Tuesday, June 26, 2007

എയര്‍ ഇന്ത്യയും ഇന്ത്യനും പിന്നെ കുവൈത്തിന്റെ എയര്‍ലൈന്‍ ഉപരോധവും

ഇന്ത്യയില്‍ നിന്ന് വരുന്ന എല്ലാ വിമാനങ്ങളും ജൂലൈ 1 മുതല്‍ കുവൈത്തില്‍ ഇറങ്ങരുത്‌ എന്ന്‌ കുവൈത്ത്‌ അധികൃതര്‍ ഉത്തരവിട്ടിരിക്കുന്നു. സംഭവം വളരെ "നിസ്സാരം". കുവൈത്ത്‌ എയര്‍വേസിനും ജസീറ എയര്‍ലൈന്‍സിനും കൂടുതല്‍ സര്‍വീസിന്‌ അനുമതി കൊടുക്കുന്നില്ല. എന്തായാലും നാളെ ഇന്ത്യന്‍ സിവില്‍ എവിയേഷന്‍ മേലാളന്മാരും കുവൈത്ത്‌ അധികൃതരും നാളെ ഒരു വട്ടമേശ സമ്മേളനം നടത്തും എന്നാണ്‌ പുതിയ കേള്‍വി.

ഇത്‌ കേട്ടപ്പോള്‍ കുറച്ച്‌ ഇവിടെ കുറിക്കണം എന്ന് തോന്നി. ഗള്‍ഫിലെ എത്‌ എയര്‍ലൈനുകള്‍ക്കും ഇന്ത്യ വാതില്‍ മലര്‍ക്കെ തുറന്നിട്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ ഇന്ത്യയില്‍ നിന്ന് എയര്‍ ഇന്ത്യക്കൊ അല്ലെങ്കില്‍ ഇന്ത്യന്‍ എയര്‍ലൈന്‍സിനോ മാത്രം ഗള്‍ഫിലേക്ക്‌ മാത്രം സര്‍വീസ്‌ നടത്താന്‍ ഉള്ള അവകാശം. അതില്‍ തന്നെ ഇരു എയര്‍ലൈനുകളും ചൂഷണം ചെയ്യുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച്‌ മലയാളികളെ. ഈയുള്ളവനും അതിന്റെ ചൂട്‌ കുറച്ച്‌ അറിഞ്ഞു. എയര്‍ ഇന്ത്യയുടെ ചെലവ്‌ കുറഞ്ഞ വിമാന സര്‍വീസ്‌ എന്ന് ഓമനപേരില്‍ വിളിക്കുന്ന എയര്‍ഇന്ത്യ എക്സ്‌പ്രസില്‍ ഞാന്‍ ദോഹക്ക്‌ പോകുവാന്‍ വേണ്ടി ടിക്കറ്റ്‌ നിരക്ക്‌ തിരക്കിയപ്പ്പ്പോള്‍ അവര്‍ പറഞ്ഞത്‌ വണ്‍വേ ഫെയര്‍ മാത്രം 19,000 രൂപ ആകും എന്ന്. ചിലവ്‌ ചുരുങ്ങിയത്‌ ഇങ്ങനെ ആകും എങ്കില്‍ മറ്റുള്ളതിന്‌ എങ്ങിനെ ആകും?

