പെണ്ണാ..ഇപ്പ കണ്ടില്ലേ...”
ഇതെല്ലാം എന്റെ വായില്‍ നിന്ന് വന്നത് ഒറ്റ ശ്വാസത്തില്‍ ആയിരുന്നു. എന്നിട്ട് അവളുടെ കൈയ്യില്‍ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന കൊച്ചിനെ നോക്കി. അവളുടെ അതേ ഛായ തന്നെ ആ സുന്ദരി കുട്ടിക്കും. അവളെ അടുപ്പിച്ച് പിടിച്ച് നിഷ പറഞ്ഞു
“എന്റെ മോളാ..”
“നീ ഇപ്പ എവിടേണ്?” ഞാന്‍ അവളോട് ചോദിച്ചു..
“ഞാന്‍ സൌദീലാ...ഇപ്പ വെക്കേഷന് വന്നതാ”
“നീ ഇപ്പ എന്തൂട്ടാ ചെയ്യുന്നേ” എന്ന അവളുടെ ചോദ്യത്തിന് “ ജോലി നോക്കുന്നു” എന്നായിരുന്നു എന്റെ മറുപടി..
“പിന്നെ ഉമ്മാക്ക് ഒക്കെ സുഖാണൊ? ഉമ്മ റിട്ടയര്‍ ആയാ?”
അവളുടെ അടുത്ത ചോദ്യം..
“ഉം..ഉമ്മാക്ക് സുഖാ... റിട്ടയര്‍ ആവാന്‍ ഇനീംണ്ട് ഒന്നിചില്ല്വാനം കൊല്ലം”
“എല്ലാരേം ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കാറ്ണ്ട്.” അവള്‍ അത് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ എനിക്ക് എന്തോ പോലെ ആയി. കാരണം, ഞാന്‍ അതൊന്നും ഈയിടെ ആയി ഓര്‍ക്കാറേയില്ല.
പിന്നെ ആ സംസാരം കുറച്ച് നേരം കൂടെ നീണ്ടു. “ഉമ്മായോട് അന്വേഷണം എല്ലാം പറയണം..നമുക്ക് ഇനീം എവിടേലും വെച്ച് കാണാം“ എന്ന് പറഞ്ഞ് അവള്‍ ആ കൊച്ച് സുന്ദരിയുമൊത്ത് പതുക്കെ നീങ്ങി..അവര്‍ മതില്‍ മറഞ്ഞ് പോകുന്നത് വരെ ഞാന്‍ അവരെ നോക്കി നിന്നു..
പിന്നെ ഞാന്‍ എന്റെ വഴിക്കും...
വിട്ടിലേക്ക് പോകുന്ന ബസില്‍ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ ആലോചിച്ചു. കുറെ കാലം ആയി അങ്ങിനെ പഴയ കാലമൊന്നും ഓര്‍ക്കാറേയില്ലാ...എല്ലാവര്‍ക്കും ഓരോരോ തിരക്ക്..കൂട്ടത്തില്‍ എനിക്കും..തിരക്കുകള്‍ക്ക് ഇടയില്‍ പഴയ കാര്യങ്ങള്‍ പുതിയവക്ക് വഴി മാറി കൊടുക്കും. അല്ലെങ്കില്‍ കൊടുക്കേണ്ടി വരും..അത് തന്നെ എനിക്കും പറ്റി.പിന്നെ ഞാനും പതുക്കെ പഴയ കാലത്തിലേക്ക്..അതും അവള്‍ കാരണം..
*********

ഹൈസ്‌കൂള്‍ പഠനം കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ എന്നെ വീട്ടില്‍ നിന്ന് മാറ്റി നിര്‍ത്തി പഠിപ്പിക്കണം എന്ന് വീട്ടുകാര്‍ക്ക് തോന്നിയത് എന്റെ പഠിപ്പിന്റെ കുഴപ്പം കൊണ്ടായിരുന്നില്ല. കൈയ്യിലിരിപ്പിന്റെ ഗുണം കൊണ്ടായിരുന്നു. സ്‌കൂളില്‍ പോകുന്ന വഴിക്ക് സിനിമാ കൊട്ടക, ഒരു നാല് കിലോമീറ്റര്‍ പോയാല്‍ ബീച്ച് എന്നിവ ഉള്ളത് പാവം ഞങ്ങള്‍ പിള്ളാരുടെ കുറ്റം കൊണ്ടൊന്നും അല്ലാല്ലൊ. അങ്ങിനെ വീട്ടില്‍ നിന്നും വളരെ കറക്റ്റായി ഇറങ്ങിയിട്ടും ക്ലാസിലെ അറ്റന്‍‌ഡന്‍സ് റജിസ്റ്ററില്‍ x (ഇന്റു) വീഴുന്നില്ലാന്ന് എന്റെ മാതാശ്രീക്ക് അറിവ് കിട്ടി. പിന്നെ എല്ലാം വളരെ പെട്ടന്ന് ആയിരുന്നു.ഞാന്‍ പഠിച്ചിരുന്ന സ്‌കൂളില്‍ നിന്നും ടി.സീ ഒക്കെ വാങ്ങി രണ്ട് ദിവസത്തിനകം എന്നെ കുഞ്ഞുമ്മാടെ വീട്ടിലേക്ക് പാക്കപ്പ് ആക്കി. ഇനി മോന്‍ കുഞ്ഞുമ്മാടെ കൂടെ നിന്ന് പഠിച്ചാ‍ മതീന്ന് ആയിരുന്നു ആ രണ്ട് ദിവസം കൊണ്ട് വീട്ടുകാര്‍ ചെയ്‌ത ചെയ്ത്തിന്റെ ആകെത്തുക.

എന്തായാലും കുഞ്ഞുമ്മായുടെ നിരന്തര നിരീക്ഷണം ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഞാന്‍ പഴയത് പോലെ അത്ര “നന്നായി“ല്ലെങ്കിലും “നന്നാവാന്‍“ കിട്ടുന്ന ഒരു അവസരവും ഞാന്‍ മോശം ആക്കിയില്ല. എവിടെ ചെന്നാലും എന്നെ പോലെയുള്ള കുരുത്തകൊള്ളികള്‍ കാണും എന്ന് നല്ല ബോധം ഉള്ളത് കൊണ്ട് ആ ഉറച്ച വിശ്വാസത്തില്‍ ഞാന്‍ കാലം കഴിച്ച് കൂട്ടി.

അങ്ങിനെ വീണ്ടും സ്‌കൂളില്‍ അലമ്പലും (കുഞ്ഞുമ്മായുടെ) വീട്ടില്‍ ഒരു പാവം ചെക്കനുമായി ആയി ഞാന്‍ നടന്നു. പിന്നെ ഇതിന്റെ ഇടക്ക് എപ്പോഴാണെന്ന് അറിയില്ല..ഒരുത്തിയെ ഞാന്‍ ശ്രദ്‌ധിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. അവളായിരുന്നു നിഷ. ഞാന്‍ പത്തിലെത്തിയപ്പോള്‍ പിന്നെ മലയാളം ക്ലാസ്സിന് മാത്രം അവള്‍ എന്റെ ക്ലാസില്‍ വരും. നല്ലവണ്ണം മുടിയുള്ള, ഇരുനിറത്തില്‍ ഒരു കോലാപ്പി..അവളില്‍ എന്താ ഞാന്‍ പ്രത്യേകമായി കണ്ടത് എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ എനിക്ക് അറിയില്ല. പക്ഷെ ഒരു പതിനാലര വയസുകാരന്റെ മനസില്‍ അവള്‍ ഒരു കൂടും കൂട്ടി അവിടെ പൊറുക്കാന്‍ അധികം താമസം ഒന്നും വേണ്ടി വന്നില്ല. പിന്നെ പിന്നെ ഇടക്ക് ഇടക്ക് എന്തെങ്കിലും വേദന വന്ന് ഇടക്ക് ക്ലാസ് മുടക്കിയിരുന്ന ഞാന്‍ ഒരു ദിവസം പോലും മുടങ്ങാതെയിരിക്കാന്‍ പ്രത്യേകം ശ്രദ്‌ധിച്ചു പോന്നു. പിന്നെ ശരിക്കും ഡീസന്റ് ആകാനും...പിന്നെ പിന്നെ അവളോട് എന്തെങ്കിലും മിണ്ടാനും ശ്രമിച്ച് പോന്നു.. പിന്നെ അത് കത്തി വെപ്പിലേക്ക് മാറാന്‍ അധികം സമയം ഒന്നും വേണ്ടി വന്നതും ഇല്ല. പക്ഷെ അവളോട് എന്റെ മനസിലിരുപ്പ് എന്താണെന്ന് ഞാന്‍ പറഞ്ഞതുമില്ല..