ഗള്‍ഫ്‌ രാജ്യങ്ങളും ഇന്ത്യയും തമ്മില്‍ ഉള്ള വ്യോമയാന ഉടമ്പടി പ്രകാരം ഇന്ത്യക്ക്‌ അനുവദിച്ചിട്ടുള്ളതിനേക്കാളും കുറവിലാണ്‌ എയര്‍ഇന്ത്യയും ഇന്ത്യന്‍ എയര്‍ലൈന്‍സും സര്‍വീസ്‌ നടത്തുന്നത്‌. ഉദാഹരണത്തിന്‌ കൊച്ചി-ദുബായ്‌ സെക്റ്ററില്‍ 2000 സീറ്റ്‌ ആഴ്ചയില്‍ ഇന്ത്യക്ക്‌ അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ട്‌ എങ്കില്‍ എയര്‍ഇന്ത്യയും ഇന്ത്യന്‍ എയര്‍ലൈന്‍സും കൂടെ ആഴ്ചയില്‍ സര്‍വീസ്‌ നടത്തുന്നത്‌ 1000 സീറ്റുകളില്‍ മാത്രം. ബാക്കി ഉള്ളത്‌ വെറുതെ കിടക്കുന്നു. അതെ സമയം ഗള്‍ഫ്‌ രാജ്യങ്ങളിലെ എയര്‍ലൈനുകള്‍ തങ്ങള്‍ക്ക്‌ കിട്ടിയത്‌ മുഴുവന്‍ സീറ്റുകളും അവര്‍ ഉപയോഗപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നിട്ട്‌ ഇംഗ്ലീഷ്‌ അക്ഷരമാലയിലെ എല്ലാ അക്ഷരങ്ങളും ചേര്‍ത്ത്‌ വെച്ച്‌ ഒാരോ ഫെയര്‍ പറയുകയും ചെയ്യും. ഇന്ത്യക്ക്‌ വേണം എങ്കില്‍ ഇന്ത്യയിലെ മറ്റ്‌ എയര്‍ലൈനുകള്‍ക്ക്‌ അനുമതി കൊടുക്കാം. പക്ഷെ ചെയ്യില്ല. അവര്‍ക്ക്‌ ഗള്‍ഫ്‌-ഇന്ത്യ (പ്രത്യേകിച്ച്‌ കേരള സെക്റ്റര്‍) സെക്റ്റര്‍ ഒരു ചക്കരകുടം തന്നെയാണ്‌. അതില്‍ നിന്നും ആര്‍ക്കും കൈയിട്ട്‌ വാരാന്‍ അവര്‍ അത്ര പെട്ടന്ന് സമ്മതിക്കും എന്ന് തോന്നുന്നില്ല.

ഇനി ഇവിടെയുള്ള ചിലവ്‌ കുറഞ്ഞ സ്വകാര്യ എയര്‍ലൈനുകള്‍ സര്‍വീസ്‌ തുടങ്ങിയാല്‍ തന്നെ അത്‌ ഗള്‍ഫ്‌ രാജ്യങ്ങളിലെ അധികൃതര്‍ സമ്മതിക്കുമോ എന്നും കണ്ടറിയണം. അവിടെ കുറച്ച്‌ കാലം മുന്‍പ്‌ മലേഷ്യന്‍ അധികൃതരോട്‌ കാണിച്ച ചങ്കൂറ്റം ഇവിടെയും കാണിച്ചാല്‍ മതിയായിരുന്നു. ചെലവു കുറഞ്ഞ എയര്‍ ഇന്ത്യ എക്സ്പ്രസിനും (ആ സെക്റ്ററില്‍ എപ്പോഴും ചിലവ്‌ കുറവാ)എയര്‍ സഹാറക്കും ക്വാലലമ്പൂരിലേക്ക്‌ സര്‍വീസ്‌ നടത്താന്‍ അനുമതി നല്‍കില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു.. അപ്പോള്‍ ഇന്ത്യന്‍ സിവില്‍ എവിയേഷന്‍ അധികൃതര്‍ എന്നാല്‍ പിന്നെ ഒരു ഒറ്റ മലേഷ്യന്‍ എയര്‍ലൈന്‍സ്‌ ഫ്ലൈറ്റും ഇന്ത്യയിലേക്ക്‌ സര്‍വീസ്‌ നടത്തരുത്‌ എന്ന് അതേ നാണയത്തില്‍ തിരിച്ചടിച്ചു. അതോടെ അവര്‍ പത്തി മടക്കി. ഇതേ ആര്‍ജ്ജവം ഗള്‍ഫ്‌ അധികൃതരോടും കാണിച്ചാല്‍ നല്ലത്‌.

എന്തായാലും ദുബായിലെ തിരുവിതാകൂര്‍ ദേശക്കാര്‍ക്കും ഒന്നു കുറച്ച്‌ ബുദ്ധിമുട്ടിയാല്‍ കുറച്ച്‌ പൈസ ലാഭിക്കാം എന്നു കരുതുന്ന മറ്റ്‌ ദേശക്കാര്‍ക്കും ഉപകാരപ്പെട്ടേക്കാവുന്ന ഒരു എയര്‍ലൈന്‍ ജൂലൈ 1 മുതല്‍ തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക്‌ സര്‍വീസ്‌ തുടങ്ങുന്നു. കൊളംമ്പോ വഴിയാണ്‌ യാത്ര ചെയ്യേണ്ടതും. കൂടുതല്‍ ആയിട്ട്‌ ഞാന്‍ ബൂലോക ക്ലബിലെ ഈ പോസ്റ്റില്‍ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്‌.

പക്ഷെ ഇതൊക്കെ ഇവര്‍ എത്ര കാലം കൊണ്ട്‌ നടക്കും എന്നും കണ്ടറിയണം. മലയാളികളെ (ഗള്‍ഫ്‌ മലയാളികളെ പ്രത്യേകിച്ചും) ഏതെല്ലാം തരത്തില്‍ ചൂഷണം ചെയ്യാം എന്ന് റിസര്‍ച്ച്‌ ചെയ്ത്‌ കൊണ്ടിരിക്കുന്നവര്‍ക്ക്‌ എതിരെ വേണ്ട രീതിയില്‍ പ്രതികരിക്കേണ്ട സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു. കൂട്ടായ്മ ഇല്ലെങ്കിലും അവനവന്‍ തന്നെ നിശബ്ദമായി പ്രതികരിച്ചാല്‍ മതി. അതു തന്നെ ഒരു കൂട്ടായ്മ ആയിക്കോളും.

Saturday, June 16, 2007

യാത്ര

യാത്രകള്‍ അയാള്‍ക്ക്‌ എന്നും
ഒരു ഹരമായിരുന്നു..
ഒരോ യാത്രയിലും അയാള്‍
അതിന്റെ അനുഭൂതി
കണ്ടു,അനുഭവിച്ചു...
പക്ഷേ,
അതു തന്നെ അയാള്‍
ജീവിത യാത്രയിലും
പകര്‍ത്താന്‍ ശ്രമിച്ചു..
മുന്നില്‍ ലക്ഷ്യ സ്ഥാനം
വളരെ അടുത്ത്‌..
പക്ഷേ
അതില്‍ നിറയെ
കുപ്പിച്ചില്ലുകളും മുള്ളുകളും
പിന്നെ കൂര്‍ത്ത കല്ലുകളും..
ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്ത്‌ എത്താന്‍
അയാള്‍ സുഖകരമായ
പാത തേടിപോയി..
പക്ഷേ,
ആ സുഖകരമായ
പാതക്കരികില്‍ ഉള്ള
അഴുക്കുചാലുകള്‍ അയാള്‍
കണ്ടിട്ടും കണ്ടില്ലെന്ന്
നടിച്ചു...
പിന്നെ,
യാത്രക്കിടയില്‍ അയാള്‍
ആ അഴുക്കുചാലിലേക്ക്‌
വഴുതി വീണു..
പല തവണ..
എന്നിട്ടും അയാള്‍ യാത്ര
തുടര്‍ന്നു..
സഹയാത്രികരും
ഇത്‌ പോലെ തന്നെ..
എന്നിട്ടും അവര്‍ മൂക്ക്‌
പൊത്തി അവനോട്‌ പറഞ്ഞു..
"നിന്നെ നാറുന്നു"
കൂടെയുള്ളവര്‍ യാത്ര
അവസാനിപ്പിച്ചിട്ടും
അവന്‍ ലക്ഷ്യം തേടി പോയി..
പക്ഷേ ജീവിത സായഹ്നത്തില്‍
അയാള്‍ ഒറ്റക്ക്‌..
കൂട്ടിന്‌ അയാളുടെ നിഴലും..
അയാള്‍ തന്റെ ഉടയോനോട്‌
ചോദിച്ചു...
"തെറ്റ്‌ തിരുത്താന്‍ ഒരവസരം?"
ഉടയോന്‍ പറഞ്ഞു.
"എല്ലാവര്‍ക്കും അവസാനം
ചോദിക്കാന്‍ ഇതേ കാണൂ
മകനേ,
നീ എന്നിലേക്ക്‌ മടങ്ങാന്‍
തയ്യാറായികൊള്‍കാ..."
അയാള്‍ തന്റെ നിഴലിനെ
നോക്കി നെടുവീര്‍പ്പുതിര്‍ത്തു..
എന്നിട്ട്‌ പറഞ്ഞു..
"കുറച്ച്‌ നാള്‍ കൂടി
നീ എന്റെ കൂടെ..
പക്ഷെ അത്‌ എത്ര നാള്‍
അത്‌ കഴിഞ്ഞാല്‍
ഞാന്‍ തനിച്ചൊരു യാത്ര.."