ഇങ്ങനെ എന്റെ മൌനപ്രണയവും ആവശ്യത്തിന് പഠിപ്പും ആയിട്ട് പൊയ്‌കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയത്ത് ആണ് എന്റെ മാതാശ്രീക്ക് ഞാന്‍ പഠിക്കുന്ന സ്‌കൂളിലേക്ക് ട്രാന്‍സ്‌ഫര്‍. അതോടെ എനിക്ക് സ്‌കൂളില്‍ എന്റെ ഒരു കുത്തിതിരിപ്പും നടക്കില്ല എന്ന രീതിയില്‍ ആയി കാര്യങ്ങള്‍. അപ്പോഴും അവള്‍ എന്റെ മനസില്‍ തന്നെ..ഇത് അവളോട് എങ്ങിനെ പറയും എന്നായി..പറഞ്ഞാല്‍ അവള്‍ എന്ത് പറയും..പക്ഷെ എന്റെ സ്വപ്‌നങ്ങളില്‍ ഞാന്‍ കണ്ടത് മുഴുവന്‍ ഞാന്‍ അത് പറയുമ്പോള്‍ അത് കേട്ട് നാണിക്കുന്ന അവളുടെ മുഖം ആയിരുന്നു.

പിന്നെയൊരു ദിവസം എന്തും വരട്ടെയെന്ന് കരുതി ഇങ്ങനെ കുത്തികുറിച്ചു.

നിഷാ,
എന്ത് ഇവിടെ എഴുതണം എന്ന് എനിക്കറിയൂല്ലാ..ഓരോ തവണയും ഞാന്‍ നിന്നോട് പറയണം എന്ന് കരുതിയതാ..പക്ഷേ എങ്ങിനെ നീ അതിന് ഒരു മറുപടി തരും എന്ന് എനിക്ക് അറിയൂല്ലാ. ഇപ്പോ ഞാന്‍ എന്തും വരട്ടെ ന്ന് കരുതി പറയ്യാ..എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടമാണ് നിന്നെ...
ഇങ്ങനെ എഴുതി ഞാന്‍ തന്നെ അവളുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് കൊണ്ട് കൊടുത്തു...എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു..“ഇതില്‍ ഞാന്‍ ഒരു കാര്യം എഴുതിയിട്ടുണ്ട്..വായിച്ച് റിപ്ലൈ തരണം..“
ഇത് കേട്ടതോടെ അവളുടെ മുഖം മാറി..സ്വപ്‌നത്തില്‍ ഞാന്‍ കണ്ട മുഖഭാവത്തിന്റെ വിപരീത ഭാവം ആയിരുന്നു അവളുടെ മുഖത്ത്...അവള്‍ അതും കൊണ്ട് ക്ലാസ്സിലേക്ക് പോയി..

പിറ്റേന്ന് ശനിയാഴ്ച. സാധാരണ വെള്ളിയാഴ്ചകളില്‍ മാതാശ്രീയൊടൊപ്പം വീട്ടില്‍ വന്ന് തിങ്കളാഴ്ച തിരിച്ച്‌ കുഞ്ഞുമ്മായുടെ വീട്ടില്‍ വരുന്നത്‌ ആണ്‌ പതിവ്‌. അന്ന് രാത്രി മാതാശ്രീ എന്റെ മുറിയില്‍ വന്നിട്ട്‌ ഒരു നോട്ട്ബുക്കിന്റെ ഒരു ഏട് എന്റെ മുന്നിലേക്ക് ഇട്ടു. എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു.. “ എന്റെ മോനിക്ക് എന്ന് മൊതലാ ഇതൊക്കെ തൊടങ്ങിയേ??” എന്റെ മനസില്‍ ഒരായിരം വെള്ളിടി വെട്ടി.അതിലും എന്നെ വിഷമിപ്പിച്ചത് അവള്‍ ഇത് എന്നോട് ചെയ്‌തല്ലോ എന്നായിരുന്നു. മാതാശ്രീയോട് എന്ത് ഉത്തരം ഞാന്‍ പറയും? എല്ലാം അവള്‍ ഒരുത്തി കൊണ്ട് കുളം ആക്കീല്ലേ..മാതാശ്രീ പറയുന്നത് ഞാന്‍ കേള്‍ക്കുന്നുണ്ടാ‍യിരുന്നു...”ഇത് അവള് കൊണ്ട് തന്നോണ്ട് ആരും അറിഞ്ഞില്ല” അപ്പോള്‍ എന്റെ മനസില്‍ തോന്നിയത് ..“അതെന്താ...ഉമ്മമാരു പഠിപ്പിക്കുന്ന പിള്ളാരെ മക്കള്‍ ലൈനടിക്കുന്നതില്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് എന്ത് കാര്യം?” എന്നായിരുന്നു. പക്ഷെ മാതാശ്രീയുടെ പിച്ച് ആന്‍‌ഡ് ചൂരല്‍ കഷായം ഓര്‍ത്ത് അത് ഞാന്‍ തൊണ്ടയില്‍ തന്നെ വെച്ച് സ്‌റ്റോപ്പ് ചെയ്തു.

പക്ഷേ ഈ തവണ മാതാശ്രീ എന്ത് കൊണ്ടോ എന്നെ തല്ലിയുമില്ല വഴക്ക് പറഞ്ഞതുമില്ല..പക്ഷേ ഒരു ഒന്നാം തരം ഉപദേശം തന്നു...”എടാ..ഇത് പ്രേമിക്കാന്‍ ഉള്ള കാലൊന്നുമല്ല..ഇപ്പ നീ പഠിക്കാന്‍ നോക്ക്..പഠിച്ച് കഴിഞ്ഞ് നിനക്ക് ഒരു ജോലിയൊക്കെ ആയിട്ട്..അപ്പ അവളും കെട്ടാതെ ഇരിക്ക്യാണേല്‍, അവള്‍ക്കും ഇഷ്ട്ടാണേല്‍ നീ അവളെ കെട്ടിക്കോ‍.” ..ഇതായിരുന്നു ഉപദേശത്തിന്റെ ഒരു ചുരുക്കം.

അന്ന് രാത്രി മുതല്‍ നിഷ എന്റെ ആജന്മ ശത്രുവായി ഞാന്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചു...അവളെ ഞാന്‍ തീരെ മൈന്‍‌ഡ് ചെയ്യാതെ ആയി..പിന്നെ തീരെ മിണ്ടിയിട്ടില്ലാ..എന്നാലും ഇടക്ക് ഒരോ നോട്ടം അവള്‍ നോക്കും..അത് കാണുമ്പോള്‍ എനിക്കുള്ള ദേഷ്യം..ങ്‌ഹൂം...!!

അങ്ങിനെ പത്താം ക്ലാസ് അവസാനം ആയി. എല്ലാവരും തിരക്ക് പിടിച്ച് ആട്ടോഗ്രാഫ് എഴുതിക്കുന്ന തിരക്കില്‍. ഞാനും ഒരു ഓട്ടോഗ്രാഫ് വാങ്ങി എല്ലാവരെ കൊണ്ടും എഴുതിച്ചു..പക്ഷേ നിഷയെ മാറ്റി നിര്‍ത്താന്‍ ഞാന്‍ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചു.അവളെ കൊണ്ട് ഞാന്‍ അത് തൊടിച്ചില്ലാ..പക്ഷെ ക്ലാസ്സുകള്‍ അവസാനിക്കുന്ന ദിവസം അവളായിരുന്നു എന്റെ ആട്ടോഗ്രാഫ് കൊണ്ട് വന്ന് തന്നത്.
*********
“ എസ് എന്‍ പുരം..എസ് എന്‍ പുരം” എന്നുള്ള കിളിയുടെ കര്‍ണകഠോരമായ ഒച്ചയും പിന്നെ ബസിന്റെ ഡോറില്‍ ആഞ്ഞടിക്കുന്ന ഒച്ചയും കേട്ടാണ് എനിക്ക് പരിസര ബോധം വന്നത്.. ഇനിയും ഉണ്ട് 4 സ്‌റ്റോപ്പ്കള്‍ കൂടി..
വീട്ടില്‍ എത്തിയിട്ട് ഞാന്‍ എന്റെ മുറിയിലെ മുകളിലത്തെ സ്ലാബില്‍ പൊടിപിടിച്ച് കിടന്നിരുന്ന പഴയ കാര്‍ട്ടണ്‍ വലിച്ചിറക്കി..അതില്‍ നിന്നും എന്റെ പൊടി പിടിച്ച ചുവപ്പ് വെല്‍‌വെറ്റ് കൊണ്ട് പുറംചട്ടയുള്ള ആ ഓട്ടോഗ്രാഫ് ഞാന്‍ പുറത്തെടുത്തു...അതിന്റെ അവസാന താളില്‍ ഇങ്ങനെ കുറിച്ച് വെച്ചിരുന്നു....