Monday, June 4, 2007

വിദ്യാരംഭം

"മോനൂ...എഴുന്നേല്‍ക്കടാ..."

അമ്മയുടെ സ്നേഹപൂര്‍വ്വമായ വിളി കേട്ടാണ്‌ അവന്‍ കണ്ണു തുറന്നത്‌.. അവന്റെ മനസ്സില്‍ അപ്പോഴും ഒരു സംശയം..എന്തിനാ അമ്മ എന്നെ കുറച്ച്‌ നേരത്തെ വിളിച്ച്‌ എഴുന്നേല്‍പ്പിച്ചത്‌? അവന്‌ ഒരു നിശ്ചയം ഉണ്ടായിരുന്നില്ലാ..പിന്നെ അമ്മ അവനെ പല്ലു തേപ്പിച്ച്‌..ദേഹത്ത്‌ എണ്ണ ഒക്കെ തേപ്പിച്ചപ്പോള്‍..അവന്‍ കരുതി...

"ങാഹാ....അപ്പോള്‍ ഇന്ന് രാവിലെ തന്നെ ഒരു "റ്റാറ്റാ" പോകാന്‍ ഉണ്ടാകും. അല്ലെങ്കില്‍ അമ്മ എന്തിനാ ഇത്ര നേരത്തെ എന്നെ കുളിപ്പിക്കുന്നത്‌...."

റ്റാറ്റ പോകുന്ന സന്തോഷത്തില്‍ അവന്‍ അമ്മയോട്‌ ചോദിച്ചു..

"അമ്മേ ഇന്ന് എവിടേക്കാ റ്റാറ്റ പോകുന്നേ?"..

അമ്മ പറഞ്ഞു.." ഒരു സ്ഥലത്തേക്ക്‌..മോനുവിന്‌ അവിടെ ഒരുപാട്‌ ഇഷ്ടം ആകും..അവിടെ കളിക്കാന്‍ കുറെ കൂട്ടുകാര്‍ കാണും."

കേട്ടതോടെ അവനിക്ക്‌ ഒരുപാട്‌ സന്തോഷം ആയി..പിന്നെ അമ്മ അവനെ ഉടുപ്പ്‌ ഇടുവിച്ചപ്പോള്‍ അവന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു..അമ്മ എന്താ ഈ തവണ..വെള്ള ഷര്‍ട്ടും നീല ട്രൗസറും ഇടീപ്പിക്കുന്നത്‌? അയ്യേ...ഇത്‌ ഒരു ശേലില്ലാ...അവന്‍ അത്‌ അമ്മയോട്‌ പറഞ്ഞു..

"അമ്മേ..എനിക്ക്‌ ഇത്‌ വേണ്ടാ..വേറെ ഉണ്ടല്ലോ....എനിക്ക്‌ അത്‌ മതി..അമ്മ അപ്പോള്‍ പറഞ്ഞു..."മോനൂ...മോനുന്റെ കൂട്ടുകാരും ഇത്‌ പോലത്തെ ഷര്‍ട്ട്‌ ഒക്കെ ഇട്ടാ വരുന്നത്‌..."..

പിന്നെ അവന്റെ കുഞ്ഞി കാലില്‍ പുതിയ ചെരുപ്പ്‌ ഒക്കെ ഇടീച്ച്‌ അവനെ ഒരിക്കയപ്പ്പ്പോഴേക്കും...അവനെ കാത്തിരുന്നെന്ന വണ്ണം മഴ ചന്നം പിന്നം പെയ്യാന്‍ തുടങ്ങി..അപ്പോള്‍ അമ്മ അവനിക്ക്‌ മഴവില്ലിന്റെ നിറങ്ങള്‍ ഉള്ള ഒരു കുഞ്ഞിക്കുട അവനിക്ക്‌ നല്‍കി..കൂടെ ഒരു കുഞ്ഞ്‌ സഞ്ചിയും..അതു അവന്റെ കയ്യില്‍ കൊടുത്തിട്ട്‌ പറഞ്ഞു..

"മോനൂ..ഇതൊക്കെ സൂക്ഷിച്ച്‌ കൊണ്ട്‌ നടക്കണം.."