“ഈ അവസാന പേജില്‍ എങ്കിലും ഇത് എഴുതാന്‍ വേണ്ടിയാണ് വാശി പിടിച്ച് ഹബീബയുടെ കയ്യില്‍ നിന്ന് ഇത് വാങ്ങിയത്....
ഞാന്‍ നിന്നെ സ്‌നേഹിക്കുന്നു...മറ്റാരും നിന്നെ സ്‌നേഹിക്കുന്നതിനേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍.
സ്വന്തം..അങ്ങിനെ എഴുതിക്കോട്ടെ..
നിഷ.”

16 comments:

മെലോഡിയസ് said...

ഇതിനെ ഒരു കൌമാരപ്രണയം എന്ന് പറഞ്ഞ് കളിയാക്കാം.പുച്‌ഛിക്കാം..എന്തുമാകാം..പക്ഷേ എന്ത് പറയാന്‍. എഴുതിപ്പോയി..

മുരളി വാളൂര്‍ said...

പ്രണയം എന്നും നഷ്ടപ്പെടലുകളുടെയാണ്‌ സുഹൃത്തേ... എങ്കിലും അതു മധുരവുമാണ്‌....

വല്യമ്മായി said...

ആത്മാര്‍ത്ഥമായ അവതരണം. നന്നായിരിക്കുന്നു. ആശംസകള്‍.

കുട്ടിച്ചാത്തന്‍ said...

ചാത്തനേറ്:: ആ സസ്പെന്‍സ് നന്നായി, പിന്നെ നാടകം പോലെ രംഗം മാറി മാറിയുള്ള ആ പുതുമയുള്ള അവതരണശൈലിയും.

ഓടോ:
എന്തു ചെയ്യാം ടീച്ചര്‍മാരുടെ മക്കളായാല്‍ ചുരുങ്ങിയതു വല്ലോമാണോ പാര വരുന്ന വഴി. ആ തോണീല്‍ ഇങ്ങെ സൈഡില്‍ ഇരിക്കുന്ന ആളില്ലെ ആ മെലിഞ്ഞുണങ്ങിയ പയ്യന്‍സ് അത് തന്നെ ചാത്തന്‍ :)

സാല്‍ജോҐsaljo said...

തിരക്കായതിനാല്‍ എല്ലാവരുടെയും പോസ്റ്റുകള്‍ വായിച്ചു കമന്റിടാതെ പോയി. ഇപ്പോ ഇതേ പോലൊരു പ്രണയം വീണ്ടും തളിര്‍ത്തപ്പോള്‍ എഴുതാതിരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. എവിടെ ചെന്നവസാനിക്കുമോ എന്തോ?


എന്തായാലും ആ എഴുത്ത് ശരിക്കു കൊണ്ടു എനിക്ക്. ഇഷ്ടമായി ആ ശൈലി. മനോഹരം എങ്കിലും ഒരല്പം വേദന ബാക്കി...

ശ്രീ said...

ആദ്യപ്രണയത്തിന്റെ വേദന ആ വരികളില്‍‌ നിന്നും വായിക്കാം... നന്നായി എഴുതിയിരിക്കുന്നു...

വള്ളുവനാടന്‍ said...

ഓള്ക് ഒരു കൊച്ചായി ഇയിപ്പഴും..........

kaithamullu : കൈതമുള്ള് said...

ജ്ജ് ഓളോട് ഒര് വിസ ചോയ്ക്യാഞ്ഞതെന്താ പഹയാ?

ദില്‍ബാസുരന്‍ said...

എന്റെ കോളേജ് ഓട്ടോഗ്രാഫിന്റെ അവസാനതാളിലും ഉണ്ട് ഒരു കുറിപ്പ് മെലോ.. അത് ഓര്‍മ്മ വന്നു ഇത് വായിച്ചപ്പോള്‍. :-)

സു | Su said...

നല്ല പ്രണയം. പ്രണയം വിജയിച്ചില്ലെങ്കിലും രണ്ടുപേരുടേയും ജീവിതം വിജയിച്ചില്ലേ? അങ്ങനെയൊക്കെയാണ് കാര്യങ്ങള്‍. :)

സുനീഷ് തോമസ് / SUNISH THOMAS said...

ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. മര്യാദയ്ക്കു നടക്കുന്ന മനുഷേമ്മാരെ ഇയാളു വട്ടുപിടിപ്പിക്കും.

SAJAN | സാജന്‍ said...

ആദ്യാനുരാഗം, അത് നന്നായി വരച്ചു വച്ചിരിക്കുന്നു സുഹൃത്തേ, വായിച്ചു, ഹൃദ്യമായിരുന്നു. :)

കൊച്ചുത്രേസ്യ said...

ഇതൊക്കെ അപ്പഴേ എടുത്തു നോക്കണ്ടായിരുന്നോ? ഇനി പറഞ്ഞിട്ടെന്താ.ബസ്സു പോയിക്കഴിഞ്ഞ്‌ കൈ നീട്ടീട്ട്‌ ഒരു കാര്യവുമില്ല മോനേ..പ്രണയോം നിരാശേം എല്ലാം കൂടിക്കലര്‍ന്ന്‌ ഒരു വേണു നാഗവള്ളി ലൈനാണെങ്കിലും സംഭവം എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ടു.

പിന്നെ ദില്‍ബാ. അതെന്താ ആ അവസാനത്തെ പേജിലുള്ളത്‌? ഇനീം പുറകേ വന്നാല്‍ മുട്ടുകാലു തല്ലിയൊടിയ്ക്കും എന്നാണോ ;-)

G.manu said...

nannayi

മെലോഡിയസ് said...

മുരളി: എപ്പോഴും നഷ്ടപെടലുകളുടെയാണ് എന്നതിനോട് എനിക്ക് അത്ര അങ്ങട് യോജിക്കാനാവുന്നില്ല. പക്ഷേ,അതിനെ പറ്റി ആലോചിക്കുമ്പോള്‍ അത് മധുരതരവുമാണ്,(ചിലപ്പോള്‍ കയ്പും ആ‍ണ്)
വല്യമ്മായി: നന്ദി. :)
കുട്ടിച്ചാത്തന്‍: നന്ദി. അപ്പ നമ്മ ഒക്ക ഒരേ തോണിയിലെ യാത്രക്കാരാല്ലേ.
സാല്‍ജോ:നന്ദി. ഇച്ചിരി വിഷമം ഉണ്ടാക്കിയെങ്കിലും കൂടി ഈ പോസ്റ്റ് എഴുതാന്‍ എങ്കിലും ഞാന്‍ കാരണം ആയല്ലോ.
ശ്രീ: നന്ദി :)
വള്ളുവനാടാ: :)
കൈതമുള്ളേ: :)
ദില്‍ബൂ: കൊച്ച്ത്രേസ്യ ചോദിച്ചത് തന്നെ ഞാനും നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നു.
സൂ ചേച്ചി: അറിയാന്‍ വൈകിയത് കൊണ്ട് അതിന്റെ ജീവിതം രക്ഷപ്പെട്ടു എന്നു പറയുന്നതാകും നല്ലത് ;)
സുനീഷ് ജീ: നന്ദി:)
സാജന്‍: നന്ദി :)
കൊച്ച് ത്രേസ്യ: ഞാന്‍ അത് അന്നേ എടുത്ത് നോക്കിയിരുന്നു. പക്ഷെ, എനിക്ക് വീണ്ടും എന്റെ വീട്ടിലോട്ട് ട്രാന്‍സ്‌ഫര്‍ ആയി. പിന്നെ എന്തൂട്ട് ചെയ്യും.
മനു: നന്ദി :)

Muhammed Sageer Pandarathil said...

love is life
life is world
world is round
so life and love nothing