അപ്പോഴും അവന്റെ മനസില്‍ ചോദ്യം ഉയര്‍ന്നു..എന്റെ കൂടെ അമ്മ ഉണ്ടാകുമല്ലോ..പിന്നെ എന്തിനാ അമ്മ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ എന്നോട്‌ പറയുന്നെ?..അപ്പോഴെക്കും മഴ നന്നായി കനത്ത്‌ പെയ്യുണ്ടായിരുന്നു..പക്ഷെ ഇപ്പോള്‍ അമ്മ അവനോട്‌ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അമ്മ അവന്റെ കുഞ്ഞികൈ പിടിച്ച്‌ ആ മഴയത്ത്‌ പതുക്കെ നടന്നു...പിന്നെ ഒരു കെട്ടിടത്തിന്റെ അകത്തേക്ക്‌ അമ്മ അവനെ കൂട്ടി കൊണ്ട്‌ പോയി..അപ്പോള്‍ അവിടെ ഉണ്ട്‌..തന്റെ അതേപോലെ വസ്ത്രങ്ങള്‍ അണിഞ്ഞ്‌ എത്തിയിരിക്കുന്ന തന്റെ സമപ്രായക്കാരെ....കുറേപേര്‍ അവിടെ ഇരുന്ന് കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു...നല്ല രസം..നല്ല ഒച്ച..അവന്‍ മനസില്‍ പറഞ്ഞു..അവിടെ ഉള്ള ഒരു അമ്മായിയോട്‌ അവന്റെ പേരു പറഞ്ഞ്‌ കഴിഞ്ഞു ആ അമ്മായിയെ ചൂണ്ടി കാണിച്ച്‌ അമ്മ പറഞ്ഞു

" മോനൂ...ഇതാണ്‌ മോനുവിന്റെ ടീച്ചര്‍.."

"ടീ-ച്ച-ര്‍??"

അത്‌ എന്തൂട്ട്‌ സാധനം എന്ന മട്ടില്‍ അവന്‍ അമ്മയെ നോക്കി...അപ്പോഴും അവന്‍ അവന്റെ അമ്മയുടെ കൈയില്‍ നിന്നും പിടി വിട്ടിരുന്നില്ല..പിന്നെ അമ്മ അവന്റെ കൈ വിടുവിച്ച്‌ പറഞ്ഞു..

"മോനൂ..അമ്മ കുറച്ച്‌ കഴിഞ്ഞ്‌ വരാം..മോനു നല്ല കുട്ടി ആയി ഇവിടെ ഇരിക്കണം.."

അവന്‍ ചോദിച്ചു.." അമ്മ എങ്ങോട്ട്‌ പോക്വാ?"..

അവന്റെ മനസില്‍ ആധിയായി...

"മോനു ഇവിടെ ഇരുന്ന് ഈ കൂട്ടുകാരും ഒക്കെ ആയിട്ട്‌ ഇരുന്ന് കളിക്കെം പഠിക്കേം ഒക്കെ ചെയ്യ്‌..അമ്മ ദാ ഇപ്പൊ വരാം ട്ടോ"

കേട്ടപ്പോള്‍ അവനിക്ക്‌ എന്തോ പോലേ..ഇത്രയും ആളുകള്‍ ഉണ്ടായിട്ടും അവന്‍ ഒറ്റപ്പെട്ടത്‌ പോലെ.....അവനിക്കും കരച്ചില്‍ വന്നു...പിന്നെ അതു വലിയ ഒച്ചയില്‍ ആയി..അപ്പോഴെക്കും അമ്മ അവന്റെ കൈ വിടുവിച്ച്‌ പുറത്തെക്ക്‌ നടന്നു..അമ്മ ജനലില്‍ അപ്പുറം മറയുന്നത്‌ അവന്റെ കണ്ണീരിനിടയിലൂടെ അവന്‍ കണ്ടു..

പിന്നെ കുറച്ച്‌ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ആ കറുത്ത ചുവരില്‍ എന്തൊക്കയൊ വരച്ച്‌ വെച്ചിരിക്കുന്നത്‌ അവന്‍ കണ്ടു...അതു ചൂണ്ടി ആ ടീച്ചര്‍ എന്നു അമ്മ പരിചയപ്പ്പ്പെടുത്തിയ അമ്മായി...ഒരു നീളന്‍ വടി എടുത്ത്‌ അതിനു നേരെ ചൂണ്ടി കാണിച്ച്‌കൊണ്ട്‌ പറഞ്ഞു...

"അ ആ ഇ ഈ..."

"അ- അമ്മ...."

അങ്ങിനെ അറിവിന്റെ ലോകത്തേക്ക്‌ അവനും ...........